Jump to ratings and reviews
Rate this book

براندازی حکومت اسلامی؛ ضد ولایت فقیه

Rate this book

95 pages, Unknown Binding

First published January 1, 2007

Loading...
Loading...

About the author

Ramine Kamrane

7 books1 follower
Ramine Kamrane is an Iranian French sociologist and a philosopher. Born in Iran, he has lived in France since 1976. He currently teaches modern and contemporary Iranian history at the National Institute for Oriental Languages and Civilizations. He was a close collaborator of Iran’s liberal former Prime Minister, Shahpur Bakhtiar, exiled to France and assassinated in 1991. In 1997 Kamrane's book La fatwa contre Rushdie, une interprétation stratégique, was published by Kimé.

Ratings & Reviews

What do you think?
Rate this book

Friends & Following

Create a free account to discover what your friends think of this book!

Community Reviews

5 stars
0 (0%)
4 stars
0 (0%)
3 stars
2 (100%)
2 stars
0 (0%)
1 star
0 (0%)
Displaying 1 of 1 review
Profile Image for Peiman E iran.
1,433 reviews1,154 followers
April 5, 2017
‎دوستانِ گرانقدر، پیش از پرداختن به این کتاب، باید این نکته را تکرار کنم که من اصلاً با انقلاب و سرنگونی نظام و تغییر نظام و جملات و اهدافی اینچنینی، آنهم در شرایط کنونی سرزمینم موافق نبوده و نیستم... تنها راه کمک به مردم این مرز و بومِ پاک و مظلوم، آگاه نمودن آنها و بیان رویدادهای تاریخی ایران و اسلام میباشد که سالها و قرنهاست که عده ای حرام زاده که خود را روشنفکر میدانسته و میدانند، به دروغ و با تحریفِ تاریخ این مردمان ناآگاه و دور از مطالعه و پژوهش را فریب داده اند
‎اینکه کتابی بنویسیم و از اصطلاحات سیاسی و جملاتِ سخت و نامفهوم در آن استفاده کنیم، دردی از دردهای این مردم را دوا نمیکند.. این مردم باید با حقایق دینی و مذهبی آشنا شوند تا بلکه دهان به دهان و نسل به نسل یکدیگر را در خانواده و دوست و آشنا آگاه کنند و این وظیفهٔ ماست تا مردم را با کتاب و کتابخوانی که راه نجاتِ آنهاست، آشنا کنیم
---------------------------------------------
‎عزیزانم، این کتاب از 4 بخش و 17 فصل تشکیل شده است
‎نویسندهٔ این کتاب آقای «رامین کامران» معتقد است که چارهٔ درد برای ایران و ایرانی، پذیرش برقراری یک نظامِ دموکراتیک و لیبرال در کشور خواهد بود... البته در این کتاب بارها نقطه نظراتِ گوناگونی ارائه نموده و موضع مشخصی ندارد.. امّا کاری که ایشان انجام داده قابلِ ستایش است
‎در زیر برخی از مطالب بیان شده در کتاب را به انتخاب برایتان مینویسم که به صورت چکیده نوشته ام... و برای نویسندهٔ خردگرایِ این کتاب نیز آرزوی بهروزی دارم
-----------------------------------------------
‎مخالفان جمهوری اسلامی و نظام آخوندی سالهاست که به امیدِ دخالتِ کشورهای خارجی مانندِ آمریکا نشسته اند که بیاید و این نظام اسلامی را سرنگون سازد.. ولی این بیخبران نمیدانند که هر کشور خارجی که مدعی براندازی نظامِ اسلامی باشد، میخواهد از نیرویِ مردمِ ایران استفاده کند، آنهم به نفعِ خودش،، نه از نیرویِ خودش به نفعِ مردمِ ایران
‎هر نوع تقاضایی از کشورهای خارجی برای براندازی نظامِ اسلامی در ایران، در حکمِ دعوتشان به بهره برداری از ایران است و امکان اینکه بخواهند هنگامِ تعیینِ نظامِ سیاسی آیندهٔ ایران از آب گل آلود ماهی بگیرند، بسیار زیاد است
********************
‎حافظهٔ تاریخی داشتن، یعنی داشتنِ چارچوبِ منطقی و مرتب کردنِ داده هایِ تاریخی در قالبِ آن.. لازمهٔ داشتنِ حافظهٔ تاریخی، داشتنِ شعورِ تاریخی و در این مورد شعورِ سیاسی است. و حافظهٔ بدونِ شعور نیز معنا ندارد
********************
‎برایِ سرنگون کردنِ نظامِ اسلامی، حتماً نیاز نیست تا دست به دامنِ تفنگ و تپانچه شد.. هدف از مبارزه، نه دادنِ شهید است، که باید افتخارش را به مسلمانها وا گذاشت.. نه برپاکردنِ سر و صداست، که باید آنرا برعهدهٔ بنگاههایِ شادمانی نهاد.. نه انجامِ عملیاتِ محیرالعقول است که کارِ سیرک و خلیل عقاب است.. و نه تولیدِ هیجان که باید در مسابقاتِ ورزشی دنبالش رفت... هدف از مبارزه فقط تغییرِ نظامِ سیاسی ایران است
*********************
‎نافرمانی مدنی و اعتصاب، شاید بر حکومت های "اتوریتر" و "دموکراتیک" کارساز باشد، امّا بر رویِ نظام ها و حکومت های "توتالیتر" همچون نظام جمهوری اسلامی کارساز نیست و نمیتوان برای براندازی حکومت از آن بهره برد.. نافرمانی مدنی بیش از آنکه روشِ براندازی باشد، روشی برای اصلاح و امتیازگیری است
*********************
‎رفراندوم برای براندازی نظام کارِ اشتباهیست... رفراندوم، اسبابِ رسمیت بخشیدن به یک تغییر است، نه اسبابِ ایجادِ تغییرِ حکومت.... لذا چنانچه از رفراندوم استفاده شود، جزایِ این اشتباه، فلجِ استراتژیک است و ناکامی در رسیدن به هدف
**********************
‎بارها عده ای خود را در نظام اصلاح طلب خوانده اند.. اصلاح نظام اسلامی یعنی نگاه داشتنِ چارچوبِ آن و تغییر در این محدوده و اینگونه نمیتوان نظام اسلامی را به سمت دموکراسی برد و این اسلامگراها که تنها به فکر ایجاد سازماندهی حزبی و قوی نمودن حکومت هستند هیچ باری از دوش مردم بر نمی دارند.. این حیلهٔ اصلاحات را به اسلامگرایان وابگذاریم، بهتر است
***********************
‎باید برایِ مردمِ ایران از هر طبقه و دسته و با هر سطحِ دانش و سواد، این نکته را روشن کرد که تنها راهِ منطقی برایِ خلاص شدن از نظام جمهوری اسلامی رفتن به سویِ "لائیسیته" (لائیک) است... اگر "لائیسیته" برقرار نشود هیچگاه تکلیفِ قوانینِ شرعی به درستی روشن نخواهد گشت و تا اینکار انجام نشود تکلیفِ روحانیت نیز مشخص نمیشود
‎آنچه برایِ مردمِ ایران مشکل زا شده است، روحانیت نیست، بلکه «مذهب» است که مشکل آفرین شده است
‎باید ابتدا تکلیفِ «مذهب» را روشن کرد
‎لائیسیته یعنی برقراری و ضمانت آزادیِ مذهبی... لائیسیته مذهب ستیز نیست، بلکه روشِ قاطعی است برایِ کوتاه کردنِ دستِ «مذهب» از چیزهایی که بر آنها حقی ندارد، که در رأسِ همهٔ آنها "سیاست" است
---------------------------------------------
‎امیدوارم این ریویو برایِ فرزندانِ خردگرایِ سرزمینم مفید بوده باشه
‎«پیروز باشید و ایرانی»
Displaying 1 of 1 review