Στον Πανελλήνιο και το Πεδίον του Άρεως, το 1945, παρέα με τον Λευτέρη, καταπονημένο δρομέα και έκτακτο ταχυδρομικό διανομέα. Σε κάποιο δικηγορικό γραφείο στην οδό Φειδίου, μαθητεία ζωής από την Κάκια. Σε ένα ερειπωμένο ξενοδοχείο της πλατείας Βάθης, μαζί με μια Ρουμάνα μακιγιέζ κι ένα Ρουμάνο θεατρίνο. Σε μια παραβίαση οικογενειακού ασύλου αναζητώντας την απάντηση σε ένα αναπάντεχο ερώτημα και, εντέλει, στον υπόγειο σταθμό της πλατείας Συντάγματος του ΜΕΤΡΟ, παραμονή πρωτοχρονιάς του 2000, σε μια εκ των ένδον συνομιλία με τον άνθρωπο με το φθαρμένο καμηλό.
Διηγήσεις σε πρώτο πρόσωπο, με ψήγματα αυτοβιογραφικά, με πρόσωπα που υπήρξαν ή μπορούσαν να έχουν υπάρξει, με δίπατα σπίτια που κατεδαφίστηκαν ή μεταφυτεύτηκαν σε άλλες συνοικίες, σε διαδρομές όπου η ιχνηλασία για υπαρξιακά αγκυροβόλια του παρελθόντος συναντιέται με τον καθ' ημέραν βίο.