Ιάκωβος

by Κωνσταντίνος Χατζηνικολάου

Ένας άντρας ξυπνάει μέσα στο αυτοκίνητό του χωρίς να θυμάται τίποτα. Όταν ξεσπά καταιγίδα, αναγκάζεται να βρει καταφύγιο σ’ έναν παράξενο οικισμό. Θα μείνει στο σπίτι μιας οικογένειας, δουλεύοντας και ακολουθώντας την ασυνήθιστη ζωή της κοινότητας. Με αδρές γραμμές, ο Κωνσταντίνος Χατζηνικολάου δομεί υπόγεια έναν κόσμο όπου κυριαρχούν τα σώματα και τα αντικείμενα, οι ψυχικές εντάσεις, η σκληρότητα, οι συμβολικές σχέσεις, αλλά κυρίως το διαρκές παιχνίδι του φωτός με το σκοτάδι.

201 pages, Paperback

First published January 1, 2016

Reviews

[Angel · Rating 4 out of 5]

Βάζω 5 για τον τρόπο γραφής του, εξαιρετικά τρομερή γραφή της ελληνικής γλώσσας και βάζω 3 για την ιστορία. Οπότε ως μέσο όρο τοποθετώ 4 αστεράκια.

[BunnySuicides · Rating 3 out of 5]

Τραχύ βιβλίο. Δεν ήταν ακριβώς του γούστου μου, αλλά ευχαριστηθηκα το λεξιλόγιο του Χατζηνικολάου. Μου άρεσε που ανάμεσα στον σκληρό λόγο του αφήνει να παρεισφρήσουν σαν από μόνα τους κάποια υποκοριστικά, κυρίως όταν αναφέρει κάποιο ζώο.

[#readathon17 - 5/13 Ένα βιβλίο που αποτελεί το ντεμπούτο του συγγραφέα του]

[Yannis Porfyropoulos · Rating 2 out of 5]

χμ, δεν ξέρω. ίσως να μην ήμουν κ γω σε φάση για ένα τέτοιο βιβλίο. περίεργη ιστορία κ περίεργα γραμμένη, που όμως δεν μ ενθουσίασε τελικά. τ αστεράκια είναι για την ατμόσφαιρα που δημιουργείται σε κάποια σημεία κ για την πολύ καλή χρήση της γλώσσας.

[Xenia Germeni · Rating 4 out of 5]

Ιδαιτερη γραφή αλλά εξαιρετικό αποτέλεσμα! Το βιβλίο θυμίζει καλοδουλεμενο σεναριο ταινίας ιταλικου(Ροσελίνι) και πολωνικου σινεμα (Ζουλαφσκι) ενώ το παιχνίδι με το φως, το σκοτάδι και τις σκιες καλα κρατεί. Η ιστορια μοιαζει να είναι απλη: χειμωνας, ένας ανδρας χανεται καπου στην εξοχη και διασωζεται απο τον Ιακωβο και περνα το χειμωνα του μαζι με την οικογενεια του Ιακωβου, συμβαλλοντας στις εργασιες στα χωραφια. Εντος του πλαισιου αυτου ξεδιπλωνονται χαρακτηρες και προσωπα που συνθετουν την τοπικη κοινοτητα της επαρχιας, συμβολα, οραματα, σχεσεις και δεσμοι. Οι εικονες που προσφερει ο Χατζηνικολαου ειναι τεχνικα και καλλιτεχνικα αριστες και αναγκαζουν τον αναγνωστη να υποταχθει στη μαγεια τους. Διαλογους δεν θα διαβασετε, ωστοσο οι ηρωες-οι οποιοι ειναι δεμενοι με το τοπιο- παρουσιαζονται με γοητευτικο τρόπο μεσα απο εικονες και πραξεις. Εαν δεν σας αρεσει το σινεφιλ σινεμα να μην το διαβασετε, ισως βαρεθειτε! Ωστοσο καλο θα ηταν οι αναγνωστες -ιδιαιτερα οι νεοτεροι-να δοκιμαζουν κατι διαφορετικο.

[Panagiotis · Rating 3 out of 5]

3,5. Ατμόσφαιρα, δυνατές εικόνες, ενδιαφέρουσα ιδέα, καλό στυλ. Κι όμως κάτι έλειπε για να σε τραβήξει μέσα του.

[Fotis Tsironis · Rating 4 out of 5]

Αποφάσισα να διαβάσω το βιβλίο παρά τις κριτικές περί μονοτονίας και έλλειψης πρωτοτυπίας, γιατί με τραβάνε οι δυστοπικές περιγραφές και μπορώ να πω ότι μου άρεσε. Συμφωνώ ότι έχει ωραίο τρόπο γραφής, κινηματογραφικό. Μου άρεσε που επικέντρωνε σε λίγα άτομα-αντικείμενα-γεγονότα και τα έκανε πιο σημαντικά από ό,τι ήταν. Αν κάτι βρήκα υπερβολικό, ήταν κάποιες σκηνές άκυρες όπως τα πρεζάκια που βαρούσαν ηρωίνη λες και ήταν στην ομόνοια ή ότι σε ένα χωριό σε μια κατάσταση νιρβάνα, μισοκοιμισμένοι συνέχεια, υπήρχε το μπαρ/μπουρδέλο που έσφυζε από ζωή. Τέλος, ίσως να ήθελα λίγο πιο σαφείς εξηγήσεις για κάποια γεγονότα (αν και πιθανότατα να το κάνει συνειδητά, για να αφήνει τον αναγνώστη να το φανταστεί), όπως [SPOILER ALERT ON] γιατί ο Ιάκωβος τον έβαλε να δουλεύει σε μια ανούσια δουλειά, αφού ούτε ο ίδιος ο Ιάκωβος δούλευε από ό,τι εννοήθηκε. Ή από τι πέθανε η κόρη του Ιάκωβου και τι σχέση είχε ο θάνατος της με την συνεύρεση της με τον άγνωστο και την -υπονοούμενη- εγκυμοσύνη; Έφυγε τελικά;