Εκ της μυστικής βιβλιοθήκης λαβετε μόνον τα αναγκαία και μη λησμονάτε ότι οι πολυτιμότεροι των θησαυρών παραμένουν ασφαλείς εις τας κρυψώνας τους. Γρηγόριος Μαρασλής
Αν και πάντα είμαι καλοπροαίρετη με τους νέους συγγραφείς, αυτό το βιβλίο δεν μου άφησε πολλά περιθώρια. Οι φοιτητές που πρωταγωνιστούν θυμίζουν περισσότερο "σπασίκλες" μαθητές πρώτης λυκείου. Η φοιτητική ζωή είναι ιδωμένη από το πρίσμα εφήβου που δεν την έχει ζήσει ακόμα και την φαντασιώνεται ως κάτι μυστηριακό, κάτι "για μεγάλους". Οι παρατάξεις μοιάζουν με αμερικανικές αδελφότητες και εν γένει η αφήγηση δεν περιέχει καμία αληθοφάνεια. Ωστόσο αναγνωρίζω στη συγγραφέα την προσπάθειά που απαιτείται για να γραφτεί και να εκδοθεί ένα μυθιστόρημα, ακόμα κι αν το αποτέλεσμα δεν είναι ικανοποιητικό.
Μια παρέα φοιτητών της ΑΣΟΕ και του Πολυτεχνείου, εν μεσω ερώτων και πολιτικών φοιτητικών παρατάξεων ανακαλύπτουν ένα μεγαλο μυστικό που αφορά στην εποχή του Θουκυδίδη και σε χαμενα γραπτά του μεγάλου ιστορικού, και αποφασίζουν να λύσουν το μυστήριο... Μπλα μπλα μπλα... Απορώ πως τέτοια βιβλία παίρνουν τον δρόμο της έκδοσης! Η συγγραφέας προσπαθεί απεγνωσμένα να μας δείξει πόσο πολυπράγμων και διαβασμένη είναι και φτιάχνει ενα μυθιστόρημα που βρίθει ιστορικών, οικονομικών και άλλων αναφορών, τόσο μα τόσο βαρετό!!! Δεν αφηνει κανένα στοιχείο για τον αναγνώστη.. μαλλον μας θεωρεί ανικανους να καταλάβουμε την τόσο "απαιτητική" πλοκή, ώστε την αναλύει μεχρι αναισθησίας! Τελικά ομως το κείμενο μοιάζει με γραπτό δεκαπενταχρονης και οι ήρωες της καταντούν ο ενας χειρότερος από τον άλλο- αντιπαθητικοι, εγωιστές και αλαζόνες... Δυο αστεράκια... ένα γιατί είναι βιβλίο που μου το εκανε δώρο ενα αγαπητό μου άτομο κι ένα γιατί τουλάχιστον αυτή η συγγραφέας δεν έγραψε άλλο ενα αισθηματικό μυθιστορημα...