مهمان مردگان

by Franz Kafka

3 pages, Unknown Binding

About the author

Franz Kafka was a German-speaking writer from Prague whose work became one of the foundations of modern literature, even though he published only a small part of his writing during his lifetime. Born into a middle-class Jewish family in Prague, then part of the Austro-Hungarian Empire, Kafka grew up amid German, Czech, and Jewish cultural influences that shaped his sense of displacement and linguistic precision. His difficult relationship with his authoritarian father left a lasting mark, fostering feelings of guilt, anxiety, and inadequacy that became central themes in his fiction and personal writings.
Kafka studied law at the German University in Prague, earning a doctorate in 1906. He chose law for practical reasons rather than personal inclination, a compromise that troubled him throughout his life. After university, he worked for several insurance institutions, most notably the Workers Accident Insurance Institute for the Kingdom of Bohemia. His duties included assessing industrial accidents and drafting legal reports, work he carried out competently and responsibly. Nevertheless, Kafka regarded his professional life as an obstacle to his true vocation, and most of his writing was done at night or during periods of illness and leave. Kafka began publishing short prose pieces in his early adulthood, later collected in volumes such as Contemplation and A Country Doctor. These works attracted little attention at the time but already displayed the hallmarks of his mature style, including precise language, emotional restraint, and the application of calm logic to deeply unsettling situations. His major novels The Trial, The Castle, and Amerika were left unfinished and unpublished during his lifetime. They depict protagonists trapped within opaque systems of authority, facing accusations, rules, or hierarchies that remain unexplained and unreachable. Themes of alienation, guilt, bureaucracy, law, and punishment run throughout Kafka’s work. His characters often respond to absurd or terrifying circumstances with obedience or resignation, reflecting his own conflicted relationship with authority and obligation. Kafka’s prose avoids overt symbolism, yet his narratives function as powerful metaphors through structure, repetition, and tone. Ordinary environments gradually become nightmarish without losing their internal coherence. Kafka’s personal life was marked by emotional conflict, chronic self-doubt, and recurring illness. He formed intense but troubled romantic relationships, including engagements that he repeatedly broke off, fearing that marriage would interfere with his writing. His extensive correspondence and diaries reveal a relentless self-critic, deeply concerned with morality, spirituality, and the demands of artistic integrity. In his later years, Kafka’s health deteriorated due to tuberculosis, forcing him to withdraw from work and spend long periods in sanatoriums. Despite his illness, he continued writing when possible. He died young, leaving behind a large body of unpublished manuscripts. Before his death, he instructed his close friend Max Brod to destroy all of his remaining work. Brod ignored this request and instead edited and published Kafka’s novels, stories, and diaries, ensuring his posthumous reputation.
The publication of Kafka’s work after his death established him as one of the most influential writers of the twentieth century. The term Kafkaesque entered common usage to describe situations marked by oppressive bureaucracy, absurd logic, and existential anxiety. His writing has been interpreted through existential, religious, psychological, and political perspectives, though Kafka himself resisted definitive meanings. His enduring power lies in his ability to articulate modern anxiety with clarity and restraint.

Reviews

[Robert Khorsand · Rating 3 out of 5]

موضوعی بسیار جذاب، شروعی بسیار قوی، پرداختی ضعیف و شوربختانه ناتمام!

گفتار اندر معرفی داستان
مهمان مردگان، دستانی ناتمام از فرانتس کافکاست که در آگوست ۱۹۲۰ میلادی نگارش و توسط آقای «مکس برود» نویسنده، آهنگ‌ساز و روزنامه‌نگار آلمانی زبانِ اهل چک با عنوان «Bei den Toten zu Gast» نخستین بار در سال ۱۹۳۷ میلادی در کتابی با نام «خاطرات و نامه‌ها» منتشر گردیده است و عنوان انگلیسی داستان یعنی «A Guest of the Dead» برگرفته از جمله‌ی آغازین داستان یعنی «I was a guest with the dead» می‌باشد که در ایران توسط «صادق هدایت» ترجمه و جدیدترین نسخه‌ي چاپی آن در سال ۱۳۹۸ توسط نشر «انگیزه مهر» تحت عنوان «مسخ» با شابک ۲-۳۵-۸۳۲۵-۶۰۰-۹۷۸ در ۱۲۴ صفحه چاپ و منتشر گردیده است که البته این کتاب حاوی پنج داستان به نام‌های «گراکوس شکارچی، مهمان مردگان، شمشیر، در کنیسه ما و مسخ» می‌باشد.

از یک داستان سه صفحه‌ای که در نسخه‌ی بازنویسی تنها دو صفحه فضا اشغال کرده، هرچه بگویم اسپویل محسوب می‌گردد اما فقط به این اشاره می‌کنم که شخصیت داستان شخصی‌ست بی‌نام(من پس از خواندن داستان تصور می‌کنم خود کافکاست) وارد مقبره‌ای شده و در میان تعداد زیادی تابوت،‌ دو تابوت با در باز رویت می‌کند که گویی به تازگی وا شده‌اند و یک مرد قدرتمندی پشت میز(تصور می‌کنم او پدر کافکاست) و زنی جارو بدست(تصور می‌کنم مادر کافکاست) در آنجا حضور دارند تا اینکه... .

نقل‌قول نامه
"این‌جا به آن اندازه که می‌ترسیدی وحشتناک نیست. ما به آن‌چه دور و برمان می‌گذرد چه کار داریم؟"

کارنامه
نمره دادن به یک داستان ناتمام حقیقتا کاری‌ست دشوار، چرا که ناتمام است و اگر نویسنده موفق به پرداخت و اتمامش می‌شد شاید از آن شاهکاری در می‌آورد اما... یک ستاره بخاطر پرداخت ضعیف، یک ستاره بابت ناتمام بودنش از کتاب کسر و نهایتا بخاطر موضوع بسیار جذاب، شروع قوی داستان و رساندن تقریبی منظورش سه ستاره برایش منظور می‌نمایم.

دانلود نامه
فایل پی‌دی‌اف کتاب را در کانال تلگرام آپلود نموده‌ام، در صورت نیاز می‌توانید آن‌را از لینک زیر دانلود و مطالعه نمایید:
https://t.me/reviewsbysoheil/372

بیست و هفتم مهرماه یک‌هزار و چهارصد

[Ali Book World · Rating 4 out of 5]

"مهمان مردگان" - فرانتس کافکا (ترجمه‌ی صادق هدایت)
کوتاه، ترسناک، ماهرانه و عجیب !!!

[Hossein Sharifi · Rating 4 out of 5]

نام اصلی داستان Bei den Toten zu Gast
نام انگلیسی: A Guest of the Dead
ترجمه فارسی: مهمان مردگان

SPOILER ALERT



مهمان مردگان داستان بسیار کوتاهی است حدود سه صفحه. داستان روایت مردی است بدون نامی مشخص، که وارد مقبره ای شده است. مردی بلند قد پشت میزی نشسته است و اگر چه هیچ خاک و آلودگی بر زمین نیست اما دختر خدمتکاری در حال جارو زدن زمین است. مرد پشت میز، نجیب زاده ای ست فرانسوی به نام De potion
این نام یاد آور کلمه فرانسوی Poitrine
به معنای قفسه ی سینه است . در اینجا این نام اشاره ای دارد به بیماری سل کافکا و خاستگاه درد های کشنده اش. آن مرد به غیر از اینکه قد بلندی نیز دارد، در حال بازی کردن با ساعت مچی خود نیز هست. این شخصیت، چهره ای از پدر کافکا را نشان می دهد. و یا حتی می توان اشاره کرد که این چهره ای ست از خدا، که آماده است زمان مرگ کافکا فرا رسد. وقتی راوی داستان به این مرد نزدیک شده و تلاش می کند که با ارتباط برقرار کند، مرد هیچ محلی به او نمیگذارد. بعد راوی داستان به دنبال دختر خدمتکار رفته و از او می خواهد که اورا در پیدا کردن شخصی یاری دهد. دختر خدمتکاری که تنها با مهر و همچون چهره ای مادرانه سعی در کمکی کورکورانه به وی میکند. داستان به نحوی نشان دهنده ی تمام زندگی کافکا است و این وادی مردگان شرایط برزخی زندگی وی را نشان میدهد. برزخی میان حال جسمی ضعیفش از بیماری سل و بدبختی روحی اش و آن انزوایی که اورا همچون گروگور سامسا از دیگران جدا می ساخت.



در داستان مهمان مردگان، خواننده بهترين تصوير را از نوعی برزخ ميان هستي و نيستی مشاهده می کند.

[Reza Rje · Rating 2 out of 5]

والا من که نفهمیدم کتابشو!

[Bahman Bahman · Rating 2 out of 5]

«همیشه چیزها در خانه طور دیگری است. موطنِ کهنهٔ انسان، اگر با آگاهی در آن زندگی کند، با آگاهی کامل نسبت به بستگی‌ها و وظیفه‌هایش در برابر دیگران، همیشه تازه است. انسان در واقع تنها از این راه، از راهِ بستگی هاست که آزاد می‌شود..» گفتگو باکافکا، اثر گوستاو یانوش

[lucien · Rating 3 out of 5]

با پیدا کردن زندگی کافکا این کتاب ناتموم‌رو میشه فهمید اما بدون اون چیزی برای گفتن نداره.