مطلبهایی که در این مجموعه گردآوری شده، مقالههایی است دربارۀ مباحث کلی زبانشناسی و پارهای نکتهها درباب زبان فارسی و قواعد دستوری آن. این نوشتهها را خانلری پیش از اینکه در قالب کتاب منتشر کند، در فاصلۀ سالهای ۱۳۲۲ تا ۱۳۴۰ در مجلۀ «سخن» و مجلۀ «دانشکدۀ ادبیات تهران» چاپ کرده بوده و پس از گذشت مدتی از نشر آنها، بهسبب کمیابشدن، بر آن میشود تا به این شکل آنها را عرضه نماید. کتاب در دو بخش تدوین شده است: الف. کلیات؛ ب. نکتههایی دربارۀ دستور زبان فارسی. مقالههای بخش نخست که دربرگیرندۀ کلیاتی درخصوص زبانشناسی است، عمدتاً همان مقالههایی است که خانلری چند سال بعد از منتشرکردن این کتاب، در کتاب «زبانشناسی و زبان فارسی» گرد آورده است. فرق این بخش از دو کتاب فقط این است که در کتاب «زبانشناسی و زبان فارسی» سهچهار مقاله افزون بر اینها آمده که در این کتاب از آنها نشانی نیست. آن مقالهها اینها است: «زبان و زبانشناسی»، «تحول زبان فارسی»، «زبان و جامعه (بحثی از علم دلالت الفاط)». قسمت دوم این اثر حاوی نکتههایی گرانبها و سودمند است که اغلب در حوزۀ درستوغلطهای زبانی است. تا آنجا که مطلعم، عمدۀ این نکتهها را نخستینبار خانلری مطرح میکند و بعدها در کتابهایی با موضوع ویرایش و درستنویسی بسیاری از نویسندهها بیارجاع از آنها در اثرشان یاد میکنند. ازاینحیث، خواندن این مقالهها بسیار بسیار سودمند است و مخاطب را با مطالبی دستاول آشنا میسازد. عنوانمقالههای هر بخش چنین است: الف. کلیات: ـ «پیدایش زبان»؛ ـ «اختراع زبان و خط»؛ ـ «زبان ایران»؛ ـ «تحول زبان»؛ ـ «زبان و لهجه»؛ ـ «طرح تحقیق در لهجههای محلی»؛ ـ «دفاع از زبان فارسی»؛ ـ «زبان یأجوج و مأجوج»؛ ـ «لفظ عامه و لفظ قلم»؛ ـ «بیان»؛ ـ «نویسندگی»؛ ـ «بیماری الفاظ»؛ ـ «تدریس ادبیات فارسی»؛ ـ «درس فارسی»؛ ـ «خط و زبان»؛ ـ «زبان و خط»؛ ـ «دربارۀ تغییر خط فارسی»؛ ـ «شیوۀ خط فارسی». ب. نکتههایی دربارۀ دستور زبان فارسی: ـ «پسوند مصدر»؛ ـ «نقشبازیکردن»؛ ـ «شرایط/ اوضاع»؛ ـ «درازنویسی»؛ ـ «برعلیه»؛ ـ «او، او، او»؛ ـ «یکی از... ترین»؛ ـ «باید، بایست، بایستی»؛ ـ «گفتی و گویی»؛ ـ «’بر سر‘ یا ’در سر‘»؛ ـ «را»؛ ـ «به گردن، در گردن، از گردن»؛ ـ «است/ هست»؛ ـ «حذف حرفاضافه»؛ ـ «یک»؛ ـ «جملۀ وصفی»؛ ـ «رفته، رفته است»؛ ـ «دوخته بود، دوخته شده بود»؛ ـ «لغتهای عربی در شاهنامه».