Τούτο το βιβλίο είναι μια κραυγή αγωνίας, απαιτώντας από όσους ακόμη είναι ζωντανοί να επαναφέρουν τον ήρωα στην ζωή μας, να τον σηκώσουν ψηλά επάνω στην ασπίδα. Η ανθρωπότης βλέπει το ελληνικό αίμα να χύνεται και τα νιάτα της να προσπαθούν να τα αντικαταστήσουν με το πλαστικό αίμα των ψευδώς αποκαλουμένων ηρώων του θεάματος και του γηπέδου και το παραισθησιογόνο της ηρωίνης. Εγκληματίες βουλευτές, εγκληματίες νομοθέτες, εγκληματίες λογιστές, εγκληματίες δημοκράτες, τα νιάτα του πλανήτου σας ξερνούν. Ξερνούν τα ανθρώπινα δικαιώματά σας, ξερνούν την αιματοβαμμένη με χρήματα ελευθερία σας, δεν αναγνωρίζουν τους νόμους σας και αναζητούν την πνευματική ελευθερία του Χριστού μέσω της υποταγής στον ήρωα. Ηρακλής, Θησεύς, Αχιλλεύς, τα απελπισμένα νιάτα σας αναζητούν. Δεν ήταν η σωματική ρώμη, ούτε η πολιτική εξουσία που σας ανεβίβαζαν στο επίπεδο των θεών, αλλά η πνευματική αρτιότητα. "Ήρως" είναι λέξη ελληνική.
Dimitri Kitsikis (Greek: Δημήτρης Κιτσίκης) was a Turkologist and Sinologist Professor of International Relations and Geopolitics at the University of Ottawa in Ottawa, Ontario, Canada since 1970, Fellow of the Royal Society of Canada; he received his doctoral degree in 1963 from the Sorbonne, Paris, under the supervision of Pierre Renouvin. He has been named one of the "three top geopolitical thinkers worldwide, Karl Haushofer, Halford Mackinder and Dimitri Kitsikis". While pursuing his doctoral studies in Paris, he worked from 1960 to 1962 as a research assistant at the Graduate Institute of International Studies in Geneva. He derived his origin from a notable Greek-Orthodox family of intellectuals and acclaimed professionals of 19th-century Greece. He held both French and Canadian citizenships, in addition to his Greek citizenship.
Μπορώ να πω πως όχι μόνο απήλαυσα αυτή τη συγκλονιστική ιστορική μελέτη του Δημήτρη Κιτσίκη, αλλά και συνήγαγα εξαιρετικά διαφωτιστικά διδάγματα όσον αφορά το παρελθόν, το παρόν και το μέλλον του ελληνισμού. Ο τρόπος προσέγγισης του θέματος και των θεμάτων με τα οποία ασχολείται ο Κιτσίκης υποδηλώνει όχι μόνο μια απίστευτη ευρυμάθεια, αλλά και ένα βαθύ και ουσιαστικό, κριτικό και απεριόριστο πνεύμα. Αυτό ακριβώς είναι και το αληθινό πνεύμα της Ελλάδος, απεριόριστο, πλανητικό, οικουμενικό, ήδη από τώρα και για πάντα, αιώνιο, το οποίο ουκ έστιν εκ του κόσμου τούτου. Αν και δεν συμφωνώ ούτε εγώ ούτε όλοι φυσικά με πολλά από τα συμπεράσματά του συγγραφέα, καθώς αυτός συχνά ακροβατεί διανοητικά, προκειμένου να δώσει μια προκρούστεια λύση σε διάφορα θέματα και περπατά σε τεντωμένο σκοινί όταν προβαίνει σε ακραίες και αυθαίρετες ερμηνείες, εδώ έχουμε να κάνουμε με έναν πρωτότυπο μελετητή που κατασταλάζει στο βιβλίο αυτό τη γνώση, την πείρα και την κριτική δύναμη μιας ολόκληρης δημιουργικής και διδασκαλικής ζωής. Οι ήρωες του Κιτσίκη είναι Έλληνες του παγκόσμιου πνευματικού στερεώματος. Δεν πρόκειται για ήρωες πολεμιστές, αιματοβαμμένους κυριάρχους ή βαρβάρους, αλλά για πνευματικά αναστήματα της Ιστορίας. Παρόλα αυτά δεν θα συμφωνούσαν όλοι με τα παραδείγματα και τις επιλογές του συγγραφέα. Συνιστώ αυτό το έργο με επιφυλάξεις στους νέους που δεν έχουν εντρυφήσει στις ιστορικές μελέτες. Επίσης, δεν πρέπει να παρασυρθεί κανείς από τον ενθουσιασμό του Κιτσίκη, αλλά να εξαγάγει τα δικά του συμπεράσματα μετά το πέρας της ανάγνωσης.