華麗なる誘拐

by 西村 京太郎

新宿超高層ビル街の喫茶店で若いカップルが殺された。シュガーポットに入れられた毒物による無差別殺人の始まりだった。事件の３日前、蒼き獅子たち（ブルーライオンズ）と名乗る男から首相公邸にかかってきた怪電話が現実のものとなったのだ。「日本国民１億２０００万人を誘拐した。５０００億円を支払え」大胆な着想の本格長編推理。（講談社文庫）

345 pages, Kindle Edition

First published March 1, 1977

About the author

See Kyōtarō Nishimura.

Please, do not merge both profiles.

Reviews

[Siwabhorn Anothaisintawee · Rating 5 out of 5]

ผู้ร้ายอัจฉริยะโทรเข้าบ้านพักนายกรัฐมนตรี เพื่อเรียกค่าไถ่เป็นจำนวนเงินห้าแสนล้านเยน แลกกับชีวิตของชาวญี่ปุ่นร้อยยี่สิบล้านคน โดยมีการสังหารคนร่วม 200 คนเพื่อเป็นตัวอย่าง คนร้ายใช้วิธีไหน และจะมีวิธีรับมอบเงินจำนวนมหาศาลอย่างไร นักสืบของเราและตำรวจจะติดตามหาตัวคนร้ายได้หรือไม่ ต้องมาช่วยลุ้นไปด้วยกัน

บอกเลยว่าเรื่องนี้โคตรมัน ทั้งๆ ที่เขียนตั้งแต่ปี 1977 แต่ไม่ได้ทำให้รู้สึกล้าสมัยเลย ถ้าอ่านโดยไม่รู้อะไร ยังคิดว่าเป็นเรื่องที่แต่งเมื่อไม่นานมานี้ด้วยซ้ำ เนื้อเรื่องน่าติดตาม นายกฯ ออกมามีบทบาทแค่ช่วงแรกๆ พอปัญหาเริ่มบานปลายก็ปล่อยให้นักสืบและกรมตำรวจทำหน้าที่ไป ส่วนตัวเองหนีไปพักร้อนซะงั้น (ดีที่ไม่ออกมาเทคเครดิตตอนจบ ไม่งั้นก็คงจะเหมือนประเทศแถวนี้) มีการหักเลี่ยมเฉือนคมระหว่างผู้ร้ายกับตัวเอกตลอดเรื่อง ตัวละครมีเสน่ห์เฉพาะตัวทำให้อยากเอาใจช่วย และมีวิธีตลบหลังคนร้ายที่รับรองว่าผู้อ่านต้องตะลึง

Goodreads ให้ 3.8 เราให้ 5

[เด็กแว่น · Rating 5 out of 5]

เรื่องสนุกดี ชอบมาก แต่เป็นความชอบแบบบอกไม่ถูก เรื่องของเรื่องก็คือ ตัวร้าย พยายามยะเรียกค่าไถ่จากรัฐบาล โดยเอาชีวิตของประชาชนทั่วประเทศญี่ปุ่น เป็นตัวประกัน ตอนอ่านก็ ห๊ะอะไรนะ เป็นตัวร้ายที่เล่นใหญ่เกินเบอร์มาก ๆ แต่พออ่านไปได้สักพักก็เข้าใจแล้วว่า ทำไหมถึงเอาทุกคนเป็นตัวประกัน ก็เข้าท่าดีนะ

หนังสือเล่มนี้ออกแนวเสียดสีรัฐบาล อารมณ์ประมาณว่าเวลาที่ประเทศชาติเกิดเหตุการณ์แบบนี้เกิดขึ้น เราในฐานะคนในประเทศมีสิทธิ์แค่เพียงพูดว่า คนร้ายเลวทราม แล้วก็ยอมรับ โดยไม่สามารถตั้งคำถามกับระบบความรักษา ความปลอดภัยของประเทศ หรือการทำงานของรัฐบาลและหน่วยงานที่เกี่ยวข้องได้หรือ (คุ้น ๆ เหมือนประเทศของเราเลย 5555+)

[Wasin Waeosri · Rating 3 out of 5]

สนุกดีแหละ plot ดีเลย

แต่ตัวละครเอกอย่างนักสืบกะภรรยาเสน่เห์เหลือร้ายแบบนี้อ่านแล้วมันไม่เอาใจช่วยเท่าไหร่ (ยิ่งถ้าอ่านด้วยมุมมองสมัยนี้นะ) กลายเป็นเราเอาใจช่วยตำรวจมากกกว่า (ฮา)

[Pakapak Sankhasundara · Rating 4 out of 5]

สนุกดี ชอบตอนจบ

[J · Rating 2 out of 5]

ถามว่าพล็อตแปลกใหม่ไหม
ไม่เลย
ซ้ำซาก จำเจ มีให้อ่านมีให้เห็นเป็นโหลๆตามท้องตลาด
แต่ถามว่าพล็อตโหลแล้วทำให้สนุกได้ไหม
ได้นะ

แต่เล่มนี้ทำไม่ได้

มันเป็นพล็อตเรื่องที่อุกอาจและบ้าบิ่นดี
(ถ้าไม่มองว่ามันซ้ำซากและมีอยู่เกล่อตามท้องตลาด)
เหมือนเราดูหนังที่พล็อตเดียวกัน
แต่ผู้กำกับหรือนักแสดงคนละคน
งานก็ออกมาคนละแบบ

เล่มนี้คือเหมือนจะพีค
แต่พัง

พังชนิดที่พอนึกถึงบางตอนที่พยายามจะเขียนชมนักสืบหรือตำรวจ
ว่าเก่งกาจอย่างนู้นอย่างนี้ มาจากเมืองนอก
ถ้าอยู่ที่นู่นคิดราคาแพงกว่านี้นะ บลาๆๆ
ราวกับเป็นเชอร์ล็อก โฮล์มมาสืบด้วยตัวเอง
แต่จริงๆแล้วอ่อนมาก บทธรรมดามาก

มันก็น่าขำ

[Book Beforebed_ · Rating 5 out of 5]

เห็นว่าเรื่องนี้ถูกแต่งขึ้นเมื่อ 45 ปีที่แล้ว แต่เนื้อเรื่องยังคงทันสมัย ไม่ตกยุคเลย ดำเนินเรื่องเร็ว ไม่น่าเบื่อ ซามนจิตามหาตัวคนร้ายได้ไวมาก (แต่ก็รู้สึกว่าใช้โชคช่วยและความบังเอิญมากอยู่เหมือนกัน) แต่ที่ท้าทายที่สุดคือทั้งตัวนักสืบและตำรวจจะล่อจับคนร้ายยังไงให้สามารถมัดตัวได้ไม่หลุด

ความเห็นส่วนตัวเราว่าเรื่องนี้ไม่ได้เน้นสืบสวน เพราะจับจุดได้ว่าคนนี้เป็นคนร้ายตั้งแต่ช่วงกลางเรื่อง แต่ที่มันส์คือการฟาดฟันกันระหว่างฝั่งตำรวจนักสืบ และฝั่งคนร้ายที่ก็วางแผนมาดีและแนบเนียนพอสมควร ชอบตอนจบมาก ลุ้นดี

[紫夜 · Rating 3 out of 5]

พล็อตแปลกใหม่มากเทียบกับปีที่เขียน คดีมันท้าทาย ช่วยให้ลุ้นว่าจะลงเอยยังไง สนุกดี
แต่ส่วนตัวรู้สึกว่าการไขคดีมันไวๆ มีความบังเอิญ (แล้วก็จบเร็วไปหน่อย)