اگر از امیرالمومنین ( علیه اسلام )بپرسی که چرا دنیای من درهم ریخته ، حضرت میفرماید : " من اصلح امر آخرته اصلح الله له امر الدنیا" . هرکس امر آخرت را اصلاح کند ، خداوند امر دنیایش را اصلاح میکند. پس برو آخرتت را اصلاح کن. اگر بیچارگی ها و مشکلات زندگی ات باقی مانده معلوم میشود که آخرتت را خراب کرده ای. ذی المقدمه در صلاح و فساد تابع مقدمه است.
مطالعه ی جلد نخست این مجموعه بیش از یک سال طول کشید، به دلیل جذابیت و سادگی و البته پرمغزی مواعظ و تمایل برای بازخوانی آنها
مواعظ مرحوم حق شناس متشکل هستند از احکام، روایات، احادیث، اشعار و توضیحات لطیف ایشان پیرامون مسائل اخلاقی و دینی کتاب ها خوش خوان هستند و در سطح عمومی با کیفیت چاپ مناسب و زیبا
«دینداری یک روز و دو روز نیست. امروز و فردا و همیشه باید در امتثال فرامین پروردگار استقامت کنی. هر روز باید با نفست بجنگی آقاجان.»
جمله بالا بخشی از کتاب «مواعظ» است. نکته دقیقی که کمتر به آن توجه داریم. کلا عموما دوست داریم یک شبه بار خودمان را ببندیم . بعدش بنشینیم به عیش و عشرت یا در بهترین حالت، بی زحمت و مشقت از جیب بخوریم. یک شب قدر، یک محرم، بعدش خدایا خداحافظ. علاوه بر آن تازگی فهمیدم همین کلید به ظاهر سخت، و البته مهم، چقدر امیدوارکننده نیز هست. حالا که رحلت حاج آقا مرتضی تهرانی هم هست و یک سخنرانی از ایشان گوش دادم نکته مشابهی با این سخن از ایشان نیز شنیدم. ایشان فرمود: خوب شدن و بد شدن تدریجی ست. یعنی همان لزوم تداوم و تمرین و پرهیز از غفلت. آدم با شنیدن این نکته با خودش می گوید خب پس می شود. پس هنوز وقت هست. اصلا کلی از ترسها و ناامیدی ها با نکته هایی شبیه این از بین می رود. . بخش بسیار کمی از کتاب را خوانده ام، اما همان اندک سرشار از انرژی و نکته و حس و حال یوده است. از زندگی سرشار از ایمان و نشانه آیت الله تا سخنان گهرباری که کاملا بر جان می نشیند. در واقع کتاب را نمی خوانیم، گویا جرعه جرعه می نوشیم. می شود گفت صفحه ای نیست که در آن روایتی نباشد. یعنی با آن همه بزرگی، آن عظمت علمی که آیت الله بروجردی هنگام دعوت از ایشان به تهران گفته بود: «شما فکر نکنید یک طلبه است که به تهران می آید. شما مرا به همراه خود به تهران می برید»، چیزی از خودش نمی گوید و هرچه هست آیات و روایات است. طرز بیان هم البته بسیار ظریف و عارفانه، و روایات، بسیار زیبا و اخلاقی. پس ما هم از خودمان چیزی نگوییم و چند خطی از همین چند صفحه اندکی که خوانده ام، مرور می کنیم: در جایی دیگر در یکی از لطائف عرفانی هم می گوید: مردی رفت پیش قاضی برای اینکه زنش را طلاق بدهد. قاضی گفت چرا می خواهی این زن را طلاق بدهی؟ زن گفت: ای قاضی اگر در شریعت روا بود که من پرده از روی خود عقب بزنم، می دیدی جایز نیست این مرد مرا طلاق بدهد. قاضی غش کرد. وقتی به هوش آمد گفت: من متذکر شدم که پروردگار عزیز می فرماید: اگر روا بود که شما به این چشم ملکی مرا ببینید و عظمت مرا درک کنید، هر آینه سزاوار نمی دانستید که مخالفت مرا بکنید و در مقام مراقبه نباشید.
زبان حال من در معرفی این کتاب همان است که خودش یک جایی در یکی از سخنرانی ها می گوید: «چه کنم که هنوز هیچ چیز از مطالعاتم را به شما نگفته ام». حالا که علمای اخلاقی، که یکی به تنهایی کار هزار عالم دیگر را می کند، دارند یکی یکی می روند، ماییم و آثارشان.
در اين كتاب مواعظ استاد اخلاق آيت الله حق شناس بيان شده است. تاكيد ايشان در سراسر كتاب بر اهميت نماز است و لزوم توجه بسيار زياد بر كيفيت آن. در جاي جاي كتاب تاكيداتي بر توبه شده است و تلاش بر عدم انجام گناه. در ابتداي هر جلسه معمولا شرح مختصري بر اعمال روزمره آورده شده است. مجموعه كتب مواعظ كه به همت نويسنده زير نظر استاد جاودان تهيه شده به نثر درآمده ي جلسات آيت الله حق شناس در حضور طلاب است. در اين مجموعه كتب و همين كتاب موضوع خاص و مشخصي دنبال نميشود و بنا به مناسبت هاي قرين با جلسات اعم از ماه شعبان و ماه رمضان ، بيانات ايشان آورده شده است. من اين كتاب را در مسير ها و جاهايي كه وقت آزاد داشتم مطالعه كردم. مثلا در هر مسير يك جلسه از صحبت هاي ايشون رو خوندم. توجه به صحبت هاي ايشون ميتونه زندگي خالصانه تري براي ما فراهم كنه اگرچه به هيچ عنوان نميگم كه عمل به همه ي صحبت هاي ايشون كار آساني است ! ولي شايد بتوان قطره اي از اين دريا نوشيد.