Vrouwland

by Rachida Lamrabet

Vrouwland is het bitterzoete verhaal van jonge mensen die dromen van een beter leven. Elk op hun eigen manier zetten ze de zoektocht in. Mara is een ambitieuze vrouw die radicale en nietsontziende keuzes maakt om vooruit te komen. Faïza, Marwan en Abdelkader hebben het gevoel buitenstaanders te zijn die maar moeilijk greep krijgen op het leven. Younes onderneemt een wanhopige reis om een brief op zijn bestemming te brengen. De brief brengt deze verschillende levens bij elkaar.



Vrouwland gaat over onzekerheid, angst en identiteit. Over de plaats in de samenleving die je toegewezen krijgt door omstandigheden waar je geen vat op hebt. Uiteindelijk zijn er slechts twee verzet of berusting.

Rachida Lamrabet toont het vermogen om diep door te dringen tot de tragiek van haar personages, die ze schijnbaar achteloos maar met een scherp gevoel voor details neerzet. Ze heeft een romandebuut van een onwrikbare tederheid geschreven over wat ons verbindt en van elkaar scheidt.

Genres: Roman

202 pages, Kindle Edition

First published January 1, 2007

About the author

Rachida Lamrabet is een Vlaamse schrijfster van Marokkaanse origine.

Rachida Lamrabet in de Nederlandstalige Wikipedia

Rachida Lamrabet bij "Schrijversgewijs"


Rachida Lamrabet is a Flemish writer of moroccan origin.

Reviews

[Marcia · Rating 4 out of 5]

Vrouwland vertelt het verhaal van Mara, Younes, Marwan, Abdelkader en Faïza. Deze levensechte personage zijn allemaal met elkaar verbonden. Rachida Lamrabet schrijft over een sterke vrouw, die zoekende is tussen verzet en berusting. Een mooie, interessante vertelling.
Een uitgebreide recensie volgt.

[Bart Vanvaerenbergh · Rating 4 out of 5]

Dit boek stond al 10 jaar in mijn boekenkast.
Geschreven in 2007, maar nog steeds actueel.
Een jonge man probeert in een bootje de Middellandse zee over te steken, een Belgische van Marokkaanse afkomst probeert te breken met haar roots, ...
Ondanks het (vaak) magisch-realistische karakter, toch een realistisch boek over mensen die zoekende zijn.

[Méïssa Chamlal · Rating 3 out of 5]

Het bibliografisch adres:

Lambrabet, R. (2007). Vrouwland. Amsterdam/Antwerpen. Meulenhoff/Manteau. 236 blz.

Biografie van Rachida Lamrabet:

Rachida Lambrabet (Sidiboujedain, 1970) is een belgische schrijfster en juriste van Marokkaanse origine. Lamrabet immigreerde met haar ouders naar België in 1972. Haar werk is sterk geïnspireerd door de thema's migratie en identiteit. Lamrabet was daarnaast ook juriste voor Unia (Interfederaal Gelijkekansencentrum).

In 2006 won ze de Kif Kif literatuurprijs "Kleur de kunst!" met het verhaal Mercedes 207. Het werd opgenomen in Kif Kif. Nieuwe stemmen uit Vlaanderen, een bundel verhalen van Nederlandse, Vlaamse, autochtone en allochtone jonge schrijvers waaronder ook Malika Chaara.

In 2007 debuteerde Lamrabet met Vrouwland, een verhaal over jonge mensen die dromen van een beter leven. Vrouwland won in 2008 de Debuutprijs van Boek.be met medewerking van de Provincie Antwerpen. Ze won de BNG Nieuwe Literatuurprijs 2008 voor Een kind van God. In 2020 kreeg Lamrabet de tweejaarlijkse Cultuurprijs van de KU Leuven en een erepenning van de Groep Humane Wetenschappen van deze universiteit.

Recensie 1:

Charles Ducal, (21 november 2007). Een verhaal met een heel eigen kleur. Geraadpleegd op 04 november 2023, https://bibliotheek.be/catalogus/rach...

Recensie 2:

Mark Cloostermans, (07 december 2007). Een land voor jezelf. Geraadpleegd op 04 november 2023, https://bibliotheek.be/catalogus/rach...

1. Een formeel argument: De recensent heeft het over de structuur van het boek, namelijk dat de windroos het structurerend beginsel is in de opbouw van het boek in verschillende hoofdstukken.

2. Een emotioneel argument: De recensent vindt het boek nergens betogend of gelijkhebberig ook al komen er heel serieuze onderwerpen aan bod zoals discriminatie en racisme

3. Een amusementsargument: De recensent vindt het boek spannend en dat het vlot leest. Hij heeft dus van het boek genoten omdat er soms veel humor aanwezig was of soms was het ook zeer poëtisch.

4. Een realistisch argument: De recensent geeft aan dat het boek een realistisch beeld geeft of net niet. Hij vindt het boek eerder fantasierijk

5. Een formeel argument: Hij toont hier aan dat het boek niet de dik is en dat het een snelle verhaalverloop heeft met scherpe bochten en stemmingswisselingen dat het geheel geloofwaardig houdt. Hij heeft het ook over de stijl en dat het boek eenvoudig en efficiënt is geschreven.

6. Een realistisch argument/ vernieuwingsargument: Volgens hem zijn het voorspellende dromen en is het clichématig.

7. Een amusementsargumenten: Hij heeft veel plezier gehad bij het lezen van dit boek.

Leeservaring:

Ik heb het boek Vrouwland gelezen van Rachida Lamrabet. Voordat ik aan het boek begon, heeft de auteur mij erg aangetrokken. Toen ben ik opzoekingen gaan doen over de auteur en ben ik te weten gekomen dat ze precies uit dezelfde stad als mij kwam dus ben ik het boek meteen gaan halen om het te lezen. De titel verwijst naar de maatschappij in het Westen, waar vrouwen voor hun persoonlijke rechten opkomen. Ik had in het begin een beetje moeite om aan het boek te wennen. Ik moest even volhouden, maar hoe meer ik las hoe vlotter het ging.

Het boek begon met de brief die Younes schreef voor Mara. Ze hebben elkaar ontmoet in Marokko en Younes werd verliefd op haar, dus vroeg hij haar ten huwelijk en op dat moment aanvaardde zij het. Ik vind het een beetje bedrog van Mara tegenover Younes dat ze het huwelijksaanzoek heeft geaccepteerd, want toen ze terugging naar België vergat ze haar belofte. Het is niet alsof hij haar heeft gedwongen om met hem te trouwen, ze had meteen nee kunnen zeggen om hem niet te kwetsen. Daarom denk ik dat de auteur dit opzettelijk heeft gedaan om misschien aan te tonen dat jongens uit Marokko niet goed genoeg zijn voor Europese meisjes waarvan de ouders geïmmigreerd zijn uit Marokko. We kunnen dus duidelijk opmerken dat dit een cliché is.

De cover verwijst volgens mij naar de verdrinking van Younes wanneer hij naar “Vrouwland” probeerde te komen. De verbeelding van de boekomslag vind ik een goede keuze omdat het aansluit bij wat er is gebeurd. Ik vind dat Lamrabet de verschillen tussen Marokko en België goed verwoord, vooral wat man en vrouw betreft, ondanks het feit dat ze soms een beetje clichés gebruikte. Wat ik jammer vond in het boek, was dat Mariam ofwel Mara vergat van waar ze echt vandaan kwam. Ze hechtte niet echt veel belang aan haar cultuur en tradities. Ook vergeet ze haar afkomst en maakt zich los van haar familie. Ik heb immers genoten van het boek als geheel, vooral omdat ik zelf Marokkaan ben. Ik kon begrijpen wat Lamrabet bedoelde wanneer ze een snufje humor toevoegde of als ze overdreef of niet... Hoewel ik zelf Marokkaans ben heb ik door Lamrabet haar visie kunnen ontdekken op hoe jongeren daar leven in Marokko tegenover hier.

De recensente in de recensie vond het boek spannend maar persoonlijk vond ik van niet. De scènes waren voorspelbaar en monotoon. Sinds het begin had ik al meteen door dat Younes ging sterven. Daarom vond ik dat het boek niet zo spannend was. Toch vond ik het een aangrijpend boek, zeker op het moment dat Mariam de plek heeft bezocht waar het lichaam van Younes is aangespoeld. Uiteraard is het een fictief verhaal maar gebaseerd op reële feiten die in het werkelijk voor het echt gebeuren. Het is dus heel belangrijk dat dit soort boeken bestaan, zodat de jongeren begrijpen dat het leven niet altijd even makkelijk is en dat er veel discriminatie, racisme aanwezig is. Bedankt Rachida Lamrabet. Bedankt Vrouwland.

Méïssa

[Hamza Amjad · Rating 3 out of 5]

Het bibliografisch adres
R. Lamrabet, 2007. Vrouwland. Amsterdam/Antwerpen. Meulenhoff/Manteau. 236 blz.
 
Biografie van Rachida Lamrabet:
 
Rachida Lamrabet (1970) is een Vlaamse schrijfster van Marokkaanse origine. Lamrabet is naast auteur ook juriste voor het Centrum voor Gelijkheid van Kansen.
In 2006 won ze de Kif Kif literatuurprijs "Kleur de kunst!" met het verhaal Mercedes 207. Het werd opgenomen in Kif Kif. Nieuwe stemmen uit Vlaanderen, een bundel verhalen van Nederlandse, Vlaamse, autochtone en allochtone jonge schrijvers waaronder ook Malika Chaara.
In 2007 debuteerde Lamrabet met Vrouwland, een verhaal over jonge mensen die dromen van een beter leven. Vrouwland won in 2008 de Debuutprijs van Boek.be met medewerking van de Provincie Antwerpen. Ze won de BNG Nieuwe Literatuurprijs 2008 voor Een kind van God.

Bron: Wikipedia, (26 januari, 2021). Rachida Lamrabet, laatst geraadpleegd op 17 maart 2022, https://nl.wikipedia.org/wiki/Rachida...
 
 
Recensies:
 
Charles Ducal, (21 november, 2007). Een verhaal met een heel eigen kleur. geraadpleegd op 17 maart 2022, http://zoeken.bibliotheek.be/detail/R...
 
Mark Cloostermans, (07 december, 2007). Een land voor jezelf. geraadpleegd op 17 maart 2022, http://zoeken.bibliotheek.be/detail/R...
 
 
Recensie 1: Een verhaal met een heel eigen kleur
 
1)  De recensent vertelt ons over de structuur van het boek, namelijk de windroos is het structurerende beginsel in de opbouw van het boek in verschillenden hoofdstukken.  
2)  De recent vindt het boek nergens betogend, hoewel er racisme, criminaliteit in voorkomt.
3)  De recensent vertelt ons dat hij van het boek genoten heeft en hij vond het boek ook spannend. Bovendien vindt hij dat het boek in een vlotte stijl is geschreven.
4)  Hij geeft aan of het boek een realistisch beeld geeft of net niet. Hij vindt het boek niet zo realistisch, met fantasierijk.
 
Recensie 2: Een land voor jezelf
 
5)  Hij vindt de invulling van de voorspellende dromen en het magische diploma clichématig. Er is geen vernieuwing volgens hem.
6)  De recensent vertelt ons of het boek plezierig is.
7)  Hij beschrijft zijn gevoel, hij vindt dat het boek een gemeenschapsgevoel schetst. Een gemeenschap zoals de toeschouwers in een theater, vlak voor het doek opgaat.


Het boek dat ik gelezen heb, is Vrouwland geschreven door Rachida Lamrabet. Vrouwland is een verhaal van jongeren die dromen van een beter leven. De titel Vrouwland verwijst naar de westerse maatschappij, waar de vrouw haar persoonlijke rechten kan laten gelden.
Het boek begint met een brief van Younes, een jongeman uit Marokko, aan een zekere Mara die in Antwerpen woont. Ze hebben elkaar leren kennen in Marokko, toen Mara daar op vakantie was. Younes is verliefd geworden op haar en vraagt Mara ten huwelijk, Mara antwoordt op dat moment ‘ja’. Maar wanneer ze terug is, vergeet ze haar belofte. Daardoor is Younes boos en hij probeert het vrouwland te bereiken, maar hij verdrinkt tijdens de overtocht. Alleen een Afrikaanse man overleefde de tocht. Het is door die man dat de brief van de verdronken Younes bij Mara terechtkomt. Omdat Mara wil weten wat er precies gebeurd is, beslist ze samen met haar broer en een neef van Younes naar de plaats te gaan waar Younes is verdronken en van daar naar Marokko.
In het boek komen er groot aantal personages voor van een Marokkaanse origine, die op een verschillende manier in Marokko en België wonen. Mara is een jonge moslima die voor vrijheid is en niet zo traditioneel is. Ze voelt zich veel meer Belgisch. Ze ontdekt dat Marokko een zeer vrouwonvriendelijk land is, want als vrouw vindt ze geen hotelkamer en ze wordt als minderwaardig beschouwd.


In het boek beschrijft Lamrabet verschillen tussen Marokko en Europa, verschillen tussen mannen en vrouwen. Lamrabet heeft haar best gedaan om een aangrijpend en overtuigend verhaal te vertellen. Ze schetst een genuanceerd portret van een vrouw, die de beslissende keuzes die ze heeft gemaakt met overtuiging volhoudt. Zowel in België als in Marokko moet Mara blijven vechten tegen de vooroordelen.
Het is een verhaal waarin een echte inkijk te vinden is vanuit het gezichtspunt van de personages. De roman biedt het Marokkaanse zicht op de verschillen tussen de uitgegroeid en de autochtone Marokkanen. Hel leven van de jongeren in Marokko wordt vergeleken met het leven van jongeren in België. Na het lezen kom je veel te weten over hoe de jongeren in Marokko leven en hoe ze denken. Het is een boek voor mensen die bereid zijn om een denkkracht te steken in de huidige maatschappij. Je zal daar iets van leren. Het boek is nergens betogend. Hoewel, er in het verhaal veel spanning tussen de westerse levensstijl en de Marokkaanse gemeenschap, racisme voorkomt. Het boek vooroordeelt niet. Het laat de lezer de keuze.
Het is een boeiende eigentijdse roman die een mooi verhaal heeft en spannend is. Er zit ook soms humor in bijvoorbeeld de manier hoe Younes Frans spreekt met Mara. Het wordt bovendien ook heel snel gelezen, omdat het boek uit korte hoofdstukken bestaat. Ik ga het boek zeker aanraden aan de mensen die de Marokkaanse cultuur willen leren kennen.

[Laura · Rating 4 out of 5]

Beautifully written, subject is very interesting and relevant today. I recommend this book.

[Maxime · Rating 3 out of 5]

Fortress Europe langs binnen en buiten bekeken

Een zogenaamde geëmancipeerde en vrijgevochten Belgische vrouw van Marokkaanse origine maakt een Marokkaanse jongen verliefd op haar. Hij probeert de Middellandse Zee over te steken om haar te bereiken, maar verdrinkt.

Het hoofdpersonage blijft er erg nuchter om, maar in Marokko blijft een meisje dat verliefd op hem was verbouwereerd achter. Zij slaapt bij zijn graf en wendt haar tot waarzegsters en astrologie in de hoop haar geliefde te kunnen bereiken. In haar dromen lijkt ze met hem te communiceren. Lamrabet lijkt Marokko op deze manier te exotiseren, terwijl Europa als nuchter wordt afgebeeld.

Uiteindelijk worden zowel het hoofdpersonage als de personages in Marokko geteisterd door dezelfde droom waar de overleden jongen in aanwezig is, waardoor het hoofdpersonage - die worstelt met haar dubbele identiteit - toch de tocht naar de thuisstad van de jongen waagt.

De roman beklijft en blijft bij. De romantische setting van Marokko is prachtig en het zoekende hoofdpersonage is herkenbaar. De roman is echter niet zo goed geschreven. De gouden regel "show, don't tell" wordt zelden gerespecteerd. De conversaties zijn iets te vanzelfsprekend voor de personages om realistisch te blijven. In plaats van bijvoorbeeld het verschil in vrouwenrechten in Marokko en België uit te leggen aan de hand van een sprekend plot, laat ze één van de personages haar ideeën vlakaf aan de lezer uitleggen.

Een voorbeeld: "Tot wanneer blijf je Marokkaan? Je leeft toch hier en niet daarginds? Welk nut heeft het je te onderwerpen aan een bureaucratische, oneerlijke en vrouwonvriendelijke administratie wanneer je hier alles gedaan kunt krijgen met inachtneming van al je rechten als mens?" Zo spreekt natuurlijk niemand.

Ondanks het stroeve taalgebruik, is de roman een aanrader. Als ik les gaf in een middelbare school en een scholier zou zich interesseren voor migratie, zou ik zeker deze roman aanraden, vanwege de boodschap, maar ook vanwege de romantiek en het exotisme.

[Gijs Hollebosch · Rating 4 out of 5]

Wat een fijne verrassing, dit boek! Rachida Lamrabet vertelt het verhaal van Younes, een Marokkaan op weg naar Europa om het meisje te zoeken aan wie hij ooit een huwelijksaanzoek deed. En zij, toen als meisje op bezoek bij familie in Marokko, zei hem vrijwel meteen ja. Maar de roman groeit al snel uit tot veel meer dan een liefdesverhaal.

Vrouwland bestaat uit 4 delen: Younes en het Westen: de zee - Faïza en het zuiden: de dood - Abdelkader en het Oosten: de grootse verhalen - Mara en het Westen: de vrijheid. Het lijkt nogal fragmentarisch als je enkel de titels leest, maar alles komt heel mooi samen in dit verhaal.

Natuurlijk is migratie een belangrijk thema in het boek. Het is vooral de complexiteit van traditie versus emancipatie, of zoals Lamrabet het zelf schrijft op de laatste pagina, 'verzet of berusting' (p.236), die de kern uitmaken van het verhaal. Al spreekt het boek vooral ook aan omdat het zo goed geschreven is: geloofwaardige personages, verrassende plotwendingen, een zweem van magisch realisme, korte hoofdstukjes waardoor het boek heel vlot leest. Het boek is ook zeer 'talig' met passages in het Engels en Frans, woordjes in het Tamazight en Arabisch.

Een aanrader.

[André · Rating 4 out of 5]

Review : Met Vrouwland , een indrukwekkende roman over de diversiteit in de Marokkaanse gemeenschap, kreeg Rachida Lamrabet de Debuutprijs 2008. Het is een realistische roman waarin toch ook regelmatig magisch-realisme en poëzie in terug te vinden zijn, in de voetsporen van Tahar Ben Jelloun en Asia Djebar. Het verhaal start heel grotesk met de wanhoopstocht van Younes over een woelige zee op zoek naar zijn Mara, die na een korte romance teruggekeerd is naar België. Noch Younes, noch zijn brief met een wanhoopskreet bereiken België. Ondertussen begint de vrijgevochten Mara aan een carrière als politica, wat haar zowel adoratie als minachting oplevert.



Vrouwland is een geslaagde kroniek over een gemeenschap met zoekende mensen die  -door elkaar te ontwijken- elkaar kwetsen en soms zelfs blijvend beschadigen. Duits is een taal die ik wel gestudeerd heb, maar die ik wegens omstandigheden te weinig gebruik. Lezen in het Duits doe ik heel weinig, dus was ik heel blij dat ik van Frauenland de originele versie gelezen had. Het was best leuk om een Duitse vertaling van Vrouwland te lezen. Het verhaal zat in mijn hoofd en boeide nog altijd.

[Bjorn Comhaire · Rating 4 out of 5]

Een boek dat doet nadenken en meer vragen oproept dan dat het antwoorden geeft. Ja het gaat over identiteit, je ergens thuisvoelen en migratie.

Bovenal gaat het (volgens mijn lezing althans) over twijfelen versus zekerheid, in de woorden van Lamrabet - laatste pagina- ‘Verzet of berusting’.
Durven en vooral mogen twijfelen zijn het voorrecht van een open en vrije maatschappij. Iets om te koesteren!

[Ellen Voets · Rating 3 out of 5]

'Vrouwland' biedt een interessante kijk op hoe mensen van Marokkaanse origine naar België/Europa en Marokko kijken. Door de verschillende perspectieven krijg je wat nuance. Tegelijkertijd vond ik het persoonlijk moeilijk om te weten wat overdreven/komisch/... bedoeld was, omdat alles wordt beschreven zoals het is, zonder verdere uitleg. Op die manier kan dit boek moeilijker zijn om te lezen voor iemand die weinig afweet over de Marokkaanse cultuur/identiteit/... .

[Vera 4theloveofwords · Rating 3 out of 5]

3,5

[Juul · Rating 4 out of 5]

leest lekker weg

[klara · Rating 4 out of 5]

*3,5

[Anne · Rating 4 out of 5]

The best books are often those that surprise you by the end. Either because you would never have expected it to be like it is written ... or because you would never have expected it at that time. The latter is just the case I have found right now. I truely understand why this novel has deserved the Vlaamse Debuutprijs in 2008, and I am a little bit disappointed that it is already done with a young lady who has just been trying to find the right direction for her own way. Never to be discovered which way it should be, but actually, I think that is just not the most important thing. The message is just, for no matter where you come from and where you go, no matter who you've been and who you've turned to: Find yourself to be content with you and stay like this, as well accept these steps with all people around you.

[Louise · Rating 2 out of 5]

I don't really dislike this book, really. It was a pleasant read, it wasn't hard to read, it wasn't anything exceptional.
It's a tale about people, people who struggle to pursue their dreams.

It didn't feel like it was something special. Except for the ending.
The hell was that ending?! That just made the whole book bad. It just didn't fit, it was not what I had expected (and in this case, it's not good) by far and it was overly dissappointing.

If it wasn't for the ending, it would've gotten three stars. Now it'll have to do with two.

[Inge · Rating 3 out of 5]

Het romandebuut van Lamrabet bestaat uit een reeks samenhangende verhalen over Marokkaanse jongeren die op zoek gaan naar een ander leven. De meeste aandacht gaat uit naar Mariam/Mara, een soort Ayaan Hirsi Ali. Ze komt niet los van haar achtergrond, hoe graag ze dat ook wil. Het trieste lot van Younes doet haar nadenken over haar leven. Verzet of berusting, daar draait het om. Lamrabet schreef een ernstige roman, in een soms poëtische stijl.

[Johan · Rating 4 out of 5]

Very nice first book. Able to look deep into the motives, aspirations, illusions and desillusions of those standings on the border of Europe and are not allowed in by the "afraid white man".

[Frank Debaere · Rating 3 out of 5]

Standaard der Letteren 20-02-2009

Aanbevolen door Eva Brems

[Isha · Rating 4 out of 5]

mooi geschreven, open einde

[Veerle Bernaerts · Rating 5 out of 5]

Prachtig boek, iedereen zou dit moeten lezen...het maakt je heel erg bewust...en het is pijnlijk confronterend... Een aanrader!

[Ann Sofie · Rating 4 out of 5]

Heel boeiend, blik in een voor ons onbekende wereld, leest als een trein. Aanrader

[Rebecca · Rating 4 out of 5]

Heel mooi, helder en spannend. Ik ben benieuwd naar haar andere boeken.