What do you think?
Rate this book
گاه دلتنگی
- GenresPlays
24 pages, Paperback
2 people are currently reading
14 people want to read
About the author
David Mamet
230 books744 followersDavid Alan Mamet is an American author, essayist, playwright, screenwriter and film director. His works are known for their clever, terse, sometimes vulgar dialogue and arcane stylized phrasing, as well as for his exploration of masculinity.
As a playwright, he received Tony nominations for Glengarry Glen Ross (1984) and Speed-the-Plow (1988). As a screenwriter, he received Oscar nominations for The Verdict (1982) and Wag the Dog (1997).
Mamet's recent books include The Old Religion (1997), a novel about the lynching of Leo Frank; Five Cities of Refuge: Weekly Reflections on Genesis, Exodus, Leviticus, Numbers and Deuteronomy (2004), a Torah commentary, with Rabbi Lawrence Kushner; The Wicked Son (2006), a study of Jewish self-hatred and antisemitism; and Bambi vs. Godzilla, an acerbic commentary on the movie business.
As a playwright, he received Tony nominations for Glengarry Glen Ross (1984) and Speed-the-Plow (1988). As a screenwriter, he received Oscar nominations for The Verdict (1982) and Wag the Dog (1997).
Mamet's recent books include The Old Religion (1997), a novel about the lynching of Leo Frank; Five Cities of Refuge: Weekly Reflections on Genesis, Exodus, Leviticus, Numbers and Deuteronomy (2004), a Torah commentary, with Rabbi Lawrence Kushner; The Wicked Son (2006), a study of Jewish self-hatred and antisemitism; and Bambi vs. Godzilla, an acerbic commentary on the movie business.
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 - 5 of 5 reviews
March 22, 2017
قطعاتی بیربط به همدیگر(از نظر موضوعی) و با حرفایی ممتطور
! صفحه اولش گفته اینا قطعاتی برای پیش از اجراهای من یا نمایشهای کابارهای(نمیدونم چیه) و اجراهای تجربی نوشته شده. برا همین انتظار نمایشنامه کوتاه نداریم.
در نوع خودشون جالب بودن و جذاب!
! صفحه اولش گفته اینا قطعاتی برای پیش از اجراهای من یا نمایشهای کابارهای(نمیدونم چیه) و اجراهای تجربی نوشته شده. برا همین انتظار نمایشنامه کوتاه نداریم.
در نوع خودشون جالب بودن و جذاب!
March 19, 2017
گاه دلتنگی/ دیوید مامِت/ ترجمه ی شهرام زرگر/ انتشارات نیلا/ 24 صفحه/ تاریخ تموم کردن کتاب: یکشنبه 29 اسفند 1395
این نمایشنامه در حال توصیف 4 رخداد هنگام غروب آفتاب توی یه شهر بزرگ توی آمریکاست که قبل از توصیف این 4 رخداد، توصیفی از غروب آفتاب از زبان یک مرد می شنویم.اما رخداد ها؛ اولی مکالمه ی بین یک زن و یک پزشکه که زن دو ساعت دیرتر از وقت ملاقاتش با دکتر نوبتش شده و حسابی شاکیه و حس می کنه دکتر حسابی اونو چاپیده و وقتی میره توی مطب حسابی دکترو میشوره میذاره کنار ! (کاری که خیلی از ماها شاید دوس داشتیم انجام بدیم ولی انجام ندادیم !) خیلی هم خوب این کارو می کنه :))
صحنه ی بعدی یک خانومِ عشق خرید رو نشون میده که میره لباس خرید کنه به بهونه ی مصاحبه ای که داره ولی معلومه خرید کردن براش خیلی لذت بخش تر از مصاحبه و کلا هر چیز دیگه ای تو دنیاست !
صحنه ی بعد مکالمه ی بین دو تاجر رو نشون میده که درباره یه رستوران و کیفیت غذاش و ... صحبت می کنند که هیچ جذابیتی نداشت.
صحنه ی بعدی مکالمه ی بین دو مرد غریبه توی مترو هست که یکیشون فضوله و با سوالای متوالیش اعصاب اون یکی مرد رو خورد می کنه !
صفحه ی آخر نمایشنامه همان مردِ ابتدای نمایشنامه این جمله را می گوید: "عاشق این جور پایین رفتنِ خورشیدم. یه لحظه تاریکه، لحظه ی بعد روشن". این جمله چقدر نزدیک به زندگیِ ماهاست ! چه بسیار لحظات خوب و بدی داشتیم که در لحظه ای زیر و رو شدند به نحوی که هرگز پیش بینی اش را هم نمی کردیم اما زندگی همینه. همیشه همین بوده و خواهد بود. مجموعه ای از نوسانات. اگر نوسانی نبود قطعا ما انسان ها از شدت بی حوصلگی یا خودمون رو می کشتیم یا دست به کار های عجیبی برای ایجاد این نوسان می زدیم. واقعا اگه زندگی همیشه روشن بود و اتفاق ناگوار و بدی نداشت، فرض کنیم برای 60 سال... آیا تکراری و به شدت کسل کننده نبود؟ فرض کنیم شما کاکائو دوست دارید. اگر تمام روزها و تمام وعده های غذایی کاکائو بخورید آیا برای شما کافیه؟ البته که نه. زندگی همینه... پر از تاریک و روشن ها.
نمایشنامه خوبی بود. پیامش رو مستقیم نگفته بود ولی این دلچسب بود و زیادی نپیچونده بود. ترجمه خوب بود. حجمش بسیار کم که به نظرم اگه بیشتر بود میتونست تاثیرگذاریش بیشتر باشه. قلمش رو دوست دارم و بازم از این نویسنده خواهم خوند.
پوریا روشنی
این نمایشنامه در حال توصیف 4 رخداد هنگام غروب آفتاب توی یه شهر بزرگ توی آمریکاست که قبل از توصیف این 4 رخداد، توصیفی از غروب آفتاب از زبان یک مرد می شنویم.اما رخداد ها؛ اولی مکالمه ی بین یک زن و یک پزشکه که زن دو ساعت دیرتر از وقت ملاقاتش با دکتر نوبتش شده و حسابی شاکیه و حس می کنه دکتر حسابی اونو چاپیده و وقتی میره توی مطب حسابی دکترو میشوره میذاره کنار ! (کاری که خیلی از ماها شاید دوس داشتیم انجام بدیم ولی انجام ندادیم !) خیلی هم خوب این کارو می کنه :))
صحنه ی بعدی یک خانومِ عشق خرید رو نشون میده که میره لباس خرید کنه به بهونه ی مصاحبه ای که داره ولی معلومه خرید کردن براش خیلی لذت بخش تر از مصاحبه و کلا هر چیز دیگه ای تو دنیاست !
صحنه ی بعد مکالمه ی بین دو تاجر رو نشون میده که درباره یه رستوران و کیفیت غذاش و ... صحبت می کنند که هیچ جذابیتی نداشت.
صحنه ی بعدی مکالمه ی بین دو مرد غریبه توی مترو هست که یکیشون فضوله و با سوالای متوالیش اعصاب اون یکی مرد رو خورد می کنه !
صفحه ی آخر نمایشنامه همان مردِ ابتدای نمایشنامه این جمله را می گوید: "عاشق این جور پایین رفتنِ خورشیدم. یه لحظه تاریکه، لحظه ی بعد روشن". این جمله چقدر نزدیک به زندگیِ ماهاست ! چه بسیار لحظات خوب و بدی داشتیم که در لحظه ای زیر و رو شدند به نحوی که هرگز پیش بینی اش را هم نمی کردیم اما زندگی همینه. همیشه همین بوده و خواهد بود. مجموعه ای از نوسانات. اگر نوسانی نبود قطعا ما انسان ها از شدت بی حوصلگی یا خودمون رو می کشتیم یا دست به کار های عجیبی برای ایجاد این نوسان می زدیم. واقعا اگه زندگی همیشه روشن بود و اتفاق ناگوار و بدی نداشت، فرض کنیم برای 60 سال... آیا تکراری و به شدت کسل کننده نبود؟ فرض کنیم شما کاکائو دوست دارید. اگر تمام روزها و تمام وعده های غذایی کاکائو بخورید آیا برای شما کافیه؟ البته که نه. زندگی همینه... پر از تاریک و روشن ها.
نمایشنامه خوبی بود. پیامش رو مستقیم نگفته بود ولی این دلچسب بود و زیادی نپیچونده بود. ترجمه خوب بود. حجمش بسیار کم که به نظرم اگه بیشتر بود میتونست تاثیرگذاریش بیشتر باشه. قلمش رو دوست دارم و بازم از این نویسنده خواهم خوند.
پوریا روشنی
January 31, 2026
یه قاب کوچیک از زندگی آمریکایی توی ساعات گرگ و میش. جالب بود.
October 8, 2021
برای من در حد چند خلق تا موقعیت معمولی بود. و نه چیزی فراتر. البته قرار هم نبوده چیز خاصی باشه. اما خب بیارزش، بیارزشه. چه نویسنده بهش آگاه باشه چه نه.
May 11, 2022
یک سری موقعیت نمایشی بی سر وته
Displaying 1 - 5 of 5 reviews