Η εξαίσια ηδονή του βιασμού

by Τόλης Νικηφόρου

Ο Άρις Παπακώστας, καλλιεργημένος αστός δικηγόρος της Θεσσαλονίκης, με ισορροπημένη οικογενειακή ζωή και πίστη στην ιδέα της δικαιοσύνης, έχει αναλάβει αρκετές υποθέσεις βιασμών και κακοποίησης γυναικών, τις οποίες διεκπεραιώνει με ιδιαίτερο ζήλο, αλλά και με την απαιτούμενη συναισθηματική απόσταση που του επιβάλλει η δικηγορική του ιδιότητα.

Όλα όμως στη ζωή του αλλάζουν, όταν η βία αγγίζει την οικογένειά του: όταν βιάζεται και κακοποιείται με εξαιρετικά άγριο τρόπο η αδερφή της γυναίκας του. Τα πράγματα περιπλέκονται όταν ο ένας από τους βιαστές αποφυλακίζεται. Τη μεγαλύτερη ωστόσο δοκιμασία θα υποστεί όταν, λίγο αργότερα, ο αποφυλακισθείς βιαστής βρίσκεται νεκρός υπό περίεργες συνθήκες, γεγονός που του γεννά υποψίες... Η λύση του δράματος δίνεται μέσα από έναν παράδοξο μονόλογο. Θα επέλθει όμως πλήρης κάθαρση;

Το βασικό ερώτημα που διατρέχει την "Εξαίσια ηδονή του βιασμού" είναι εάν η αυτοδικία στις περιπτώσεις, κατά τις οποίες η απονομή της δικαιοσύνης δεν ικανοποιεί το περί δικαίου αίσθημα, νομιμοποιείται. Η πραγμάτευση του θέματος γίνεται με γνώση και τεκμηρίωση, από αφηγηματική δε άποψη απροκατάληπτα, ενώ το τέλος της ιστορίας παραμένει υπό μία έννοια ανοιχτό. Το μυθιστόρημα του Τόλη Νικηφόρου ξεχωρίζει για την καλοδουλεμένη πλοκή, τους πειστικούς χαρακτήρες, τις δυνατές περιγραφές και την καθηλωτική παρουσίαση των θυμάτων, τα οποία εξιστορούν σε πρώτο πρόσωπο τις δραματικές εμπειρίες τους.

200 pages, Paperback

First published January 1, 2006

About the author

Ο Τόλης Νικηφόρου γεννήθηκε στη Θεσσαλονίκη το 1938. Οι γονείς του ήταν πρόσφυγες από τη Μικρά Ασία και την Ανατολική Ρωµυλία. Σπούδασε διοίκηση επιχειρήσεων και εργάστηκε ως τραπεζικός υπάλληλος, µεταφραστής -διερµηνέας και αναλυτής συστηµάτων στη Θεσσαλονίκη, στην Αθήνα και στο Λονδίνο. Μετά το τέλος της δικτατορίας, επέστρεψε οριστικά στη Θεσσαλονίκη ασκώντας το επάγγελµα του µελετητή-συµβούλου οργάνωσης επιχειρήσεων έως το 1999.

Τακτικός συνεργάτης του περιοδικού "Νέα Πορεία" από τα µέσα της δεκαετίας του '70, διετέλεσε επίσης αντιπρόεδρος της Λέσχης Γραµµάτων και Τεχνών Βορείου Ελλάδος και της Πανελλήνιας Πολιτιστικής Κίνησης ενώ υπήρξε και µέλος του Δ.Σ. της Εταιρείας Λογοτεχνών Θεσσαλονίκης και της Καλλιτεχνικής Επιτροπής του Κ.Θ.Β.Ε. Εµφανίστηκε στα γράµµατα το 1966 µε το µεγάλο ποίηµα, "Οι άταφοι". Από τις εκδόσεις της "Νέας Πορείας" έχουν κυκλοφορήσει µεταξύ άλλων οι ποιητικές του συλλογές "Το διπλό άλφα της αγάπης" (1994, επανέκδ. Παρατηρητής, 2002), "Χώμα στον ουρανό" (1998), "Γαλάζιο βαθύ σαν αντίο" (1999), "Ένα λιβάδι μέσα στην ομίχλη που ονειρεύεται" (2002), "Ο πλοηγός του απείρου" (συγκεντρωτική έκδοση, ποιήµατα 1966-2002, 2004), τα διηγήµατα "Εγνατία οδός" (1973), "Τα µάτια του πάνθηρα" (1996), "Νόστος" (2000), και το µυθιστόρηµα "Η γοητεία των δευτερολέπτων" (2001). Από τις εκδόσεις του περιοδικού "Μανδραγόρας" έχει εκδοθεί η ποιητική του συλλογή "Μυστικά και θαύματα: ο ανεξερεύνητος λόγος της ουτοπίας" (2007), και από τις εκδόσεις "Νεφέλη" τα μυθιστορήματα "Το κίτρινο περπάτημα στα χόρτα" (2005), "Η εξαίσια ηδονή του βιασμού" (2006), "'Ερημο νησί στην άκρη του κόσμου" (2009) καθώς και η συλλογή διηγημάτων "Ο δρόμος για την Ουρανούπολη" (2008), η οποία τιμήθηκε με το Κρατικό Βραβείο Διηγήματος 2009, από κοινού με το "Οριζόντιο ύψος" του Αργύρη Χιόνη.

Έχει επίσης συγγράψει παραµύθια για µεγάλους. Ποιήµατά του έχουν µεταφραστεί σε πολλές γλώσσες και έχουν περιληφθεί σε ελληνικές και ξένες ανθολογίες.

Reviews

[Maria Altiki · Rating 2 out of 5]

Το βιβλίο το διάβασα μιας και ήταν επιλογή της λέσχης ανάγνωσης που συμμετέχω. Πρώτα από όλα βρήκα τον τίτλο του βιβλίου απαράδεκτο. Το διάβαζα και φοβόμουν μην με δει κανένας και με παρεξηγήσει. Τα πρώτα τρία κεφάλαια του βιβλίου μας αφηγούνται 3 διαφορετικές υποθέσεις βιασμού. Ειδικά η δεύτερη είναι αρκετά σκληρή. Διαβάζοντας αυτές τις ιστορίες μπορώ να πω ότι εκτός από αηδία, ένιωσα και μια απίστευτη δυσφορία σε βαθμό να μην θέλω να συνεχίσω το βιβλίο. Δεν έβρισκα κανένα νόημα να χαλάσω τόσο την ψυχολογία μου. Τελικά ως ψυχαναγκαστική συνέχισα και στο 4ο κεφάλαιο με την προοπτική ότι αν συνεχίσει έτσι θα το αφήσω. Ευτυχώς το κεφάλαιο αυτό μιλούσε για τον ήρωα του βιβλίου, τον δικηγόρο Άρι Παπακώστα που μου άρεσε σαν χαρακτήρας. Έτσι η ανάγνωση συνεχίστηκε. Το βιβλίο γενικά ασχολείται με τις συνέπειες του βιασμού, την αντιμετώπιση των ανθρώπων στο περίγυρο του θύματος, το πόσο σαθρό είναι το νομικό σύστημα και τέλος για την αυτοδικία.
Διαβαζόταν γρήγορα αν και τα κεφάλαια δεν έδεναν καλά το ένα με το άλλο. Ο Άρις Παπακώστας και η γυναίκα του Τάνια, είναι εντελώς μυθικά πρόσωπα. Ενδιαφέρον είχε πληροφοριακά το πόσο άδικη για τα θύματα είναι η κοινωνία και πόσο νωθρό το σύστημα του δικαίου.
Αυτό που πραγματικά μου άρεσε και μου έφερε ρίγη ηδονής ήταν το τελευταίο κεφάλαιο. Αν και μυθικό πρόσωπο η Τάνια είναι εξαιρετική!

[Constantina · Rating 3 out of 5]

Θα μπορούσες να το πεις και φεμινιστικό βιβλίο.Θέτει έναν σημαντικό προβληματισμό, τις συνέπειες του βιασμού στην γυναίκα που βιαστηκε και την τιμωρία των δραστών ή την έλλειψη αυτής.
Από θέμα γραφής, υπάρχουν και καλύτερα.