Ένα βιβλίο που ξεχειλίζει από πόνο, μοναξιά, αγάπη και πάρα πολλή ελπίδα. Ένα βιβλίο-ψυχογράφημα της ίδιας της συγγραφέως, γιατί αυτή είναι η Έλενα, παραμερίζει το κακό που βλέπει μπροστά της και ψάχνει πίσω απ’ αυτό να βρει το καλό και την ελπίδα. Δεν αφήνει τους ήρωές της να μεμψιμοιρούν, αλλά τους προτρέπει να πάρουν τη ζωή στα χέρια τους και να την αλλάξουν προς το καλύτερο. Η κακιά μοίρα γίνεται μάθημα και βράχος στήριξης, και η φιλία γίνεται συνεργός στην επιτυχία.
Δυο ιστορίες ζωής μπλέχτηκαν, όταν οι βασικοί ήρωες του βιβλίου συναντήθηκαν τυχαία σ’ ένα λούνα πάρκ, μπροστά από ένα καρουζέλ. Ο Μιχαήλ Άγγελος και η Φωτεινή αγάπησαν και πόνεσαν στη ζωή τους. Δυο εντελώς διαφορετικές σχέσεις, γιατί αλλιώς είναι να αγαπάς μέχρι να σε χωρίσει ο θάνατος και αλλιώς να αγαπάς μέχρι να σε χωρίσει η ανωριμότητα, η κακή επιλογή συντρόφου και ο κακός του χαρακτήρας. Το αποτέλεσμα φαινομενικά είναι το ίδιο, πόνος, μοναξιά, απογοήτευση για τη ζωή Συχνά ένα διαζύγιο εξελίσσεται σε ζωντανό θάνατο, ωστόσο, στο χέρι του ανθρώπου είναι να μην το επιτρέψει. Τη μοίρα μας την φτιάχνουμε κι όσο υπάρχει ζωή όλα μπορούν να αλλάξουν. Η συγγραφέας δεν αφήνεται στον πόνο του χωρισμού, ούτε καν όταν παρεμβάλλεται ο θάνατος. Ο άνθρωπος δεν είναι φτιαγμένος για να είναι δυστυχισμένος. Τον θέλει να αγαπά, να ελπίζει, να πέφτει και να ξανασηκώνεται. Πίσω από τις δυο ιστορίες κρύβεται η ελπίδα, μια νέα αρχή, ένας Νέστορας και μια Αγάπη.
Η γραφή και το ύφος του βιβλίου είναι πολύ απλά και κατανοητά στον αναγνώστη, χωρίς λυρισμούς και επιτηδευμένη δεξιοτεχνία γραφής, αλλά σαφώς πιο βελτιωμένα σε σχέση με την πρώτη συγγραφική δουλειά της συγγραφέως. Σίγουρα όμως, υπάρχουν κι άλλα περιθώρια βελτίωσης. Η Έλενα γράφει μέσα από την ψυχή της, για τον καθένα και την καθεμιά από εμάς. Αντιμετωπίζει το κάθε της βιβλίο σαν μωρό –όπως λέει η ίδια- με στοργή και αγάπη και όλο αυτό θέλει να το μεταδώσει στον αναγνώστη. Δεν έχει περιπέτεια, δεν έχει αγωνία. Έχει όμως ενδιαφέρον, αυτό που αποκτά ο αναγνώστης για την τύχη των ηρώων. Το φινάλε είναι φυσικό επακόλουθο της ροής της ιστορίας. Προβλέψιμο και επιθυμητό, χωρίς ανατροπές, και προσφέρεται ιδιαίτερα για αναγνώστες που τους αρέσουν οι παραμυθένιες ιστορίες χωρίς πολλά ζόρια και με χαρούμενο τέλος. Η δε αναφορά σε γεγονότα, παραδόσεις και γεωγραφικά στοιχεία της πατρίδας μας, της Κύπρου, το κάνει επιπλέον ενδιαφέρον για αναγνώστες εκτός του νησιού μας.