Πρόκειται για ένα κείμενο –αλλά και μια θεατρική παράσταση– που είναι εξαιρετικά διαφωτιστικό και ειλικρινές για τη βασανιστική ψυχολογική κατάσταση που βιώνουν μια σημαντική μερίδα νεαρών κατά κανόνα ατόμων, συνηθέστερα γυναικών.
Προσφέρει αληθινή συγκίνηση, αλλά και σημαντικές πληροφορίες για το δράμα που ζουν και που μπορεί να αποδειχθεί πολλαπλά χρήσιμο σε διάφορες ομάδες αναγνωστών ή θεατών. Σε πάσχοντες, για να διαπιστώσουν πώς μοιράζονται τα βιώματά τους με άλλους που έχουν την τόλμη να τα περιγράφουν και να τα εκθέτουν· στους οικείους και φίλους τους, για να τους ευαισθητοποιήσουν ενημερώνοντάς τους για πτυχές ακατανόητων αυτοκαταστροφικών συμπεριφορών· και σε κάθε άλλο ευαισθητοποιημένο και προβληματιζόμενο αναγνώστη-θεατή που πιστεύω πως θα το εκτιμήσει και θα το απολαύσει.
Πολύ όμορφος ο τρόπος γραφής και η θεματολογία του βιβλίου με άγγιξε, κι ας μην έχω ζήσει παρόμοια εμπειρία με αυτή που περιγράφει η συγγραφέας. Ο λόγος που δεν έβαλα μεγαλύτερο βαθμό είναι επειδή δεν μου έμειναν όλα τα κομμάτια του και θεώρησα ότι 1-2 θα μπορούσαν να λείπουν.