Κάθετη

by Βυζαντία Πυριόχου-Γκυ, Vyzantia Pyriohou-Guy

Η Μάρθα είναι μια νέα κοπέλα που συζεί με τη φίλη της Σάντρα, που αποτελεί τη μοναδική της οικογένεια. Η μητέρα της έχει πεθάνει σαν συνέπεια ενός άσχημου αλκοολισμού, και ο πατέρας της έχει κάνει δεύτερη οικογένεια και καριέρα στην Αγγλία. Η ίδια προσπαθεί να γίνει συγγραφέας, κάνοντας προσωρινά μικροδουλειές και επαναπροσδιορίζοντας τη ζωή της.

Η Μάρθα παίρνει κάθε μέρα το ίδιο λεωφορείο από το σπίτι της. Μία μέρα παρατηρεί μια εκκεντρική, κομψή ηλικιωμένη γυναίκα. Η γυναίκα της δίνει ένα παράξενο σημείωμα, που περιέχει τις λέξεις που διαβάζει αυτήν τη στιγμή στο βιβλίο της η Μάρθα. Κάποτε της δίνει ένα σημείωμα διαφορετικό από τα υπόλοιπα. Το σημείωμα είναι μια πρόσκληση, μια πρόσκληση γραμμένη από παιδικό χέρι.

Η Μάρθα μένει στην οδό Θαλάμων από τότε που θυμάται τον εαυτό της. Ξέρει λοιπόν πολύ καλά ότι όταν λαμβάνει μια πρόσκληση για να βρεθεί σε ένα κτίριο με τη διεύθυνση Θαλάμων 55, αυτός ο αριθμός δεν υπάρχει – η οδός της είναι πολύ μικρότερη. Ωστόσο, το όλο συμβάν της έχει κινήσει έντονα την περιέργεια, κι αποφασίζει να πάει.

Η Θαλάμων 55 υπάρχει. Μες στο παράξενο αυτό κτίριο η Μάρθα έρχεται αντιμέτωπη με τους φόβους της, τις αναμνήσεις και τις ενοχές της. Κάθε όροφος στη Θαλάμων 55 κρύβει ένα καινούριο μυστήριο που οφείλει να λύσει αν θέλει να μάθει για ποιο λόγο προσκαλέστηκε εκεί. Η Μάρθα γνωρίζει παράξενους τύπους, που τελικά δεν είναι πολύ πιο παράξενοι από την ίδια: Το Μικρό Πεζό, το αγόρι που δεν ξέρει κανένα παιχνίδι, τον Φράχτη, τον τύπο με τα όρθια μαλλιά που τρελαίνεται να λέει ιστορίες αλλά παραμένει πάντα σκυθρωπός, τη Ζιν Ζιν, που καθαρίζει μανιωδώς το μαγαζί που διατηρεί μα αυτό μένει πάντα βρώμικο, τον Καυγά, ένα κοκκινομάλλικο αγόρι σχεδόν φυλακισμένο στο πιάνο του, τον άνθρωπο, που του λείπουν, μεταξύ άλλων, η στίξη στο λόγο και η επαφή με τους ανθρώπους, την Παρρησία, την κομψή γρια που διαβάζει τη σκέψη, τον Γέρο με το Γυάλινο Μάτι, που έχει πάντα τα χέρια στις τσέπες και συγκινείται από τα παιδιά, την Ουτοπία, τη δίδυμη αδελφή της Παρρησίας που είναι πάντα θυμωμένη, και κυρίως την Κάθετη, ένα πλάσμα – διάσταση που είναι η αρχή των πραγμάτων, το τέλος τους και ο βασικός λόγος που τα πράγματα δεν πάνε πάντα όπως τα θέλουμε.

Για να λύσει το κουβάρι της ιστορίας που, όσο περνά η ώρα, γίνεται όλο και περισσότερο ίδια με τη δική της, η Μάρθα πρέπει να επιτρέψει στις αναμνήσεις της να επιστρέψουν, και στις ευχάριστες και στις δυσάρεστες. Πρέπει να πάρει την ευθύνη της ύπαρξής της στα χέρια της. Να συγχωρέσει και να συγχωρεθεί. Να καταλάβει καλύτερα κάποια πράγματα για την οικογένειά της και για τις συνέπειες που είχαν πάνω στην ίδια.

Την ίδια στιγμή, στην πόλη εκτυλίσσεται η χειρότερη καταιγίδα που είδε ο κόσμος τον τελευταίο αιώνα. Ίσως αυτή η καταιγίδα να έχει κάποια σχέση με τη Θαλάμων 55.

364 pages, Paperback

Published January 3, 2017