Ben Tseddeq

by Henk van de Weg

Diep in de grotten van Onderaarde leeft een volk, afgesloten van de Bovenaarde: de Getrouwen van Ro`eh. Akni probeert zijn plaats als volwassene te verdienen. Door een gevecht met een onbekend monster verliest hij echter de diamant die daarvoor nodig is. Hij zet alles op alles om alsnog te slagen. Ondertussen probeert de gemeenschap de dreiging van de mornaghs het hoofd te bieden. Terwijl de situatie steeds gevaarlijker wordt, beseft Akni dat niet alleen hij, maar ook de hele gemeenschap op zoek is naar haar identiteit. Zal Akni slagen in zijn missie? Kunnen de mornaghs worden tegengehouden? Wat doet Ro`eh?

256 pages, Paperback

Published January 1, 2016

Reviews

[Annette]

Het leuke aan evenementen als Fantasy Fest, vind ik de persoonlijke gesprekken die ik daar met mensen kan hebben. Afgelopen Fantasy Fest raakte ik aan de praat met Henk van de Weg. Ik stond eigenlijk toevallig voor zijn stand op iemand te wachten, maar we hadden een heel leuk gesprek. En ondanks dat de cover van het boek me niet aansprak, wilde ik het verhaal wel een kans geven. Ik beloofde een recensie te posten voor het einde van het jaar. Bij deze! 

Dit boek wist me ongelooflijk positief te verrassen! De cover sprak me niet aan, op basis van de flaptekst werd ik al wat nieuwsgieriger, maar na het lezen van het eerste deel, wil ik ook de andere delen graag lezen. De auteur weet een hele toffe wereld neer te zetten, zonder zichzelf te verliezen in eindeloze beschrijvingen en uitleg. We leren de wereld vooral kennen door de hoofdpersoon van het verhaal te volgen. En hoewel ik normaal gesproken geen grote fan ben van verhalen die plaatsvinden in een beperkte ruimte, wist dit verhaal me wel te pakken. 

Dat komt vooral door een hoofdpersoon die aan alle typische kenmerken van een YA-held voldoet en toch heel realistisch aanvoelt. Akni wordt eigenlijk een beetje held tegen wil en dank. Het held worden, dwingt hem ook vooral om na te denken. Na te denken over wie hij zelf is, zijn plek in de gemeenschap, de religie van de gemeenschap en wat nu wel en niet de wil van hun God is. Juist dat maakt me heel nieuwsgierig naar de vervolgdelen, want ik heb ergens heel sterk het gevoel dat het echte interessante deel van zijn, deels spirituele, reis eigenlijk nu pas gaat beginnen! 

Het boek wisselt daarnaast heel fijn emotionele momenten en actie af. Er zitten hele toffe en epische gevechten in het boek, maar er zijn ook momenten waarop personages oprecht met elkaar praten en de tijd krijgen alle ingewikkelde emoties te verwerken. Ik denk daarom dat dit boek voor veel mensen iets bevat waar ze wat mee kunnen. De religie, de wereld zelf, het hoofdpersonage of gewoon het toffe avontuur dat Akni beleeft. Uiteraard schemert de overtuiging van de auteur een beetje door, maar dat mag. Ik hoop de auteur de volgende editie van Fantasy Fest weer te treffen, dan neem ik het volgende deel mee!

[Yara]

Ik heb Henk van de Weg ontmoet op de Midwinter Fair in het Archeon afgelopen winter, waar hij verouderde exemplaren van dit boek weggaf. Ik had absoluut geen idee waar het over zou gaan, maar wilde het zeker een kans geven.
Ik vond de worldbuilding van dit boek echt fantastisch. De wereld voelt compleet en tastbaar. Ik vond de setting erg origineel vergeleken met andere fantasy-verhalen. Het was heel tof om als lezer de bijzondere ondergrondse wereld en de bijzondere ondergrondse samenleving te leren kennen.
Ook heb ik erg genoten van het verhaal zelf. Ik vond het bloedspannend en kreeg iedere keer als een vraag beantwoord werd er gelijk een nieuwe bij. Je gaat er ook lekker snel doorheen; het is eigenlijk nooit saai, er is altijd wel iets aan de hand. Je leeft bovendien ontzettend mee met de gehele samenleving van de Getrouwen. Ze doen alles om veilig te blijven en het gevaar van de monsters voelt als een realistische, grote dreiging, waardoor alle keuzes die de mensen in de gemeenschap maken daadwerkelijk logisch voelen, met realistische consequenties van dien (en geen deus ex machina zoals in veel fantasy boeken gebeurt).
Wat ik minder vond was de schrijfstijl. Met regelmaat las ik bijvoorbeeld dat er iets gebeurde waar ik als lezer mijn conclusie uit kon trekken (bijvoorbeeld dat iemand bedenkelijk keek o.i.d.), maar werd mij dan in de volgende zin dit ook nog eens uitgelegd ("waarschijnlijk was diegene aan het denken aan ..."). Dit herhalen van de informatie haalde mij er vaak een beetje uit, als lezer had ik vaak allang deze conclusie getrokken, want het verhaal had een logische opbouw waardoor je als lezer intuïtief wel min of meer weet wat de hoofdpersoon nu zou denken.
Daarnaast vond ik de hoofdpersoon af en toe wat arrogant en ondankbaar. Natuurlijk moet hij ook een tienerjongen voorstellen dus misschien is dit een bewuste keuze, maar ik vond het lastig om aan de kant van de hoofdpersoon te staan op sommige momenten in het verhaal, wat mij frustreerde en afleidde.
Los van mijn kritiekpunten ben ik blij dat ik het boek heb gelezen. Ik ben toch erg nieuwsgierig geworden naar hoe het vanaf nu verder gaat, dus wie weet komt er nog een review over het tweede deel ;).