Przez ucho igielne

by Ján Púček, Weronika Gogola (Translator)

Być może istnieje podskórna tkanka świata wyznaczająca relacje ludzi i przedmiotów. A może to przypadek, że ścieżki murarza Jana i krawcowej Bożeny, początkowo oddalone, w pewnym momencie zbiegają się we wspólną drogę. Przyglądając się z bliska drobnym wydarzeniom, rzeczom i ludzkim zachowaniom Ján Púček wydobywa na powierzchnię sploty ludzkich historii.

Jan, działający podczas drugiej wojny światowej w antyfaszystowskim ruchu oporu, na ponad pięć lat staje się więźniem nazistowskich obozów koncentracyjnych. Nikt, nawet on sam, nie wierzy, że powrót do domu po wojnie będzie "nowym początkiem", który rozpocznie się wraz z założeniem niewielkiej manufaktury odzieżowej.

Przez ucho igielne – trzecia z kolei (a pierwsza wydana w Polsce) książka Jána Púčeka, to nostalgicza, zabawna i jednocześnie smutna, opowieść o historii, rodzinie i domu.

336 pages, Paperback

First published January 1, 2015

About the author

Ján Púček sa narodil 1.11.1987 v Liptovskom Mikuláši. Absolvoval štúdium na Filmovej a televiznej fakultet Vysokej školy múzických umení, odbor dramaturgia a scenáristika. Debutoval zbierkou poviedok Kameň v kameni (2012) a v roku 2013 mu vyšla kniha Okná do polí. Žije na trase Prešporok – Liptov – Nádaš.

Reviews

[Matej Jetam · Rating 4 out of 5]

“Do Holíča som sa vrátil až na začiatku júla. Už som vyzeral lepšie, no matka ma aj tak skoro nespoznala. Ani moja žena si nebola celkom istá. A deti, ktoré som mal dve, boli zrazu tri – Kamila sa narodila šesť mesiacov po mojom zatknutí. Potom som sa dozvedel, že otec zomrel pred dvoma rokmi na infarkt. Čo som robil vtedy, keď zomieral? Bolo to hrozné, najmä pre mamu, ktorá si na jeho smrť už ako-tak privykla, a teraz ho musela pochovať znovu. Nikdy tým hajzlom neodpustím, že som si nemohol pochovať vlastného otca.”

[Zuna · Rating 5 out of 5]

krásne opisy zložitých osudov jednoduchých ľudí..
záver knihy ožíva v svetle sviečok ako najintímnejšia spomienka.

[Piotr · Rating 4 out of 5]

Bardzo dobra książka. Stety - niestety -chyba 'literacko' lepsza i ciekawsza od tej dwójki polskich finalistów Angelusa, którą ostatnio czytałem (Płaza, Nowaczewski) {nad Kamińskim już nie będę się więcej pastwił]. Prawdziwego życia tu więcej, krwi, potu, znoju. I w głowie więcej zostaje.

Wyrazy uznania dla tłumaczki i Klimatów - proszę o więcej.

[Marrei · Rating 3 out of 5]

Až tak mě to nechytlo. Příběh zajímavý, ale to zpracování... Slabé, místy zmatené, něco zajímavého ukázat, pak hned zase jinam, dost nedotažené.

[Sebastian · Rating 3 out of 5]

3.5/5 or 7/10