ბესიკ ხარანაული დაიბადა თიანეთში 1939 წლის 11 ნოემბერს. მისი წინაპრები მაღაროსკარის თემის სოფელ კუჭეჭადან (ფშავი) გადასულან ივრის ხეობაში და, კერძოდ, თიანეთში. 1962 წელს დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის ფილოლოგიის ფაკულტეტი. ჰყავს მეუღლე და სამი შვილი. ჰობი: ფეხით სიარული, რომ მიდის და მილაპარაკობს. ბესიკ ხარანაულის თითქოს არატრადიციულმა, მაგრამ, სინამდვილეში, ფშაურ კილოსთან და ხალხურ ლექსთან დაახლოებულმა, ირონიულმა და იმავდროულად, მოდერნისტულმა შემოქმედებამ თვისობრივი სიახლე შეიტანა მეოცე საუკუნის სამოცდაათიანი წლების და შემდგომი დროის პოეზიაში. მისი ლექსები თარგმნილია ფრანგულ, გერმანულ, რუსულ, ჩეხურ, უნგრულ, ბულგარულ, აზერბაიჯანულ და სხვა ენებზე, რაც გვიდასტურებს, რომ ამ ავტორის მაღალმხატვრულ პოეზიას თავისი თაყვანისმცემლები ჰყავს უცხოეთშიც. ლიტერატურული მოღვაწეობა დაიწყო 1954 წელს, ლექსების პირველი კრებული გამოიცა 1968 წელს.
კიდევ ბევრი შედევრი გვაჩუქე, ბესიკ, ბევრი დიდებული ლექსი დაწერე, რომლის გენიალურობაც იმაშია, რომ ერთდროულად ძალიან უბრალო და თან დიდებულია! კარტოფილის ამოღება და რძით სავსე ჭიქა ხელოვნებად აქციე და მერე ისეთ ლამაზ წიგნად გამოეცი, მკითხველი რომ შეხედავს და გულში რაღაც ჩაეღვრება - სიამოვნების და სევდისმაგვარი… დიდხანს იყავი ჩვენს გვერდით, ამბა-ბესარიონ!
თეონა ჭანიშვილის ილუსტრაციების სიკარგეს დასაწყისშივე აღვნიშნავ, რადგან ეს ლექსები, რომელთაც ორი განუყოფელი ავტორი ჰყავთ - მოზარდი და ზრდასრული ხარანაული, ამ გაფორმების წყალობით კიდევ უფრო დაუვიწყარ მოგზაურობად იქცევა. ხარანაული დედისთვის პატივის მიგებას ყველა შელამაზებული სიტყვის უარყოფით ცდილობს და ასე ახერხებს შექმნას ტექსტი, რომლის პერსონაჟები, მკითხველი თუ ილუსტრატორი თანაბრად არის ავტორი და ამავდროულად ავტორი არც არსებობს. ვფიქრობ, ხარანაულზე მაგარი პოეტი არ დაბადებულა.
„მართალია, კატას ვერ აუგრძალავ სხვის საბძელში კნუტების დაყრას, მაგრამ ადამინსაც ვერ უბრძანებ, დამატებითუ საზრუნავი გაიჩინეო. გარდა ამისა, როცა მარტოკა ებრძვის კაცი ცხოვრებასა და სიმარტოვეს, დაფასებაც უნდა იცოდეს: რა შუაშია კატა,ძაღლი და ბუხრის ცეცხლი.”
თითქოს ხომ იფიქრებ, ყოველდღიურობას გიყვება, რა არის განსაკუთრებული კარტოფილის ამოღებაში, რძის სმასა თუ კნუტების დაბადებაშიო, მაგრამ ხვდები, რომ ეს არის მთავარი მიზეზი, რის გამოც ეს კაცი გიყვარს - მისი ჩვეულებრივი მიწიერებით გაჩვენებს, რომ ყოველი წამი პოეზიაა და ყველაზე ნამდვილი ამბები, ყველაზე კარგად მოსაყოლი ამბები, ყველაზე ძვირფასი ამბები ჩვეულებრივ ქმედებებშია გაბნეული.
ხარანაულის არაფერი წამიკითხავს აქამდე მარა საბადან მესმოდა ხოლმე ყოველ წელს პრემიეს რომ იღებს ხოლმე. მომეწონა ამ უხეში ენით გადმოცემული სინაზეები. განსაკუთრებით კნუტები მომეწონა. ნამდვილად გამორჩეული პოეტი ყოფილა ბესიკი.