What do you think?
Rate this book
Έρως
Έρως
1)θεός της αγάπης.
2)σαρκική έλξη ενός ατόμου προς άλλο, έντονη επιθυμία ή αγάπη, υπερβολική αφοσίωση.
Δεκαεπτά συναρπαστικές ιστορίες αγάπης που άφησαν έντονα το αποτύπωμά τους στις παγκόσμιες μυθολογίες.
Από τη Φρυγία στην Κίνα, από την Ινδία στην Κορνουάλη κι από του Μαορί στους Ινδιάνους της Καλιφόρνιας ο έρωτας είναι μοναδικός πρωταγωνιστής.
Ο Τριστάνος, ο Πύραμος, ο Κίντου, ο Υάκινθος, η Άρτεμη, ο Πυγμαλίων και πολλοί άλλοι συναντούν το άλλο τους μισό: Την Ιζόλδη, τη Θίσβη, τη Νάμπι, τον Απόλλωνα, τη Δίκτυνα, τη Γαλάτεια.
Γραμμένες σε ιδιαίτερη ποιητική πρόζα 17 ερωτικές ιστορίες παντρεύονται αρμονικά με τα μοναδικά, πρωτότυπα εικαστικά δημιουργώντας ένα ξεχωριστό λεύκωμα αφιερωμένο στον έρωτα, στα πολλαπλά του πρόσωπα αλλά και την αδιαμφισβήτητη δύναμή του πάνω σε θεούς και ανθρώπους.
1)θεός της αγάπης.
2)σαρκική έλξη ενός ατόμου προς άλλο, έντονη επιθυμία ή αγάπη, υπερβολική αφοσίωση.
Δεκαεπτά συναρπαστικές ιστορίες αγάπης που άφησαν έντονα το αποτύπωμά τους στις παγκόσμιες μυθολογίες.
Από τη Φρυγία στην Κίνα, από την Ινδία στην Κορνουάλη κι από του Μαορί στους Ινδιάνους της Καλιφόρνιας ο έρωτας είναι μοναδικός πρωταγωνιστής.
Ο Τριστάνος, ο Πύραμος, ο Κίντου, ο Υάκινθος, η Άρτεμη, ο Πυγμαλίων και πολλοί άλλοι συναντούν το άλλο τους μισό: Την Ιζόλδη, τη Θίσβη, τη Νάμπι, τον Απόλλωνα, τη Δίκτυνα, τη Γαλάτεια.
Γραμμένες σε ιδιαίτερη ποιητική πρόζα 17 ερωτικές ιστορίες παντρεύονται αρμονικά με τα μοναδικά, πρωτότυπα εικαστικά δημιουργώντας ένα ξεχωριστό λεύκωμα αφιερωμένο στον έρωτα, στα πολλαπλά του πρόσωπα αλλά και την αδιαμφισβήτητη δύναμή του πάνω σε θεούς και ανθρώπους.
120 pages, Paperback
Published October 10, 2016
21 people want to read
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 - 7 of 7 reviews
July 10, 2017
Αυτό το βιβλίο το κέρδισα σε κλήρωση στο ΦantastiCon 2016. Υποσχέθηκα στη συγγραφέα, η οποία είχε την ευγένεια να μου γράψει και μία πολύ όμορφη αφιέρωση, ότι θα της έλεγα τη γνώμη μου μέσω ίντερνετ, μόλις το τελείωνα.
Και... αρκετούς μήνες μετά:
Μου άρεσε, αν και είναι πολύ διαφορετικό από τα βιβλία που προτιμώ. Είναι από αυτά που κρατούν συντροφιά, χαλαρό και γλυκό ανάγνωσμα, σε κάνει να νιώθεις όμορφα. Αν έχεις ανάγκη από μια παρηγορητική αγκαλιά, θα σου τη δώσει, αν είσαι ήδη σε ευχάριστη διάθεση, μετά από μια-δυο ιστορίες θα το κλείσεις με ένα χαμόγελο.
Δεν είναι ένα βιβλίο που διαβάζεται μονορούφι. Σε λιγώνει και πάει χαμένο, αν βιαστείς να το τελειώσεις. Είναι ένα βιβλίο για λίγες σελίδες κάθε φορά.
Αυτό που με έκανε να του βάλω τρία αστεράκια και όχι τέσσερα (αν και πάντα νιώθω λίγο ασχημα να βαθμολογώ βιβλία), είναι το ότι ανήκει σε ένα είδος που δεν μου αρέσει: τις επαναδιατυπώσεις γνωστών ιστοριών. Μην παρεξηγηθώ, φυσικά και δεν ήξερα όλες τις ιστορίες που υπάρχουν μέσα, πολλές όμως τις ήξερα, και γενικά προτιμώ να διαβάζω πιο αυθεντικές και πρωτότυπες δημιουργίες.
Το προτείνω με όλη μου την καρδιά ως δώρο για ερωτευμένους.
Και... αρκετούς μήνες μετά:
Μου άρεσε, αν και είναι πολύ διαφορετικό από τα βιβλία που προτιμώ. Είναι από αυτά που κρατούν συντροφιά, χαλαρό και γλυκό ανάγνωσμα, σε κάνει να νιώθεις όμορφα. Αν έχεις ανάγκη από μια παρηγορητική αγκαλιά, θα σου τη δώσει, αν είσαι ήδη σε ευχάριστη διάθεση, μετά από μια-δυο ιστορίες θα το κλείσεις με ένα χαμόγελο.
Δεν είναι ένα βιβλίο που διαβάζεται μονορούφι. Σε λιγώνει και πάει χαμένο, αν βιαστείς να το τελειώσεις. Είναι ένα βιβλίο για λίγες σελίδες κάθε φορά.
Αυτό που με έκανε να του βάλω τρία αστεράκια και όχι τέσσερα (αν και πάντα νιώθω λίγο ασχημα να βαθμολογώ βιβλία), είναι το ότι ανήκει σε ένα είδος που δεν μου αρέσει: τις επαναδιατυπώσεις γνωστών ιστοριών. Μην παρεξηγηθώ, φυσικά και δεν ήξερα όλες τις ιστορίες που υπάρχουν μέσα, πολλές όμως τις ήξερα, και γενικά προτιμώ να διαβάζω πιο αυθεντικές και πρωτότυπες δημιουργίες.
Το προτείνω με όλη μου την καρδιά ως δώρο για ερωτευμένους.
July 21, 2017
"Και κάπου εκεί ανάμεσα σε τόσες μυριάδες άστρα, του Γαλαξία οι εραστές μπορούν και ανταμώνουν".
Ποιητικοί έρωτες. Όμορφο ανάγνωσμα.
Ωραία και ποικίλη επιλογή μεγάλων ιστοριών αγάπης και έρωτα.
Ωραία και κατάλληλη επιλογή ο τρόπος αφήγησής τους.
Ποιητικοί έρωτες. Όμορφο ανάγνωσμα.
Ωραία και ποικίλη επιλογή μεγάλων ιστοριών αγάπης και έρωτα.
Ωραία και κατάλληλη επιλογή ο τρόπος αφήγησής τους.
November 20, 2016
Ειλικρινά κάτι καλό έχει αρχίσει να γίνεται στην δύσμοιρή μας ψωροκώσταινα... Δεν ξέρω αν αυτό είναι θέμα τύχης ή αν η κρίση σε όλους τους τομείς μας έχει σπρώξει σε μια δημιουργικότητα και αναζήτηση αυτοπεποίθησης. Διαλέγω το δεύτερο, αν και είναι κρίμα να είμαστε παραγωγικοί μόνο σε καιρούς συμφορών ή πίεσης...
Στα πλαίσια αυτά, οφείλω να παραδεχτώ ότι το πανέμορφο Έρως της Χριστίνας Μανιά, αποτελεί μια από τις πιο όμορφες λογοτεχνικές πράξεις σιγουριάς, ταυτότητας μα και οικουμενικότητας -οικουμενικότητας γιατί πολύ απλά είναι στο κύτταρό μας να είμαστε κοσμοπολίτες, όταν είμαστε υγιεις πνευματικά και συναισθηματικά ακέραιοι.
Οικουμενικό είναι και το Έρως, ένα βιβλίο το οποίο καθώς συνομιλεί με τα μαγευτικά εικαστικά της Μαρίας Καραμπέτσου που το κοσμούν, προσεγγίζει τον έρωτα πολύπλευρα και ολιστικά. Πολύπλευρα, γιατί πολυ ορθώς ο έρωτας ανήκει σε όλους,ετεροφυλόφιλους και μη, ολιστικά γιατί εκδηλώνεται με μια απειροστική ποικιλία. Είναι πολύ απλά μια πράξη λύτρωσης και ελευθερίας, είναι ένας άθλος ψυχής, ασχετα αν μπορεί να οδηγεί καμιά φορά στην τραγωδία. Ποιά η αξία της ευτυχίας χωρίς το αντίθετό της;
Η γλώσσα του βιβλίου είναι σχεδόν ποιητική, χρησιμοποιώντας την πρόζα με έναν τρόπο απλό, άμεσο και αριστοτεχνικό. Οι μύθοι που αποτελούν την βάση του βιβλίου, έχουν μια πολυπολιτισμική πατίνα, μιας και είναι παρμένοι από όλη την υφήλιο, μόνο και μόνο ίσως για να μας θυμίσουν πως όλοι οι άνθρωποι είναι το ίδιο και ίσοι, καθώς μοιράζονται την υψηλότερη κοινη γλώσσα: Αυτήν του Έρωτα.
Η συγγραφέας, κρύβοντας εδώ και κεί κάτι από τον εαυτό της, νιώθοντας πάνω από όλα, δημιουργεί κατι βαθιά αυθεντικό και ελεύθερο.
Μην αγνοήσετε αυτόν τον μικρό και απίστευτα καλαίσθητο θησαυρό.
Στα πλαίσια αυτά, οφείλω να παραδεχτώ ότι το πανέμορφο Έρως της Χριστίνας Μανιά, αποτελεί μια από τις πιο όμορφες λογοτεχνικές πράξεις σιγουριάς, ταυτότητας μα και οικουμενικότητας -οικουμενικότητας γιατί πολύ απλά είναι στο κύτταρό μας να είμαστε κοσμοπολίτες, όταν είμαστε υγιεις πνευματικά και συναισθηματικά ακέραιοι.
Οικουμενικό είναι και το Έρως, ένα βιβλίο το οποίο καθώς συνομιλεί με τα μαγευτικά εικαστικά της Μαρίας Καραμπέτσου που το κοσμούν, προσεγγίζει τον έρωτα πολύπλευρα και ολιστικά. Πολύπλευρα, γιατί πολυ ορθώς ο έρωτας ανήκει σε όλους,ετεροφυλόφιλους και μη, ολιστικά γιατί εκδηλώνεται με μια απειροστική ποικιλία. Είναι πολύ απλά μια πράξη λύτρωσης και ελευθερίας, είναι ένας άθλος ψυχής, ασχετα αν μπορεί να οδηγεί καμιά φορά στην τραγωδία. Ποιά η αξία της ευτυχίας χωρίς το αντίθετό της;
Η γλώσσα του βιβλίου είναι σχεδόν ποιητική, χρησιμοποιώντας την πρόζα με έναν τρόπο απλό, άμεσο και αριστοτεχνικό. Οι μύθοι που αποτελούν την βάση του βιβλίου, έχουν μια πολυπολιτισμική πατίνα, μιας και είναι παρμένοι από όλη την υφήλιο, μόνο και μόνο ίσως για να μας θυμίσουν πως όλοι οι άνθρωποι είναι το ίδιο και ίσοι, καθώς μοιράζονται την υψηλότερη κοινη γλώσσα: Αυτήν του Έρωτα.
Η συγγραφέας, κρύβοντας εδώ και κεί κάτι από τον εαυτό της, νιώθοντας πάνω από όλα, δημιουργεί κατι βαθιά αυθεντικό και ελεύθερο.
Μην αγνοήσετε αυτόν τον μικρό και απίστευτα καλαίσθητο θησαυρό.
October 5, 2016
Διθυραμβική κριτική θ' ακολουθήσει.
October 6, 2016
Είναι ένα καταπληκτικό βιβλίο γραμμένο σε ιδιαίτερη ποιητική πρόζα. Δεκαεπτά συναρπαστικοί μύθοι που απεικονίζουν παράφορα συναισθήματα και ακραίες συμπεριφορές. Επίσης έχει φοβερά εικαστικά που θα τα ήθελα το κάθε ένα να το είχα πίνακα σπίτι μου.
This entire review has been hidden because of spoilers.
September 3, 2017
Ολόκληρη η κριτική στο Smassing Culture
Τι συνδέει τελικά δυο ανθρώπους; Το «Έρως» της Χριστίνας Μάνια μας απαντά
‘Έρως’ ονομάζεται το νέο λογοτεχνικό πόνημα της συγγραφέως Χριστίνας Μανιά (από τις εκδόσεις Μamaya) και ενώ ο τίτλος μπορεί να φαντάζει πολύ λιτός, στην πραγματικότητα είναι άκρως αντιπροσωπευτικός και συμπυκνώνει το νόημα όλου του βιβλίου, η μορφή του οποίου είναι πολυδιάστατη. Το έργο αποτελείται από μία σειρά ιδιαίτερων διηγημάτων, που άλλοτε προσεγγίζουν το ποίημα και άλλοτε το πεζό, πάντοτε ελεύθερα και πάντα δυναμικά εξελισσόμενη. Ωστόσο υπάρχει η θεματική σταθερά που διατρέχει όλο το βιβλίο και του προσδίδει την απαραίτητα διατρέχει όλη την ανθρώπινη ιστορία, αποτελώντας ουσιαστικά ένα οδοιπορικό για το πώς αποτυπώνεται το συναίσθημα του έρωτα, της λαγνείας και του πάθους, τόσο λογοτεχνικά όσο και εικαστικά.
Αρχαία Ελλάδα, Αφρική, Άπω Ανατολή, αποικιακή Αμερική και άλλες γωνιές του πλανήτη γίνονται μάρτυρες του υπέρτατου συναισθήματος της ένωσης δύο ατόμων παρά την φθαρτή ανθρώπινη φύση τους. Οι χαρακτήρες, για χάρη αυτής της ένωσης, αυτήν διατεθειμένοι να ξεπεράσουν φυλετικές διακρίσεις, εμπόδια από τα μέλη της οικογένειας του ενός ή και των δύο συντρόφων, να απαρνηθούν ακόμη και την ίδια τους τη ζωή.
Αποδεικνύεται περίτρανα πως το εν λόγω συναίσθημα είναι δυνατόν να καταρρίψει όλο τον κόσμο στον οποίο ζούσαν προηγουμένως οι ήρωες και να θυσιάσουν τα ότι μέχρι τώρα το θεωρούσαν δεδομένο με σκοπό να επιτύχουν την απόλυτη συνένωση. Σε χαλεπούς καιρούς όπως οι σημερινοί, η αγάπη αποτελεί την κεντρομόλο δύναμη προκειμένου το ανθρώπινο ον να φθάσει στην ολοκλήρωση και να ξεπεράσει όλα τα εμπόδια που προκύπτουν. Στην αγάπη συμβαίνει το εξής παράδοξο, σύμφωνα με τον Έριχ Φρομ : οι δύο γίνονται ένας κι ωστόσο παραμένουν δύο. Το βιβλίο αποτελεί ένα φάρο για την πραγματική έννοια της αγάπης και όχι για αυτήν που έχει λάβει στις σύγχρονες καπιταλιστικές κοινωνίες η οποία ουσιαστικά έχει ευτελισθεί, διότι ευτελισμός είναι να αντιμετωπίζεται η αγάπη με οικονομικούς όρους, όρους προσφοράς και απολαβής. O Έριχ Φρομ είχε επίσης σωστά σημειώσει την συχνή παρανόηση ότι το δόσιμο έχει συνυφανθεί με χάσιμο, παραχώρηση. Συνεχίζει λέγοντας ότι αυτό συμβαίνει σε ανθρώπους με «μη-δημιουργικό» προσανατολισμό που νιώθουν ότι ακριβώς επειδή είναι οδυνηρό να δίνεις, οφείλεις να δίνεις.
Διαβάζοντας το βιβλίο, γίνεσαι θεατής ανάμεσα στον φλογερό έρωτα του Κύηκα και της Αλκιόνης που δεν μπόρεσε να διανοηθεί την μετέπειτα ζωή της αφού χάθηκε ο σύντροφος της και έτσι με μιας έδωσε τέλος και στην δική της ζωή. Συνεχίζεις με τον Νάρκισσο που ταπείνωνε όλους όσους εξομολογούνταν τον έρωτα τους και ήθελε να προκαλεί μόνο πόνο και θλίψη στους άλλους. Στο τέλος όμως η αλαζονεία οδηγεί σε ύβρις και οι θεοί δεν θα αφήσουν ατιμώρητη τέτοια συμπεριφορά αναγκάζοντας τον να προσπαθεί, μέχρι να πεθάνει, να αγγίξει το είδωλό του. Η Γκουανίνα και ο Σοτομαγιόρ που παρά την διαφορετική τους καταγωγή και όντας εχθροί δεν κατόρθωσε κανείς να τους σταματήσει να είναι μαζί, ούτε καν ο ίδιος ο θάνατος. Ξαφνιάζεσαι και μειδιάζεις με την σχέση του Φιλήμων και της Βαυκίς που ενώ είναι τόσα χρόνια συνοδοιπόροι και ενώ θα μπορούσαν αν ήθελαν να έχουν χρήμα, πλούτη, δόξα επέλεξαν μια ζωή μαζί, όπως ενώθηκαν έτσι να πορευτούν και στον κάτω κόσμο. Το ζευγάρι του Οκουνινούσι και της Σούσερι Χιμέ που δείχνει ότι παρά τις μηχανορραφία των τρίτων, η αληθινή αγάπη επικρατεί. Τέλος, το πιο ίσως αντιπροσωπευτικό ζευγάρι του βιβλίου μας, ο Έρως και η Ψυχή, είναι εκεί για να μας υπενθυμίζει ότι αυτά τα δύο είναι άρρηκτα συνδεδεμένα στην ζωή, για αυτόν τον λόγο όπου χωρά η λέξη έρωτας η ψυχή δεν μπορεί να περισσεύει.
Τι συνδέει τελικά δυο ανθρώπους; Το «Έρως» της Χριστίνας Μάνια μας απαντά
‘Έρως’ ονομάζεται το νέο λογοτεχνικό πόνημα της συγγραφέως Χριστίνας Μανιά (από τις εκδόσεις Μamaya) και ενώ ο τίτλος μπορεί να φαντάζει πολύ λιτός, στην πραγματικότητα είναι άκρως αντιπροσωπευτικός και συμπυκνώνει το νόημα όλου του βιβλίου, η μορφή του οποίου είναι πολυδιάστατη. Το έργο αποτελείται από μία σειρά ιδιαίτερων διηγημάτων, που άλλοτε προσεγγίζουν το ποίημα και άλλοτε το πεζό, πάντοτε ελεύθερα και πάντα δυναμικά εξελισσόμενη. Ωστόσο υπάρχει η θεματική σταθερά που διατρέχει όλο το βιβλίο και του προσδίδει την απαραίτητα διατρέχει όλη την ανθρώπινη ιστορία, αποτελώντας ουσιαστικά ένα οδοιπορικό για το πώς αποτυπώνεται το συναίσθημα του έρωτα, της λαγνείας και του πάθους, τόσο λογοτεχνικά όσο και εικαστικά.
Αρχαία Ελλάδα, Αφρική, Άπω Ανατολή, αποικιακή Αμερική και άλλες γωνιές του πλανήτη γίνονται μάρτυρες του υπέρτατου συναισθήματος της ένωσης δύο ατόμων παρά την φθαρτή ανθρώπινη φύση τους. Οι χαρακτήρες, για χάρη αυτής της ένωσης, αυτήν διατεθειμένοι να ξεπεράσουν φυλετικές διακρίσεις, εμπόδια από τα μέλη της οικογένειας του ενός ή και των δύο συντρόφων, να απαρνηθούν ακόμη και την ίδια τους τη ζωή.
Αποδεικνύεται περίτρανα πως το εν λόγω συναίσθημα είναι δυνατόν να καταρρίψει όλο τον κόσμο στον οποίο ζούσαν προηγουμένως οι ήρωες και να θυσιάσουν τα ότι μέχρι τώρα το θεωρούσαν δεδομένο με σκοπό να επιτύχουν την απόλυτη συνένωση. Σε χαλεπούς καιρούς όπως οι σημερινοί, η αγάπη αποτελεί την κεντρομόλο δύναμη προκειμένου το ανθρώπινο ον να φθάσει στην ολοκλήρωση και να ξεπεράσει όλα τα εμπόδια που προκύπτουν. Στην αγάπη συμβαίνει το εξής παράδοξο, σύμφωνα με τον Έριχ Φρομ : οι δύο γίνονται ένας κι ωστόσο παραμένουν δύο. Το βιβλίο αποτελεί ένα φάρο για την πραγματική έννοια της αγάπης και όχι για αυτήν που έχει λάβει στις σύγχρονες καπιταλιστικές κοινωνίες η οποία ουσιαστικά έχει ευτελισθεί, διότι ευτελισμός είναι να αντιμετωπίζεται η αγάπη με οικονομικούς όρους, όρους προσφοράς και απολαβής. O Έριχ Φρομ είχε επίσης σωστά σημειώσει την συχνή παρανόηση ότι το δόσιμο έχει συνυφανθεί με χάσιμο, παραχώρηση. Συνεχίζει λέγοντας ότι αυτό συμβαίνει σε ανθρώπους με «μη-δημιουργικό» προσανατολισμό που νιώθουν ότι ακριβώς επειδή είναι οδυνηρό να δίνεις, οφείλεις να δίνεις.
Διαβάζοντας το βιβλίο, γίνεσαι θεατής ανάμεσα στον φλογερό έρωτα του Κύηκα και της Αλκιόνης που δεν μπόρεσε να διανοηθεί την μετέπειτα ζωή της αφού χάθηκε ο σύντροφος της και έτσι με μιας έδωσε τέλος και στην δική της ζωή. Συνεχίζεις με τον Νάρκισσο που ταπείνωνε όλους όσους εξομολογούνταν τον έρωτα τους και ήθελε να προκαλεί μόνο πόνο και θλίψη στους άλλους. Στο τέλος όμως η αλαζονεία οδηγεί σε ύβρις και οι θεοί δεν θα αφήσουν ατιμώρητη τέτοια συμπεριφορά αναγκάζοντας τον να προσπαθεί, μέχρι να πεθάνει, να αγγίξει το είδωλό του. Η Γκουανίνα και ο Σοτομαγιόρ που παρά την διαφορετική τους καταγωγή και όντας εχθροί δεν κατόρθωσε κανείς να τους σταματήσει να είναι μαζί, ούτε καν ο ίδιος ο θάνατος. Ξαφνιάζεσαι και μειδιάζεις με την σχέση του Φιλήμων και της Βαυκίς που ενώ είναι τόσα χρόνια συνοδοιπόροι και ενώ θα μπορούσαν αν ήθελαν να έχουν χρήμα, πλούτη, δόξα επέλεξαν μια ζωή μαζί, όπως ενώθηκαν έτσι να πορευτούν και στον κάτω κόσμο. Το ζευγάρι του Οκουνινούσι και της Σούσερι Χιμέ που δείχνει ότι παρά τις μηχανορραφία των τρίτων, η αληθινή αγάπη επικρατεί. Τέλος, το πιο ίσως αντιπροσωπευτικό ζευγάρι του βιβλίου μας, ο Έρως και η Ψυχή, είναι εκεί για να μας υπενθυμίζει ότι αυτά τα δύο είναι άρρηκτα συνδεδεμένα στην ζωή, για αυτόν τον λόγο όπου χωρά η λέξη έρωτας η ψυχή δεν μπορεί να περισσεύει.
May 6, 2017
Χάνει το τέταρτο αστεράκι μόνο και μόνο επειδή θεωρώ ότι η εικονογράφηση δεν υποστηρίζει το κείμενο με τον τρόπο που θα έπρεπε. Η γραφή της Μανιά απλή αλλά όχι στεγνή, καθημερινή αλλά όχι κοινότυπη, on point αλλά όχι διεκπεραιωτική.
Displaying 1 - 7 of 7 reviews