دوم خرداد با داعیهی اصطلاحات نقطهی خاصی در روند تحولات سیاسی ایران محسوب میشود. حضور گسترهی عظیمی از اقشار اجتماعی به همراه دامنهی وسیعی از خواستهها، چالشهای بسیاری را دامن زد. پراکندگی نیروهای سیاسی موجود در این جنبش، بر چالشهای فوق افزود. در پایان مرحلهی کنونی این جنبش، اندیشیدن به این سؤال که آیا نیروهای سیاسی درگیر، دارای تصور روشن و منسجمی از ایدههای خود بودند، اجتنابناپذیر است. کتاب حاضر تلاشی است برای پرداختن به این مسئله، با رجوع به نظرات و تصورات بخشی از افراد درگیر در این حادثه. خواننده در خاتمه شاید با این سؤال روبهرو شود که آیا این نیروها توان به انجام رساندن چنین تحولی را داشتهاند؟ و شاید هم مسئله بهگونهای دیگر مطرح شود؛ آیا پتانسیل وضعیت سیاسی جامعه ما و توانمندیهای آن متناسب با چنان ایدههایی بود؟ پاسخ به این دو سؤال به یک نقطهی مرکزی ختم خواهد شد: آیا این پدیدهها با توجه به نیروهای حامی آن واقعگرایانه بودند؟
گفتگوی دکتر حسین سلیمی (استاد علوم سیاسی) با سیاسیونی که از آنها با عنوان "دوم خردادی" یا "اصلاحطلبان" یاد میشود. این گفتگو در خلال سالهای 82 83 یعنی اواخر دولت اصلاحات انجام شده است. این کتاب شامل 12 گفتگو با 12 فرد با سوالاتی تقریبا مشابه از این افراد است. سوالاتی از قبیل نقش و سابقه این افراد در انقلاب که تقریبا همگی از افراد تندروی آن برهه بودند. چگونگی تغییر مشی و اندیشه آنها، افراد و شرایط موثر در این تغییر و گذار، چگونگی برخورد با پدیده دوم خرداد، اتفاقات و تجربیات آنها از 8 سال دولت اصلاحات، نقدهای آنان از دولت و جریان اصلاحطلبی و ... کتابی است گفتگومحور با سبک ژورنالیستی و نه علمی درباره فهمِ ماهیتِ دومِ خردادِ 1376 و دولت اصلاحات.