Δάφνη, η Μονακριβούλα

by Λίνα Μουσιώνη, Κατερίνα Βερούτσου (illustrator)

Με λένε Δάφνη.
Με λένε και Ηλιαχτίδα και Πριγκίπισσα
και Κούκλα και Δροσοσταλίδα.
Έχω πολλά ονόματα,
όμως εσείς μπορείτε να με φωνάζετε απλά Δάφνη.
Τα άλλα είναι για τον μπαμπά και τη μαμά.
Είμαι η μονάκριβη κορούλα τους.
Η Δάφνη, η Μονακριβούλα τους!
Ό,τι κι αν συμβεί...

40 pages, Hardcover

Published January 1, 2017

About the author

Η Λίνα Μουσιώνη γεννήθηκε στη Λάρισα. Σπούδασε Αρχαιολογία και Ιστορία της Τέχνης και είναι διδάκτωρ Λαογραφίας. Για πολλά χρόνια εργάστηκε ως επιμελήτρια μουσείου μελετώντας αντικείμενα, στήνοντας εκθέσεις και σχεδιάζοντας εκπαιδευτικά προγράμματα για τα παιδιά. Μια μέρα εμφανίστηκε μπροστά της μια νεράιδα και τη ρώτησε: «Τι προτιμάς; Ένα μπαλόνι για να πετάς ή ένα καρύδι για να γίνεσαι αόρατη;» Η Λίνα διάλεξε το μπαλόνι κι από τότε πετάει μαζί του γράφοντας ιστορίες που μοιράζεται με τα παιδιά και τους φίλους της. Πολλές ιστορίες της έχουν γίνει βιβλία και μερικά εντάχθηκαν στις βραχείες λίστες του Κύκλου Ελληνικού Παιδικού Βιβλίου. Εμπιστεύεται τα παιδιά και το μπαλόνι της φουσκώνει πιο πολύ όταν βρίσκεται ανάμεσά τους. Ζει σε ένα σπίτι εξοχικό με την οικογένειά της και πολλές κεραμιδόγατες.

(Πηγή: Εκδόσεις Διόπτρα)

Reviews

[Πάνος Τουρλής · Rating 5 out of 5]

Η Δάφνη, η Ηλιαχτίδα και Πριγκίπισσα και Μονακριβούλα των γονιών της μαθαίνει μια μέρα πως θα αποκτήσει αδελφάκι κι αυτό τη γεμίζει άγχος. Θέλει πολύ να γίνει καλή αδελφή του νέου μέλους, κάνει ό,τι της πουν, διαβάζει για το πώς να φέρεται στο μωρό, όμως τα πράγματα είναι τελείως διαφορετικά όταν το παιδί έρχεται στο σπίτι και οι γονείς τού δίνουν όλη την προσοχή τους. Θα καταφέρει η Δάφνη να συμβιώσει αρμονικά με τον αδελφό της; Πώς θα αντιμετωπίσει τον ερχομό του νέου μέλους και τι επιπτώσεις θα έχει αυτό στη ζωή της, στο δωμάτιό της, στη θέση της στην οικογένεια;

Η κυρία Λίνα Μουσιώνη καταφέρνει με χιούμορ και βιωματικές καταστάσεις να πληροφορήσει τους μικρούς αναγνώστες για το τι σημαίνει να έρχεται ένα αδελφάκι στο σπίτι. Προς τιμήν της, δε χρησιμοποιεί ακραίες εξελίξεις ούτε παρουσιάζει έναν κακό χαρακτήρα, αντιθέτως μας δείχνει ένα κορίτσι που νοιάζεται και φροντίζει για την οικογένειά της, που θέλει να είναι εντάξει απέναντι στις υποχρεώσεις της, να βοηθήσει τη μαμά στο μεγάλωμα του μωρού και να είναι μια μικρή κυρία στη συμπεριφορά της. Έτσι, όταν αυτό το ροδαλό, στρουμπουλό πλάσμα κατοικοεδρεύει στη ζωή όλων τους, η Δάφνη αρχίζει να νιώθει αδικημένη γιατί το μέγεθος της φροντίδας και της προσοχής που απαιτείται είναι μεγαλύτερο απ’ ό,τι φανταζόταν! Το τέλος της ιστορίας είναι πολύ τρυφερό και ανθρώπινο. Η εικονογράφηση της κυρίας Κατερίνας Βερούτσου μου παρουσίασε με ό,τι πιο όμορφο μπορεί να ζωγραφίσει κάποιος το δωμάτιο της Δάφνης και ταυτόχρονα τον εσωτερικό της κόσμο, με τις φοβίες της, τις ανασφάλειές της και το άγχος της. Χρώματα παντού, ωραίες λεπτομέρειες που συγκροτούν τον ρεαλιστικό και τον ψυχικό κόσμο ενός παιδιού και ένα ζουμπουρλούδικο κοριτσάκι που είναι τόσο γλυκό!

Η «Δάφνη η Μονακριβούλα» είναι μια ανθρώπινη, αληθινή, καθημερινή ιστορία για μια κατάσταση που βιώνουν πολλά παιδιά κι η προσεκτική ματιά της συγγραφέως, μαζί με την άψογη εικαστική απεικόνιση της εικονογράφου, δείχνουν τον καλύτερο τρόπο για να αντιμετωπίσουν οι μικροί αναγνώστες αυτές τις ευχάριστες κατά βάθος αλλαγές μες στην οικογένεια.