Σκοτεινά. Ένα σύμπλεγμα τριών χωριών που δεν θέλουν να έχουν καμία σχέση με τον υπόλοιπο κόσμο. Ξαφνικά, δηλητηριασμένα πηγάδια και μυστηριώδεις θάνατοι παιδιών αναστατώνουν την τοπική κοινωνία. Άγνωστο πόσα χρόνια μετά από τα γεγονότα, το μόνο που σώζεται είναι οι ημερολογιακές καταχωρήσεις ενός ερευνητή από τον Έξω Κόσμο και μιας γυναίκας από τα χωριά. Στις καταχωρήσεις αυτές, στις οποίες παρεμβάλλονται οι μύθοι και οι θρύλοι των Σκοτεινών, ξετυλίγεται το κουβάρι μιας ζοφερής ιστορίας και ενός αινιγματικού έρωτα. Ένα βιβλίο που μπορεί να διαβαστεί και προς τα πίσω, καλώντας τον αναγνώστη να γίνει ο ίδιος ερευνητής. Ένα βιβλίο για την υποκειμενικότητα της αλήθειας.
Και τώρα φαντάζομαι, πρέπει να κριτικάρω τα χειρόγραφα των Σκοτεινών. Θα πρέπει να τα κριτικάρω και δεν ξέρω τον τρόπο, δεν ξέρω ούτε τον τρόπο και δεν ξέρω ούτε τα λόγια. Ποια λόγια μπορούν να περιγράψουν την ιστορία που μόλις διάβασα. Διάβασα, ναι διάβασα αλλά δεν την κατάλαβα. Δεν την κατάλαβα καθόλου. Δεν την κατάλαβα καθόλου και λυπάμαι, πόσο λυπάμαι, τα λεφτά που έδωσα. Διότι φίλοι μου δεν έχω καταλάβει ούτε τον λόγο αλλά ούτε και την ύπαρξη αυτού του βιβλίου. Αλλά ας τα πάρουμε από την αρχή... ναι από την αρχή ας τα πάρουμε. Πρώτα από όλα για ποιο λόγο, πραγματικά για ποιο λόγο άραγε όλο το κείμενο να είναι σε ύφος χειρόγραφων. Γιατί να μην είναι ιστορία, αφηγηματική ίσως που θα μπορούσε, θα μπορούσε λέω να είχε αποσπάσματα γραμμάτων. Αλλά ακόμα και στα χειρόγραφα όμως γιατί να λείπει κείμενο; Που βοηθάει αυτό ακριβώς όταν ο αναγνώστης (εγώ στην προκειμένη περίπτωση) δεν έχω καταλάβει τι, πως, γιατί... γιατί; γιατί ....
Γιατί να μην υπάρχουν περισσότερες λεπτομέρειες; Γιατί να μην υπάρχουν περισσότερες λεπτομέρειες για τους κεντρικούς χαρακτήρες ή ακόμα για τα χωριά ή ακόμα και για τους Σκοτεινούς... Γιατί θα πρέπει και εγώ να είμαι στο σκοτάδι? Να είμαι στο σκοτάδι από την αρχή, την μέση και το τέλος... γιατί;
Και εντάξει, εντάξει, καταλαβαίνω ότι ήθελε να δημιουργήσει ένα κλίμα μυστηρίου... το καταλαβαίνω απόλυτα. Αλλά δεν θα έπρεπε ρωτώ, ρωτώ δεν θα έπρεπε πρώτα να έχει κάνει ένα πιο συγκεκριμένο πλάνο; Ένα πλάνο που θα δίνει πιο ξεκάθαρες εικόνες, πιο ξεκάθαρη εικόνα για το τι, το πως και το γιατί;
Τελειώνοντας την κριτική μου να πω ότι μου άρεσε πολύ η γλώσσα γραφής. Είχε παντρέψει τις λέξεις και είχε φτιάξει προτάσεις που ήταν σχεδόν λυρικές... αλλά μέχρι εκεί... μέχρι εκεί. Τώρα πρέπει να έρθει η ώρα της κρίσης... η ώρα της κρίσης στην βαθμολογία.. Πόσα άραγε αστέρια να βάλω στον ουρανό των σκοτεινών; Να βάλω ένα; όπως το αγόρι που έγινε αστέρι; ή να βάλω περισσότερο φως στους σκοτεινούς δρόμους των χωριών. Να βάλω δύο; Mήπως και καταφέρει να φωτίσει τα σπίτια και το δέντρο που χάνει την αγάπη; Ας μην γελιόμαστε, κανονικά για να μπορέσει αυτό το μέρος να φωτιστεί θα χρειαζόντουσαν 5 αστέρια, 10 αστέρια... εκατομμύρια αστέρια... αλλά επειδή στους Σκοτεινούς δεν αρέσει το σκοτάδι αλλά πρέπει, ναι πρέπει να υπάρχει σκοτάδι.. θα βάλω 1,5 αστέρι... 1 αστέρι αγόρι και μισό κρυμμένο πάντα από ένα σύννεφο αστέρι.
Υ.Γ. Η κριτική που διαβάσατε είναι γραμμένη στο ύφος που ήταν γραμμένο και το βιβλίο.
Έξυπνο βιβλίο με πολλές ενδιαφέρουσες ιδέες, εύστοχες μεταφορές και όμορφους μύθους μέσα στην ιστορία που τρέχει (ξεχώρισα τον μύθο για το γράψιμο και εκείνον του κοριτσιού που έγινε δέντρο). Με εντυπωσίασε η εξαιρετική γλώσσα της συγγραφέως, η οποία ήταν τόσο όμορφη σε αρκετά σημεία που έμοιαζε με ποίημα. Στη γλώσσα κατά τη γνώμη μου ήταν και το μοναδικό "πρόβλημα" που εντόπισα, κι αυτό ήταν οι συχνές επαναλήψεις λέξεων και φράσεων. Υποθέτω ότι αυτό έγινε σκόπιμα ώστε να πειστεί ο αναγνώστης ότι πρόκειται για "χειρόγραφο", μιας και σε ένα τόσο καλοδουλεμένο κείμενο αυτά αποκλείεται να περνούσαν απαρατήρητα. Αξιοπρόσεκτο βιβλίο και ευχαριστώ τη Secret Santa που το επέλεξε για μένα.
Ενώ είχε τις προδιαγραφές να είναι ένα καλό βιβλίο. Το θέμα του ηταν ενδιαφέρον και φαίνεται να είχε μια συγγραφέα που ξέρει να γράφει κατέληξε να είναι κουραστικό, επαναλαμβανόμενο και ρηχό......
Αν και μου άρεσε το λυρικό στοιχείο που κυριαρχεί στη γραφή, το βιβλίο δεν κατάφερε να με "εμπλέξει". Δεν ξέρω αν θα άλλαζε κάτι αν το διάβαζα αντίστροφα, όπως προτείνει το οπισθόφυλλο.
Ό,τι και να πει κανείς για αυτό το βιβλίο είναι λίγο. - Δεν διαβάζεται από το τέλος προς την αρχή ούτε από την αρχή προς το τέλος. Check - Αποκτάς πονοκέφαλο διαβάζοντάς το. Check - Αναβίωση διαλόγων Γιάγκου Δράκου - Βίρνας όσον αφορά στις επαναλήψεις λέξεων και φράσεων απλά αντιμεταθέτοντας τις ίδιες λέξεις σε κάθε πρόταση μιας παραγράφου. Check