Zwiad

Zagubieni #2

by Marcin Mortka, Daniel Grzeszkiewicz (Illustrator)

Po inwazji Trytolian, Dorian i Tommy wrócili na Ziemię. Jednak wielu mieszkańców Układu Słonecznego zniknęło wraz z najeźdźcami. Tajne służby szykują się na kontratak, jednak trwa to bardzo długo.

Gdzie aktualnie przebywa Zoe i mama? Co dzieje się ze Stordem? Jak ich odnaleźć?

Chłopcy nie potrafią usiedzieć w miejscu. Odwiedzają więc Głuszka, który stał się wielką gwiazdą, odkrytą przez producentów programów holowizyjnych.

Czy trójka przyjaciół połączy siły by wyruszyć na ratunek bliskim? Czy uda im się odnaleźć mamę, Zoe i Storda?

248 pages, Paperback

First published February 1, 2014

About the author

Urodził się 5 kwietnia 1976 roku w Poznaniu, który stał się pierwszą miłością jego życia. Kolejne spotykał stopniowo, a były to: muzyka rockowa i metalowa, mistyka Skandynawii, epoka wielkich żaglowców, aż wreszcie pisarstwo.
Już podczas studiów parał się pisaniem artykułów o tematyce erpegowo-historycznej do czasopism „Magia i Miecz” oraz „Portal”. Jest autorem powieści „Ostatnia saga”, jej kontynuacji „Wojna runów” oraz „Świt po bitwie” oraz dylogii „Karaibska krucjata”, na którą składają się tomy „Płonący Union Jack” i „La Tumba de los Piratas”. W lipcu 2007 zadebiutował w Fabryce Słów powieścią "Ragnarok 1940”.
Za niedościgniony wzór uważa Patryka O’Briana, którego powieści pracowicie przekłada na język polski. Trudną dolę tłumacza łączy z pracą nauczyciela i lektora języka angielskiego. Latem - pod pozorem pracy pilota wycieczek - ucieka w chłody Islandii.
Pasjonat ciszy i spokoju, strażnik ogniska domowego, poszukiwacz nieprzetartych szlaków pośród puszcz i jezior, co stało się kolejną miłością jego życia. Największą jest jednak Marta, z którą pewnego lata wziął ślub w cudownie pachnącym kościółku z drzewa modrzewiowego. Wkrótce został ojcem małego Michałka, który również bardzo lubi książki.

Reviews

[Zosia Piekłowska · Rating 3 out of 5]

Początek bardzo dobry i ciekawy, jednak była w wielu momentach bardzo przewidywalna co odejmujmowało jej uroku. Ostatnie strony strasznie się dłużyły ale nie było to aż tak denerwujące.