از این مؤلف قرن ششم هجری تنها یک کتاب با عنوان سمک عیار باقی مانده است. او در مقدمه جلد ۳ نام خود را «فرامرز بن خداداد بن عبدالله الکاتب الارجانی» آورده است. ارجان درنزدیکی بهبان کنونی، مرز بین فارس و خوزستان قرار داشت و نویسنده میگوید داستانش را از شخصی به نام «صدقة بن ابی القاسم» اهل شیراز شنیده است. با این همه، از شواهد درون کتاب این طور به نظر میرسد که کتاب در خراسان نوشته شده است۰
اگر کتاب سمک عیار را بخوانید چه بهعنوان پیش غذا چه به عنوان پس غذا باید این کتاب را هم بخوانید. کتاب کوچکی است دربارهی آیین عیاری و موقعیت اجتماعی که در کتاب معرفی شده . خود کتاب برای شناختن لایههای ناشناختهی دوران سمک حرف بسیار دارد . با کمی تأمل میتوان به نکاتی پی برد از جمله مراسم عزاداری ، عروسی ، پذیرفتن سفرا در دربار ، مشاغل گوناگون در جامعه ، نقش زنان در جامعه و...