انتخاب داستان هایی از نویسندگان ایرانی و غیر ایرانی و کنار هم چیدنشان در یک مجموعه، کاری ست که در این دو سه دهه ی اخیر معمول شده. این کار سبب می شود تا ناخودآگاه به تفاوت ها و شباهت ها، چه از نگاه تکنیک و چه از نگاه زبان توجه کنیم. انتخاب صفدر تقی زاده و اصغر الهی در این مجموعه هم جالب بنظر می رسد به ویژه که آثار ایرانی بیشتر از نویسندگان جوان تر معاصر انتخاب شده اند و طیف داستان های برگزیده از نویسندگان غیر ایرانی نیز بسیار وسیع و مختلف است.
انتشار مجموعه ی قصه و داستان کوتاه در این دو سه دهه، احتمالن به دلیل سانسور و بقیه ی قضایا... شاید هم "کتاب سازی" بیش از سابق معمول شده است.