Ik had me de wereld anders voorgesteld

by Anil Ramdas

‘Ik hoefde niet te zijn wie ik al was, ik kon worden wat ik wou.’ In zijn studententijd vond Anil Ramdas dat een bevrijdend inzicht. ‘Doet u mij maar kosmopoliet, en mag het ietsje meer zijn: brahmaan, hindoestaan, Surinamer, migrant, Nederlander, Indiër, liefhebber van Flaubert, Naipaul en Bellow, film en Indiase muziek, van Franse wijn en Italiaanse pasta.’ Na de aanslagen van 11 september 2001 merkte Ramdas dat het verlangen naar een vaste identiteit toenam. Bij moslimfundamentalisten, maar ook bij mensen die hunkerden naar een Nederlandse identiteit, waardoor hij opeens in ‘het kampje van de buitenstaanders’ terechtkwam. Hoe was dat mogelijk voor iemand die de lof zong van de beschaving en de westerse traditie van zelfkritiek?
De door Kawita Ramdas en Pieter Hilhorst samengestelde bundel Ik had me de wereld anders voorgesteld laat zien hoeveel Anil Ramdas de wereld te vertellen had, ook die van vandaag, vijf jaar na zijn dood. Het vermogen om ons in te leven in anderen, tonen zijn essays, is de basis van onze solidariteit.

319 pages, Paperback

First published February 1, 2017

About the author

Anil Ramdas was een Surinaams-Nederlands schrijver, programmamaker en journalist voor o.a. De Groene Amsterdammer en NRC Handelsblad. Zijn oeuvre is een getuigenis van zijn scherpzinnig denken over thema’s als identiteit, migratie en vrijheid. Door zijn speelse en tegelijk scherpe analyses van deze soms heikele thema’s, geldt Ramdas als een van de beste essayisten in het Nederlandse taalgebied. Hij schreef meerdere essay- en verhalenbundels, en werkte als radiopresentator voor de NPS en de VPRO, waarvoor hij ook verschillende televisieprogramma’s maakte. Van 2000 tot 2003 was hij buitenlandcorrespondent in India voor de NRC. In 2011 verscheen zijn debuutroman Badal. Op 16 februari 2012, zijn 54ste verjaardag, pleegde Anil Ramdas zelfmoord in zijn huis in Loenen aan de Vecht.

Reviews

[Diana Willemsen · Rating 3 out of 5]

Tussen “Aan de andere kant was er de sociaal bewogen revolutionair, die opkwam voor de armen en de onderdrukten in de wereld, die elke vorm van onrecht wilde bestrijden en die bereid was daar grote offers voor te brengen, zoals het uitlezen van de boekjes van Lenin.”

vertellen dat zijn moeder zeurde

en “ In het voorjaar van 1985 maakte ik deel uit van een groep jonge, linkse studenten, die allemaal een gekke herkomst hadden: Suriname, Antillen, Brabant, Zuid-Afrika.” En andere misschien grappig bedoelde arrogantie blijft Anil Ramdas relevante dingen zeggen en schrijven, maar lijk je hem zelden echt zelf tegen te komen. In zijn biografie is het nog minder het geval.

[Sander Philipse · Rating 4 out of 5]

Kawita Ramdas en Pieter Hilhorst hebben Anil Ramdas' beste werk verzameld, en voorzien van wat thematische structuur. De rode draad is, zoals altijd bij Ramdas, cultuur, identiteit, en wat de rol van kunstenaars en politici zouden moeten zijn. Ramdas' stijl blijft scherp en verbindt vlot de kleine anecdote met de grote theorie op een manier die bij een minder schrijver banaal over zou komen, maar bij hem nooit intellectuele diepgang verliest. De thematische indeling zorgt er wel voor dat de ontwikkeling van Ramdas' denken, die in zijn laatste jaren steeds kritischer werd op Nederland, enigszins verloren gaat, maar een kniesoor die daarop let.