ლუკიანოსი (120-192 წწ) ცხოვრობდა და მოღვაწეობდა იმ პერიოდში, როდესაც ანტიკური საზოგადოება თავისი სიდიადის უკანასკნელ დღეებს ითვლიდა. ფილოსოფიური აზრის ზედაპირულობა, ცრურწმენათა მომძლავრება, სოფისტიკის აღორძინება და ლიტერატურის უშინაარსობა – ასეთი იყო ეს ეპოქა. ლუკიანოსი ამაყობდა თავისი სირიული წარმომავლობით. წერდა ბერძნულ ენაზე. მან რომაული იმპერიის მრავალი ქალაქი მოინახულა და რამდენიმე პროფესია გამოიცვალა. ლუკიანოსის სახელით ჩვენამდე 80-მა ქმნილებამ მოაღწია. მათი კითხვისას ნათელი ხდება, თუ რაოდენ ღრმად იცნობდა მწერალი კულტურას, ისტორიას, ფილოსოფიას, ეთიკას, რელიგიასა და ლიტერატურას. ცოცხალი სასაუბრო ენით დაწერილ დიალოგებში ლუკიანოსი განაქიქებს თავისი დროის მანკიერებებს. ლუკიანოსის სატირა გამოირჩევა სიმახვილითა და დახვეწილობით და არა სიღრმითა და სიმწვავით.
Lucian of Samosata was a Greek-educated Syrian rhetorician, and satirist who wrote in the Greek language. He is noted for his witty and scoffing nature.
ამ წიგნის გადაკითხვის ერთადერთი მიზეზი გამაჩნია და ესაა pun ებად გამოყენება ამ ავტორის სახელისა ჩემს მეგობართან მიმართებით; ისე კი, აქ მოცემული ამბების ნაწილი ანტიკურ ჭორაობად მომეჩვენა და ნაწილიც ამპარტავნების ზეიმად.