Η ζωή για προχωρημένους

by Sławomir Mrożek, Αντώνης Μπίκος (Translator)

Μετά τη Ζωή για αρχάριους ιδού κι άλλο ένα εγχειρίδιο που δίνει απαντήσεις στα μεγάλα ερωτηματικά της ανθρώπινης ύπαρξης. Στη Ζωή για προχωρημένους ο Μρόζεκ καταπιάνεται με τους παραλογισμούς του κόσμου τούτου, με τη γνωστή του οξυδέρκεια και μ’ ένα χιούμορ που σπάει κόκαλα.

«Στα μικρά υπερρεαλιστικά του διηγήματα, που ξεχειλίζουν από αλλόκοτες εμπνεύσεις, ο Μρόζεκ κρίνει την κοινωνική τάξη πραγμάτων από τη σκοπιά της λογικής. Αγαπάει τις φανταστικές καταστάσεις, κι ωστόσο είναι θεματοφύλακας της υγιούς ανθρώπινης σκέψης».
ΜΑΡΣΕΛ ΡΑΪΧ-ΡΑΝΙΤΣΚΙ

[Διαβάστε το πρώτο διήγημα:

ΕΡΓΑΣΙΑ

Η υποψηφιότητα

Προς το Ανώτατο Κρατικό Συμβούλιο:
Με την παρούσα βάζω υποψηφιότητα για την θέση του φρουρού στο μνημείο του Άγνωστου Στρατιώτη.
Ως άγνωστος έχω εξαιρετικά προσόντα, γιατί δεν με γνωρίζει κανείς. Όλοι ξέρουν ποιος ήταν ο Έλβις Πρίσλεϋ, ή οι Μπητλς, ή ο Μικ Τζάγκερ, για μένα όμως δεν είναι τίποτα γνωστό. Αν το Ανώτατο Συμβούλιο αμφιβάλει περί αυτού, μπορείτε να ρωτήσετε όποιον θελήσετε, όλοι θα σας επιβεβαιώσουν, ότι κανείς δεν έχει ακούσει ποτέ για μένα.
Μάλιστα κάποτε, επιδιώκοντας να γίνω διάσημος, ήπια σ’ έναν γάμο, μέσα σε πέντε λεπτά, μισό λίτρο βότκα. Όμως επειδή δεν αισθάνθηκα καλά, με μάζεψε το ασθενοφόρο, και μου έκαναν πλύση στομάχου. Μετά αγόρασα μια εφημερίδα, γιατί σκέφτηκα, πως κάτι θα είχε γραφτεί στη στήλη των «Μικρών ατυχημάτων», αλλά δεν υπήρχε τίποτα.
Στη συνέχεια κάθισα και το καλοσκέφτηκα, γιατί να έχουν έτσι τα πράγματα, και τώρα το ξέρω. Έχω ένα τεράστιο ταλέντο στο να είμαι άγνωστος, και ως εκ τούτου δε γίνεται να έχω κάποιο άλλο ταλέντο. Ως στρατιώτης ήμουνα Ι3, δηλαδή βοηθητικός. Δεν πρόκειται όμως γι’ αυτό, ο άγνωστος στρατιώτης δε γίνεται να είναι Ι1, δηλαδή κανονικός στρατιώτης, το βασικό είναι, να είναι παντελώς άγνωστος, κι αυτό μπορώ πραγματικά να το εγγυηθώ, ως προς αυτό θέλω το Ανώτατο Συμβούλιο να μην αμφιβάλλει καθόλου. Δεν πρόκειται ποτέ να υπάρξει κάποιο σκάνδαλο, όταν θα αφιχθεί μια ξένη αντιπροσωπεία για να καταθέσει ένα στεφάνι στο μνημείο του Άγνωστου Στρατιώτη, γιατί στο εξωτερικό είμαι ακόμα πιο άγνωστος απ’ ό,τι στο εσωτερικό της χώρας. Η εχεμύθεια είναι εξασφαλισμένη, κι εγώ θα είμαι πολύ ευχαριστημένος, αν γίνω διάσημος στη χώρα και στο εξωτερικό, έστω και ως εντελώς άγνωστος. Γιατί λοιπόν να χαραμιστεί ένα τέτοιο ταλέντο;
Το όνομά μου και τη διεύθυνσή μου, για ευνόητους λόγους, δεν τα επισυνάπτω. Θα περιμένω με χαρά την θετική σας απάντηση.]

142 pages, Paperback

Published January 1, 2016

About the author

Sławomir Mrożek (born June 29, 1930, died August 15, 2013) was a Polish dramatist and writer.

Mrożek joined the Polish United Workers' Party during the reign of Stalinism in the People's Republic of Poland, and made a living as a political journalist.

In the late 1950s Mrożek begun writing plays. His first play, "Policja" (The Police), was published in 1958. Mrożek emigrated to France in 1963 and then further to Mexico. He traveled in France, England, Italy, Yugoslavia and other European countries. In 1996 he returned to Poland and settled in Kraków.

His first full-length play "Tango" (1964) – a family saga – is still along with "The Emigrants" (a bitter and ironic portrait of two Polish emigrants in Paris) his best-known work, and continue to be performed throughout the world. Director Andrzej Wajda made a theatre production of "The Emigrants" in 1975 at the Teatr Stary in Kraków. In 2006 Mrożek released his autobiography called "Baltazar".

Mrożek's works belong to the genre of Theatre of the Absurd, intended to shock the audience with non-realistic elements, political and historic references, distortion and parody.

---------------------------------------

Controversy

An illustration by Daniel Mróz for Mrożek's book „Słoń” ('The Elephant'), 1957

In 1953, during the reign of Stalinism in Poland, Mrożek was one of several signatories of an open letter to Polish authorities participating in defamation of Catholic priests from Kraków, three of whom were condemned to death (but never executed) by the communist government after being groundlessly accused of treason.

Reviews

[Antonio Papadourakis · Rating 4 out of 5]

Σύντομα διηγήματα με ευρεία χρήση του παραδόξου και της κυριολεκτικής σημασίας του λόγου και της συμπεριφοράς όπως η ζωή για αρχάριους.
"Έπρεπε να πιστέψετε πως θα νικήσετε, μολονότι όλα έδειχναν, ότι δεν μπορείτε να νικήσετε. Μόνο μια τέτοια πίστη είναι αληθινή, γιατί όποια πίστη ψάχνει να στηριχτεί στη λογική, δεν είναι αληθινή πίστη."
"Αποφάσισα ν'αρχίσω μια νέα ζωή. Ήταν αποφασισμένο και αμετάκλητο. Έμενε μόνο ένα ζήτημα: Από πότε;"

[Konstantinos Avg · Rating 4 out of 5]

Ωραίο, όπως και το προηγούμενο