Zbiór opowiadań, którym czegoś brakuje. Czasem dobrej puenty, czasem sensownego domknięcia, zakończenia, czasem przesłania czy morału - prawie każde opowiadanie zostawia uczucie niedosytu.
Zagubieni we współczesnej Warszawie bohaterowie nie odbiegają daleko od rzeczywistości. Czasem może jest ona trochę podkoloryzowana, ale większość tych zdarzeń dzieje się naprawdę, nie tylko w Warszawie. Ludzie sfrustrowani, fałszywi, sztuczni, goniący w piętkę za czymś, co mylnie uważają za szczęście i poczucie spełnienia. Z opowiadań wychyla głowę beznadzieja i bezsilność.
Kochan opisał smutną rzeczywistość. Tylko co z tego wynika?
+ lekko, szybko się czyta,
+ "życiowe" tematy,
+ najlepsze opowiadania: tytułowa "Ballada o dobrym dresiarzu", "Obiecałeś", "Cukiernica po babci".
- niejasny cel książki (?),
- urwane historie, niedomknięta kompozycja.
Książka raczej przeciętna.