Գիրքը սկսել էի ամիսներ առաջ ու կիսատ թողել։Կարդացել էի Քրիստիանի "Մետաղե երազներ" վեպը ու որոշեցի,որ սա էլ անպայման կարդամ,որովհետև վեպը ուղղակի թույն էր։Սկզբում էս գիրքը դժվար էր կարդացվում ու մտածում էի,որ պարզապես հեղինակի մոտ վեպը շատ լավ ա ստացվել ու պատմվածքի ժանրում էդքան էլ հաջողակ չի,բայց հիմա վստահաբար ասում եմ՝Քրիստիանը լավագույն ժամանակակից գրողներից ա,ով արժանի ա լավ գնահատական ստանալու
«Գիտեմ երբեք պիտի չգաս Գիտեի սկիզբէն: Պիտի չգաս, Եվ չըլլաս` քովս, մօտ:» Amazing Fantasy
Կերպարների կապը միմյանց, Մարվելի հերոսների ու հեղինակի հետ բնական ու նուրբ էր: Պատմվածքների հաջորդականությունը թե՛ ըստ տրամաբանության և թե՛ ըստ տրամադրության` սքանչելի: Ժամանակի մեջ «լռված» (stuck) լինելը (գուցե նաև տարածության) առկա է գրեթե յուրաքանչյուր պատմվածքում: Չավարտված, կիսատ վերապրված (ու երբեմն հեղինակի կողմից դրանք նորից վերապրելու ցանկությամբ) դեպքերը անընդհատ կրկնվում են ու ստիպում հերոսներին վերադառնալ անցյալ` չնայած գիտակցությանը, որ իրենց «սուփերհերոսները» մեռած են: Հեղինակը կարծես շատ բարակ, գրեթե անտեսանելի թելով կառուցում է գիրքը ու ուղորդում քեզ: Դու չես կարողանում ուղղակի ընթերցող լինել, որը դիտում է կողքից, թե ինչ է կատարվում: Դու վարդի բույրով թեյն ես, ձյունը, փոշին, արևը, կղզին, ժամանակի մեջ կորած սևացած բանանի կեղևը ու փոքրիկ թռչունը:
Շատ յուրահատուկ գրականություն, որը լրիվ հասկանալու համար պետք ա հաղթահարել մի քանի, ըմ, ասենք՝ պատնեշ։ Սկսվում ա նրանից, որ գիրքը ունի ոչ ավանդական ձևաչափ՝ մեծ, քառակուսի, ոնց որ մանկական գրքերն են լինում, կամ ֆոտոալբոմները։ Բայց իհարկե, բնավ ոչ մանկական բովանդակությամբ, թեև մանկության մասին։ Հետո սկսվում ա ոչ ավանդական էջադրումը՝ դիալոգներում պետք ա ինքդ կռահես՝ ով ինչ ասեց, + հատվածներ հիմնական տեքստից ու դիալոգներից դուրս, երբեմն՝ ուղղակի մեջբերումներ թերթերից քամ քոմիքներից։ Հետո գալիս ենք տեքստին։ «Սուփըր հերոսների» հերոսներին, իրանց ապրումները ավելի լավ հասկանալու համար անհրաժեշտ ա գոնե մի փոքր տեղյակ լինել Քափթըն Ամերիկայից, Բաթմանից, Սբայթըրմանից և այլ ամերիկացի սուփըր-հերոսներից։ Երբ գիտես ով ով ա՝ շատ լավ ա ստացվում։ Մեկ այլ պատնեշ միջին թվաբանական երևանցի ընթերցողի համար արևմտահայերենն ա։ Որը, ի դեպ, հրաշալի հմայք ա տալիս պատումներին։ Ու երբ այդ պատնեշները հաղթահարում ես, ստանում ես հրաշալի, գեղեցիկ, տխուր մի աշխարհ։
Սիրուն, տխուր, անկեղծ, կյանքային, այլընտանքային․․․․․ Բարդ էր կարդալ արևմտահայերենով, բայց համոզված եմ, որ հենց արևմտահայերենն էր տենց հետաքրքիր էներգետիկա տալիս այս գրքին։ Հավանաբար գիրքը այդքան էլ դուր չի գա նրանց, ովքեր ծանոթ չեն կոմիքսների հերոսներին, բայց ովքեր որ ծանոթ են, կարծում եմ շատ կգնահատեն․․․
Գիրք նվիրելու օրն եմ այս գիրքը նվեր ստացել ու անկեղծ ահավոր տպավորված էի․․․․ Գիրք, որ ահավոր կայֆա ունենալ, ու կրկնակի կայֆա կարդալը․․․․
Շատ ուրախ եմ, որ ունենք արևմտահայերեն ժամանակակից գրականություն և գրողներ։ Ամենաշատը առաջին մասը սիրեցի ու դեդփուլը, շատ անկեղծ էր գրված։
Արևմտահայերենի հանդեպ իմ ունեցած սերը աճեց ու աճեց, որ շուտով լիբանանցի ծանոթիս հետ կուրս եմ սկսելու։ Ընդհանուր շատ հավանեցի գիրքը, ու խորհուրդ եմ տալիս 9/10 կարդալ։
Քրիստիանը ժամանակակից հայ արձակի ամենակարևոր դեմքերից մեկն է։ Հրաշալի ժողովածու է՝ մեկը մյուսին լրացնող պատմվածքներ՝ կառուցված կոմիքսների տրամաբանության որոշ դետալների օգտագործմամբ, անցյալի վերհուշի, թախծի, ապրելու անկարողության մեջ սեփական էգոն գտնելու ինքնաճանաչողության ճանապարհ։
Ուրախ եմ, որ հեղինակի երկրորդ գիրքը կարդացել եմ այս գրքից առաջ: Կամ մետաղե երազներից հետո մեծ սպասելիքներ ունեի ու ինչքան էլ լեզուն ու ոճը նույնչափ գրավիչ էր, պատմվածքների հերոսներն ինձ խորթ մնացին: Հասկանալի էր, որ փազլի նման էր հավաքած զուգահեռներով քոմիքսների հերոսների հետ, բայց կարդալուց քանի որ backround ինֆորմացիայի պակաս ունեի ու երբեմն էլ շփոթեցնող էր պատմվածքի մեջ տարբեր ձայներին տարբեր ֆորմատներ տալ, պատումները մանկության անվերադարձ լինելու ու մելանխոլիկ տրամադրությունից էն կողմ չանցան: Բայց էլի հեղինակն իմ համար տաղանդավոր է և ժամանակակից գրականության մեջ փոքրամասնության մեջ է, որ հայոց լեզվի հետ չի մրցում
Շաատ շատ սիրուն գիրք: Շատ: Պատմվածքները մեկը մեկից լավն ու հետաքրքիր: Արևմտահայերենը իհարկե մեծ դեր ունի գրքի ավելի լավը լինելու գործում: Շատ տխուր, բայց միաժամանակ ժպիտով կարդալու պատմվածքներ են: Ամենաշատը Deadpoolն եմ հավանել:
Հայ ժամանակակիցներիս իմ ամենասիրածը ։) Սուփր հերոսները, մանկությունից չաժանվելու անխուսափելի ցավը… Էս էն գրքերից ա, որ ուզում եմ ամենասիրածս մարդկանց նվիրեմ ու հետները էլի էլի էլի կարդամ։ Captain Amerika և Amazing Story-ն ամենաշատը սիրեցի։