درود بر این میهن پرستِ خردگرا و یادش همیشه گرامی باد دوستانِ گرانقدر، ابیاتی از بهترینِ شعرِ این مردِ بزرگ را که خطاب به عرب پرستانِ ساکن در ایران است را به انتخاب در زیر برایِ شما میهن دوستانِ گرامی مینویسم --------------------------------------------- ظلم و جهلِ ترک و تازی ظلمت و فحشا فزود ظلم و جهل آری، اساسِ ظلمت و فحشاستی بر شهيدانِ عجم اشکی نمی ريزی ولی در عزایِ تازيانت عيشِ عاشوراستی خانه ات ويرانه شد از تَرکتازیِ عرب خانمانت نو زِ وقفِ خانهٔ بطحاستی صد هزاران شهر از اين کشور فدایِ فتنه گشت تو هنوزت بر سر باغِ فدک دعواستی صد هزاران لاله از باغِ عجم شد داغدار تو هنوزت شيون از داغِ دلِ ليلاستی باز گوش ات، قصه خيزِ خيزران و حرمله ست باز چشمت اشکريزِ اصغر و صغراستی گريه بر خواریِ خود کن، گر سرِ زاريت هست خنده بر شادیِ خود کن، گرت استغناستی گريه کن بر انقراضِ دولت ساسانيان کاين مذلت ها همه بر خاستهٔ آنجاستی بر مدائن گريه کن کز صد مدينه برتر است طاقِ کسری بين که جفت امروز ناکسراستی مهرِ ايران تا نصيبِ غير ايرانی بود قسمتِ ايرانيان بی مهریِ مزداستی پيشِ ما بيگانه بيگانه ست و ما ايران پرست هر که جز ايرانيان نه، جزوِ اين اعضاستی انگليس و روس و ترک و تازی و نازی همه فکر بازیِ خودند و جمعِ ما تنهاستی --------------------------------------------- امیدوارم دوستانِ خردگرا لذت برده باشند و همچنین تازی پرستانِ ساکن در ایران نیز اگر ذره ای شعور در خود دارند، در این ابیات اندیشیده باشند <پیروز باشید و ایرانی>