Ο Αντώνης, έμπειρος τραπεζικός υπάλληλος, ζει μία "φυσιολογική ζωή". Καθημερινά "παλεύει" με τους πελάτες, τους συναδέλφους και τους νόμους της αγοράς. Στο τέλος της εργασιακής μέρας νιώθει κενός. Δεν σκέφτεται, δεν ονειρεύεται, δεν θέλει να αλλάξει τίποτα. Η ρουτίνα είναι ο εχθρός του, ωστόσο ένας εχθρός που δεν αντέχει να πολεμήσει...
Ο Λάκης, ενταγμένος στο χώρο της αναρχίας, ζει μαζί με τους συναγωνιστές του μία ζωή χωρίς συμβιβασμούς. Το κύριο μέλημά του είναι η ανατροπή του κατεστημένου και η αφύπνιση της λαϊκής μάζας. Είναι έτοιμος να οδηγήσει την ανθρωπότητα σε ένα νέο κόσμο, γκρεμίζοντας στο πέρασμά του καθετί παλιό...
Η Αναστασία, υποψήφια τραπεζικός υπάλληλος, "ξυπνάει" από το λήθαργο μιας ζωής που νόμιζε πως ήθελε να έχει. Μία ζωή με σύζυγο και παιδιά και κυριακάτικα οικογενειακά τραπέζια. Μία στιγμή θα είναι αρκετή για να ανατρέψει συθέμελα τη φιλοσοφία της...
Ο κύριος Ονεστίδης, ανερχόμενο στέλεχος του κυβερνώντος κόμματος, ζει το απόλυτο όνειρο εξουσίας κάθε νεοέλληνα. Ξεκινώντας από τις παραδοσιακές υποβαθμισμένες γειτονιές της Αθήνας, καταφέρνει να αναρριχηθεί στην κορυφή του κομματικού μηχανισμού, χρησιμοποιώντας κάθε μέσο που διαθέτει...
Τι θα συμβεί όταν οι δρόμοι τους διασταυρωθούν; Ποιο είναι το τίμημα που καλούνται να πληρώσουν;
"Είμαι ένας από τους εκατοντάδες χιλιάδες νέους που πραγματικά δεν έχουν στον ήλιο μοίρα. Οι γονείς μου, όπως και οι γονείς των συγκατοίκων μου, βρίσκονται κάπου ανάμεσα στα πενήντα και τα εξήντα, έφηβοι της χούντας και της μεταπολίτευσης. Αυτοί είχαν την ευκαιρία τους και τα σκάτωσαν. Εμείς δεν έχουμε καν την ευκαιρία".
Ενδιαφέρον βιβλίο. Σχετικά γρήγορο και καθόλου φλύαρο σε αντίθεση με αρκετά άλλα που έχω διαβάσει τώρα τελευταία. Όσων αφορά τους χαρακτήρες έχω κάποιες ενστάσεις.
Το πρώτο τρανταχτό ‘λάθος’ κατ’ εμε είναι ο κύριος Ονεσίδης. Ως Ελληνίδα έχω γνωρίσει πάμπολα κουμάσια αλλά όλοι έχουν ένα κοινό σημείο. Δεν θεωρούν οτι είναι οι ‘κακοί’ της ιστορίας. Δεν νομίζουν οτι βλάπτουν τους γύρω τους, θεωρούν οτι κάνουν θεάρεστο έργο. Σίγουρα φέρονται με τον απαίσιο τρόπο που περιγράφει ο συγγραφέας αλλά ταυτόχρονα δικαιολογούν απόλυτα τις πράξεις τους. Με λίγα λόγια έχουν δυο μέτρα και δύο σταθμά. Ότι κάνουν αυτοί είναι σωστό, ηθικό και δίκαιο ενω εαν τις ίδιες πράξεις τις κάνει κάποιος άλλος θα τον δείξουν με το δάκτυλο. Με άλλα λόγια όχι μόνο δεν είναι άθεοι αλλά πιστευουν ακράδαντα οτι υπάρχει παράδεισος και τους ανήκει. Ο Ονεσίδης δεν ανήκει σε αυτήν την κατηγορία και κάπου δεν γίνεται πιστευτός.
Η δεύτερη ένσταση μου είναι ο Λάκης. Κανείς δεν εγκαταλείπει την αναρχία μέσα σε μια νύχτα. Ακόμα και να θέλεις προδίδεσαι, δεν είναι δυνατόν απο το μαύρο να περάσεις στο άσπρο χωρίς ούτε ένα σημάδι. Και έστω οτι την εγκατέλειψε. Ε δεν θα γίνει τραπεζικός υπάλληλος μέσα σε δυο ευδομάδες. Αν ήταν τόσο ευκολο, η Αναστασία δεν θα χρειαζόταν μέσο. Εντάξει είναι τελείως χαζή αλλά τουλάχιστον έχει τα τυπικά προσόντα και μάλλον δεν είναι σεσησμασμένη σαν τον Λάκη.
Αλλη ενσταση που έχω είναι οτι όλοι ερωτευονται κεραυνοβόλα την πιο κουτή χαζοβιόλα του αιώνα. Ακόμα και ο Ονεσίδης κάνει κωλοτούμπες για χάρη της και ειλικρινά το όλο περιστατικό δεν πείθει.
Τεσπα, το βιβλίο δεν είναι τόσο χάλια όσο το περιγράφω. Σε κάποιο βαθμό κατανοώ τους πρωταγωνιστές και μπορώ να συμπάσχω μαζί του. Το προτείνω σε όλους τους απελπισμένους.