Η Ελλάδα που αγαπήσαμε Η Ελλάδα που αγαπάμε

by Λία Μεγάλου-Σεφεριάδη

About the author

(English: Lia Megalou Seferiadi)

Η Λία Μεγάλου-Σεφεριάδη γεννήθηκε στη Θεσσαλονίκη το 1945. Το 1965 εγκαταστάθηκε στην Αθήνα, όπου και ζει μέχρι σήμερα. Το 1966 πρωτοεμφανίστηκε στο περιοδικό "Εποχές" του Άγγελου Τερζάκη με το διήγημα "Έντεκα γράμματα κι ένα υστερόγραφο". Ακολούθησαν δημοσιεύσεις πεζών και ποιημάτων σε περιοδικά και συλλογικές εκδόσεις. Το 1972 εκδόθηκε το πρώτο της βιβλίο, μια ποιητική συλλογή με τίτλο "Ο δραπέτης στο δέντρο". Από τότε μέχρι σήμερα έχει εκδώσει άλλα δεκαέξι βιβλία, τα περισσότερα μυθιστορήματα. Ποιήματα και πεζά της έχουν μεταφραστεί σε διάφορες ξένες γλώσσες. Επίσης έχει ασχοληθεί και η ίδια με μεταφράσεις βιβλίων, κυρίως κοινωνικοπολιτικών. Το 2001 τιμήθηκε με το βραβείο Ιπεκτσί για το μυθιστόρημά της "Σαν το μετάξι" (Εκδόσεις Καστανιώτη, 1996).

Reviews

[Giota]

Μας ταξιδεύει κυριολεκτικά σε αυτόν τον τόπο, στα έθιμα, την Ιστορία, τον πολιτισμό, τη λαογραφία, αφού αποτελεί ένα συγγραφικό οδοιπορικό, ένα ταξιδιωτικό ημερολόγιο θα λέγαμε, από ελληνικά μέρη που επισκέφτηκε η συγγραφέας τον τελευταίο μισό αιώνα.

[Lucifer Morningstar · Rating 4 out of 5]

Eνα όμορφο ταξιδιωτικό, βιωματικό βιβλίο για τη χώρα που μας έτυχε αλλά επιλέγουμε συνειδητά καθημερινά!

Ποιητικό, πολιτικό, λαογραφικό, θρησκευτικό.

Ποιητικό γιατί η ποιήτρια-συγγραφέας φροντίζει να εναποθέτει ένα στίχο ή μια στροφή σε ένα ταιριαστό βίωμα επ'αφορμή της επίσκεψής της.

Πολιτικό διότι εναγωνίως καυτηριάζει τη πολυειπωμενη δυστοκία του τόπου.

Λαογραφικό επειδή, φευ, εμείς ξέρουμε! 😋 😉

Θρησκευτικό γιατί στον τόπο τούτο πάντα συναντήθηκαν θρησκείες.

Κέρδισα με τούτο το βιβλίο το ταξιδιωτικό βίωμα ενός ανθρώπου! Πριν την δεκαετία του 1990 για κάποιους είναι αρχαία (sic) ιστορία! 😋 😂