"Αφήστε κάθε εντύπωση, κάθε σπόρο συναισθήματος να ωριμάζει μέσα σας στο σκοτάδι, στο χώρο του ανείπωτου, του υποσυνείδητου, όπου δε φτάνει η νόησή σας· και, με βαθιά ταπείνωση κι υπομονή, προσμείνετε την ώρα που θα γεννηθεί ένα καινούριο φεγγαροβόλημα: αυτό, και μόνο, θα πει "ζω την τέχνη": είτε απλός πιστός της είσαι, είτε δημιουργός." Τις γραμμές αυτές από το βιβλίο του Ρίλκε "γράμματα σ'ένα νέο ποιητή" ο επαρκής "αναγνώστης" θα τις δει να αναδύονται μπροστά του μελετώντας τα διηγήματα του βιβλίου που κρατάει στα χέρια του. Καθώς θα σταματά στις φράσεις του και στις εικόνες του, θα βλέπει να ξεδιπλώνεται το νόημα του αποσπάσματος ή μάλλον η υλοποίησή του: ο λόγος καμωμένος πράξη, η τέχνη καμωμένη λόγος.
Μια σειρά από μικρά, διαλεχτά, διηγήματα, χρονολογημένα ανάμεσα στο 1893 και στο 1900 αποτελούν το σώμα της έκδοσης. Ύστερα από τόσα χρόνια φτάνουν σε εμάς κατασταλαγμένα τα αισθήματα, η γραφή, η ποιητική αίσθηση, η διευρυμένη συνείδηση, η τρυφερότητα του Ρίλκε. Δεν μπορεί κανείς παρά να μιλήσει για σπάνια καταγραφή του θαύματος της ζωής.
A mystic lyricism and precise imagery often marked verse of German poet Rainer Maria Rilke, whose collections profoundly influenced 20th-century German literature and include The Book of Hours (1905) and The Duino Elegies (1923).
People consider him of the greatest 20th century users of the language.
His haunting images tend to focus on the difficulty of communion with the ineffable in an age of disbelief, solitude, and profound anxiety — themes that tend to position him as a transitional figure between the traditional and the modernist poets.
Πρώιμο έργο τα διηγήματα της συλλογής, που όμως μαρτυρούν την ευαισθησία και τον ουμανιστικό τρόπο σκέψης του ποιητή. Ξεχώρισα το διήγημα "Το γεγονός".