What do you think?
Rate this book
ตำนานชอลิ้วเฮียง ตอน ศึกวังน้ำทิพย์
ชอลิ้วเฮียง ตอนศึกวังน้ำทิพย์ จัดอยู่ในชุดการผจญภัยของขุนโจรฝากความหอม ตอนที่3 และ เป็นเรื่องราวที่เขียนถึงอ้วยไบ๊เจี้ยว (นกเขียนคิ้ว) นักฆ่านกเขียนคิ้ว และยังเชื่อมโยงไปสู่วังน้ำทิพย์ ซึ่งเคยเกริ่นกล่าวไว้ในตอนกลิ่นหอมกลางธารเลือด ดังนั้นตลอดทั้งเรื่องเต็มไปด้วยวิกฤตการณ์อันคับขัน ทั้งซับซ้อนซ่อนเงื่อนงำ นอกจากให้ความบันเทิงเริงรมย์แล้ว ยังช่วยลับสมองเพิ่มพูนภูมิปัญญาท่านอีกด้วย
Paperback
First published January 1, 2008
About the author
Gu Long
512 books87 followersalso known as: 古龍
Xiong Yaohua (Chinese: 熊耀華) (7 June 1938 – 21 September 1985), better known by his pen name Gu Long, was a Chinese novelist, screenwriter, film producer and director. Xiong is best known for writing wuxia novels and serials, which include Juedai Shuangjiao, Xiaoli Feidao Series, Chu Liuxiang Series, Lu Xiaofeng Series and Xiao Shiyilang. Some of these works have been adapted into films and television series for numerous times. In the 1980s Xiong started his own film studio, Bao Sian, to focus on adaptations of his works. He graduated from Cheng Kung Senior High School in Taipei and from the Foreign Language Department of Tamkang University.
Xiong was born on 7 June 1938 in Hong Kong but his registered identity claimed that he was born in 1941. His ancestral home was in Nanchang, Jiangxi, China, and he lived in Hankou in his childhood. He moved to Taipei, Taiwan in 1952 with his parents, who divorced in 1956. With help from his friends and using the money he earned from part-time work to fund his education, Xiong graduated from the Foreign Language Department of Tamkang University. He found a job in the United States Army Advisory in Taipei later.
In 1960, Xiong published his first wuxia novel, Cangqiong Shenjian (蒼穹神劍), under the pen name "Gu Long". From 1960 to 1961, Xiong published eight novels but did not achieve the results he desired. He moved to Ruifang Town (瑞芳鎮) and lived there for three years, after which he changed his perspective and adopted a new writing style. Between 1967 and the late 1970s, Xiong rose to prominence in the genre of modern wuxia fiction for his works. As the sole representative of excellence in the wuxia genre from Taiwan for an entire decade, Xiong was named along with Jin Yong and Liang Yusheng as the "Three Legs of the Tripod of Wuxia".
While he was still in university, Xiong lived with a dance hostess, Zheng Yuexia (鄭月霞), and had a son, Zheng Xiaolong (鄭小龍), with her. However, later, he started a relationship with another dance hostess, Ye Xue (葉雪), who also bore him a son, Ye Yikuan (葉怡寬). Shortly after that, Xiong met a senior middle school graduate, Mei Baozhu (梅寶珠), who became his first legal spouse and bore him his third son, Xiong Zhengda (熊正達). Xiong's extramarital affairs with other women caused him to break up with Mei later.
In the later part of his life, Xiong suffered from depression and the quality of his works declined rapidly. He had to employ ghostwriters to co-write many of his later works because of his ailing health. He died on 21 September 1985 at the age of 48 due to illness wrought by alcoholism, namely cirrhosis and esophageal hemorrhage, at around 6pm. Xiong's friends brought him 48 bottles of XO at his funeral.
Xiong was said to be influenced not only by wuxia fiction, but also by the works of Ernest Hemingway, Jack London, John Steinbeck and Friedrich Nietzsche. His novels are usually made up of short sentences and paragraphs, and mostly dialogues between characters like a play script.
In contrast with Xiong, other writers such as Jin Yong and Liang Yusheng take an alternative route in writing wuxia fiction, incorporating Chinese history, culture and philosophical ideas in their works. Xiong initially intended to follow them but changed his decision after exposure to western works such as the James Bond series and The Godfather novels. The influence of these works, which relied on the idiosyncrasies of human life, razor-sharp wit, poetic philosophies, mysterious plots and spine-tingling thrills to achieve success, enabled Xiong to come up with a unique way of writing.
(source: wiki)
Gu Long and Khu Lung are the same person, the latter is the Hokkien pronunciation in Indonesia.
Xiong Yaohua (Chinese: 熊耀華) (7 June 1938 – 21 September 1985), better known by his pen name Gu Long, was a Chinese novelist, screenwriter, film producer and director. Xiong is best known for writing wuxia novels and serials, which include Juedai Shuangjiao, Xiaoli Feidao Series, Chu Liuxiang Series, Lu Xiaofeng Series and Xiao Shiyilang. Some of these works have been adapted into films and television series for numerous times. In the 1980s Xiong started his own film studio, Bao Sian, to focus on adaptations of his works. He graduated from Cheng Kung Senior High School in Taipei and from the Foreign Language Department of Tamkang University.
Xiong was born on 7 June 1938 in Hong Kong but his registered identity claimed that he was born in 1941. His ancestral home was in Nanchang, Jiangxi, China, and he lived in Hankou in his childhood. He moved to Taipei, Taiwan in 1952 with his parents, who divorced in 1956. With help from his friends and using the money he earned from part-time work to fund his education, Xiong graduated from the Foreign Language Department of Tamkang University. He found a job in the United States Army Advisory in Taipei later.
In 1960, Xiong published his first wuxia novel, Cangqiong Shenjian (蒼穹神劍), under the pen name "Gu Long". From 1960 to 1961, Xiong published eight novels but did not achieve the results he desired. He moved to Ruifang Town (瑞芳鎮) and lived there for three years, after which he changed his perspective and adopted a new writing style. Between 1967 and the late 1970s, Xiong rose to prominence in the genre of modern wuxia fiction for his works. As the sole representative of excellence in the wuxia genre from Taiwan for an entire decade, Xiong was named along with Jin Yong and Liang Yusheng as the "Three Legs of the Tripod of Wuxia".
While he was still in university, Xiong lived with a dance hostess, Zheng Yuexia (鄭月霞), and had a son, Zheng Xiaolong (鄭小龍), with her. However, later, he started a relationship with another dance hostess, Ye Xue (葉雪), who also bore him a son, Ye Yikuan (葉怡寬). Shortly after that, Xiong met a senior middle school graduate, Mei Baozhu (梅寶珠), who became his first legal spouse and bore him his third son, Xiong Zhengda (熊正達). Xiong's extramarital affairs with other women caused him to break up with Mei later.
In the later part of his life, Xiong suffered from depression and the quality of his works declined rapidly. He had to employ ghostwriters to co-write many of his later works because of his ailing health. He died on 21 September 1985 at the age of 48 due to illness wrought by alcoholism, namely cirrhosis and esophageal hemorrhage, at around 6pm. Xiong's friends brought him 48 bottles of XO at his funeral.
Xiong was said to be influenced not only by wuxia fiction, but also by the works of Ernest Hemingway, Jack London, John Steinbeck and Friedrich Nietzsche. His novels are usually made up of short sentences and paragraphs, and mostly dialogues between characters like a play script.
In contrast with Xiong, other writers such as Jin Yong and Liang Yusheng take an alternative route in writing wuxia fiction, incorporating Chinese history, culture and philosophical ideas in their works. Xiong initially intended to follow them but changed his decision after exposure to western works such as the James Bond series and The Godfather novels. The influence of these works, which relied on the idiosyncrasies of human life, razor-sharp wit, poetic philosophies, mysterious plots and spine-tingling thrills to achieve success, enabled Xiong to come up with a unique way of writing.
(source: wiki)
Gu Long and Khu Lung are the same person, the latter is the Hokkien pronunciation in Indonesia.
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 - 3 of 3 reviews
August 8, 2019
โดดเด่นด้วยการบรรยายการต่อสู้ กับเจ้าแม่วังน้ำทิพย์
การต่อสู้ในน้ำ การบีบบังคับให้ฝ่ายตรงข้ามหมดลมหายใจ ด้วยการลากลงน้ำ + การจูบปิดจมูกปาก เมื่อโพล่ขึ้นเหนือน้ำ
ชอลิ้วเฮียง ขุนโจรหอม ที่มีกลิ้นหอมเป็นเอกลักษณ์ ใช้ในการติดตามผู้คน
เป็นคนดี โดยจริงจัง ไม่ฆ่าศัตรูแม้ในยามที่อับจนที่สุด
โอ้วทิฮวย (ผีเสื้อลาย) ตัวละครที่มีบุคลิกเปิดเผย ไม่ซับซ้อน ซื่อตรง ฝือมือตรงเหมือนนิสัย ไม่อ่อนหยุ่นแยบคายเหมือนชอลิ้วเฮียง
เนื้อเรื่องมีการหักมุมสไตล์ กำลังภายใน
ไม่ผิดหวัง เช่นการหลอกลวงผู้คนในยามที่ตนถูกจับได้ว่าหลอกลวง
แสร้งทำเป็นสำนึกผิด
ใส่ความจริงไปบางส่วนทำให้การหลอกลวงน่าเชื่อถือมากขึ้น
เช่นเดียวกับการหลอกคนอ่าน
ให้รู้สึกว่า "เอ้อมันพึ่งเฉลยว่าหลอก มันคงไม่หลอกอีกแล้วละมั้ง"
ไม่ได้อ่านนานแล้ว สนุกดี แต่เหมือนจะไม่ได้ช่วยในการเขียนนิยายของเรามากเท่าไหร่
ตัวละครประกอบที่น่าสนใจ เช่น
ตัวละครผู้ซื่อตรงที่ พูดความจริงตลอดเวลา รวมทั้งแผนการต่อสู้ที่จะใช้ หากฝ่ายตรงข้ามถาม
การต่อสู้ในน้ำ การบีบบังคับให้ฝ่ายตรงข้ามหมดลมหายใจ ด้วยการลากลงน้ำ + การจูบปิดจมูกปาก เมื่อโพล่ขึ้นเหนือน้ำ
ชอลิ้วเฮียง ขุนโจรหอม ที่มีกลิ้นหอมเป็นเอกลักษณ์ ใช้ในการติดตามผู้คน
เป็นคนดี โดยจริงจัง ไม่ฆ่าศัตรูแม้ในยามที่อับจนที่สุด
โอ้วทิฮวย (ผีเสื้อลาย) ตัวละครที่มีบุคลิกเปิดเผย ไม่ซับซ้อน ซื่อตรง ฝือมือตรงเหมือนนิสัย ไม่อ่อนหยุ่นแยบคายเหมือนชอลิ้วเฮียง
เนื้อเรื่องมีการหักมุมสไตล์ กำลังภายใน
ไม่ผิดหวัง เช่นการหลอกลวงผู้คนในยามที่ตนถูกจับได้ว่าหลอกลวง
แสร้งทำเป็นสำนึกผิด
ใส่ความจริงไปบางส่วนทำให้การหลอกลวงน่าเชื่อถือมากขึ้น
เช่นเดียวกับการหลอกคนอ่าน
ให้รู้สึกว่า "เอ้อมันพึ่งเฉลยว่าหลอก มันคงไม่หลอกอีกแล้วละมั้ง"
ไม่ได้อ่านนานแล้ว สนุกดี แต่เหมือนจะไม่ได้ช่วยในการเขียนนิยายของเรามากเท่าไหร่
ตัวละครประกอบที่น่าสนใจ เช่น
ตัวละครผู้ซื่อตรงที่ พูดความจริงตลอดเวลา รวมทั้งแผนการต่อสู้ที่จะใช้ หากฝ่ายตรงข้ามถาม
This entire review has been hidden because of spoilers.
July 17, 2020
เล่มนี้เนื้อเรื่องไม่วกวนต่อเนื่องบางมุมมองตัวละครสะท้อนเรื่องราวชีวิต ตกตระกอนชีวิตจริงได้จากคำพูดบางบทบางตอน สนุกมาก อยากจะอ่านเล่มต่อไปเร็วๆ
April 13, 2017
Utterly captivating story with a lot of twists.
"หลอกลวงข้าพเจ้าครั้งหนึ่ง ความผิดอยู่ที่ผู้อื่น หากสามารถหลอกลวงข้าพเจ้าในลักษณะเดียวกันซ้ำสอง ถือเป็นความผิดของข้าพเจ้าแล้ว ท่านคาดว่าข้าพเจ้ายังจะหลงกลซ้ำสองอีกหรือ?"....sometimes we are blindly stupid...
"หลอกลวงข้าพเจ้าครั้งหนึ่ง ความผิดอยู่ที่ผู้อื่น หากสามารถหลอกลวงข้าพเจ้าในลักษณะเดียวกันซ้ำสอง ถือเป็นความผิดของข้าพเจ้าแล้ว ท่านคาดว่าข้าพเจ้ายังจะหลงกลซ้ำสองอีกหรือ?"....sometimes we are blindly stupid...
Displaying 1 - 3 of 3 reviews