เล่ห์เงาลวง

by ภัสรสา

‘อุบัติเหตุ’
ทำให้สามพี่น้องต้องสูญเสียพ่อและแม่
ทิวสน พี่ชายคนโตจึงล้มเลิกแผนชีวิตเพื่อมาดูแลทางธาร
น้องสาวที่ต้องกลายเป็นคนเดินไม่ได้

‘ความบังเอิญ’
ทำให้นางแบบที่ร่วมงานกับแฟชั่นดีไซเนอร์อย่างทอแสง พี่ชายคนรอง
ต้องฆ่าตัวตายต่อเนื่อง ล่าสุดคือนวียา เป็นรายที่สาม

‘ความจำเป็น’
ทำให้ ปัญชิกาต้องมาเป็นนักกายภาพบำบัดคนใหม่ของทางธาร
โดยมีจุดประสงค์ลับบางอย่าง

ความสัมพันธ์ที่ดูเหมือนจะดำเนินไปด้วยดี
กลับมีระเบิดเวลาที่นับถอยหลังช้าๆ รอเวลาเปิดเผย...

ความลับ คนร้าย ความตาย... และความรัก

Genres: Novels, Suspense

384 pages, Paperback

First published December 1, 2016

Reviews

[Miki · Rating 5 out of 5]

ชอบมากกก เป็นนิยายที่ตั้งใจอ่านทุกตัวอักษร
เพราะโดนล่อหลอกเยอะมาก คือทุกคนดูน่าสงสัยไปหมด
เก็บรายละเอียดและเหตุผลการกระทำได้ดีค่ะ
ขยี้ความเจ็บปวดได้หนึบมาก
คือทุกคนไม่ว่าพระเอก นางเอกและตัวละครทุกคนคือมนุษย์ มีด้านเทา ดำมืด ในตัวเอง ไม่มีใครสุดแสนจะเพอร์เฟ็กต์ ชอบค่ะ

[Lily 百合花 · Rating 5 out of 5]

ชื่อเรื่อง – เล่ห์เงาลวง
ผู้แต่ง – ภัสรสา


ตัวละคร
ปัญชิกา (ปูน) อายุ 25 ปี
ทิวสน วิจิตรอาภา (ทิว) อายุ 25 ปี ⇒ 28 ปี ⇒ 33 ปี (อายุปัจจุบัน)


รีวิวหลังอ่าน

ไม่รู้ว่าตัวเองจะดองทำไม สนุกมากกกกกกกกกกกก มากถึงมากที่สุด จริงๆ เคยอ่านตัวอย่างสัก 1-2 ตอน ที่พี่อ้นเคยลงให้อ่านเมื่อนานมาแล้วค่ะ ตั้งแต่ยังเดาไม่ถูกว่าทิวสนนิสัยอย่างไรกันแน่ และปัญชิกาเป็นคนอย่างไร ความสนุกนี่รับรองได้จากการที่เราอ่านยิงยาววันเดียวจบ โอ๊ยยย สถิติแบบนี้หายากสำหรับการอ่านนิยายในช่วงนี้ของเรา

เรื่องคนร้ายนั้น เราเดาถูกเลยนะ แต่ถึงเดาถูก และเดาได้ว่าทำไปเพราะอะไร (คิดว่าเพราะดูหนังสืบสวนสอบสวนมาเยอะ 555+ ก็เลยพอมีข้อมูลให้คิดว่าจะเป็นไปทางไหนได้บ้างนะ) ก็ยังอ่านสนุกอยู่ดีแหละ แล้วก็คิดว่าเป็นนางเอกของพี่อ้นนั้นต้องอึดถึกทนมากๆๆๆๆๆ (และเล่มนี้เราว่าโหดเหมือนกัน อ่านไปสยองไปเลย) กว่าจะได้ของดีอย่างพระเอกไปนั้น คุณต้องฝ่าด่านอะไรสักอย่างไปให้ได้ก่อน แล้วปู้จายจะรักจะหลง กร๊ากกกกก

และการอ่านและดูแนวสืบสวนสอบสวนมาเยอะ ทำให้เวลาอ่านเราจะไม่ไว้ใจใครเลยจริงๆ แม้แต่ตัวละครหลักๆ ก็ยังไม่กล้าวางใจรักได้อย่างเต็มร้อย จนกว่าจะอ่านไปเกือบจบเรื่อง 555+ ถึงจะรักจริงหวังแต่งได้ กลัวโดนหลอก กลัวโดนหักหลัง กร๊ากๆๆ

ว่าแล้วก็อยากอ่านแนวนี้ของพี่อ้นอีก เขียนได้สนุกมาก ดีงามมาก ใครยังไม่ได้อ่าน มาอ่านกันเถอะค่ะ พระเอกงานดีค่ะ กวนประสาทหนักมาก แต่ก็สายเปย์หนักมากเช่นกัน ช่างหยอดยิ่งนัก เรานี่เขินแทนหลายรอบเลย กรี๊ดๆๆๆๆ พระนางนี่มวยถูกคู่กันมากจริงๆ ถกกันทีไรมันหยดจ้าาาาา ชอบช่วงเวลาพระนางคุยกัน มันสนุกแล้วก็มีความสุขสุดๆ ไปเลย

อยากจะกรีดร้องว่าสนุกมากอีกสักหลายๆ ย่อหน้า 555+ แต่เกรงว่าตัวเองจะหลุดส่วนสำคัญของเรื่องออกไปสินะ กร๊ากๆๆๆ

หนูนิจอาภาน่ารักอ่ะ ดูแก่แดดเล็กๆ 555+ ในเรื่องเราชอบชื่อนิจจารีย์ นิจอาภา แล้วพอเจอสองชื่อนี้นะ ก็ดันคิดถึง “นิจคะนึง” จากเรื่อง “ร้ายพรางรัก” ทำเอาอยากกลับไปอ่านหนูคะนิ้งอีกรอบเลย อิอิ

แรกเจอชื่อ “เถกิง” เราอ่านเป็น “เถ-กิง” ทันที ฮ่าๆๆๆๆๆๆๆ ขำตัวเองหนักมากอ่ะ ส่วนตอนพิเศษยังไม่จุใจค่ะ อยากให้มีอีกสัก 5 ตอน ฮ่าๆๆๆๆ

ขอแซวอีกเรื่องเถอะ คุณพระเอกคุณติดกล้องไว้ใช่ไหมคะ เวลานางเอกนินทาอะไร คุณจะอยู่ถูกที่ถูกเวลาตลอดเวลาเลยจริงๆ เหมือนอยู่ใต้เตียงนางเอก 5555555+ หรือคุณหายตัวได้คะ คุณโผล่มาได้ตลอดเวลาเลย

บริษัททิวสนน่าทำจังเลย เข้าออกงานเป็นเวลา ช่วงที่ต้องตั้งใจทำงานก็ต้องทำ ช่วงไหนควรพักก็ควรพัก อยากมีห้องร้องเกะแบบนี้บ้าง แอร๊ยยยยยยยยย รับพนักงานอย่างเราไหมคะ 555+ แต่ความจริงแล้ว เราอยากได้ปู้จายเปย์หนักๆ แบบทิวสนต่างหากล่ะ 555+

การอ่านเล่มนี้ทำให้ได้ศัพท์ใหม่ไปอีกเยอะเลยค่ะ บางคำมันเป็นคำง่ายๆ นะ แต่เราไม่รูัไง เราก็เปิดอากู๋สิ การอ่านแต่ละเรื่องก็ทำให้เพิ่มคลังคำไปได้เยอะเลย

[สปอยล์]

ถ้าไม่อยากอ่านไม่สนุก อย่าได้อ่านสปอยล์นะๆๆๆๆๆ เราขอแค่บันทึกความทรงจำเราไว้เฉยๆ

เพราะการตายของนวียาหรือนิว ทำให้ทอแสงประกาศเลิกเป็นดีไซเนอร์ โดยก่อนหน้านี้มีนางแบบสาวตายแล้ว 2 คน โดยจะเป็นเหมือนฆ่าตัวตายก่อนงานเปิดตัวชุดฟินาเล่ของทอแสง แต่เงื่อนงำน่าสงสัยว่าถูกฆาตกรรม

ทิวสนจ้างปัญชิกามาเป็นนักกายภาพบำบัดให้กับทางธาร โดยที่ต้องไม่ให้ทางธารรู้ว่าปัญชิกาเป็นนักกายภาพบำบัด ก็ต้องแฝงตัวเข้ามาเป็นครู ปัญชิกาเคยดูแลแม่ของเถกิง (เถกิงเป็นเพื่อนพ่อ ที่ช่วยเหลือทิวสนตลอด แต่ให้ทิวสนเรียกเขาว่าพี่) เถกิงเลยแนะนำมา

ทิวสนใจดีกับปัญชิกานะ แต่ก็ชอบแกล้ง ชอบหยอด แล้วปัญชิกาก็ชอบเถียงเอาชนะ ก็กลายเป็นมวยถูกคู่กัน 555+ ความจริงที่ปัญชิกาไม่ได้เปิดเผยอีกเรื่องคือ เป็นพี่ต่างแม่ของนวียา เพื่อให้บ้านเป็นชื่อแม่ เลยต้องยอมมาหาความจริงให้วยา ภรรยาใหม่ของพ่อ ที่พ่อยอมมีภรรยาใหม่ เพราะวยามีอำนาจในการทำให้บริษัทไปได้ไกล และพ่อไม่เคยปกป้องปัญชิกาเลย ปัญชิกาเลยห่างจากพ่อออกมา และรักแม่มากๆ ช่วยแม่ขายข้าวแกงในวันหยุดไรงี้

พอเข้ามาในบ้านนี้ ก็เข้ากับทางธารได้ดี แต่นิจจารีย์ที่ทุกคนอ้างว่าเป็นลูกพี่ลูกน้อง กลับไม่ชอบเธอหนักมาก นิจอาภาหรือหนูนิด ลูกสาวของนิจจารีย์ดันชอบเธอ ก็จะเข้าหาบ่อยๆ สุดท้ายความจริงก็คือ นิจอาภาเป็นลูกของทอแสง แต่ทิวสนเซ็นรับเป็นลูกของเขา ทำให้ปัญชิกาที่ได้ยินเรื่องในตอนแรกเข้าใจว่านิจจารีย์เป็นภรรยาเขา แต่ก็ถูกแก้ความเข้าใจผิดด้วยการที่ป้าเจือ (คนเก่าแก่ในบ้าน ที่มีบ้านและรถแยกออกไป) อธิบายให้ฟัง

ทุกครั้งของการเม้าท์มอยถึงทิวสน 555+ ทิวสนจะโผล่มาให้ปัญชิกาได้ทำหน้าไม่ถูกบ่อยๆ เขาชอบแกล้งเธอหนักมาก เธอเองก็รับมือเขาได้ พอเขาจะจีบ เธอเองก็รู้และไม่ได้ไร้เดียงสาอะไร น่ารักดีด้วยอ่ะคู่นี้ มีตามไปถึงบ้าน ไปกินข้าวร้านแม่เธอด้วย

แต่พอหลังๆ นิจจารีย์เริ่มหาทางเฟดออกไปล่ะ เพราะทอแสงไม่เคยสนใจเลย ส่วนปัญชิกาก็ช่วยพูดให้กับทิวสน ว่ายอมปล่อยให้นิจจารีย์ออกไปดีกว่านะ

ทางธารสนิทสนมกับปัญชิกามากขึ้น ก็เลยชวนนอนด้วย คืนนั้นได้ยินเสียงจากในตู้ เลยไล่ให้ปัญชิกากลับห้อง เช้ามาไข้ขึ้นมีรอยจูบ ทิวสนเห็นก็โกรธมาก เข้าใจว่าเธอมีอะไรกับทางธาร เลยจูบปัญชิกา สุดท้ายปัญชิกาก็โมโหจนไม่พูดด้วยเลย เขาต้องตามไปง้อถึงที่บ้านเธอ ถามแม่เธอว่าจะง้อยังไง แม่ก็บอกว่าให้คุยเรื่องคลินิกกายภาพบำบัด แล้วเธอจะยอมคุยเอง เขาเองก็ตามง้อสำเร็จ

แล้วก็มีซื้อสร้อยรูปดอกฝ้ายให้เธอด้วย ปัญชิกาแปลว่า “ฝ้าย” โดยซื้อให้พร้อมกับสร้อยดอกเดซี่ที่จะซื้อเป็นของขวัญวันเกิดให้กับทางธาร โดยที่เหมือนชวนเธอเดตอ่ะแหละ 555+ ส่วนเธอเองก็ซื้อหนังสือให้ทางธาร

เราอ่ะเดาได้แล้วว่าทางธารคือคนร้าย และเป็นโรคหลายบุคลิก เพราะมีการพูดถึง “เทียบรุ้ง” ฝาแฝดที่จากไปตอนอายุไม่กี่เดือน แล้วเราก็เดาถูกด้วย แบบเป๊ะๆ 555+

ในวันเกิดทางธาร ทิวสนได้จูบกับปัญชิกาแบบลับๆ เราว่าทางธารเห็นนะ 555+ เค้กในงานเป็นนิจจารีย์ทำ ปัญชิกาเลยบอกว่าลองขายเค้กไหม เพราะทำได้ดีและอร่อย ฝากแม่ขาย��ด้นะ เลยจัดการสอนการขายออนไลน์ให้กับนิจจารีย์ เพื่อให้เธอออกไปตั้งตัวได้

แล้วจู่ๆ ปัญชิกาก็หายไป มีแค่ข้อความว่ากลับบ้าน ติดต่อไม่ได้ ทิวสนโดนทางธารวางยา 2 วันติด ทำให้นอนตื่นสายมาก เพราะทางธารถ่วงเวลาไว้ไรงี้ ทิวสนไปหาป้าเจือ ป้าเจือกำลังจะเล่าความจริง แต่ก็กลัวจะช่วยปัญชิกาไม่ทัน เลยเปิดตู้ที่เป็นทางลับเดินเชื่อมกันได้ให้ทิวสนเข้าไป

ทิวสนไปเจอปัญชิกาถูกเย็บปากไว้ กรี๊ดดดดดดดดดดดด เสียวหนักมาก อ่านไปขนลุกไป เขาได้แต่หาทางช่วยพาเธอกลับมา และให้น้ำเปล่าเธอผ่านหลอดเล็กๆ ดันกลับเข้ามาเจอว่าป้าเจือถูกฆ่าตายแล้ว

แล้วทางธารก็โดนจับ ปัญชิการักษาตัว และให้ปากคำตำรวจ ก็เล่าว่ามีคนชื่ออนงค์อยู่ในนั้นด้วย พบว่ายังมีลมหายใจ แต่ต่อมาก็ตาย เพราะโดนขังมาหลายปีล่ะ อนงค์มีส่วนทำให้ทางธารกลายเป็นแบบนี้ เพราะบังคับมีอะไรด้วย แล้วก็ข่มขู่จนทำให้ทางธารกลัวการทำกายภาพบำบัด แต่จริงๆ ทางธารเดินเองได้แล้ว (ลืมบอกว่าปัญชิกาเคยแอบทดสอบ แล้วแปลกใจว่าทำไมมีกล้ามเนื้อเหมือนคนปกติ)

ปัญชิกาเล่าว่าโดนจับตัวไป แล้วก็เห็นจรัส (ลูกป้าเจือ) มีอะไรกับทางธารต่อหน้าต่อตา แล้วทางธารก็มาเย็บปากเธอ เธอก็สลบไปก่อน ดีว่าบรรยายไม่ละเอียดนะ ไม่ไหวกับฉากนี้จริงๆ ทางธารเป็นโรคหลายบุคลิก โดยมีเทียบรุ้งควบคุมอยู่ เป็นคนฆ่านางแบบทั้งสามได้อย่างแนบเนียน

ตอนที่ทิวสนไปคุยกับทางธารที่ถูกจับตัวไป ทางธารเปิดเผยทุกอย่าง ไม่นานก็โดนจรัสตามไปฆ่าทางธาร เขาช่วยน้องไว้ไม่ได้ เขาเสียใจหนักมาก มีแต่ปัญชิกาที่คอยปลอบใจ

ทิวสนพาปัญชิกาไปเจอพ่อตัวเอง เธอยังไม่ยอมรับพ่อ พ่อเอาเงินในบัญชีที่เก็บให้ลูกเรื่อยๆ มาให้ เธอบอกว่าเธอต้องการพ่อ ไม่ใช่เงิน แต่สุดท้ายก็ได้ทิวสนพูดให้คิดพิจารณาอีกที เธอเลยยอมคืนดีกับพ่อตอนงานเปิดคลินิก เพราะวยาเอาพวงหรีดมา แล้วพ่อก็ปกป้องเธอจากวยา โดยบอกว่าถ้ายุ่งกับปัญชิกา จะหย่ากับวยาทันที พ่อลูกก็เข้าใจกัน

นิจจารีย์พบรักใหม่ ผู้ชายดีมาก รักและดูแลเธออย่างดี การขายเค้กและขนมเป็นไปด้วยดี มีความสุขมากๆ ด้วย ส่วนทอแสงไปเรียนต่อที่อิตาลี ลืมเล่าว่าผลงานทุกอย่างนั้นเป็นฝีมือทางธาร เลยทำให้เวลาทอแสงบอกว่าคิดงาน มักจะต้องมีทางธารอยู่ด้วย ทอแสงก่อนจากไปก็โดนหนูนิดพูดให้ไม่อยากไปเลย ทุกคนเชื่อว่าทอแสงจะจากไปไม่นานหรอก เพราะรักลูก

ทิวสนพาปัญชิกาไปเปิดตัวที่บริษัท ทุกคนกลัวทิวสนกันจนหัวหด 555+ แต่ก็แสดงออกจนทุกคนรู้ว่านี่คือแฟนของทิวสน จนปัญชิกาบอกว่าไม่ต้องเปิดตัวหรอก มีแหย่กันเรื่องการ์ดแต่งงาน แล้วก็บอกว่าอยากจะพิสูจน์ว่าทำเก่งจริงๆ นะ มีลูกของเราด้วยกันเถอะไรงี้ โอ๊ยยย น่ารัก จนอยากให้มีถึงฉากแต่งงานมีลูกเลยอ่ะ

Start 7.57 น. Tue 22 Aug 2017
End 18.53 น. Tue 22 Aug 2017
Review Date 12.31 น. Wed 23 Aug 2017

[YuzuChu · Rating 4 out of 5]

...ไม่รู้จะเกริ่นยังไงดี เอาเป็นว่าพระเอกเรื่องนี้สะบักสะบอมทาง จิตใจหนักมากพอสมควร เตรียมใจนิดนึงนะคะ

เป็นนิยายไม่กี่เรื่องที่อ่านแล้วเห็นภาพเป็นฉาก ๆ แล้วอยากแกล้ง ๆ เสนอเรื่องนี้ให้คนเอาไปทำละครไม่ก็ซีรี่ส์ Netflix ดู แล้วจริต Netflix ชีชอบพล็อตแนวนี้ม้ากกก ให้นักแสดงเขาได้ปล่อยของเอาเล่น ๆ แค่อาจต้องเพิ่มความหวานให้มากอีกนิด555

คุณนักเขียนเปิดให้อ่านฟรีในช่วงเวลาสั้น ๆ (26-30 พฤศจิกายน 2567) ขอบคุณมาก ๆ เลยนะคะ

ตอนแรกว่าจะให้ 3 แต่ความติดค้างในใจ ความสงสารพระเอก กับอาการมือสั่นในช่วงเฉลยปม (เอาอีกละ555) ก็เลยทำให้เรายินดีปัดนิดนึงให้เป็น 4 ละกัน อย่างน้อยก็มีช่วงที่เราอิน ให้ฟีลคล้าย ๆ วงกตวิวาห์ที่ยังมีจุดขัดใจอยู่บ้าง แต่โดยภาพรวมก็รับได้และถือว่าอย่างน้อยก็อ่านเพลินแบบติดหนึบ ไม่คิดวางหนังสือทิ้งแม้แต่วินาทีเดียว อย่างน้อยได้คะแนนด้านความอยากรู้อยากเห็นไปจากเราค่ะ เราชอบสไตล์การใบ้และการหาเรื่องชวนให้คนอ่านตกใจในจุดเล็กจุดน้อยได้ของนามปากกานี้นะ

กับเราชอบในพล็อตนี้ที่นางเอกเข้ามาสืบ แต่ก็ไม่ได้หลุดโป๊ะอะไรมากมายให้น่าหงุดหงิดใจ ไม่ได้ไหลตามผู้ว่าจ้างอย่างพระเอก และคนที่มาขอให้ช่วยสืบอย่างเมียอีกคนของพ่อขนาดนั้น ไม่มีใครในเรื่องทำอะไรสิ้นคิดให้น่าหงุดหงิดทั้งนั้น เลยอ่านเพลินและไหลลื่นพอสมควรเลยค่ะ

ความรักของ ‘ทิวสน’ กับ ‘ปูน’ อาจไม่ได้หวาน หวือหวา หรือชวนให้อมยิ้มมาก แต่เหลือเชื่อที่ความสัมพันธ์ของสองคนนี้ผูกร้อยเข้าด้วยกันเพราะความสบายใจค่ะ ความพี่คนโตที่แทบจะรับบททั้งพี่และพ่อ รักเด็ก รักน้อง รักครอบครัว กับคนใจเย็นอย่างนางเอกที่มีปมเรื่องพ่อหน่อย ๆ (เอาจริง ๆ เราว่าคาร์พี่ทิวคล้ายพี่แพทจากขอเพียงใจจันทร์ แต่พี่ทิวไม่ได้ปสด.มาก555) เป็นอะไรที่เข้ากันได้ดี และเชื่อได้เลยว่าสองคนนี้เขาดูชอบดูรักกันจริง ๆ หยอกเย้ากันแบบผู้ใหญ่

แถมสองคนนี้เป็นคนไทป์เข้ากันด้วย ปูนชอบเอาชนะ แต่พี่ทิวไม่ขนาดนั้น แต่คติที่เขายึดถือคืออันนี้ค่ะ เลยตีกันได้น่าเอ็นดูมาก


ยิ่งซีนครอบครัวนี้ตีกันแล้วปูนไปเจอไปเห็นโดยบังเอิญคือได้ฟีลนี้เลย ในเล่มนี้คนอ่านเลยจะได้รับบทป้าข้างบ้านที่ทำหน้าเหลอหลามองทุกคนทะเลาะกันไปด้วยค่ะ แล้วประเด็นครอบครัวตีกันก็มันส์อยู่แล้วป้ะ สนุกดีค่ะ555


เราชอบตรงที่พล็อตแนว ๆ สืบสวนนิด ๆ มีความลับหน่อย ๆ ของภัสรสามักจะไม่มุ่งหวังไปที่ปมใหญ่เพียงอย่างเดียว แต่ยินดีหลอกล่อหรือมีของแถมเป็นปมเล็กปมน้อยระหว่างทาง กับเรื่องชวนช็อกให้คนอ่านกระหยิ่มยิ้มย่องใจประมาณว่า ฮ่า ๆ ! ฉันเดาพล็อตออกละ ใบ้มาขนาดนี้ เดาง่ายจัง อิอิ แต่มันจะมีเรื่องตกใจระหว่างทางให้เราตั้งตัวไม่ทันอยู่บ่อย ๆ น่ะค่ะ กลายเป็นว่าถึงเดาปมใหญ่ออกแล้วไง ปมเล็กปมน้อยพวกนี้คิดไม่ถึงใช่มั้ยล่า บางอย่างเลยเป็นอะไรที่อาจ Trigger และชวนมือสั่นได้แบบไม่ทันตั้งตัวเลยค่ะ

และไม่ต้องไปสนใจเรื่องปมนางแบบทั้ง 3 ที่ตายไปมากนะคะ นั่นเหมือนไม่ใช่จุดที่นักเขียนอยากให้โฟกัส ไม่ต้องคิดหาหลักฐานหรือคิดให้ปวดหัวมากมาย เพราะคุณนักเขียนเหมือนจะไม่จริงจังในจุดนี้มากนักจนแทบไม่หย่อนคำใบ้มาให้เลย ข้อมูลการตายบางอย่างเลยถูกเขียนมาแบบผิวเผินชวนให้ขมวดคิ้วแบบสุด ๆ ว่าตำรวจปล่อยผ่านไปได้ไงก่อนนน 😂 คือรู้ว่าไม่ใช่อุบัติเหตุแน่ ๆ ล่ะ นั่นทำให้เรารู้สึกว่าตำรวจในเรื่องนี้ทำงานชุ่ยชะมัด เอาซะเสียชื่อหมดจนแอบสงสาร เรียกน้องเทียนอดีตตำรวจที่น่ารักที่สุดมาคุมงานด่วน!555 คือตำรวจเขาก็ไม่ปล่อยผ่านขนาดน้านนน น่ากังขาน่าสืบไปหมด

ยิ่งเป็นคดีเด็ดคดีดังเกี่ยวพันกับคนดังแบบนี้ มันก็น่างับเพราะจะเอาผลงานอยู่ ไม่ปล่อยง่าย ๆ หรอก ตัวนางแบบไม่มีใครมีความคิดอยากฆ่าตัวตายสักคน สัมภาษณ์คนรอบตัวก็รู้แล้วว่าแปลก เราไม่คิดว่ามันจะปิดคดีได้ง่าย ๆ แบบนี้ค่ะ จุดนี้ขอแอบตำหนิเล็กน้อย ตำรวจน่าสงสารเกินไป โดนคนเบ้หน้าใส่หมดทั้งเรื่องว่าจะไม่รับทำ รับดิ เผลอ ๆ นักข่าวช่วยกระพือหนักกว่านี้ด้วยซ้ำ555

คิดว่าหลาย ๆ คนน่าจะเดาออกว่าใครเป็นคนร้าย เรื่องแปลกส่วนใหญ่คำตอบคืออะไร เผลอ ๆ เดาแรงจูงใจได้ด้วยซ้ำ แต่เรื่องชวนให้คิดมากระหว่างทางก็ถือว่าเยอะพอสมควรค่ะ โดยเฉพาะหนังชีวิตของพระเอกอย่างเรื่องนี้ ‘ทิวสน’ เรารู้สึกว่าเขาน่าสงสารและเป็นผู้ใหญ่มากกก เรื่องอื่นเราจะมีแอบอมยิ้มบ้างในความขี้เล่นของพระนางตามซิกเนเจอร์นามปากกานี้ แต่พี่ทิวคือผู้ใหญ่จริง ไม่ได้แกล้งหยอกมากไป ต่อปากต่อคำแบบพอดี อยู่ในจุดที่รู้สึกว่าคนคนนี้เขาโตมากจริง ๆ ค่ะ ถึงขั้นตอนอ่านตัวอย่างเราตกใจอะ เพราะบรรยากาศเรื่องนี้ดูจริงจังไม่จิงโจ้มาก แน่นอนว่าพอผ่านพ้นไปได้ ท้ายเล่มพระนางก็จะกลับมากวน ๆ เหมือนเดิมตามสไตล์คุณนักเขียนแล้วค่ะ 🤣

ซึ่งชื่นชมนะ แบ็คกราวด์คาแรคเตอร์นี้ทำได้ดีเลย เพราะพี่ทิวเป็นพี่คนโตที่ต้องดูแลน้องทั้งสองคนมาตั้งแต่เด็กหลังพ่อแม่จากไป ถึงขั้นต้องยอมล้มเลิกไม่ไปเรียนต่อเมืองนอกเพราะต้องดูแลน้อง เป็นคนที่เสียสละสุด ๆ เราถึงบอกว่าเขาคล้ายพี่แพท เพราะเป็นคนที่ถูกโยนภาระหน้าที่ของหัวหน้าครอบครัวและพี่ชายมาให้พร้อม ๆ กัน บอกเลยว่าหนัก และพี่ทิวก็ทำได้ดีมาก ๆ แต่เพราะทำดีเกินไปนี่แหละ พอถึงจุดที่ได้รู้ว่าทุกอย่างที่ตัวเองทำและช่วยประคองครอบครัวอย่างดีที่สุดมาตลอด ทำดีเข้าขั้นประเสริฐด้วยซ้ำ กลับทำให้เกิดเรื่องเลวร้ายมาก ๆ ขึ้นมา เขาถึงได้เป็นตัวละครที่น่าสงสารสุด ๆ

ในส่วนข้างล่างเป็นสปอยล์ยาว ๆ เลยค่ะ ไม่อยากรู้ดีเทลห้ามกดนะ
แต่พี่ทิวก็มีความเทา ๆ ในแบบของเขาแหละ ซีนที่ไปจูบปูนสร้างรอยคิสมาร์คให้ปูนคือตกใจมาก อย่าทำแบบนี้นะ! แต่เราก็ดีใจที่มีซีนสำนึกผิดค่ะ กลายเป็นว่ารู้ตัว แจกแจง และขอโทษ ซึ่งเราชอบในจุดนี้มากเลย ดีกว่าปล่อยเบลออะ พอมีซีนสำนึกผิดเลยยินดีเข้าใจ

อย่างที่ปูนบอกว่านายคนนี้มัน Control Freak ชอบควบคุม แต่ก็เข้าใจได้เพราะทุกคนรอบตัวเขาหาเรื่องให้ต้องคุมประพฤติอย่างหนักขนาดนี้อะ!!555 อย่างปมที่ลูกคนกลางอย่าง ‘ทอแสง’ รู้สึกน้อยเนื้อต่ำใจเพราะถูกเปรียบเทียบกับพี่ชายมาตลอด พอดูแลตัวเองดี ๆ จนหล่อเหลาได้ กลายเป็นว่าเหมือนโหยหาการยอมรับ พอมีคนมารักมาชอบเขาก็หลงไปกับความรักเหล่านั้น ดีใจที่ตัวเองถูกรัก พาตัวเองให้เด่นดังเพื่อชดเชยปมด้อยในใจที่ถูกเปรียบเทียบว่าด้อยกว่ามาตลอด อยากเอาชนะพี่ชายถึงขั้นแย่งแฟนพี่ (และเราจะไม่เห็นซีนทอแสงขอโทษทิวสนเลยแม้แต่ซีนเดียว) มีแค่ทิวสนนี่แหละพยายามเข้าใจและให้อภัย ครอบครัวเดียวกัน แต่พอไม่เห็นซีนสำนึกผิดของทอแสง เราเลยแอบรู้สึกผิดหวังกับตัวละครนี้มาก ๆ จนยิ่งสงสารทิวสนเข้าไปใหญ่

เรื่องทำทุกอย่างเพื่อแลกของแพง ไม่เว้นแม้กระทั่งยอมมอบกายให้สาวอื่น ทั้งที่ของพวกนั้นพี่ชายก็ซื้อให้ได้ มันอาจเป็นปมของทอแสงเองที่พ่อกับแม่ยกหุ้นบริษัทให้พี่ทิวทั้งหมดเพราะอยากให้ดูแลน้องค่ะ ยิ่งเป็นลูกคนกลางด้วย น้องเล็กอย่างธารก็มีแฝดที่ตายไป พ่อแม่พี่ยิ่งหวงลูกคนเล็กเข้าไปใหญ่ เราเลยคิดว่าปมในใจของทอแสงเกิดขึ้นจากคนรอบตัว (อาจรวมญาติพี่น้องด้วย) และพ่อแม่เป็นส่วนสำคัญค่ะ เขาเลยโหยหาของมีราคาที่ดูจะแสดงออกว่ามันคือความรัก ความสนใจในตัวเขาได้มากขนาดนั้น

ซึ่ง...มันเป็นปมที่พี่ชายอย่างทิวทดแทนเท่าไหร่ก็ไม่พอจริง ๆ ค่ะ ในเมื่อคนสร้างปมนั้นเขาไม่อยู่บนโลกนี้แล้วนี่นา

นางแบบ 3 คน ที่เรื่องเกริ่นมาว่าอาจมีปัญหาชู้สาวกับทอแสง กลายเป็นว่าดันเป็นสาว ๆ ที่ให้ความสนใจกับพี่ชายอย่างทิวสนมากกว่าซะงั้น เราไม่รู้นะว่าทอแสงเขาคั่วไปเรื่อยหรือยังไง แต่การที่ทั้ง 3 คนดูสนใจทิวสนทำให้เรากังขาในใจเลยอะว่าทอยังสลัดปมนี้ออกไปไม่ได้ เขายังอยากเหนือกว่าพี่ชายด้วยการยุ่งเกี่ยวกับผู้หญิงที่ดูชอบใจพี่ชายเขาอยู่ค่ะ

ลึก ๆ เหมือนอยากทำให้สาว ๆ รู้ว่าเขาน่ะดีกว่าพี่ตั้งเยอะ ดูสิ เขาให้เดินแบบฟินาเล่ ให้โอกาสขนาดนี้ พี่เขาให้ไม่ได้หรอก มาหลงเขาแทนดีกว่า เราเลยไม่ค่อยเห็นใจตัวละครนี้สักเท่าไหร่ ยิ่งมีเรื่องเอาผลงานของน้องสาวไปออกแบบไปประกวดเองแล้วก็ยิ่งกุมขมับ เดาได้แต่แรกแต่ก็แอบคาดหวังให้ทอเขาเป็นคนดีกว่านี้อีกนิดไง แต่ไม่เลย สุดท้ายยังมาระแวงว่าทิวสนจะเอาความจริงมาแฉในงานแถลงข่าวในช่วงท้ายเรื่องด้วยซ้ำ

ทิวเอ๊ยยย น่าสงสารจริง ๆ ให้ความรักกับดูแลพี่น้องอย่างดี ให้ทั้งใจ แล้วเขาให้อะไรกลับมาบ้างเนี่ย รักพี่ให้มาก ๆ หน่อยสิทอแสง!!!

พอถึงซีนที่ทุกอย่างกำลังจะผ่านไป แล้วได้เห็นทิวสนฟุบหน้าลงกับพวงมาลัยรถคือทั้งเครียดและสงสารตามเลย เดอะแบกสุด ๆ ดีใจเลยที่ได้ปูนช่วยปลอบ สงสารพี่ใหญ่ของบ้านมาก แค่ตอนโดนแย่งแฟนเขาคงรู้สึกเหมือนเสียน้องไปคนนึงแล้ว อุบัติเหตุของน้องเล็กอีก แล้วตอนนี้สุดท้ายก็เสียน้องสาวที่เขารักมาก ๆ ไปจริง ๆ ช่วยครอบครัวก็ช่วยเต็มที่ แบกมั้ยก็แบกมาตลอดตั้งหลายสิบปี จัดงานศพพ่อแม่ตัวเองก็เลวร้ายพอแล้ว ยังต้องมาจัดงานศพให้น้อง

แล้วดูสิ่งที่น้อง ๆ และคนรอบตัวทำกับเขาสิ ทั้งผิดหวัง ทั้งเศร้าใจ ทั้งโทษตัวเองไปหมด เขาอยู่ของเขาดี ๆ เต็มที่กับทุกคนแท้ ๆ ยังไม่นับเรื่องสาวที่ทอแสงไปทำท้องอย่างจ๋าอีก ที่จริงซีนนี้เราว่าจะตำหนิทิวที่ห้ามคนทำแท้ง แต่ดูจากความคิดแล้วจ๋าน่าจะมีความอยากเป็นแม่คนอยู่เลยอยากเก็บไว้ พอทิวเสนอทางช่วยอุดสิ่งที่กังวลขนาดนี้ ทั้งเรื่องเงิน ที่อยู่อาศัย และตัวพ่อที่เขาจะยอมเป็นให้ จ๋าเลยตอบรับทันทีค่ะ

แต่ก็ต้องยอมรับว่าบางครั้งเราอาจแค่อยากเป็นแม่ ไม่ได้อยากเป็นเมียของผู้ชายแบบทอแสงไปตลอดชีวิตอะเนอะ เฮ้อ... เนี่ย ตอนนั้นทอแสงต้องบากหน้าไปขอให้พี่ช่วยแก้ปัญหาแน่ ๆ ตอนทำสาวท้อง กลุ้มใจกับนายคนนี้จริง ๆ ช่วยเลิกเกลียดพี่เถอะ คนอื่นเขาเสี้ยมเอาทั้งนั้น ความรักระหว่างพี่น้องของทิวมันเป็นของจริงนะ หวังว่าในอนาคตเขาจะเป็นคนดีได้ในที่สุด

กับเรื่องโรค DID ของทางธาร พอเดาได้บ้างแล้วแต่เราก็ยังไม่เชื่อสนิทใจขนาดนั้น เพราะไม่คิดว่าเขาจะมามุกนี้ด้วยแหละ เราแอบเบื่อและเอียน ๆ พล็อตคนร้ายเป็นโรคหลายบุคลิก แต่ก็เข้าใจว่าช่วงหนึ่งมันฮิตมากจริง ๆ ทั้งซีรี่ส์ฝรั่ง นิยายไทย นิยายจีน เล่นมุกนี้หมด ก็เลยมีภาวนาบ้างว่าไม่ ๆๆๆ ไม่เอามุกนี้5555 แต่คุณนักเขียนทำได้ดีนะคะ มีเหตุการณ์ที่ทำให้เกิดจุดเปลี่ยนจนเชื่อได้ แต่เรื่องที่จรัสทำได้ทุกอย่างนี่ก็แอบเหลือเชื่อไปนิดนึง ชื่นชมที่การมีตัวละครอย่างป้าเจือทำให้ทุกอย่างดูสมเหตุสมผลขึ้นมากเลยค่ะ เพราะของแบบนี้มีคนเอะใจอยู่แล้ว โดยเฉพาะคนสนิท แต่ถ้าคนเอะใจเขาไม่พูด...ทุกอย่างก็จะดูปกติไปหมดไง

สงสารพี่ทิวมาก แค่ได้รู้ว่าอีกบุคลิกนึงของน้องชอบตัวเองแบบคนรักก็ช็อคพอแล้ว ได้รู้ว่าอีกบุคลิกไปนอนกับผู้ชายคนอื่นอีก หัวอกคนเป็นพี่เป็นพ่อแตกสลายหมด แล้วยังไปนอนกับคนแปลกหน้าด้วย เคยวางยาพี่ทิว ฆ่าคนไปสี่คน และพยายามฆ่าคนรักของเขาอีกต่างหาก จะล้มทั้งยืนสุด ๆ เผลอ ๆ ตอนทิววางยาโดนน้องทำอะไรด้วยมั้ยอันนี้ก็ไม่อาจรู้เลย (น่ากลัวมากนะ) พอคุณนักเขียนใส่ความรักของพี่น้องเข้ามาเยอะ ๆ ซีนเฉลยทุกอย่างเลยสะเทือนอารมณ์พอสมควรค่ะ

และเราเข้าใจในซีนของจ๋าที่ทิ้งผู้ชายสองคนอย่างสองพี่น้องทิวกับทอไม่ได้ เธอรักและหึงหวงทอมากก็จริง แต่สำหรับทิว เข้าใจเลยค่ะว่าผู้ชายคนนี้เป็นทั้งพ่อ พี่ชาย และญาติผู้ใหญ่ที่ไว้ใจได้คนหนึ่ง เราว่าเธอไม่ได้อยากอ่อยทิวหรือชอบทิวในเชิงชู้สาวเลย ดูจากที่เกริ่นมาว่าจ๋าไม่มีบ้านไม่มีที่ไป เป็นไปได้ว่าครอบครัวอาจไม่อบอุ่นหรือขาดหายในส่วนนี้ไป พี่ทิวที่ทั้งอ่อนโยนและใจดีกับน้อง ๆ แถมยังดุนิดดุหน่อยสมเป็นหัวหน้าคน แถมต้องสวมหัวโขนหัวหน้าครอบครัวไวกว่าใครเลยเป็นผู้ใหญ่สุด ๆ เธอเลยคาดหวังและยินดีอยู่ใต้ร่มเงานั้นเพราะเห็นความเป็นพ่อที่พึ่งพาได้ในตัวทิวค่ะ

สุดท้ายนี้ไม่อยากให้พี่ทิวโทษตัวเองให้มากไปเลย เข้าใจได้ว่าทุกอย่างมันไม่ควรเป็นแบบนี้ เขาคงโทษตัวเองยันนิสัยดุ ๆ ชอบใช้สมาธิทำงานห้ามคนมากวนของตัวเองอะ แต่เขาก็พยายามบาลานซ์ความดุกับความใจดีอย่างเต็มที่เลยนะผู้ชายคนนี้ บอกตามตรงว่าสงสารมาก และเอาจริง ๆ ทอแสงควรโทษตัวเองให้มากกว่านี้ด้วยซ้ำ ไปแย่งแฟนพี่ก่อนจนเป็นประเด็นให้ไม่อยากเจอหน้ากันเนี่ยยย แต่ก็ต้องไปโทษที่ตัวต้นเหตุอย่างนักทำกายภาพบำบัดคนนั้นด้วยที่ไปล่วงเกินน้องธาร เพศเดียวกันก็ยังไว้ใจไม่ได้ ซีนนี้หดหู่จริง ๆ ค่ะ สงสารปูนด้วยที่โดนทำร้ายขนาดนั้น ขนลุกตามเลย ไม่คิดว่าจะถึงขั้นเย็บปาก

แต่เอาจริง ๆ ซีนนี้เขาควรใบ้หน่อยน้า... บอกว่าในเอกสารของนักกายภาพคนก่อนดูมีความหมกมุ่นแบบแปลก ๆ ในตัวน้องธารหน่อยก็ได้ แต่เรื่องหญิงหญิงเราว่าคุณนักเขียนใบ้มาแล้ว ตอนพูดว่านึกว่าปูนจะชอบผู้หญิง แต่เราว่ามันยังใบ้ได้มากกว่านี้โดยไม่กระทบกับแก่นเรื่องอีกนิด กับเรื่องบ้านมีทางลับนี่คิดไว้แล้วว่าอาจมีแบบขำ ๆ ตอนเขาบรรยายบรรยากาศในบ้าน แต่พอเจอซีนนี้จริงก็ยังตาโตค่ะ แบบ เห้ย มีจริงดิ555 ถึงได้บอกไงว่า Netflix คงโคตรชอบพล็อตเรื่องนี้อะ มีอะไรให้เล่นหลายอย่างครบเหลือเกิน ทุกสิ่งที่ซีรี่ส์ควรมีเรื่องนี้ใส่ไปเกือบครบ

สุดท้าย ว่าแล้วเชียวว่าน้องธารต้องไม่อยู่ พี่ทิวกับพลีส (นางเอก from วงกตวิวาห์) รีบเข้ามากอดปลอบกัน ด่วน เข้าใจได้ว่าเรื่องมันหนักหนามากจริง ๆ จนเราคิดได้ในนาทีนั้นเลยว่าคนเขียนคงไม่ให้ตอนจบแสนสุขได้แก้ตัวและใช้ชีวิตแบบสำนึกผิดกับน้องธารแน่ ๆ แล้วก็ใช่จริง ๆ ด้วย ถึงได้ใช้ชีวิตต่อก็คงทรมานมากอยู่ดี จบแบบนี้เหมาะสมสำหรับนิยายแล้วค่ะ แต่เรื่องจรัสปลอมเป็นบุรุษพยาบาลได้นี่ก็เก่งเกิ้นนนน เหลือจะเชื่อไปนิด

และคู่ทิวกับปูนเป็นคู่ที่เราคิดว่าเปิดกว้างพอสมควรเลย ถึงขนาดบอกว่าชาติหน้าถ้าเกิดมาเพศเดียวกันก็ยังจะรักกัน สังคมคงให้เราแต่งงานกันได้แล้วแหละ แอบชอบใจในจุดนี้ค่ะ รู้สึกว่าคู่นี้ตกหลุมรักกันด้วยความสบายใจจริง ๆ ชอบมาคุยเล่นปรับทุกข์ด้วยกันบ่อย ๆ ปูนเองก็แพ้ผู้ชายรักเด็กด้วย คู่นี้รักกันแบบอุ่น ๆ นุ่ม ๆ ในใจดีค่ะ

แอบขอเม้าท์ชื่อคนสนิทพระเอกและนางเอกหน่อย เขาชื่อเถกิง ไม่ค่อยเจอคนชื่อนี้และไม่คิดฝันว่าจะได้มีโอกาสเจอ แวบแรกตอนอ่านเลยขมวดคิ้วงง เถ-กิง นี่มันแปลว่าอะไรวะ พอตั้งสติแป๊บ ๆ ถึงได้อ๋อ ถะ-เกิง เหรอ5555

“แกะดูก่อน ถ้าไม่ชอบ ไม่อยากรับ ไม่ว่าอะไร แค่อยากให้เห็น”

ซึ่งเราชอบคำพูดนี้ของพี่ทิวมาก สื่อได้จริง ๆ ว่าเขาคิดถึงใจคนรับมากขนาดไหน ไม่บังคับ ไม่ยัดเยียด ถามความสมัครใจ ไม่เอาก็ไม่เป็นไร คือพี่แกก็ไม่ได้ถึงขั้น Control Freak ขนาดนั้นหรอก ก็ดูคนรอบตัวแต่ละคนสิ!! 🔥

[Patrawan Dear]

#เล่ห์เงาลวง / ภัสรสา

อ่านเรื่องนี้รวดเดียวจบด้วยความสนุกตื่นเต้นค่ะ แนวเรื่องของนักเขียนหลังๆนี่จะเป็นแนวสืบสวนซะเยอะ และเรื่องนี้ก็เช่นกัน

เริ่มเรื่องมาด้วยโทนเบาๆ พระเอกน่ารัก พูดจาไร้สาระได้เป็นเรื่องเป็นราวดี ต่อปากต่อคำกับนางเอกได้น่ารักน่าหยิก ชอบการพยายามเอาชนะคะคานกันระหว่างคู่พระนาง ออกแนวคล้ายๆคู่ฟุ้งกับซัน แต่ส่วนตัวคิดว่าน่ารักกว่า เพราะกำลังพอเหมาะพอดี ไม่เยอะจนล้น ช่วงแรกนี่อ่านเพลินจนลืมไปเลยว่ามีเรื่องฆาตกรรมอยู่

ด้านการดำเนินเรื่อง คิดว่านักเขียนเก่งมากค่ะ สับขาหลอกไปมาจนตอนอ่านคิดว่าใครก็มีสิทธิ์เป็นฆาตกรได้ทั้งนั้น คนโน้นก็น่าสงสัย คนนี้ก็ใช่ แม้เราจะปักใจและชี้ตัวได้ถูก แต่เซอร์ไพร์สกลับอยู่ที่แก่นจริงๆของเรื่องที่นักเขียนใส่มา อ่านแล้วมันอึ้ง และเกินคาดค่ะ เป็นการนำเอาศาสตร์สองทางมาประสานกันอย่างลงตัวพอดี โทนเรื่องที่ดูคล้ายจะเบาๆ กลับหนักหน่วงขึ้น เหมือนฟ้าที่มืดลงเฉียบพลันก่อนฝนตก หนักในหัวอกคนอ่านจนถึงกับต้องเสียน้ำตาให้กับตัวละครตัวหนึ่งของเรื่อง โลกนี้โหดร้ายพอสมควรค่ะ โชคดีที่ฟ้าหลังฝนนั้นยังคงงดงาม...

นักเขียนเป็นอีกคนที่ผลงานให้อะไรกับนักอ่านเสมอนะคะ อ่านจบแล้วได้แง่คิดเตือนใจ โดยไม่ลดทอนความสนุกสนานในรูปแบบนิยาย คิดว่าน่าจะเป็นคนมองโลกในแง่บวกอย่างมีเหตุผล เรื่องนี้...แม้ไม่รักพระเอกเท่าพี่ภู พี่ผี แต่ก็เอ็นดูอยู่นะคะ...ชวนมาอ่านกันค่ะ :)

[Misspharaoh · Rating 5 out of 5]

ชอบค่ะสนุกมาก พระเอกนางเอกน่ารัก โดยเฉพาะตอนที่ต่อปากต่อคำกันน่ารักมาก และชอบเป็นพิเศษที่นางเอกเรียกพระเอกว่าพี่ แทนตัวเองด้วยชื่อ ชอบๆ รู้สึกอบอุ่นดูเป็นน้องให้พี่เอ็นดูดี อิอิ บทสนทนาที่ใช้หลายๆตอนก็ให้อารมณ์เหมือนคนปกติที่พูดกันในชีวิตประจำวันดี ไม่ได้เลิศหรูจนเกินที่ชาวบ้านปกติเขาพูดกัน
โดยเฉพาะประโยคพวกนี้
"การ์ดงานบวชไง"
"บวชไม่ต้องสึกไปเลยนะ"
"จะมีคนร้องไห้นะ" แอร๊ย ฟินมาก

แล้วก็สำนวนบรรยายก็ลื่นไหลนึกภาพตามได้ง่าย แต่แอบเดาคนร้ายได้นิดหนึ่ง เรื่องนี้อ่านๆไปอารมณ์คล้ายวังวารีเลย เป็นละครที่ดูตอนเด็กๆ มีอะไรคล้ายๆกัน สืบสวน หลอน ลึกลับ รัก ตลก เกรียน จิต เศร้า มีครบทุกรสจริงๆ เรื่องนี้ก็สอนให้รู้ว่าผู้ชายแมนๆนี่พอเจอเรื่องหนักๆก็สามารถหลั่งน้ำตาออกมาอย่างไม่อายใครได้เหมือนกัน

[orangejasmine · Rating 5 out of 5]

เป็นนิยายที่เรียกได้ว่าครบรสค่ะ ยังวางใจในฝีมือนักเขียนได้เหมือนเดิม ว่านิยายต้องมีอะไร และอ่านแล้วต้องได้อะไร

เรื่องนี้เป็น Romantic suspend ค่ะ แรกๆ ก็ยังดูไม่หนักหน่วงน่ากลัวอะไรมาก ผ่านไปสักกลางๆ เรื่องนี่เริ่มสยอง สยองในที่นี้ไม่ได้เป็นเรื่องภูตผีใดๆ แต่เป็นเพราะโทนกับลักษณะนิสัยตัวละครค่ะ ตอนที่ปูนเริ่มหลอน คนอ่านก็เริ่มหลอนตามไปด้วย คุณอ้นทำให้เรามีอารมณ์ร่วมหลอนได้เป็นอย่างดี ยิ่งตอนท้ายๆ เรื่องที่เป็นจุดพีคมันก็พีคแบบมากๆ เหตุการณ์ที่เกิดขึ้น สำหรับเรา รู้สึกว่ามันทั้งสะเทือนใจและสยองในคราวเดียวกัน และเราว่าเรื่องนี้น่าจะเป็นเหตุหลอนและสยองสุดแล้วเท่าที่เคยอ่านงานของคุณอ้นมาจำนวนหนึ่ง แถมยังหลอกล่อให้หลงไปหลงมาว่าใครจะเป็นคนร้ายตัวจริงกันแน่ จนเริ่มจับคำพูดป้าเจือ คำพูดคุณจ๋า คำพูดน้องธาร จากนั้นก็เริ่มเก็ตแล้วว่าใครน่าจะเป็นคนร้าย จนมาเฉลยสุดท้ายก็ อ่า ทายถูก แค่ไม่รู้วิธีการ ตอนเฉลยก็คือละเอียด จบทุกข้อสงสัย ปรบมือค่ะ

เรื่องข้อมูลคุณอ้นทำการบ้านมาดีมากในเรื่องนักกายภาพบำบัด ลงรายละเอียดได้พอเหมาะพอควร ไม่มากไม่น้อยไป คนนอกฟีลอ่านแล้วรู้เรื่อง รวมถึงเรื่องอาการป่วยต่างๆ เป็นศาสตร์และศิลป์ที่ลงตัวมากๆ ค่ะ และข้อคิดเตือนใจในตอนท้ายก็ปักเข้าหัวใจเลยเหมือนกัน นี่อยากให้คนรู้จักหลายคนที่กำลัง ‘ละเลย’ หรือ ‘มองข้าม’ อารมณ์หรือความรู้สึกของคนในบ้านไปมากๆ เลย มันทำให้รู้ว่า การละเลยหรือมองข้ามเพราะคิดว่ามันเป็นเรื่องเล็กน้อย จริงๆ แล้วมันอาจไม่ได้เล็กน้อยเลยก็ได้ อย่างในเรื่องที่มันนำพาเหตุการณ์เลวร้ายเข้ามาในชีวิตของพี่ทิว (สงสารพี่ทิวมาก อยากกอดปลอบ แต่พี่ทิวมีคนกอดแล้ว) ทุกอย่างในคำนำจากผู้เขียน คือเราได้รับสารที่ผู้เขียนต้องการจะสื่อทุกอย่างเลยค่ะ

ส่วนเรื่องตัวละคร ขอบอกเลยว่า เราหลงรักตัวละครหลายๆ ตัวของคุณอ้น รู้สึกว่าคุณอ้นเขียนตัวละครออกมาได้ดูเป็นมนุษย์จริงๆ มีอารมณ์ความรู้สึกที่เกิดขึ้นได้ไม่ว่าจะเป็นพระเอกหรือนางเอก หรือตัวร้าย อ่านแล้วไม่เหมือนอ่านนิยาย แต่เหมือนฟังเรื่องเล่าของคนหลายๆ คน หลายๆ มุมมากกว่า คืออ่านแล้วก็เข้าใจความรู้สึกของทุกคนเลยจริงๆ อย่างในเรื่องนี้ เราหลงรักทั้งพี่ทิวและปูน พี่ทิวก็ไม่ได้เป็นพระเอกที่ขาวสะอาด มีอารมณ์เห็นแก่ตัวบ้าง ว้ากบ้าง หงุดหงิดบ้าง ขี้แกล้งต่างๆ (อันนี้รักมาก อยากหยิกมาก แต่ก็น่ารักมากจริงๆ เราเข้าใจปูน ห้าๆๆ) ทำผิดก็ยอมรับผิด ส่วนปูนเป็นนางเอกที่มีคาแรกเตอร์ที่เราชอบมาก เราไม่ชอบนางเอกใสๆ หวานๆ ไม่สู้ หรือนานๆ ทีสู้ ชอบแบบนี้ ทันคน ฉลาด มีเหตุมีผล กล้าสู้ กล้าเถียง กวนๆ และไม่ใช่แค่สองตัวหลักเท่านั้นที่ชอบ ตัวอื่นๆ ก็ชอบ เพราะแต่ละตัวละครก็มีลักษณะ การกระทำ เหตุผลต่างๆ นานาของตัวเอง ทำให้ไม่รู้สึกว่า ทำแบบนี้กันไปทำไม คืออ่านแล้วไม่หงุดหงิดขัดใจนั่นเอง

อีกเรื่องที่เราหลงรักนิยายคุณอ้น คือเรื่องการพัฒนาความสัมพันธ์ของตัวละครพระนางค่ะ ชอบที่มันค่อยๆ เริ่ม และมันไม่ได้หวือหวา แต่มันก็เรียกรอยยิ้มเขินของคนอ่านอย่างเราได้ less is more มักจะพิมพ์รีวิวประโยคนี้ให้กับนิยายคุณอ้นแทบจะทุกเรื่องที่รีวิวเลย ตอนจูบพิสูจน์ความจริงใจนี่คือแบบ โอ๊ยยยย ตายแล้วววว ขอพี่ทิวๆๆๆๆ

สรุปนะคะ ใครอยากอ่านนิยายสืบสวนย่อยไม่ยาก เพราะเหตุการณ์มันจะเริ่มไต่กราฟขึ้นเรื่อยให้เราค่อยๆ ตาสว่างไปทีละนิดๆ ความรักอบอุ่นละมุมละไมของพี่ทิวสายเปย์ของน้องปูนสายกวนประสาท เชิญหยิบเล่มนี้ไปอ่านได้เลยค่ะ นี่ยังสงสัยตัวเองอยู่ว่าดองทำไมตั้งนาน ฮืออออออ สนุกค่ะ!

[Satang Cottoncandy · Rating 4 out of 5]

เป็นนิยายที่แทบทุกคนน่าสงสัยเลยเดาสนุก เราอ่านในมุมมองพระเจ้ามันก็เลยจะพอเดาได้มากกว่าตัวละคร แต่ก็ไม่ได้รู้เรื่องมากกว่าตัวละครมากมายอะไร เรื่องมันเริ่มขึ้นจากนางเอกที่เดินฟินาเล่ของแบรนด์น้องชายพระเอกฆ่าตัวตายก่อนวันเปิดตัวคอลเลคชั่นนั้น และไม่ใช่คนแรกแต่เป็นคนที่สามภายในระยะเวลา 5 ปี แต่พระเอกก็เพิ่งเอ๊ะตอนคนที่ 3 นี่แหละ เนื่องจากน้องชายพระเอกเป็นคนดังมันก็เลยมีข่าวบลาๆ ส่วนนางเอกได้เข้าไปในบ้านครอบครัวพระเอกในฐานะครูพิเศษของน้องสาวพระเอกที่ประสบอุบัติเหตุจนเดินไม่ได้ แต่ความจริงนางเอกเป็นนักกายภาพบำบัดเข้าไปเพื่อรักษาน้องสาวพระเอกที่ต้องโกหกว่าเป็นครูเพราะน้องไม่ยอมรักษา นักกายภาพบำบัดกี่คนๆ ก็หนีไปหมด และความจริงอีกหนึ่งข้อคือนางแบบคนที่สามที่ตายเป็นลูกของเมียใหม่พ่อซึ่งเชื่อว่าลูกสาวไม่ได้ฆ่าตัวตายแต่ถูกฆ่าต่างหาก นางเอกเลยโดนกดดันให้เข้าไปสืบด้วยแลกกับอะไรบางอย่าง

พฤติกรรมของทุกคนในบ้านน่าสงสัยหมด555 อารมณ์รุนแรงกันทั้งนั้นด้วย แต่โชคดีที่มีเด็กน้อยคนนึงที่เพิ่งพูดได้ไม่กี่คำที่เป็นความไร้เดียงสาในเรื่อง

ตอนเฉลยปมในเรื่องถือว่าโหดอยู่ มีเรื่องความรุนแรง child abuse, sexually assault เด็กใดๆ

มีเรื่องที่อยากให้คนอ่านระหว่างหน่อยคือในเรื่องมีตัวละครที่เป็น DID โรคหลายบุคลิก มันเคยมีดราม่านิยายวายเล่มนึง ตีพิมพ์กับสนพ.เจ้าใหญ่ นักเขียนมีผลงานที่ดัดแปลงเป็นซีรีส์ด้วย นิยายเล่มนั้นเขียนตัวเอกเป็น DID เพราะเจอปมหนักๆ ในชีวิตเหมือนกัน แล้วก็มีดราม่าว่าเรื่องนั้นทำให้คนเข้าใจอาการของผู้ป่วยโรคนี้แบบผิดๆ จนถึงต้องระงับการวางจำหน่าย ไอ้ที่อัตลักษณ์หลายๆ อัตลักษณ์ต่อสู้กันฆ่ากันเพื่อชิงร่างบลาๆ เราเลยอยากให้คนอ่านตระหนักตรงนี้นิดนึงถ้าจะอ่านนิยายที่เขียนถึงโรคนี้ ที่จริงไม่จำเป็นว่าต้องเฉพาะโรคนี้ แต่ทุกโรคโดยเฉพาะโรคทางจิตเวช เพื่อป้องกันการถูกแปะป้ายหรือเข้าใจแบบผิดๆ เราอ่านเพื่อความบันเทิง เราอาจจะไม่ได้คิดอะไร แต่ถ้าเราไม่ตระหนักให้ดีเราจะไม่รู้ตัวว่าสื่อพวกนี้ทำอะไรกับเราบ้าง เรามั่นใจว่าคุณอ้นที่เขียนเรื่องนี้ศึกษาค้นคว้าข้อมูลที่เขียนในเรื่องนี้แน่ๆ ก่อนจะมาเขียน เราไม่รู้ด้วยว่าเรารู้จักผู้ป่วย DID ดีแค่ไหน เคยเห็นแค่ผ่านสื่อหรือเสิร์ชกูเกิ้ลที่มีข้อมูลเพียงหยิบมือ เราเลยอยากให้คนอ่านทรีตนิยายเล่มนี้เป็นแค่ความบันเทิงที่มีข้อคิดสอนใจบ้าง แต่อย่าเชื่อว่าอาการของโรคที่ปรากฏในเรื่องมันจริงแท้แน่นอน ผิดจากนี้ไปไม่ได้ สื่อพวกนิยายไรงี้ถึงนักเขียนจะใส่มาเต็ม 100 แต่คนรับสารต่างกัน บางคนรับได้ 50% บางคนรับได้ 70%

สิ่งที่นิยายเล่มนี้นำเสนอให้เห็นเกี่ยวกับโรค DID คือการทำให้นักอ่านตระหนักถึงการมีอยู่ของโรคนี้ ความเจ็บปวดในอดีตซึ่งยากที่จะผ่านพ้นไปได้ทำให้ผู้ป่วยเริ่มมีอาการจนไปถึงขั้นมีบุคลิกแยกอย่างชัดเจน สิ่งที่พระเอกทำให้เห็นในช่วงที่รู้ว่าอะไรเป็นอะไร เคลียร์ทุกอย่างแล้วออกสื่อพูดถึงการเอาใจใส่ดูแลคนป่วยคือเป็นอะไรที่เรารู้สึกว่านักเขียนตั้งใจจะสื่อตรงนี้มากๆ เราอาจจะคิดว่าเราดูแลดี ใส่ใจพอ เกิดเหตุอะไรเราต้องรู้แน่ๆ แต่บางทีมันก็ไม่เป็นอย่างนั้น

ที่จริงมันมีหลายประเด็นมากกว่านี้ ทั้งเรื่องน้องชายพระเอก น้องสาว เมียน้องชายและหลาน แม่บ้านที่ดูแลพระเอกตั้งแต่ยังเด็ก รวมถึงนางเอกกับพ่อที่เลิกกับแม่ไปแล้ว รู้สึกว่ามีข้อคิดสอนใจหมดเลย

เราชอบพาร์ทความรักของพระนางในเรื่องนี้นะ มันไม่หวือหวา ออกจะเรียบนิ่งด้วยซ้ำ แต่คงเหมือนที่พระเอกพูดว่าแก่แล้วไม่อยากเสียเวลา มันเลยทำให้ทุกอย่างง่าย มีปัญหาไม่เข้าใจก็รีบเคลียร์ ถึงแม้ว่าพระเอกจะคิดผิดเรื่องน้องเมียกับหลานก็เถอะ แต่โดยรวมรู้สึกชอบพระเอกเรื่องนี้มาก นางเอกก็ด้วย นี่แหละผู้ใหญ่ เด็กที่จู่ๆ โดนบังคับโตให้กลายเป็นหัวหน้าของครอบครัว ทำได้ดีเท่านี้ก็ดีแค่ไหนแล้ว

โดยรวมอ่านสนุกๆ โดยเฉพาะพาร์ทท้ายๆ จบได้สวยเคลียร์ทุกปมสำหรับเรานะ

[Polyj · Rating 5 out of 5]

พี่ทิว ทิวสน vs ปูน ปัญชิกา

ชอบเรื่องนี้มากกกกกกกกกก
เป็นนิยายแนว Romantic suspense ที่ลงตัว ในแง่ปมสืบสวนนี่มีความซับซ้อนมีหลอกล่อให้เราหลงทาง มีความตื่นเต้น มีความลุ้น และสุดท้ายเมื่อเปิดเผยปมออกมาก็ทำให้เราสะเทือนใจได้ไม่น้อยทีเดียว

ส่วนความสนุกของเรื่องนอกจากตัวพล็อตที่เราชอบแล้ว ยังมีตัวพระเอกช่างแกล้งช่างแหย่ ฝีปากไม่เป็นรองใคร เรื่องยียวนกวนประสาทเป็นที่หนึ่ง แต่ก็เป็นผู้ชายอบอุ่น อร๊ายยยยย อยากให้พี่ทิวมาทำอาหารเช้าให้ทุกวันเลยยยยยยย
นางเอกก็เป็นหญิงเก่ง แลดูเป็นคนที่มีความคิดและจิตใจดี รักเด็ก สมกับบทนางเอก แต่ก็ไม่ใช่ว่านุ่มนิ่มเรียบร้อยนะ ออกจะทันกันกับพี่ทิวเค้าแหละ
คู่นี้น่ารักดีค่ะ

[Chompoo Choti · Rating 5 out of 5]

ทิวสน ทอแสง ทางธาร สามพี่น้องที่ต่างก็มีบุคลิกลักษณะที่แตกต่างกันอยู่ด้วยกันเพราะพ่อแม่ประสบอุบัติเหตุเสียชีวิตไปพร้อมกัน น้องสาวคนเล็กอย่างทางธารเจอกับวิกฤตหนักหน่อยเพราะว่าเธอเป็นนที่อยู่กับพ่อแม่ตอนเกิดอุบัติเหตุแต่ว่ารอดชีวิตมาได้แต่ก็กลายเป็นคนพิการเดินไม่ได้เมื่อเป็นอย่างนี้ทางธารก็อยู่ในความดูแลของพี่ชายคนโตอย่างทิวสนสถาปนิกหนุ่มหล่อหน้าตาดีมีอารมณ์ศิลปินเข้าขั้นใจดีกับน้องแต่กับคนอื่นๆ นี้นั้นก็แล้วแต่จังหวะเวลาและโอกาส ส่วนน้องคนกลางอย่างทอแสงนั้นก็เป็นดีไซน์เนอร์ชื่อดังแต่ชื่อกำลังดังในทางที่แย่หน่อยเพราะดันมีเรื่องราวเกี่ยวกับการฆาตกรรม 3 นางแบบสาวที่สวมชุดที่เขาออกแบบมาและเรื่องมันก็บังเอิญมากไปที่ใครๆ ต่างก็มองว่ามันเป็นอุบัติเหตุหรือการฆ่าตัวตาย แต่มันใช่หรืออย่างน้อยๆ ก็คงเป็นแม่ของหญิงสาวคนสุดท้ายที่ไม่คิดว่าลูกเธอฆ่าตัวตายแน่นอน และเพราะเหตุนี้เองที่ทำให้ ปูน ปัญชิกา นักกายภาพบำบัดสาวต้องเข้ามาข้องเกี่ยวกับครอบครัวนี้เพื่อสืบหาความจริง

เรื่องนี้ต้องบอกว่าอ่านแล้วสนุกมากเลยล่ะค่ะเพราะว่าด้วยสำนวนและการเล่าเรื่องของคนเขียนที่ถือว่าเอาอยู่เชียวล่ะค่ะ เป็นงานที่ใส่ในเรื่องของครอบครัว ปมปัญหาของแต่ละคนได้อย่างดีมันเลยทำให้เรื่องราวที่ทำให้เราสงสัยมันพลิกไปพลิกมาเรียกว่าคอยแต่ลุ้นว่าตกลงแล้วใครมีสมควรเป็นฆาตกรได้บ้าง ตัวเองอ่านเรื่องนี้แล้วแปลกว่าเป็นเรื่องที่เราคิดเดาตั้งแต่แรกเลยว่าเป็นใครแต่ก็มันคลับคล้ายคลับคลาว่าเคยอ่านแนวนี้มาแล้วและพล็อตน่าจะมาทางนี้ซึ่งทำให้เราสงสัยเลยว่าเราเคยอ่านมาก่อนแล้วเรื่องอะไร แต่ด้วยเพราะสำนวนเหมือนที่บอกค่ะว่างานของภัสรสาการันตีได้ว่าสนุกแน่ๆ ไอ้ที่ว่าเดาได้ก็ไม่ได้เป็นประเด็นสำคัญอะไรเลยเพราะมันยังมีความน่ารักและน่าสนใจในส่วนอื่นของเรื่องอีกโขค่ะ

สิ่งหนึ่งที่ยังคงน่ารักและถือว่าเป็นเสน่ห์ในเรื่องนี้เลยต้องยกให้กับความพอเหมาะพอดีกับคู่พระนางนะคะ เราชอบใน “การต่อปากต่อคำ” และ “อาการทันกัน” ระหว่างคนทั้งสอง เรียกว่าเข้าฉากกันเมื่อไหร่นี่ก็นะต้องบอกว่าอมยิ้มตลอดค่ะ แล้วที่ชอบมากมายคือ บุคลิกของทั้งคู่ที่เรียกว่าโตเป็นผู้ใหญ่ใช้เหตุผลกันมากเราเลยอ่านได้อย่างสบายไม่ต้องคิดมากว่านั่นจะถูกหรือนั่นจะผิด เรียกว่าทั้งคู่เป็นเสน่ห์ของเรื่องและคอนโทรลภาพรวมของเรื่องราวแบบไม่ตกไม่หล่นเลยค่ะ

ถือว่าเรืองนี้เป็นเรื่องประทับใจของเราในเดือน ต.ค. ได้เลยล่ะค่ะอ่านไปแล้วลืมเลือนความเศร้าไปชั่วคราวแล้วมาผ่อนเบากับเรื่องสนุกๆ ของการอ่านนิยายในช่วงนี้ค่ะ

[Rada Chalapipat · Rating 5 out of 5]

#ทอแสง ดีไซน์เนอร์หนุ่มหล่อวัย 30ปียอมรับการถอนตัวจากวงการหลังเจอเหตุนางแบบคนล่าสุดฆ่าตัวตายอีกครั้ง เหตุการณ์ครั้งนี้ทำให้ #ปัญชิกาหรือปูน นักกายภาพบำบัดสาวจอมกวนวัย 25ปีลูกคนเดียวของแม่ค้าขายข้าวแกงยอมรับข้อตกลงบางอย่างกับแม่เลี้ยงวายร้ายในการสืบคดีลูกสาวของหล่อนที่ตายไป

#ทิวสน สถาปนิกหนุ่มหล่อหลายรางวัลวัย 33ปี เป็นหัวหน้าครอบครัวตั้งแต่พ่อแม่ประสบอุบัติเหตุเสียชีวิต เขาจึงทุ่มเทเวลาและการดูแลให้ #ทางธาร น้องสาวคนเดียวที่ต้องนั่งรถเข็นเพราะปัญหาเรื่องกระดูกสันหลัง ทางธารเคยถูกนักกายภาพบำบัดทำร้าย กลายเป็นคนอารมณ์แปรปรวน ไม่ต้องการฝึกเดินและไม่ชอบคนแปลกหน้า การจ้างปัญชิกาในครั้งนี้จึงต้องหลอกว่ามาทำงานในฐานะครูสอนพิเศษแบบกินนอน

เปิดเรื่องมาก็เดาได้ว่าเป็นแนวสืบสวนและต้องเกี่ยวข้องกับคนพิการ หากทว่าการดำเนินเรื่องกลับทับซ้อนไปด้วยปัญหาที่ปกปิดไว้ของทุกตัวละครไม่ว่าจะโดยไม่เจตนา หรือมีเจตนาแอบแฝงทั้งในแง่ดีและร้ายต่อตัวเองหรือต่อผู้อื่น จากภาพปกทำให้ไม่แปลกใจว่าตัวละคหลักล้วนมีภาพลักษณ์ 2 ด้านที่จะค่อยๆถูกเปิดเผย

ความน่ารักของพระนางคู่นี้เป็นสีสันที่พอเหมาะพอดีที่จะบรรเทาความหนักหน่วงของพล็อตหลัก ปัญหาทางกายกลับไม่ได้ร้ายแรงเท่าปัญหาทางใจ หากจะโทษสิ่งแวดล้อมหรือคนรอบข้างเพียงอย่างเดียวก็ไม่ถูกนัก เพราะเรื่องนี้ทำให้เห็นว่าตัวละครที่มีความตั้งใจดีแต่ไม่ตรงจุดประสงค์ของฝ่ายที่อ่อนแอและต้องการ หากไม่ได้มีการพูดคุยกันให้เข้าใจปล่อยเวลาผ่านไปด้วยการกดทับมันไว้จนกลายเป็นภูเขาน้ำแข็งในมหาสมุทรที่มีจิตใต้สำนึกบางอย่างซ่อนอยู่ ตรงส่วนนี้เองที่จะส่งผลถึงพฤติกรรมและบุคลิกภาพของคนๆนั้น น่าเห็นใจตัวละครที่เต็มเปี่ยมได้วยความรักแต่การแสดงออกและการกระทำกลับสร้างรอยร้าวในใจของอีกฝ่ายแล้วบางคนก็ไม่โชคดีที่จะมีโอกาสแก้ตัวหรือได้ไถ่โทษสำนึกผิด เป็นเรื่องที่โยงปัญหาการดูแลความรักในครอบครัว การสืบสวน ปัญหาของผู้ป่วยและการดูแลเด็ก ปัญหาการนอกใจ การเป็นคุณแม่เลี้ยงเดี่ยวและการเป็นคู่รักที่พร้อมจะสุข ทุกข์ ตักเตือน เฮฮาไปด้วยกันได้อย่างลงตัว

[Lily 百合花 · Rating 5 out of 5]

ชื่อเรื่อง – เล่ห์เงาลวง
ผู้แต่ง – ภัสรสา


ตัวละคร
ปัญชิกา (ปูน) อายุ 25 ปี
ทิวสน วิจิตรอาภา (ทิว) อายุ 33 ปี


รีวิวหลังอ่าน

อ่านครั้งแรกเมื่อเดือนสิงหาคม ปี 2017 เวลาผ่านไป 7 ปี ก็ได้กลับมาอ่านอีกครั้ง เพราะพี่อ้น ภัสรสาเปิดให้อ่านฟรีฉบับอีบุ๊กในช่วงระหว่างวันที่ 26-30 พฤศจิกายน 2024 ที่ผ่านมานั่นเอง ซึ่งเรื่องนี้เป็นเรื่องที่เราชอบมากๆ เราก็เลยขอกลับมาวนอ่านอีกครั้งดีกว่า อิอิ

ถึงแม้จะรู้ว่าใครคือคนที่เป็นเบื้องหลังของเรื่องราว และจริงๆ ตอนที่อ่านครั้งแรกเราก็เดาได้ด้วยนะ แต่อ่านย��งไงก็ยังรู้สึกสนุกอยู่ดี แม้ว่าจะรู้อยู่แล้วก็ตามว่าใครทำ และจะเกิดอะไรขึ้น ในส่วนของรายละเอียดนั้นเราจำไม่ค่อยได้ ทำให้หลายๆ ครั้งที่ถึงจุดที่ความลับค่อยๆ เปิดเผย เราเองก็ตกใจตามปูนไปด้วยเลย 555+

ชอบเคมีของทิวสนกับปูนมากเลยอะ แบบรักกันแบบโตๆ กันแล้ว น่ารักมากจริงๆ นะ แบบไม่ต้องพูดเยอะก็เข้าใจกันและกัน เลยทำให้อ่านแล้วอมยิ้มตามตัวละคร ท่ามกลางเรื่องราวอื่นๆ ที่แอบตึงเครียด

แม้ว่าจะมีฉากที่ทิวสนทำไม่ถูกต้อง แต่เมื่อเขารู้ว่าตัวเองทำผิดแล้ว เขาก็พร้อมจะขอโทษและรู้สึกผิดในสิ่งที่ตัวเองทำ ทิวสนเป็นตัวละครที่น่าสงสารน่าเห็นใจมากๆ เลยนะ เป็นเหมือนเดอะแบกของทุกสิ่งทุกอย่าง มีน้องๆ ที่จะต้องดูแลและเอาใจใส่ คนหนึ่งก็ไม่เคยรับรู้กับความรักของเขาเลย อีกคนก็พยายามจะผูกเขาไว้ตลอดเวลา

ปูนเป็นนางเอกที่เข้มแข็งมากๆ และอยากจะแบบว่าอ่านไปฉันก็เสียวปากฉันไปตลอดเวลา แม้ว่าจะรู้ว่าเรื่องราวจะเกิดอะไรขึ้น ก็ออกแนวกลัวทุกรอบจริงๆ ยิ่งจินตนาการภาพตามก็ยิ่งแง่ๆๆ กลัวอะ ได้แต่ปลอบใจปูนๆ ว่าก่อนจะได้รักกันดีกับพี่ทิวสนนั้น ก็เป็นหนึ่งในนางเอกที่ต้องฝ่าฟันและผ่านพ้นความเจ็บปวดอีกคนเลยทีเดียว เรียกได้ว่าต้องเจ็บหนักก่อนจะได้รักที่ดีมา

อ่านไปก็หิวไปในตอนที่บรรยายถึงเมนูที่แม่ส้มแป้นของปูนๆ ทำขาย และพี่ทิวกินไปก็ชมว่าอร่อยมากๆ อีก ยิ่งอ่านตอนกลางคืนก็ยิ่งอยากกินเข้าไปใหญ่ แบบหิวได้เพราะการอ่านเรื่องนี้เลยจริงๆ 555+ อีกเรื่องที่ชอบก็คือชอบชื่อของนิจจารีย์กับนิจอาภามากเลยอะ ชื่อเพราะแบบสุดๆ ชื่อจริงของปูนๆ คือปัญชิกาก็เพราะมาก แปลว่า “ปุยฝ้าย”

เรื่องนี้เป็นอีกเรื่องที่อยากแนะนำให้อ่านกันมากๆ แม้ว่าจะพอเดาได้ว่าใครเป็นคนทำ แต่ก็ไม่ได้ทำให้อรรถรสในการอ่านลดน้อยลงไปเลย อ่านแล้วก็คิดว่าเรื่องนี้เป็นเรื่องที่ทำให้ไม่ไว้ใจใครเลย แม้กระทั่งพี่ทิว 555+ อ่านไประแวงไปตลอดเวลา

ใดๆ ไม่สามารถอ่านชื่อเถกิงเป็น “ถะ-เกิง” ได้เลย เผลอใจอ่านเป็น “เถ-กิง” อยู่ตลอดเวลา 555+ แม้ว่าจะรู้ว่าอ่านยังไงก็ตามแต่ และคิดว่าหลายๆ คนก็เป็นแบบเดียวกับเราแหละนะ ซึ่งเรื่องนี้เถกิงไม่ได้ผิดอะไรเลย 555+ อยากอ่านแนวนี้อีกจังเลยนะ อิอิ

Start 18.20 น. Fri 29 Nov 2024
End 19.37 น. Sat 30 Nov 2024
Review Date 20.38 น. Sun 15 Dec 2024

[Gigi W · Rating 4 out of 5]

ดาร์คอีกแร้ว 😅 ตั้งแต่คุณภัสรสาออกมาทำหนังสือเอง นิยายมีความดาร์คเจ้มจ้นมาก และเราก็ทั้งชอบและไม่ชอบในเวลาเดี๋ยวกันสำหรับเรื่องนี้ สิ่งที่ชอบก็แน่นอนสไตล์ภัสรสา เขียนนิยายรักที่น่าติดตามมากๆ และที่แน่ๆ คืออ่านยังไงก็ถูกจริต (อ่านมาแต่เด็ก) สิ่งที่ไม่ค่อยชอบคือเรื่องสืบสวนสอบสวนที่มันออกยุ่งเหยิงนี่แหละ มันยังไม่ค่อย convincing แต่เราเข้าใจนะ เขียนเรื่องแนว psychology แถม bi-polar อีก มันเขียนยากออกจะตายไป

จริงๆ ตอนเราอ่านครั้งแรกเราไม่สะกิดใจหรอก แต่พอทบทวนไปมา มันก็ค่อยๆ รู้สึกว่าเองถึงความไม่สมจริงบางประการ แต่เราชอบที่คุณภัสรสาพยายามหยิบเรื่องรอบตัว (แบบดาร์คๆ) มาเขียนนะ เรื่อง sexual abusive ถึงมันจะดาร์ค แต่มันเกิดขึ้นจริง และเยอะมากๆ แบบทั้งที่เป็นข่าวและไม่เป็นข่าว และแน่นอนเหยื่อจะต้องกระทบการเทือนทางจิตใจไม่มากก็น้อย และคุณภัสรสาก็เขียนถึงการกระทบกระเทือนถึงระดับที่ทำให้เด็กที่ช่วยเหลือตัวเองไม่ได้คนนึงเกิดความผิดปกติขึ้น คือไปสุดเลย ดาร์คสุด ;-;

ต้องลองอ่านดูค่ะ อ่านได้เพลินๆ มีฟีลหดหู่เล็กน้อย

[mewly_cool · Rating 5 out of 5]

เหมือนระเบิดเวลา นับถอยหลังรอคอยการระเบิด... ปรับอารมณ์ตามไม่ทันเลย ยอมจริงๆ 555555
พล็อตเรื่องดี ชวนน่าติดตามตลอด เรื่องไปไวมาก ถึงจะเดาทางได้บ้าง แต่ก็ซับซ้อนพอสมควรเลย
ชอบที่ใช้สรรพนามคำว่า พี่ แทนตัวเองของพี่ทิว ...น่ารักมากๆๆๆๆๆ และยอมใจสไตล์การจีบหญิงของพี่ทิวจริงๆ 55555 ปุบปัปแบบปรับอารมณ์ตามไม่ทันจริงๆนั่นแหละ

[ooYOYAEoo · Rating 4 out of 5]

อ่านไปลุ้นไป อ่านตอนดึกๆมีหลอนๆนิดหน่อย ถึงจะรู้ว่าไม่ใช่นิยายสยองขวัญก็เถอะ แอบเดาคนร้ายได้ด้วย อยากอ่านพี่ทิวกับปูนเยอะๆกว่านี้ กว่าจะฝ่าฝันด้วยกันมาได้ มีซีนหวานนิดหน่อยเอง ถึงพี่ทิวจะหยอดบ่อยๆก็เถอะ ยังคงหลงรักพระเอกของพี่อ้นเหมือนเดิม

[Rosie Rose · Rating 5 out of 5]

เป็นอีกเรื่องที่เราจะไม่พลาด 555 เรื่องนี้ลึกลับซ่อนเงื่อนหวาดเสี่ยว(ท้ายๆนิ อู๊ยยยย) และที่สำคัญออร่าความมุ้งมิ้งก็ไม่น้อยหน้า พระเอกขี้แกล้ง นางเอกก็น่ารัก สอดแทรกความรู้ไว้เยอะเหมือนกัน อ่านรวดเดียวจบเป็นแพนด้ากันไปตามระเบียบ สรุปแล้วสนุุกจ้า รอเรื่องต่อๆ ไปของภัสรสานะจ้า

[Nattapan · Rating 3 out of 5]

A romantic-suspense fic. There is something that I didn't like such as its unreasonableness (in some parts) that made me give this book only 3 stars. It's not so bad, but not very impressive either.