?L'impulsivite, qualite dans la prise de decision, peut aussi devenir excessive et genante pour soi ou son entourage. Mais, comme pour tout comportement, il est possible d'apprendre a maitriser ses reactions impulsives. A partir de quelle frequence l'impulsivite est-elle problematique ? Comment la maitriser ? Dans quelle mesure peut-elle devenir maladie ? Quel est le lien avec la gestion des emotions ? Et, chez l'enfant, comment juguler son impulsivite naturelle ? Ce guide concu pour vous aider a prendre en charge votre sante repond a vos questions. Il donne toutes les informations pour comprendre le mecanisme de l'impulsivite et les conseils therapeutiques pour la canaliser, l'utiliser a meilleur escient et vivre mieux avec. Charles-Edouard Rengade est medecin psychiatre, addictologue, specialiste des psychotherapies dans le domaine de la violence et des comportements agressifs. Il enseigne notamment a l'universite Lyon-I. Frederic Fanget est medecin psychiatre et psychotherapeute, auteur de livres qui ont rencontre un tres grand succes.
بخشی از این کتاب رو تو رفت و آمد به بیمارستان مادربزرگم خوندم. وقتی که بردمش برای اسکن ریه و خودم تو ماشین منتظرش نشسته بودم. الان که تقریبا دو هفتهس مادربزرگم رو از دست دادم؛ دیدن این کتاب تو قفسهی کتابام اون روزای بیماری و سختیش رو بهم یادآوری میکنه. سعی کردم سریع کتاب رو تموم کنم تا از جلو چشمم دورش کنم.
این کتاب سه بخش داره. بخش سوم نسبت به دو بخش اول کاربردیتره و اگه قصد دارین رفتارهای یکهوییتون رو مدیریت کنین؛ خوندن بخش سوم کافیه. ترجمهی کتاب واقعا مزخرفه. با این ترجمهی گنگ و نامفهوم نمیشه چیز زیادی متوجه شد. انگار مترجم با گوگل ترنسلیت ترجمه کرده بود. «بازتاب شرطی»؟! سیریسلی؟!
راستش من با شک سه ستاره رو به این کتاب دادم! به نظرم تنها دلیلش بخش های خوب و مفیدش بود که نمی تونستم نادیده اش بگیرم . مهم ترین ایرادش ترجمه اش بود بخشی هایی از جملات کاملا نامفهوم بود و مورد دیگه ام این که من این کتاب رو به قیمت ۲۹۰۰۰ تومن خریدم اما واقعا برای چنین کتابی زیاد بود !!!!
احساس گناه، قضاوتی است که از خودمان داریم، در واقع نوعی خودسانسوری است.
اما شرم، قضاوتی است که دیگران درباره عملکرد ما دارند. در حقیقت، احساس شرم از سوی جامعه القا می شود. شرم پیامد عاطفی ناشی از قضاوت دیگران درباره ما است.