رک و راست بگم شکل تکامل یافتهی کتاب پیشین خانم ناستین یعنی رک و پوست کنده است. یادداشتهای این کتاب که بین گزارش و داستان در نوسانند نمایانگر نوع تازهای از ادبیات معاصر است که تاملات روزانهی نویسنده را با واقعههای زندگی افراد و واقعیات اجتماعی گره زده است؛
زنان بیش از مردان در این داستان-گزارهها تصویر شدهاند و این نه به معنای نقش مهمترشان بلکه به قصد بیشتر شناساندن آنان است که در پیشبرد جامعه و مدنیت معاصر نقش پررنگتری به عهده گرفتهاند. جامعه با پیشرفت مداوم خود به دریافت سنجیدهتری از زنان نیاز دارد و چه بهتر که چهرههای گونان زنان ایران توسط ایشان هم از درون فضای آنان ترسیم شود؛
در این کتاب صراحت گزارشگرانه و دقایق جامعهشناختی همراه شده است با خیالپردازیهای شوخچشمانهای که کتاب را برای شهروند بیاعتنای امروزی جذاب و خواندنی میکند؛