Լուր չկա

by Gurgen Khanjyan

Երևանյան հիպիներ` սեքս, թմրանյութեր, ազատություն… Վեպը ժամանակների սահմանին հայտնված մարդկանց մասին է: Սահման, որտեղ չկան փշալարեր, սահմանապահներ, ճանապարհային նշաններ, և որտեղ սահմանախախտման արարքը զրկված է վեհությունից: Արվեստագետն այլևս սովորական մարդ է` թերևս միայն դրանով տարբրվող արտառոցների հասարակությունից:

208 pages, Hardcover

Published January 1, 2016

About the author

Gurgen Khanjyan is a well-known contemporary writer and playwright. He is the author of ten books, including several novels, plays and short story collections. He has worked for the public television and radio, has been published in various newspapers and literary magazines. His works were translated into Russian, Persian, Romanian and English. He is the editor of “Gretert” literary newspaper of the Armenian Union of Writers. He translates literature from Russian into Armenian. Plays by Gurgen Khanjyan are staged in Armenia and Diaspora. For his fiction and plays he was awarded with the Prize of the Government of Armenia, Writer’s Union of Armenia and “Narcis” literary magazine.

Reviews

[arsen hakobian. · Rating 3 out of 5]

չեք պատկերացնի ինչ մեծ հույսեր ունեի

էնքան էին գովել մոտս ծանոթներս, որ միշտ մտածում էի, էդքան լավն ա՞, որ պարտադիր ընթերցանության են տվել

բայց էն որ, սրա ինչն էր պարտադիր կներեք ????

հասարակ, սովորական պատմություն ու դիպաշար ուներ, եսիմ ինչ կայֆ բաներ չեղան իրա մեջ, գործողություններն էլ թույլ ու "հահ, օքեյ, արագ մի քիչ" վիճակի ։դ

եսիմ, էդքան էլ չեմ հավանել, ինձ շատ սովորական բան թվաց ((((((

[vioLET · Rating 3 out of 5]

Անկեղծ ասած դուրս չեկավ ... Կարդացել եմ առանց ինչ որ հույզերի ու զգացմունքների...Կարճ ասած կարդացել եմ ուղղակի կարդալու համար..

[Ani Hakobyan · Rating 5 out of 5]

Էս էլ մի ուրիշ տարիքի ու տարերքի Խանջյան է։ Կյանքն ու ինքը իրար հետ զուգահեռ են ապրում, բայց նույն ափսեի մեջ են եփվում, չեն հաշտվում, հարմարվում են, չեն հանձնվում անտարբեր են իրար հանդեպ, չեն զղջում, հուսահատ բղավում են երբեմն։ Կյանքն է ու Խանջյանը կողքին, իրար շատ են սազում։ Ձյաձը ամեն անգամ գալիս, լրացնում է մի կարևոր բան, որ անուն չունի, ձև չունի, գալիս է ժամանակին, երկար ու կիսաձայն մենախոսում է, խորամանկ հայացքով զննում՝ հը, կպա՞վ խոսքը, վառեց, չէ՞, ոնց չէ, թո՞ւյլ էր, կողքո՞վ անցավ, պատահում է, հաջորդը կկպնի ու մի հարվածով կքանդի... Խանջյանն է՝ ինքը մեր օրերի դասականն է։

[Gayane Grigoryan · Rating 3 out of 5]

Անկեղծ ասած փորձում էի մաքսիմալ շուտ ավարտել գիրքը, որովհետեւ իրանից եկող էներգիան ահավոր բացասական էր։ 1ը փոխարեն 3 աստղ զուտ էն պատճառով, որ Խանջյանի գրելաոճը շատ հարազատ ա դարձել։ Անհեթեթություն էր, կներեք :/