Melati van Java. Dochter van Indië

by Vilan van de Loo

Ooit wist iedereen wie Melati van Java (ps. Marie Sloot) was. Ze publiceerde romans die vaak tientallen jaren in omloop bleven en ze behoorde tot de eerste vrouwen die toetraden tot de deftige Maatschappij der Nederlandse letterkunde. Vermoedelijk was zij in Nederland de eerste Indische auteur van bestsellers.

'Dochter van Indië' is de eerste biografie van deze opmerkelijke vrouw. Het boek beschrijft nauwgezet hoe Melati zich ontwikkelde tot populaire schrijfster en weldoenster. Van grote invloed waren haar jeugd in Indië, de innige band die ze met haar moeder had en haar katholieke levensovertuiging. Toch was zij in alles uniek voor haar tijd. In het huwelijk had ze geen zin, ze is in haar brieven verfrissend chagrijnig en in haar romans geeft ze keer op keer een positief beeld van Indische vrouwen en meisjes. Mede vanwege dat laatste werd Melati feministe genoemd, en daar was ze trots op.

Hoe kan het dat zo'n inspirerende vrouw in de vergetelheid raakt? Wat schreef ze voor romans? En waarom genoot het publiek zo van het werk? Dat en meer staat in 'Dochter van Indië'.

Vilan van de Loo publiceert over Indische geschiedenis en literatuur. 'Dochter van Indië' is de handelseditie van haar proefschrift.

224 pages, Paperback

First published November 15, 2016

About the author

Vilan van de Loo (1961) is een Nederlandse schrijfster, columniste, schrijfcoach en gepromoveerd onderzoekster. In 1993 studeerde ze cum laude af in de Indische letterkunde aan de Universiteit Leiden, waar ze in 2014 promoveerde op de biografie van Melati van Java. Ze publiceerde ruim 30 boeken over uiteenlopende onderwerpen, maar vooral over Nederlands-Indische damesromans en het vooroorlogs militair Nederlands-Indië.

Reviews

[S.schouwenaars · Rating 3 out of 5]

Een boek over de schrijfster Marie van Sloot. Het geeft een goede indruk van het leven van deze schrijfster in een, voor zelfstandige vrouwen, moeilijke tijd

[Carolien · Rating 3 out of 5]

Dit boekje gekocht naar aanleiding van een radio-interview met de schrijfster. Het is wel een dissertatie. Marie Sloot is een feministe avant la lettre. Geboren in Indonesië en met een Javaans-Chinese grootmoeder is ze geen volbloed Nederlandse. Wanneer ze 18 jaar is, komt ze met haar familie naar Nederland. Indië laat haar niet los. Op heel jonge leeftijd begint ze al te schrijven. Dit is mede mogelijk omdat een bekende van haar vader uit katholieke kringen haar boeken wil uitgeven. Daardoor kan ze al op jonge leeftijd haar eigen geld gaan verdienen. Bij elkaar schrijft ze zo'n 50 boeken. In haar boeken schrijft ze veel over Indonesië, maar ook over de ongelijkheid van gekleurde mensen en Nederlanders. Ook komen er veel zelfstandige jonge vrouwen in voor. Later schrijft ze onder de naam Max van Ravenstein boeken over gemengde huwelijken waarin katholieken en protestanten met elkaar trouwen. Daarnaast schrijft ze veel voor tijdschriften, doet redactiewerk en op latere leeftijd doet ze liefdadigheidswerk voor katholieke, jonge meisjes. Marie Sloot wil onafhankelijk zijn en ze wil niet trouwen. Ze woont haar hele leven met haar nicht Lina. Je kan haar omschrijven als een kordate dame, onafhankelijk, zakelijk, energiek en werklustig. Ook steekt ze haar mening niet onder stoelen of banken en heeft ze met menigeen een meningsverschil. Rond 1900 was ze een hele populaire schrijfster. In deze tijd komt ook het feminisme op, o.a. stemrecht voor vrouwen. Veel van haar boeken zijn vele malen herdrukt. Nu is ze vergeten. Ze komt niet helemaal tot leven in dit boekje. Er worden veel citaten uit haar boeken aangehaald en uit de correspondentie met een goede vriend. Maar toch erg interessant om te lezen.