แสนพยศ เล่ม 1

แสนพยศ #1

by 西子情, ห้องสมุด (Translator)

เพราะเคยถูกคนรักหักหลังอย่างเจ็บปวด ไป๋เฉียนเฉี่ยน นักฆ่าสาวผู้มีจิตใจเย็นชาจึงสาปส่งผู้ชายทั้งโลก

ความตายที่ไม่ยุติธรรม ความอาฆาตแค้นและใจที่ไม่สงบสุขทำให้เธอย้อนเวลากลับมาในยุคจีนโบราณ ยุคที่บ้านเมืองยังเต็มไปด้วยเรื่องเล่าขาน ยุคที่ตำแหน่งฮ่องเต้คือเจ้าชีวิตเหนือผู้คนทั้งปวง

เรื่องราวจะเป็นเช่นไร เมื่อไป๋เฉียนเฉี่ยนตื่นขึ้นมาแล้วพบว่าตนเองอาศัยอยู่ในร่างคุณหนูฟ่งหงหลวน บุตรสาวหัวอ่อนและไม่เป็นที่รักใคร่ของจวนเสนาบดี นางผู้ถูกคู่หมั้นสะบั้นรัก ซ้ำยังมีบรรดาแม่เลี้ยงและพี่น้องต่างแม่อีกนับสิบคอยกลั่นแกล้ง

ไป๋เฉียนเฉี่ยน จะทำอย่างไรกับครอบครัวใหม่ที่แสนจะวุ่นวาย

ทำอย่างไรกับบุรุษมากมายที่เข้ามาพัวพัน

และ... ทำอย่างไร ให้หัวใจด้านชาของตัวเองยอมเปิดรับความรักครั้งใหม่ได้อีกครั้ง

Genres: China

557 pages, Paperback

Published September 1, 2016

Reviews

[M · Rating 3 out of 5]

เป็นเรื่องที่ตั้งใจจะอ่านมานานเพราะเรื่องย่อดูน่าสนุก
แต่อ่านไปแล้วให้ความรู้สึกแบบ นี่มันอะไรกันเนี่ย
นางเอกเป็นนักฆ่าที่ตายเพราะคนรัก วิญญาณมาอยู่ในร่างคุณหนูที่ถูกมองข้ามในจวนเสนาบดี
เปิดมานางเอกเจอผู้ชายทันที 2 คน คือคู่หมั้นที่ถอนหมั้นวันแต่ง กับชายหนุ่มลึกลับขี้เผือก 555

จะไม่ว่าอะไรถ้าคาแรกเตอร์หลายๆ ตัวไม่บิดเบี้ยวกลบ first impression ไปหมด
นางเอกเรื่องนี้เย็นชา เย็นชาไม่ว่าเพราะประสบการณ์ตอนตายทำให้ฝังใจเรื่องความรัก แต่นางเย็นชาจนให้ความรู้สึกแข็งกระด้าง กลายเป็นผู้หญิงที่ไม่มีเสน่ห์ มีอยู่แค่ 2 อารมณ์ ไม่โกรธโมโห ก็เย็นชา
เอะอะก็สีหน้าเรียบเฉย ไม่มีอารมณ์ร่วม ทุกสถานการณ์มีตราประทับว่า "ชั้นไม่แคร์"
อ่านๆ ไปมันกลายเป็นไม่มีมิติ รู้ว่าฉลาด รู้ว่าเก่ง แต่ช่วยมีความรู้สึกหน่อย

ในส่วนของผู้ชาย ไม่เข้าใจว่าแต่ละคนชอบอะไรในตัวนางเอก ไม่มีเสน่ห์มากๆ แต่ทำไมชอบกันจริ๊งงงง หงุดหงิด แถมผู้ชายแต่ละคนก็ทำเอาจี๊ดดดด บางคนนี่รำคาญแทนนางเอกเลยนะ

ผู้ชายคนแรก จวินจื่อหลี คู่หมั้นฟ่งหงหลวนที่มาถอนหมั้นกลางอากาศเอาวันแต่งงาน เปิดตัวมาว่าผู้ชายเย็นชาระดับน้ำแข็ง อารมณ์บรรยายคือสุดเท่ห์เป็นที่รักของทั้งแคว้น นี่ก็แบบ เห้ยยยย โอเค อ่ะจะยังไงต่อ คนนี้จะเป็นพระเอกมั้ย แต่ไปเรื่อยๆ จะรู้สึกว่า ทำไมผู้ชายคนนี้ไม่เยือกเย็นเหมือนที่บรรยาย หลุดกะนางเอกหลายรอบมาก ถึงกับฟาดมือใส่นางเอก อันนี้ไม่ดั้ยยย ยังมีคำพูดคำจาที่ไม่เป็นผู้ใหญ่มากๆ ไหนว่าฉลาด ทำไมจัดการนางเอกไม่ได้ เอาแต่ใจตัวเองแบบไม่เห็นแก่แผ่นดินหรือคนรอบข้าง ยิ่งอ่านยิ่งไม่ปลื้มอ๋องหลีมาก

คนที่สอง อวิ๋นจิ่น
ผู้ชายน่ารัก กรุ้มกริ่ม ขี้แหย่ ขี้อ้อน เปิดมาดูแบบคนนี้ก็ดูดี ดูน่ารัก จะอะไรยังไง แต่พอเห็นผู้ชายสองคนโผล่มาใจนี่นึกถึง นอกจากข้าแล้วท่านจะรักใคร ทันที ก็แอบรู้สึกว่า เอ่อ กรุณาอย่าให้เป็นอะไรที่ไร้สาระแบบนั้น อ่านๆ ไป ก็ทำนองเดียวกับอ๋องหลี พี่อวิ๋นถึงจะยังน่ารักขี้อ้อน มีความเท่ห์คม แต่การที่ทะเลาะกับเด็กอายุสิบห้าแย่งนางเอกแบบไร้เหตุผล ทำให้เสน่ห์ตกฮวบมาก แต่ก็รู้สึกว่าพี่ยังพอมีหวังบ้างนะ ดูแล้วนางเอกไม่ได้รังเกียจพี่เท่าท่านอ๋อง

คนที่สาม อวี้เหิน รัชทายาทแคว้นซีเหลียง
คนนี้เนี่ย ยังไม่พลิกคาแรกเตอร์มาก เปิดมานิ่มๆ อบอุ่นกับนางเอก ใจดีมาก แต่รู้แหละว่าเนื้อแท้นางไม่ได้อบอุ่น คือจริงๆ แล้วเย็นชา พี่อวี้ไม่ทำให้ผิดหวัง ไม่ทำตัวเป็นเด็ก ไม่เยอะกะนางเอก ไม่ดราม่า มีเหตุผลดี คิดว่าเป็นคนเดียวที่นางเอกไม่รำคาญ (แต่น่าจะไม่ได้มีผลกระทบกะหัวใจนางเอกเท่าไหร่) คิดว่าเป็นคนที่มีสติที่สุดละ

คนที่สี่ หลันเชี่ย คนนี้เป็นรัชทายาทอีกแคว้น แต่รู้สึกไม่จำเป็นต้องพูดถึง คือสู้กะอีกสามคนไม่ได้เลย เด็กไป
หลันเซ่อ... หนุ่มน้อยรัชทายาท อันนี้คิดว่าไม่ค่อยคู่ควรให้พูดถึงเท่าไหร่ คือไม่ใช่คู่ต่อสู้ของอีก 3 คน

คนที่ห้า ฮ่องเต้ จวินจื่ออี้
คนนี้นี่แบบ อะไรก็ไม่รู้ คือรู้สึกเหมือนเป็นคนที่จู่ๆ ก็มาพ่วงอยู่ในกลุ่มแฟนคลับนางเอก ไม่ปลื้มกับการตัดสินใจในฐานะฮ่องเต้ ที่ส่งนางเอกเพื่อขอความช่วยเหลือเรื่องสงคราม อันนี้รู้สึกว่าแกไม่เหมาะกะการเป็นฮ่องเต้เล้ยยย ขัดใจ สรุปพี่น้องจวินไม่โอเคเลยค่ะ

อันนี้แค่ผู้ชาย ยังมีผู้หญิงตัวร้ายบ้าคลั่งน่ารำคาญ บ้าบอ
แต่ก็จะอ่านต่อนะ หวังว่าเล่มสองจะไม่ทำให้ผิดหวัง และนางเอกจะมีอารมณ์บนหน้ามากกว่านี้

[Pollarin · Rating 2 out of 5]

ความรู้สึกเดียวที่มีในตอนอ่านคือ..

รำคาญโว้ยยยยยยยย

อย่างแรกเลย เราชอบนางเอกซูสุดๆ ก็จริง โชคลาภเงินทองจะอะไรก็ขอให้ใส่มาให้หมดอย่าได้ยั้ง แต่ในเรื่องทั่วๆ ไปก็ช่วยมีความสมเหตุสมผลหน่อยได้ไหมเนี่ย

นางเอก นิสัยเหวี่ยงๆ แบบไม่มีเหตุผลของนางก็ไม่ค่อยจะปลื้มสักเท่าไหร่ แต่ความสามารถในการใช้แค่เข็มปักผ้าฆ่าคนมีวรยุทธิ์สูงส่งเนี่ย...คือชอบก็ชอบอยู่หรอก แต่เว่อร์จนลั่วลั่วตอนแรกยังยอมเลยมั้ยอะ55555 ปาได้แรงมากทั้งที่ไม่มีวรยุทธิ์ แล้วที่ซ่อนเข็มนี่ก็ชอบมากเลย เกร๋ๆ

“ใต้หล้านี้มีบุรุษอยู่เพียงพวกท่านหรือไร” โอย ขอตบมือให้ประโยคนี้สักล้านรอบ น่ารังเกียจจริงๆพวกผู้ชายที่คิดว่าตัวเองสูงส่งเสียเหลือเกิน หลงตัวเองมากนักก็แต่งงานกับตัวเองไปเลยสิ เดี๋ยวแม่กัดให้หูขาด

ท่านอ๋องผู้รับบทซ้ำซากจำเจมาแล้วในทุกเรื่องที่นางเอกเป็นคนไร้ค่า บอกยกเลิกงานแต่งในวันแต่งก็น่างาบหัวพอแล้ว ยังมีหน้ามาจะแต่งด้วยใหม่อีก ศักดิ์ศรีหายไปไหนหมด แล้วเรื่องพรสามประการอะไรนั่นกับเงิน คือแบบ....เอิ่ม ต้องให้นางเอกง่ายดายขนาดนี้เลยเหรอ

นางเอกก็คือถอดเสื้อให้เขาดูตั้งแต่แรกเจอก็เรื่องหนึ่ง แต่เรื่องประมาณว่าเหวี่ยงไม่สนหน้าใครเลยเนี่ย โคตรจะทำให้สร้างปัญหาตามมาแบบสุดๆ วรยุทธ์ตัวเองก็เข้าขั้นใช้ได้ แต่ยังไม่ถึงขั้นรับมือกับบรรดาศัตรูที่รีบสร้างไว้สักหน่อย เอะอะเหวี่ยงเอะอะเหวี่ยง


ไอ้สารเลวอ๋องนั่น ทิ้งเค้าไปแล้วยังมีหน้ามาวุ่นวาย แล้วทำร้ายร่างกายอีก55555555555555555555 อห.ขั้นสามมอบให้แด่ผู้ชายทุกคนในเรื่องนี้ บอกทีว่าพระเอกยังไม่เปิดตัว55555555555555555

คุณชายอะไรนั่นใช่พระเอกหรือเปล่า ถ้าไม่ใช่ก็จะดีใจมาก ปกตินิสัยแบบนี้ก็ชอบอยู่หรอกนะ แต่นี่คือเกินเบอร์ไปมาก ถ้ามาแหย่ตอนชอบกันแล้ว หรือแค่ช่วงอ่อยๆ จะไม่ว่าเลย นี่คือแต่ละอย่างทำเอานางเอกปรี๊ดแตกทั้งนั้น แล้วหลายๆ อย่างทั้งการมาใกล้ชิด ถูกเนื้อถูกตัวแบบสนิทสนมนั่นก็ด้วย ไม่ชอบเลย

แถมจูบแรกแบบโคตรจะน้ำเน่าอีก นางเอกโกรธขนาดนั้นยังมีหน้ามาหวานนุ่มละมุนบ้าบออะไรอีก ไม่มีความเป็นสุภาพบุรุษเลย รู้ก็รู้ว่าเค้าไม่เต็มใจ! แล้วเจอกันแปบเดียวโดนนางเอกซ้อมเกือบตายไปสามสี่รอบ เอาอะไรมารักเขา อยากได้หัวใจเขาฟะ แล้วบังคับจูบอีก จะอ้วก

แล้วพอนางเอกโกรธก็มาขอโทษที่ล่วงเกิน แต่โผล่มาก็คือกอดเลย55555555555555555555 เพิ่งเข้าใจสถานการณ์แบบหัวเราะทั้งๆ ที่อยู่ภายในใจเป็นหมื่นล้านคำก็วันนี้ แล้วมาเจอกันอีกทีก็ทำตัวสนิทสนมกับนางเอกต่อหน้าคนทั้งร้าน บังคับเอานางเอกไปด้วย 5555555555555555

พูด���อกมาได้ยังไงว่าตัวเองทำผิดอะไรนางเอกถึงเกลียด55555555555555555555555 ไม่เคยอ่านเรื่องไหนแล้วหงุดหงิดเท่านี้มาก่อนเลย ต่อให้อ่านยายแก่ตระกูลเสิ่นกับพระเอกโง่ๆ แบบนั้นอีกสิบรอบก็ยังไม่เกลียดเท่าพระเอกคนนี้555555555555555555

แล้วทุกคนมีหน้ามาบอกว่านางเอกใจร้ายใจดำและเย็นชา คือเอาจริง ตั้งแต่เปิดเรื่องมาบรรดาตัวผู้ในเรื่องยกเว้นพ่อบ้าน ใครให้เกียรตินางเอกบ้างไหมอะ สมควรไสหัวไปให้หมด


ความมีเหตุผลคือแบบ องค์รัชทายาทนั่น พูดออกมาได้เต็มปากเต็มคำว่าแม่นางที่ยังไม่ออกเรือนจะต้องมีข่าวเสียหาย ไม่ให้สาวใช้ตามไปเดี๋ยวดูแลเอง แล้วทุกคนยอมรับประหนึ่งเป็นเรื่องที่ถูกต้อง เอาเค้าไปอยู่กับแกคือเสียชื่อเสียงกว่าไหมยังไง555

มาจนถึงตอนนี้ คนเดียวที่ยังพอถูไถให้เป็นพระเอกได้ คือ อวี้เหิน องค์รัชทายาทนั่นแหละ ช่วยรักษานางเอกหลายรอบ ไม่เคยล่วงเกิน...หรือไม่ก็ล่วงเกินน้อยกว่าอีกสองคน ฉลาด เล่นหมากเก่ง หล่อ รวย สารพัดจะยกคำมาอวยแล้วตอนนี้ ขอให้คนนี้ได้เป็นพระเอกทีเถอะ เฮอะ ถึงจะรู้ว่าไม่มีหวัง เพราะนางเอกเริ่มใจอ่อนให้คุณชายเพราะสี่คนนั่นแล้วก็เถอะ ได้โปรด

“ข้าคิดไว้เช่นนั้น แต่คงต้องแล้วแต่หงหลวนจะเป็นผู้ตัดสินใจ”

อ่า...มาแล้ว ถ้อยคำที่ในที่สุดก็มี มาจากอวี้เหิน ผู้นุ่มนวล อ่อนโยน เนี่ย แบบเนี้ย ไม่รักก็โง่แล้ว ให้เกียรตินางเอกเป็นคนเลือก ไม่เหมือนบางตัวที่เอะอะลาก เอะอะใช้กำลัง เอะอะก็ตื๊อเท่านั้นที่ครองโลก เฮอะ น่ารำคาญ รู้เลยว่าใครเป็นของดี ของไม่ดี

แล้วยังช่วยนางเอกออกจากกลุ่มคนน่ารำคาญ พาไปที่เงียบสงบ ถึงปุ๊บก็ปล่อยตัวปั๊บไม่แต๊ะอั๋ง เพิ่งรู้สึกตัวว่าชุดเขาโป๊ก็อาสาช่วยเหลือทันที หลับตาว่าง่าย ให้คำสัญญาว่าจะปกป้อง ให้ยืมอ้อมอกอบอุ่น TT_TT เอาล่ะ ดีขนาดนี้รู้แล้วว่าไม่ใช่พระเอก แม่งเง้ย

ฮ่า แล้วพอลับจวน ก็ยังอุตส่าห์มีคนมาวุ่นวายอีก ฉันจะตามด่าแกไปทุกเล่มเลยคอยดู พระเอกที่ทำตัวไม่เหมือนพระเอกแบบนี้มีอะไรดี นังคุณหนูเผ่านั่นก็เหมือนกัน ผู้ชายไม่อยู่ในลู่ในทางแล้วยังไม่รู้จักจัดการผู้ชายของตัวเอง มายุ่งกับคนอื่นทำไม คนเขาอยากได้ของเธอตายแหละ

ฮ่องเต้นิสัยประหลาด เหมือนตั้งแต่เจอเฟิงจิ่นเป็นต้นมาก็รู้สึกว่าฮ่องเต้คนไหนๆ ก็แย่ไปทั้งหมด ปลอมตัวออกมาท่องเที่ยวแบบไม่ห่วงความปลอดภัยตัวเองเลยจ้า บังคับคนเค้าช่วยอีกจ้า

ความเล่นใหญ่แบบไร้สาระของเรื่องนี้มันเกินไปเรื่อยๆ แล้ว เอาทหารสามพันคนมารับนางเอกเข้าวัง ฮองเฮายังไม่ได้เท่านี้เลยมั้งเนี่ย55555555555555555555 เป็นชื้อพระวงศ์นี่ดีจริงๆ งานการไม่ต้องทำมันละ ว่างเหลือเกินนะเจ้าคะ เหลือเกินจริงๆ ตายกันให้หมดราชวงศ์เลยดีมั้ย น่ารำคาญกันทั้งวัง จะเป็นบ้าตายกับความเอาแต่ใจของคนพวกนี่แล้วนะ นางเอกแต่งๆ ออกไปนอกเมืองเถอะ!

พ่อนางเอกก็อีกคน เหตุผลอ่อนมากกก แค่ไม่อยากนึกถึงแม่คือเมินลูกกันเบอร์นี้ เป็นแค่เสนาบดี ไม่ใช่แม่ทัพนักรบสักหน่อย จะต้องไปทำงานนอกบ้านสักเท่าไหร่กันเชียว นางเอกถูกทรมานมาเป็นสิบปีมาแอ๊บว่าไม่รู้ แล้วค่อยมาเอาใจตอนนี้? โทษที ลูกแกตายไปแล้วย่ะ

แม่เอ๋ย จะอ่านจบไหมเนี่ยห้าเล่ม เล่มแรกอ่านยังไม่จบก็จะเป็นบ้าแล้ว!!

[Jidapa · Rating 3 out of 5]

นางเอกเก่งเว่อร์ แถมใครเห็นใครก็พากันหลงรัก พล็อตยอดนิยม นางเอกเก่ง เหี้ยมหาญ แต่ดันไปฟื้นในร่างของหญิงอ่อนแอที่โดนรุมรังแกจากทุกๆคน

[Sortletter · Rating 2 out of 5]

เป็นแนวฮาเร็ม นางเอกคนเดียว ผู้ชายรุมรัก จนรู้สึกอึดอัดแทน โลกนี้ดีไม่มีใครดีอีกแล้ว ตัวผู้ชายในเรื่องเอง มันขาดเหตุผลไปเยอะ
อ่านถึง กลาง ล. 3 แล้วยอมแพ้ มันยืดและอึดอัด อ่านไม่จบเรื่องนี้

[Estelle · Rating 5 out of 5]

สนุกก เรือก็มีหลายลำเหลือเกิน ลงเรือผิดก็แสนจะเจ็บช้ำ;-; นางเอกมั่นๆ เชิดๆดี ถึงดิชั้นจะลงเรือผิดลำไปแล้วก็เถอะ ฮือๆ

[Manchulika · Rating 3 out of 5]

เป็นหนังสือห้าร้อยกว่าหน้าที่อ่านได้ไม่เบื่อ อ่านเพลินเลย แต่ๆๆ บุรุษชั้นสูงทั้งแผ่นดินเป็นอะไรกันหมดมาหลงรักนางเอกคนเดียว

ชอบที่ไป๋เฉียนเฉี่ยนตายแล้วย้อนเวลามาอยู่ในร่างฟ่งหงหลวนปุ๊ปใช้เวลาประมวลผลข้อมูลเร็วมาก ปวดหัวสามบรรทัดเสร็จนางลุกขึ้นสู้ เอาเก้าอี้ฟาดบรรดาฮูหยินกับน้องๆ ที่เคยรังแกเจ้าของร่างคนก่อนแบบดิบเถื่อน สะใจมาก

ตลกตรงที่ความโนแคร์โนสนทุกอย่างนี่แหละที่ทำให้ผู้ชายมารุมชอบ เออเนอะ สามบุรุษแห่งยุค + ฮ่องเต้ + องค์ชายหลันเช่อเหมือนไม่เคยเจอผู้หญิงที่ไม่ชอบตัวเอง พอมาเจอหงหลวนก็หลงหัวปักหัวปำ อยากให้เขารักตัวเองกันทั้งนั้น แต่ก็ขำๆ เป็นฮาเร็มที่ไม่ได้น่ารำคาญ อ่านเพลินดี อยากรู้ว่าใครจะเป็นพระเอกตอนท้าย หรือถ้าไม่มีเลยก็ไม่ติดอะไร ฮ่า

(สปอยล์)
อยากเดาพระเอกไว้เล่นๆ อ่านจบแล้วจะกลับมาดูว่าถูกรึเปล่า
ตอนนี้ผู้ท้าชิงอันดับหนึ่งคือ คุณชายอวิ๋นจิ่น เจอหงหลวนเป็นคนแรก และเป็นประเภทตื๊อเท่านั้นที่ครองโลก หงหลวนเองก็ดูยอมๆ ในตอนท้ายเล่ม คงเป็นคนนี้แหละ
ถ้าให้เรียงลำดับโอกาสก็ประมาณนี้
อวิ๋นจิน > องค์ชายอวี้เหิน (มาในลุคพระรอง คูลๆ) > จวินจื่ออวี้ (ฮ่องเต้) > หลันเช่อ (เด็กไปแต่ก็ทำอาวุธให้หงหลวนได้) > จวินจื่อหลี (อ๋องหลี) คนสุดท้ายนี้ไปพักเลย ตกอันดับแรงๆ

(นอกเรื่อง)
รู้สึกว่าพล็อตเรื่องนี้แอบคล้ายฉู่เฉี่ยว จอมนางจารชน นางเอกเป็นนักฆ่าเหมือนกัน คาแรกเตอร์โหดๆ ย้อนไปในอดีต มีผู้ชายมาชอบเยอะๆ เหมือนกัน แต่จำได้ว่าเมื่อปีหรือสองปีก่อนอ่านฉู่เฉี่ยวแล้วเอือมมาก เบื่อฮาเร็ม คุณชายสี่ (ชื่อนี้หรือเปล่า) ที่ดูจะได้เป็นพระเอกก็ไม่โอเค เกลียดมาก แต่ทั้งหมดนี่ก็นานแล้ว ลืม55555 ภาคสองยังไม่ได้หยิบมาอ่านเลย ไว้วันไหนนึกครึ้มอยากอ่านคงหยิบขึ้นมา

[Pitchayapa Siridejakul · Rating 3 out of 5]

ถ้าอ่านแบบไม่คิดอะไรก็นับว่าสนุกดี นางเอกซูมาก ขนาดไม่มีกำลังภายในยังสะบัดเข็มฆ่าคนตายได้ พวกองครักษ์อ๋องฮ่องเต้ก็สู้ไม่ได้ ซึ่งเกินจริงไปนิด สาวใช้นางเอกน่ารำคาญตรงที่เป็นวรยุทธ์แต่เก่งสู้นางเอกไม่ได้กลายเป็นภาระให้นางเอกต้องดูแล ผู้ชายในเรื่องชอบนางเอกหมดทุกคน ตัวร้ายที่เปิดตัวมาตอนต้นเรื่องอย่างอนุและพี่น้องต่างมารดาหายไปหมด มีบา��จุดไม่ค่อยสมเหตุสมผล แตึถือว่าเล่าเรื่องได้สนุก

[Bo · Rating 2 out of 5]

เล่มแรกหาคำบรรยายดีๆให้ไม่ได้เลยจริงๆ งานเขียนเหมือนเขียนไปข้างหน้าเรื่อยๆ เหตุผลไม่สอดคล้อง/ตลก/ไม่เข้ากัน ไม่เป็นไรแต่เรื่องต้องดำเนินต่อไป

ให้นางเอกดำเนินเรื่อง เหวี่ยงและไร้เหตุผล พระเอกก็เยอะมาก ไม่มีทางเดาถูก 555 ตัวประกอบเบาๆถูกตัดว้าบอย่างผักปลา สถานการณ์ในเรื่องเปลี่ยนแต่ใช้การรับมือมุขเดิมตลอดกาล

[Mamarine Thiphayamongkol · Rating 3 out of 5]

อ่านไปอึดอัดไป มันไม่ค่อยสมเหตุสมผล แต่คืออ่านมาเกินครึ่งเล่มแล้วไง ก็ต้องอ่านให้จบ แต่อ่านวาง-อ่่านวาง มาสามอาทิตย์ละนะ ลำไยไปทุกตัวละครเลย

[Noomnim'S Box · Rating 2 out of 5]

นึกว่านางเอกจะฉลาด ทำตัวโหดแต่เอาตัวไม่รอด โดนลากไปลากมาก ไม่มีอะไร พระเอกนึกว่าจะเก่ง ทำอวดไปทั่วเอาตัวไม่รอด สู้5นาทีพลังหมด ps.โหลดเอาถ้าอยากอ่านเสียดายเงิน

[Cinnamon · Rating 4 out of 5]

เปิดเรื่องได้วุ่นวายดีแท้ นางเอกก็เก่งและปรับตัวเร็วเว่อ ผช. ที่มาหลงชอบนี่ก็เยอะไปหน่อยนะ แต่ยังไม่แน่ชัดว่าใครจะเป็นพระเอก เผลอ ๆ อาจจะไม่มี 55 รำคาญความแข็งกร้าวของนางเอกในบางครั้งเวลาอยู่กับอวิ๋นจิ่น (คือใจเชียร์คนนี้ เลยรู้สึกเอนเอียงน่ะ 55) แต่การเดินเรื่องยังน่าสนใจอยู่ ปมความเป็นมาของนางเอกก็ชวนลุ้น นับว่ายังอยู่ในระดับที่อ่านสนุก ต้องรอดูว่าเล่ม 2 จะมีความก้าวหน้าอะไรไหม พล็อตแบบนี้น่ากลัวจะแผ่วปลาย