What do you think?
Rate this book
Οι ελαιώνες του Βερολίνου
1η Νοεμβρίου 1940, τρεις ημέρες μετά την κήρυξη του πολέμου από τους Ιταλούς, η Κέρκυρα συγκλονίζεται από τους ανελέητους βομβαρδισμούς. Ο επτάχρονος Αργύρης βρίσκεται μαζί με τη μάνα του Θοδώρα και τα δύο μεγαλύτερα αδέρφια του, τους δίδυμους Σάββα και Βαλάντη, στο υπόγειο του αρχοντικού τους, που σείεται ολόκληρο. Η αδερφή του Ασπασία και ο πατέρας του Ιάκωβος, γιατροί και οι δύο στο επάγγελμα, βρίσκονται στο νοσοκομείο της πόλης, όπου καταφτάνουν διαρκώς τραυματίες. Ο μόνος που λείπει είναι ο δεκαεπτάχρονος Άρης, το τέταρτο κατά σειρά παιδί της οικογένειας. Η οργή και το μίσος που νιώθει για την οικογένειά του λόγω της ταπεινής καταγωγής της μάνας του είναι το αγκάθι που δηλητηριάζει καθημερινά τη ζωή όλων.
Στα επόμενα τέσσερα χρόνια του πολέμου η μοίρα και το λυσσαλέο μίσος του Άρη θα σκορπίσουν την οικογένεια Καλλέργη, όπως το πρώτο καλοκαιρινό αεράκι σκορπάει τον ανθό της γαλατσίδας.
Στα επόμενα τέσσερα χρόνια του πολέμου η μοίρα και το λυσσαλέο μίσος του Άρη θα σκορπίσουν την οικογένεια Καλλέργη, όπως το πρώτο καλοκαιρινό αεράκι σκορπάει τον ανθό της γαλατσίδας.
432 pages, Paperback
First published January 1, 2016
31 people want to read
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 - 15 of 15 reviews
September 25, 2016
Ο τίτλος του, αν μη τι άλλο ελκυστικός, κινεί την περιέργεια.....η περιγραφή στο οπισθόφυλλο ενδιαφέρουσα.....το πρώτο μυθιστόρημα της Ιφιγένειας Βουρδούνη, αφηγείται την (μία όχι και τόσο συνηθισμένη) ιστορία μίας ελληνικής οικογένειας, εγκατεστημένης στην Κέρκυρα, κατά τη διάρκεια της ξενικής κατοχής.....δεν περιορίζεται όμως στην εξιστόρηση, στο (αρχικά) ιταλοκρατούμενο και εν συνεχεία γερμανοκρατούμενο νησί, αλλά ξεκινά από την Κέρκυρα, επεκτείνεται στην Αθήνα, στην Ευρυτανία, στο Δίστομο, στο Βερολίνο, στα στρατόπεδα συγκέντρωσης, και πλησιάζοντας στο τέλος, καταλήγει πάλι στην αρχή .....Η αφήγηση μέσα από τις αναμνήσεις του Αργύρη, του μικρότερου γιου της οικογένειας, καταλαμβάνει το χρονικό διάστημα πέντε ετών, χωρίς η συγγραφέας να παραλείπει σημαντικά ιστορικά γεγονότα, τα οποία όμως χάρη στη σωστή χρήση του μέτρου για την παράθεσή τους, δεν "βαρύνουν" την πλοκή, απλά "προσθέτουν" το κάθε ένα με το δικό του τρόπο, στοιχεία αναγκαία για την διαμόρφωση και εξέλιξη των χαρακτήρων.
Ομολογώ ότι θα επιθυμούσα λίγο πιο ενδελεχή ανάλυση της προσωπικότητας του Αρη, ο οποίος αναδεικνύεται από την αρχή έως το τέλος, εκείνο το πρόσωπο που μοιραία, καταλυτικά και δραματικά επηρεάζει τις ζωές όλων, από τους γονείς έως και τα αδέλφια του, οι οποίοι, εκτός του άχθους του πολέμου, και όλων των αρνητικών συναισθημάτων που αναπόφευκτα προκαλεί, αντιμετωπίζουν αθέλητα ή ανέχονται ηθελημένα (είναι ιδιαίτερα έντονη η αντίθεση ανάμεσα σε αυτούς τους δύο τρόπους "αντιμετώπισης" σε όλο το βιβλίο και δεν θα αναφέρω τίποτε παραπάνω για αυτό), την απέχθειά του, την οργή του και την εκδικητική του διάθεση.
Ωστόσο, η άψογη διείσδυση στη συναισθηματική κατάσταση των χαρακτήρων της (με την ...μικρή επιφύλαξη που ανέφερα, και σε κάθε περίπτωση είναι υποκειμενική), είναι εκείνο το στοιχείο που χαρακτηρίζει επιτυχώς τη συγγραφική γραφή, αφού με επάρκεια αποδίδονται οι σκέψεις, οι προβληματισμοί, τα διλήμματα, οι αγωνίες, οι προσδοκίες και οι ψυχολογικές μεταπτώσεις των ηρώων, παράλληλα με όσα αισθήματα βιώνουν από την αρχή ως το τέλος......όπως, τον φόβο, την αγωνία, τον πόνο, την απόγνωση, την οργή, την πίκρα, το αίσθημα της απόρριψης, την αγάπη, το πάθος, το φθόνο, το μίσος ....
Ο τίτλος του βιβλίου, αποδεικνύεται εν τέλει συμβολικός, κατά τη δική μου ερμηνεία πάντα....τονίζει την αντίστιξη ανάμεσα στην ηρεμία και στην ψυχική γαλήνη των ειρηνικών καιρών, και των απλών πραγμάτων που έχουμε την τύχη να χαιρόμαστε, απερίσπαστοι από ερωτήματα για τη θνητότητα και το εφήμερο της ανθρώπινης ύπαρξης, και της αγριότητας του πολέμου, πολύ περισσότερο, όταν εξαιτίας του ο άνθρωπος καθίσταται έρμαιο καταστάσεων που δεν μπορεί να ελέγξει και να επηρεάσει και αισθάνεται ευάλωτος, ανασφαλής, και αδύναμος να αντιδράσει, είτε λόγω των συνθηκών είτε λόγω ιδιοσυγκρασίας.
Πλησιάζοντας μάλιστα προς το τέλος του βιβλίου, όπου σε μία παράγραφο εμπεριέχεται η φράση "ελαιώνες του Βερολίνου", καταλήγω να πω, ότι εκτός από συμβολικός είναι και επιτυχής τίτλος, πολύ περισσότερο που συνδυάζεται με την αμείωτη κορύφωση του ενδιαφέροντος αναφορικά με την εξέλιξη της ιστορίας, την οποία σε καμία περίπτωση δεν θα χαρακτήριζα εύλογη ή αναμενόμενη.
Το τέλος του βιβλίου είναι γλυκόπικρο, θα έλεγα, δεν είναι αμιγώς ούτε ευχάριστο αλλά ούτε και δυσάρεστο (μία μονομερής, θα έλεγα, ολοκλήρωση της πλοκής μάλλον θα με ξένιζε), θα το χαρακτήριζα μάλλον ταιριαστό και ανάλογο της δραματικότητας της ιστορίας που διάβασα.
Για πρώτη συγγραφική εμφάνιση, οι "Ελαιώνες του Βερολίνου", με βεβαιότητα ανταποκρίθηκαν στις δικές μου αναγνωστικές προσδοκίες, και αποτελεί μία ενδιαφέρουσα πρόταση κοινωνικής και ιστορικής μυθιστορίας.
Ομολογώ ότι θα επιθυμούσα λίγο πιο ενδελεχή ανάλυση της προσωπικότητας του Αρη, ο οποίος αναδεικνύεται από την αρχή έως το τέλος, εκείνο το πρόσωπο που μοιραία, καταλυτικά και δραματικά επηρεάζει τις ζωές όλων, από τους γονείς έως και τα αδέλφια του, οι οποίοι, εκτός του άχθους του πολέμου, και όλων των αρνητικών συναισθημάτων που αναπόφευκτα προκαλεί, αντιμετωπίζουν αθέλητα ή ανέχονται ηθελημένα (είναι ιδιαίτερα έντονη η αντίθεση ανάμεσα σε αυτούς τους δύο τρόπους "αντιμετώπισης" σε όλο το βιβλίο και δεν θα αναφέρω τίποτε παραπάνω για αυτό), την απέχθειά του, την οργή του και την εκδικητική του διάθεση.
Ωστόσο, η άψογη διείσδυση στη συναισθηματική κατάσταση των χαρακτήρων της (με την ...μικρή επιφύλαξη που ανέφερα, και σε κάθε περίπτωση είναι υποκειμενική), είναι εκείνο το στοιχείο που χαρακτηρίζει επιτυχώς τη συγγραφική γραφή, αφού με επάρκεια αποδίδονται οι σκέψεις, οι προβληματισμοί, τα διλήμματα, οι αγωνίες, οι προσδοκίες και οι ψυχολογικές μεταπτώσεις των ηρώων, παράλληλα με όσα αισθήματα βιώνουν από την αρχή ως το τέλος......όπως, τον φόβο, την αγωνία, τον πόνο, την απόγνωση, την οργή, την πίκρα, το αίσθημα της απόρριψης, την αγάπη, το πάθος, το φθόνο, το μίσος ....
Ο τίτλος του βιβλίου, αποδεικνύεται εν τέλει συμβολικός, κατά τη δική μου ερμηνεία πάντα....τονίζει την αντίστιξη ανάμεσα στην ηρεμία και στην ψυχική γαλήνη των ειρηνικών καιρών, και των απλών πραγμάτων που έχουμε την τύχη να χαιρόμαστε, απερίσπαστοι από ερωτήματα για τη θνητότητα και το εφήμερο της ανθρώπινης ύπαρξης, και της αγριότητας του πολέμου, πολύ περισσότερο, όταν εξαιτίας του ο άνθρωπος καθίσταται έρμαιο καταστάσεων που δεν μπορεί να ελέγξει και να επηρεάσει και αισθάνεται ευάλωτος, ανασφαλής, και αδύναμος να αντιδράσει, είτε λόγω των συνθηκών είτε λόγω ιδιοσυγκρασίας.
Πλησιάζοντας μάλιστα προς το τέλος του βιβλίου, όπου σε μία παράγραφο εμπεριέχεται η φράση "ελαιώνες του Βερολίνου", καταλήγω να πω, ότι εκτός από συμβολικός είναι και επιτυχής τίτλος, πολύ περισσότερο που συνδυάζεται με την αμείωτη κορύφωση του ενδιαφέροντος αναφορικά με την εξέλιξη της ιστορίας, την οποία σε καμία περίπτωση δεν θα χαρακτήριζα εύλογη ή αναμενόμενη.
Το τέλος του βιβλίου είναι γλυκόπικρο, θα έλεγα, δεν είναι αμιγώς ούτε ευχάριστο αλλά ούτε και δυσάρεστο (μία μονομερής, θα έλεγα, ολοκλήρωση της πλοκής μάλλον θα με ξένιζε), θα το χαρακτήριζα μάλλον ταιριαστό και ανάλογο της δραματικότητας της ιστορίας που διάβασα.
Για πρώτη συγγραφική εμφάνιση, οι "Ελαιώνες του Βερολίνου", με βεβαιότητα ανταποκρίθηκαν στις δικές μου αναγνωστικές προσδοκίες, και αποτελεί μία ενδιαφέρουσα πρόταση κοινωνικής και ιστορικής μυθιστορίας.
August 23, 2019
« Οι ελαιώνες του Βερολίνου»
Πόλεμος.
1940 μια μαύρη εποχή για την χώρα μας.
Ποσα άραγε βιβλία δε γράφτηκαν πάνω σε αύτη την Εποχή για τη πατρίδα μας:;
Διαβάζοντας κάθε φόρα ένα ιστορικό βιβλιο νιώθω ότι αν και χιλιοδιαβασμενα κάτι έχουν να μου δώσουν. Έστω και κάτι μικρό.
Οι ελαιώνες του Βερολίνου μου έδωσαν κάτι διαφορετικό.
Μια άλλη γεύση του πόλεμου.
Εκείνη της ψυχής.
Εκείνη της αγάπης.
Εκείνη της πίστης.
Εκείνη της προσμονής
Εκείνη την βρώμικη, του μισούς.
Κάθε ένας από τους ήρωες παλεύει και για κάτι διαφορετικό αλλα όλοι πάλευαν για τις αναμνήσεις τους.
Όλοι πάλευαν για να κρατηθούν στο στόχο τους.
Η μάνα.
Πόσο με πόνεσε η μητρότητα σε αυτή την άλλη πλευρά που γνώρισα στο βιβλιο.
Τελικά η αγάπη μιας μάνα έκτος από την όμορφη πλευρά μπορεί να σπείρει και την καταστροφή στη ψυχή του παιδιού. Εκείνο το μίσος που σβήνει μόνο με το θάνατο.
Η αγάπη είναι το κύριο συστατικό σε αυτό το βιβλιο.
Η αγάπη σε όλες τις διακυμάνσεις της.
Η ερωτική.
Η αγάπη της πατρίδας.
Η αγάπη της οικογένειας.
Η αγάπη των παιδιών για τους γονείς.
Η αγάπη που φλέγεται στο χορό του θανάτου.
Ένα βιβλιο που με έκανε να συγκινηθώ και όχι μόνο από τα δρόμενα της ιστορίας αλλα ακόμη περισσότερο με τη γραφή.
Αλήθεια γιατί δεν εκδόθηκε άλλο βιβλιο της συγγραφέως;
Ο τρόπος που χρησιμοποιηθήκαν οι λέξεις.
Ο τρόπος που μας αφηγήθηκε την ιστορία.
Η κάθε νέα εξέλιξη που τη μάτωσε με τη γραφή της πριν ακόμη την ματώσουν τα γεγονότα.
Ίντριγκές , έρωτες, πάθη, φόβοι, μίσος & αγάπη είναι τα συναισθήματα που σε πνίγουν.
Οι ιστορίες για τα εβραιοπουλα, για το αουβιτς που πονούν και δε ξεχνιούνται ποτε ακόμη και αν δε υπάρχουν βιβλία να μας τα θυμίζουν..
Μα πάνω από όλα στάθηκα στον Άρη.
Πως μπορεί ένα παιδί να μισήσει την μάνα του;
Την αγάπη της μάνας του;
Πως μπορεί να τη σκοτώνει λίγο λίγο κάθε μέρα;
Και η μάνα
Πόσο τυφλή γίνεται η αγάπη της μάνας για το παιδί της:.
Δε είναι τελικά τυχαίο που κάθε μάνα αγαπα περισσότερο εκείνο το παιδί που την απαρνιέται κάθε μέρα.
Το πόναει περισσότερο από τα αλλα της παιδία. Του δίνει πάντα περισσότερα και εδώ έδωσα τα πάντα στο παιδί της.
Τα πάντα ξεχνώντας τα αλλα παιδιά της..
Είναι ένα συναίσθημα πολύ λυπηρό είτε το διαβάζεις σε βιβλία είτε το αντικρύζεις στην αληθινή ζωή.
Και αν δε το έχεις ζήσει ίσως να μην το καταλάβεις ποτε.
Τελικά η αγάπη σκοτώνει μερικές φορες.
Σκοτώνει το συναίσθημα. Σκοτώνει τη ψυχή.
Σβήνει πολλές φορές το φως και κάνει σύμμαχο το σκοτάδι.
Σκοτώνει και αυτόν που αγάπα και αυτόν που αγαπιέται.
Σκοτώνει τις ανθρώπινες ψυχές.
Σκοτώνει την ίδια τη ζωή..
Και το θύμα νιώθει ότι χρωστά στο θύτη αυτόν το θάνατο για να συνεχίσει να τον αγαπα.
Για να συνεχίσει να τον σκοτώνει.
Όταν πολλές φορές ακούω για βιβλία τις προσφωνήσεις: Τέλειο, αριστούργημα, φανταστικό, κρατάω πάντα μια πισινή. Με τρομάζουν αυτά τα επίθετα αλλα μπορώ να πω πως τελικά Είχαν δίκιο.
Σίγουρα θα το ξαναδιαβαζα το βιβλιο.
Πόλεμος.
1940 μια μαύρη εποχή για την χώρα μας.
Ποσα άραγε βιβλία δε γράφτηκαν πάνω σε αύτη την Εποχή για τη πατρίδα μας:;
Διαβάζοντας κάθε φόρα ένα ιστορικό βιβλιο νιώθω ότι αν και χιλιοδιαβασμενα κάτι έχουν να μου δώσουν. Έστω και κάτι μικρό.
Οι ελαιώνες του Βερολίνου μου έδωσαν κάτι διαφορετικό.
Μια άλλη γεύση του πόλεμου.
Εκείνη της ψυχής.
Εκείνη της αγάπης.
Εκείνη της πίστης.
Εκείνη της προσμονής
Εκείνη την βρώμικη, του μισούς.
Κάθε ένας από τους ήρωες παλεύει και για κάτι διαφορετικό αλλα όλοι πάλευαν για τις αναμνήσεις τους.
Όλοι πάλευαν για να κρατηθούν στο στόχο τους.
Η μάνα.
Πόσο με πόνεσε η μητρότητα σε αυτή την άλλη πλευρά που γνώρισα στο βιβλιο.
Τελικά η αγάπη μιας μάνα έκτος από την όμορφη πλευρά μπορεί να σπείρει και την καταστροφή στη ψυχή του παιδιού. Εκείνο το μίσος που σβήνει μόνο με το θάνατο.
Η αγάπη είναι το κύριο συστατικό σε αυτό το βιβλιο.
Η αγάπη σε όλες τις διακυμάνσεις της.
Η ερωτική.
Η αγάπη της πατρίδας.
Η αγάπη της οικογένειας.
Η αγάπη των παιδιών για τους γονείς.
Η αγάπη που φλέγεται στο χορό του θανάτου.
Ένα βιβλιο που με έκανε να συγκινηθώ και όχι μόνο από τα δρόμενα της ιστορίας αλλα ακόμη περισσότερο με τη γραφή.
Αλήθεια γιατί δεν εκδόθηκε άλλο βιβλιο της συγγραφέως;
Ο τρόπος που χρησιμοποιηθήκαν οι λέξεις.
Ο τρόπος που μας αφηγήθηκε την ιστορία.
Η κάθε νέα εξέλιξη που τη μάτωσε με τη γραφή της πριν ακόμη την ματώσουν τα γεγονότα.
Ίντριγκές , έρωτες, πάθη, φόβοι, μίσος & αγάπη είναι τα συναισθήματα που σε πνίγουν.
Οι ιστορίες για τα εβραιοπουλα, για το αουβιτς που πονούν και δε ξεχνιούνται ποτε ακόμη και αν δε υπάρχουν βιβλία να μας τα θυμίζουν..
Μα πάνω από όλα στάθηκα στον Άρη.
Πως μπορεί ένα παιδί να μισήσει την μάνα του;
Την αγάπη της μάνας του;
Πως μπορεί να τη σκοτώνει λίγο λίγο κάθε μέρα;
Και η μάνα
Πόσο τυφλή γίνεται η αγάπη της μάνας για το παιδί της:.
Δε είναι τελικά τυχαίο που κάθε μάνα αγαπα περισσότερο εκείνο το παιδί που την απαρνιέται κάθε μέρα.
Το πόναει περισσότερο από τα αλλα της παιδία. Του δίνει πάντα περισσότερα και εδώ έδωσα τα πάντα στο παιδί της.
Τα πάντα ξεχνώντας τα αλλα παιδιά της..
Είναι ένα συναίσθημα πολύ λυπηρό είτε το διαβάζεις σε βιβλία είτε το αντικρύζεις στην αληθινή ζωή.
Και αν δε το έχεις ζήσει ίσως να μην το καταλάβεις ποτε.
Τελικά η αγάπη σκοτώνει μερικές φορες.
Σκοτώνει το συναίσθημα. Σκοτώνει τη ψυχή.
Σβήνει πολλές φορές το φως και κάνει σύμμαχο το σκοτάδι.
Σκοτώνει και αυτόν που αγάπα και αυτόν που αγαπιέται.
Σκοτώνει τις ανθρώπινες ψυχές.
Σκοτώνει την ίδια τη ζωή..
Και το θύμα νιώθει ότι χρωστά στο θύτη αυτόν το θάνατο για να συνεχίσει να τον αγαπα.
Για να συνεχίσει να τον σκοτώνει.
Όταν πολλές φορές ακούω για βιβλία τις προσφωνήσεις: Τέλειο, αριστούργημα, φανταστικό, κρατάω πάντα μια πισινή. Με τρομάζουν αυτά τα επίθετα αλλα μπορώ να πω πως τελικά Είχαν δίκιο.
Σίγουρα θα το ξαναδιαβαζα το βιβλιο.
April 2, 2017
http://stonasterismotouvivliou.blogsp...
ΕΡΙΛΗΨΗ
Ο Αργύρης είναι ένα 8χρόνο κωφάλαλο παιδί και ζει στην Κέρκυρα με την αγαπημένη πολυμελή του οικογένεια...
Ο λεπτεπίλεπτος γερμανομαθής γιατρός Ιάκωβος με τη γυναίκα του Θεοδώρα και τα πέντε παιδιά τους
Την πρωτότοκη χειραφετημένη καλλονή, Ασπασία,
τους δίδυμους Σάββα και Βαλάντη,
τον ανυπότακτο Άρη
και τον οξυδερκή,τρυφερό Αργύρη.
Ο ελληνοιταλικός πόλεμος κι η επικείμενη εισβολή των Γερμανών, όμως, αναδεικνύουν κρυμμένες πληγές και σκορπίζουν την οικογένεια στα τέσσερα σημεία!
Ο Άρης θα απαρνηθεί για πάντα το παρελθόν του και θα βρει ευκαιρία να εκδικηθεί.
Τα δυο δίδυμα, θα δουν τη σχέση τους να δοκιμάζεται στο φλεγόμενο αμόνι του πολέμου στα αντάρτικα λημέρια κάτω από τη σκιά του Θανάση Κλάρα.
Η Ασπασία θα βρεθεί στη μητρόπολη του ναζισμού, πασχ΄'ζοντας για ζωές αθώων, με τα δίχτυα του πάθους να την μπλέκουν
με την ελίτ των Ες Ες, όπου μίσος και αγάπη εναλλάσσονται σε ένα πυρετικό γαιτανίακι εξουσίας,
παραφοράς και αίματος.
Οι σκληρές μέρες της ναζιστικής κατοχής φέρνουν ανθρώπους αθώους και ανυποψίαστους στα όρια της ηθικής τους και της αντοχής τους εξωθώντας τους σε αδιανότητες προδοσίες.
Θα κατορθώσει άραγε η άλλοτε αγαπημένη οικογένεια να ενώσει τα κομμάτια της ξανά;
ΣΧΟΛΙΑΣΜΟΣ
Εκεί που πιστέψαμε πως έχουν γραφτεί όλη για τον συγκλονιστικότερο πόλεμο της Ιστορίας έρχονται έργα σαν αυτό να αποδείξουν πως είναι πηγάδι ανεξάντλητο που κρύβει ποταμούς οδύνης, πάθους και γνώσης.
"Οι Ελαιώνες του Βερολίνου" της Ιφιγένειας Βουρδούνη είναι ένα τέτοιο εξαίσιο δείγμα πρωτοτυπης και πολυσχιδούς έμπνευσης που χαρίζει δυνατές στιγμές και στοχασμό για τη μητρική αγάπη και τον έρωτα.
Ένα βιβλίο που μας παίρνει από το γλυκό τοπίο της Κέρκυρας για να μας σεργιανήσει στους μαρτυρικούς δρόμους της κατεχόμενης Αθήνας και να φτάσει ως το Ανατολικό Μέτωπο κι ένα πυρετώδες Βερολίνο που απολαμβάνει την αιματηρή ακμή του και την θορυβώδη πτώση του.
Το βιβλίο αρπάζει κατευθείαν τον αναγνώστη με τον υπέροχο τίτλο του, που ευθύς δημιουργεί ένα άινιγμα με την αντίφασή του:"Oι Eλαιώνες Του Βερολίνου": H μεσογειακή θέρμη και το φως απέναντι στη γερμανική στιβαρότητα και την παγερή μουντάδα ενός σιδερένιου κόσμου(...'Ωσπου έρχεται ένα στιγμιότυπο στο βιβλίο που αποσαφηνίζει συγκλονιστικά τη σημειολογία του σε μια εικόνα αποτρόπαια ποιητική.) Άλλωστε το μυθιστόρημα παρουσιάζει μια γλωσσική ωριμότητα, λεξιλογικό πλούτο και λόγο που ρέει με όμορφες εικόνες και στιγμές λυρισμού.
Αφηγητή στο μυθιστόρημα αυτό η Ιφιγένεια Βουρδούνη τοποθετεί τον 8χρονο Αργύρη, ένα αγοράκι που το ωριμάζει ο πόλεμος, φέρνοντας στον νου τον "Μεγάλο Περίπατο Του Πέτρου" από την Άλκη Ζέη.Υπάρχουν στιγμές που ζωντανεύουν αυτή την αθωότητα σε αντιπαραβολή προς τον παραλογισμό των ενηλίκων και του μίσους.
Εντούτοις το πέπλο της αφήγησης καλύπτει ένα πεδίο ευρύτερο από τον πληγωμένο μικρόκοσμο ενός παιδιού...
Για την ακρίβεια εκτείνεται εντέχνως σε ολόκληρη την κατεχόμενη Ελλάδα και δίνει στιγμιότυπα από τη χειμαζόμενη Ευρώπη.Από τους βομβαρδισμόυς των πόλεων και την πολιορκία του Στάλινγκραντ, στο έπος του Γοργοποτάμου, τη σφαγή του Διστόμου και το Άουσβιτς, που παρουσιάζονται με χρονική αλληλουχία και εναλλαγές προσώπων- σε "σκηνοθεσία" σχεδόν κινηματογραφική.
Είναι όμως γεγονός πως η δυναμική του βιβλίου έγκειται στους χαρακτήρες και το προσωπικό τους δράμα.
Οι ήρωες στους "Ελαιώνες Του Βερολίνου" εκκινούν από άκρως ενδιαφέρουσες και έγκυρες ψυχαναλυτικές βάσεις, αλλά ίσως θα χρειαζόταν να αναλυθούν περισσότερο και να αποκτήσουν πιο συμπαγή περιγράμματα.Παρόλαυτα, αξίζουν προσοχής.
Με λογική σχεδόν φρουδικού τύπου, η Ιφιγένεια Βουρδούνη, στήνει τον βασικό άξονα της ιστορίας της και διερευνά την οιδιποδειακή στρέβλωση της μητρικής αγάπης, που γεννά νοσηρότητα, απωθημένα και μίση...
Ένα άρρωστο απότοκο τέτοιας αλλοίωσης είναι ο αποδιοπομπαίος της οικογένειας, ο Άρης, που απλώνει τη σκιά του σε όλους.
Η φαινομενικά αψυχολόγητη αποστροφή του βρίσκει ρίζες σε ένα βαθύ οικογενειακό μυστικό και μια ενδόμυχα μια "αιμομικτική ενοχή" με απρόβλεπτες διαστάσεις.
Από την πλευρα τον υπολοίπων, παρακολουθούμε την απέραντη μητρική στοργη που φτάνει ως την αδιανόητη θυσία, ενώ αδελφοκτόνα πάθη, προεικονίζουν το όνειδος του Εμφυλίου προσωποποιημένα ιδανικά.
Από την άλλη, στην κατεχόμενη Αθήνα του πιο φριχτού Λιμού που γνώρισε η ευρωπαική ιστορία ξεπηδούν "κολασμένοι" κουτσαβάκηδες από καταγώγια και τεκέδες, με προεξάρχουσα την θεία Καλλιόπη,μια λαική φιγούρα σχεδόν γκροτέσκα -θαρρείς βγαλμένες από τις σελίδες ενός Παύλου Μάτεσι.
"Οι Ελαιώνες του Βερολίνου" όμως, παράλληλα με όλα αυτά, ανάγονται και σε μια ανατομία του πάθους,αναδεικνύοντας τον έρωτα στις πιο βαθιές και τραγικές του διαστάσεις.
Η ιστορία της Ασπασίας,λοιπόν, είναι η πιο συναρπαστική από όλες τις υποπεριπτώσεις του έργου σε ένα φρενήρες γαιτανάκι αγωνίας και παραλογισμού που καταλήγει απροσδόκητα.
Μέσα από τα μάτια της νεαρής γιατρού ζωντανεύει μια άλλοτε κοσμοπολίτικη πόλη, μεταλλασσόμενη από την μπότα του ναζιστικού τρόμου: Οι φοβισμένες μορφές των κάποτε ευυπόληπτων πολιτών και πλέον διωκώμενων Γερμανοεβραίων, όπως η Μάρτα, θυμίζουν σκηνές από τη Δύναμη Της Αγάπης του Ρέμαρκ που θέμα της είχε την απόδραση Γερμανοεβραίων από τα νύχια της Γκεστάπο.
Ταυτόχρονα, μια ακόμη γερμανική οικογενειακή τραγωδία, ξεμπροστιάζει κι ένα βρόμικο προσκήνιο κεφαλαιούχων και βιομηχάνων που υποστήριξαν τον Χίτλερ, κερδοσκοπώντας αοπό την εκατόμβη της παγκόσμιας σύρραξης.
Μαζί με την Ασπασία, λοιπόν, καταδυόμαστε στα άδυτα της ναζιστικής αριστοκρατίας και σε ένα παράλογο ερωτα όπου κυριαρχούν τα ηθικά διλήμματα, ο αισθησιασμός και η σκιά του θανάτου.
Ένα εφιαλτικό παιχνίδι κρυμμένων μυστικών ανάμεσα σε αξέχαστα πρόσωπα διαδραματίζεται στο χιονισμένο Tiergarten, στην πολιορκημένη πόλη και σε κάστρα που παραπέμπουν στον Πύργο Βέβελσπουργκ των Ες Ες- για να΄έρθει η κορύφωση όλων σε ένα σπαρακτικό φινάλε.
Όλα αυτά, συνθέτουν ένα φιλόδοξο και πρωτότυπο μυθιστόρημα που θέτει υψηλές προδιαγραφές, κι ίσως μιλούσαμε για αριστούργημα αν είχαν αναπτυχθεί παραπάνω τα τολμηρά θέματα και οι δαιδαλώδεις χαρακτήρες που το αποτελούν.
Ωστόσο παραμένει ένα πολυδιάστατο μυθιστόρημα που γοητεύει και που αξίζει σίγουρα μια θέση στη βιβλιοθήκη μας.
Είναι βέβαιο πως η Ιφιγένεια Βουρδούνη διαθέτει την ποιότητα μιας πολύ αξιόλογης πεζογράφου που έχει να δώσει πολλά στο μέλλον.
http://stonasterismotouvivliou.blogsp...
ΕΡΙΛΗΨΗ
Ο Αργύρης είναι ένα 8χρόνο κωφάλαλο παιδί και ζει στην Κέρκυρα με την αγαπημένη πολυμελή του οικογένεια...
Ο λεπτεπίλεπτος γερμανομαθής γιατρός Ιάκωβος με τη γυναίκα του Θεοδώρα και τα πέντε παιδιά τους
Την πρωτότοκη χειραφετημένη καλλονή, Ασπασία,
τους δίδυμους Σάββα και Βαλάντη,
τον ανυπότακτο Άρη
και τον οξυδερκή,τρυφερό Αργύρη.
Ο ελληνοιταλικός πόλεμος κι η επικείμενη εισβολή των Γερμανών, όμως, αναδεικνύουν κρυμμένες πληγές και σκορπίζουν την οικογένεια στα τέσσερα σημεία!
Ο Άρης θα απαρνηθεί για πάντα το παρελθόν του και θα βρει ευκαιρία να εκδικηθεί.
Τα δυο δίδυμα, θα δουν τη σχέση τους να δοκιμάζεται στο φλεγόμενο αμόνι του πολέμου στα αντάρτικα λημέρια κάτω από τη σκιά του Θανάση Κλάρα.
Η Ασπασία θα βρεθεί στη μητρόπολη του ναζισμού, πασχ΄'ζοντας για ζωές αθώων, με τα δίχτυα του πάθους να την μπλέκουν
με την ελίτ των Ες Ες, όπου μίσος και αγάπη εναλλάσσονται σε ένα πυρετικό γαιτανίακι εξουσίας,
παραφοράς και αίματος.
Οι σκληρές μέρες της ναζιστικής κατοχής φέρνουν ανθρώπους αθώους και ανυποψίαστους στα όρια της ηθικής τους και της αντοχής τους εξωθώντας τους σε αδιανότητες προδοσίες.
Θα κατορθώσει άραγε η άλλοτε αγαπημένη οικογένεια να ενώσει τα κομμάτια της ξανά;
ΣΧΟΛΙΑΣΜΟΣ
Εκεί που πιστέψαμε πως έχουν γραφτεί όλη για τον συγκλονιστικότερο πόλεμο της Ιστορίας έρχονται έργα σαν αυτό να αποδείξουν πως είναι πηγάδι ανεξάντλητο που κρύβει ποταμούς οδύνης, πάθους και γνώσης.
"Οι Ελαιώνες του Βερολίνου" της Ιφιγένειας Βουρδούνη είναι ένα τέτοιο εξαίσιο δείγμα πρωτοτυπης και πολυσχιδούς έμπνευσης που χαρίζει δυνατές στιγμές και στοχασμό για τη μητρική αγάπη και τον έρωτα.
Ένα βιβλίο που μας παίρνει από το γλυκό τοπίο της Κέρκυρας για να μας σεργιανήσει στους μαρτυρικούς δρόμους της κατεχόμενης Αθήνας και να φτάσει ως το Ανατολικό Μέτωπο κι ένα πυρετώδες Βερολίνο που απολαμβάνει την αιματηρή ακμή του και την θορυβώδη πτώση του.
Το βιβλίο αρπάζει κατευθείαν τον αναγνώστη με τον υπέροχο τίτλο του, που ευθύς δημιουργεί ένα άινιγμα με την αντίφασή του:"Oι Eλαιώνες Του Βερολίνου": H μεσογειακή θέρμη και το φως απέναντι στη γερμανική στιβαρότητα και την παγερή μουντάδα ενός σιδερένιου κόσμου(...'Ωσπου έρχεται ένα στιγμιότυπο στο βιβλίο που αποσαφηνίζει συγκλονιστικά τη σημειολογία του σε μια εικόνα αποτρόπαια ποιητική.) Άλλωστε το μυθιστόρημα παρουσιάζει μια γλωσσική ωριμότητα, λεξιλογικό πλούτο και λόγο που ρέει με όμορφες εικόνες και στιγμές λυρισμού.
Αφηγητή στο μυθιστόρημα αυτό η Ιφιγένεια Βουρδούνη τοποθετεί τον 8χρονο Αργύρη, ένα αγοράκι που το ωριμάζει ο πόλεμος, φέρνοντας στον νου τον "Μεγάλο Περίπατο Του Πέτρου" από την Άλκη Ζέη.Υπάρχουν στιγμές που ζωντανεύουν αυτή την αθωότητα σε αντιπαραβολή προς τον παραλογισμό των ενηλίκων και του μίσους.
Εντούτοις το πέπλο της αφήγησης καλύπτει ένα πεδίο ευρύτερο από τον πληγωμένο μικρόκοσμο ενός παιδιού...
Για την ακρίβεια εκτείνεται εντέχνως σε ολόκληρη την κατεχόμενη Ελλάδα και δίνει στιγμιότυπα από τη χειμαζόμενη Ευρώπη.Από τους βομβαρδισμόυς των πόλεων και την πολιορκία του Στάλινγκραντ, στο έπος του Γοργοποτάμου, τη σφαγή του Διστόμου και το Άουσβιτς, που παρουσιάζονται με χρονική αλληλουχία και εναλλαγές προσώπων- σε "σκηνοθεσία" σχεδόν κινηματογραφική.
Είναι όμως γεγονός πως η δυναμική του βιβλίου έγκειται στους χαρακτήρες και το προσωπικό τους δράμα.
Οι ήρωες στους "Ελαιώνες Του Βερολίνου" εκκινούν από άκρως ενδιαφέρουσες και έγκυρες ψυχαναλυτικές βάσεις, αλλά ίσως θα χρειαζόταν να αναλυθούν περισσότερο και να αποκτήσουν πιο συμπαγή περιγράμματα.Παρόλαυτα, αξίζουν προσοχής.
Με λογική σχεδόν φρουδικού τύπου, η Ιφιγένεια Βουρδούνη, στήνει τον βασικό άξονα της ιστορίας της και διερευνά την οιδιποδειακή στρέβλωση της μητρικής αγάπης, που γεννά νοσηρότητα, απωθημένα και μίση...
Ένα άρρωστο απότοκο τέτοιας αλλοίωσης είναι ο αποδιοπομπαίος της οικογένειας, ο Άρης, που απλώνει τη σκιά του σε όλους.
Η φαινομενικά αψυχολόγητη αποστροφή του βρίσκει ρίζες σε ένα βαθύ οικογενειακό μυστικό και μια ενδόμυχα μια "αιμομικτική ενοχή" με απρόβλεπτες διαστάσεις.
Από την πλευρα τον υπολοίπων, παρακολουθούμε την απέραντη μητρική στοργη που φτάνει ως την αδιανόητη θυσία, ενώ αδελφοκτόνα πάθη, προεικονίζουν το όνειδος του Εμφυλίου προσωποποιημένα ιδανικά.
Από την άλλη, στην κατεχόμενη Αθήνα του πιο φριχτού Λιμού που γνώρισε η ευρωπαική ιστορία ξεπηδούν "κολασμένοι" κουτσαβάκηδες από καταγώγια και τεκέδες, με προεξάρχουσα την θεία Καλλιόπη,μια λαική φιγούρα σχεδόν γκροτέσκα -θαρρείς βγαλμένες από τις σελίδες ενός Παύλου Μάτεσι.
"Οι Ελαιώνες του Βερολίνου" όμως, παράλληλα με όλα αυτά, ανάγονται και σε μια ανατομία του πάθους,αναδεικνύοντας τον έρωτα στις πιο βαθιές και τραγικές του διαστάσεις.
Η ιστορία της Ασπασίας,λοιπόν, είναι η πιο συναρπαστική από όλες τις υποπεριπτώσεις του έργου σε ένα φρενήρες γαιτανάκι αγωνίας και παραλογισμού που καταλήγει απροσδόκητα.
Μέσα από τα μάτια της νεαρής γιατρού ζωντανεύει μια άλλοτε κοσμοπολίτικη πόλη, μεταλλασσόμενη από την μπότα του ναζιστικού τρόμου: Οι φοβισμένες μορφές των κάποτε ευυπόληπτων πολιτών και πλέον διωκώμενων Γερμανοεβραίων, όπως η Μάρτα, θυμίζουν σκηνές από τη Δύναμη Της Αγάπης του Ρέμαρκ που θέμα της είχε την απόδραση Γερμανοεβραίων από τα νύχια της Γκεστάπο.
Ταυτόχρονα, μια ακόμη γερμανική οικογενειακή τραγωδία, ξεμπροστιάζει κι ένα βρόμικο προσκήνιο κεφαλαιούχων και βιομηχάνων που υποστήριξαν τον Χίτλερ, κερδοσκοπώντας αοπό την εκατόμβη της παγκόσμιας σύρραξης.
Μαζί με την Ασπασία, λοιπόν, καταδυόμαστε στα άδυτα της ναζιστικής αριστοκρατίας και σε ένα παράλογο ερωτα όπου κυριαρχούν τα ηθικά διλήμματα, ο αισθησιασμός και η σκιά του θανάτου.
Ένα εφιαλτικό παιχνίδι κρυμμένων μυστικών ανάμεσα σε αξέχαστα πρόσωπα διαδραματίζεται στο χιονισμένο Tiergarten, στην πολιορκημένη πόλη και σε κάστρα που παραπέμπουν στον Πύργο Βέβελσπουργκ των Ες Ες- για να΄έρθει η κορύφωση όλων σε ένα σπαρακτικό φινάλε.
Όλα αυτά, συνθέτουν ένα φιλόδοξο και πρωτότυπο μυθιστόρημα που θέτει υψηλές προδιαγραφές, κι ίσως μιλούσαμε για αριστούργημα αν είχαν αναπτυχθεί παραπάνω τα τολμηρά θέματα και οι δαιδαλώδεις χαρακτήρες που το αποτελούν.
Ωστόσο παραμένει ένα πολυδιάστατο μυθιστόρημα που γοητεύει και που αξίζει σίγουρα μια θέση στη βιβλιοθήκη μας.
Είναι βέβαιο πως η Ιφιγένεια Βουρδούνη διαθέτει την ποιότητα μιας πολύ αξιόλογης πεζογράφου που έχει να δώσει πολλά στο μέλλον.
http://stonasterismotouvivliou.blogsp...
June 27, 2017
http://georgette60.blogspot.gr/2017/0...
ΚΕΡΚΥΡΑ - ΒΕΡΟΛΙΝΟ.Οι δύο πόλεις που καταλαμβάνουν το περισσότερο μέρος των γεγονότων που διαδραματίζονται σε αυτό το μυθιστόρημα.Χρόνια δύσκολα της Κατοχής όπου έχουν συμβεί οδυνηρά και ολέθρια συμβάντα.Β.Παγκόσμιος πόλεμος και η ιστορία προχωρά συνθέτοντας μια πλοκή μίας οικογένειας Κερκυραίων και που η πορεία του καθενός καταγράφεται με σαφή τρόπο.Επτά διαφορετικοί χαρακτήρες που διανύουν την προσωπική τους διαδρομή μέσα από απρόβλεπτες και σκληρές καταστάσεις ,βιώνοντας απελπισία,μίσος,αγάπη,συγχώρηση,στοργή,κυνικότητα,διλήμματα,συγκρούσεις.Γραφή απέριτη αλλά έχοντας και κάποιο ποιητικό λόγο,με έντονες περιγραφές και ζωντανές εικόνες η συγγραφέας περιπλέκει σπουδαία ιστορικά γεγονότα με την ροή της συγκινητικής πλοκής,δίνοντας ένα όμορφο και ενδιαφέρον ανάγνωσμα,μέσω της αφήγησης του οκτάχρονου Αργύρη.Οι χαρακτήρες δίνονται τόσο άψογα δομημένοι(αν και για ορισμένα άτομα,ήθελα περισσότερο ανάλυση)ώστε η δυνατή συναισθηματική φόρτιση που βγαίνει να την εισπράττει άμμεσα ο αναγνώστης.Βιβλίο που στο τέλος εκφράζει την ψυχική οδύνη αλλά συγχρόνως και την αγαλλίαση έχοντας την δική του ξεχωριστή γοητεία.
ΚΕΡΚΥΡΑ - ΒΕΡΟΛΙΝΟ.Οι δύο πόλεις που καταλαμβάνουν το περισσότερο μέρος των γεγονότων που διαδραματίζονται σε αυτό το μυθιστόρημα.Χρόνια δύσκολα της Κατοχής όπου έχουν συμβεί οδυνηρά και ολέθρια συμβάντα.Β.Παγκόσμιος πόλεμος και η ιστορία προχωρά συνθέτοντας μια πλοκή μίας οικογένειας Κερκυραίων και που η πορεία του καθενός καταγράφεται με σαφή τρόπο.Επτά διαφορετικοί χαρακτήρες που διανύουν την προσωπική τους διαδρομή μέσα από απρόβλεπτες και σκληρές καταστάσεις ,βιώνοντας απελπισία,μίσος,αγάπη,συγχώρηση,στοργή,κυνικότητα,διλήμματα,συγκρούσεις.Γραφή απέριτη αλλά έχοντας και κάποιο ποιητικό λόγο,με έντονες περιγραφές και ζωντανές εικόνες η συγγραφέας περιπλέκει σπουδαία ιστορικά γεγονότα με την ροή της συγκινητικής πλοκής,δίνοντας ένα όμορφο και ενδιαφέρον ανάγνωσμα,μέσω της αφήγησης του οκτάχρονου Αργύρη.Οι χαρακτήρες δίνονται τόσο άψογα δομημένοι(αν και για ορισμένα άτομα,ήθελα περισσότερο ανάλυση)ώστε η δυνατή συναισθηματική φόρτιση που βγαίνει να την εισπράττει άμμεσα ο αναγνώστης.Βιβλίο που στο τέλος εκφράζει την ψυχική οδύνη αλλά συγχρόνως και την αγαλλίαση έχοντας την δική του ξεχωριστή γοητεία.
July 20, 2017
μολις διαβασα της τελευταια του σελιδα...ηταν ενα βιβλιο που με ξαφνιασε ευχαριστα...ειχα χρονια να διαβασω ενα τοσο προσεγμενο ελληνικο βιβλιο σε ολα τα επιπεδα..ενα ιστορικο-κοινωνικο βιβλιο με μισος ιντριγκες πολεμο και μια καταστροφικη αγαπη..η γραφη της ηταν πραγματικα υπεροχη.πραγματικα δεν μπορω να το καταταξω ουτε στα ιστορικα αλλα ουτε και στα αισθηματικα βιβλια..το απλαυσα πραγματικα και παροτι ο χρονος μου ειναι ελαχιστος γυρνουσα της σελιδες τη μια μετα την αλλη για να δω την καταληξη αυτης της οικογενειας..η τελευταια του σελιδα ηταν η ωραιοτερη..οσοι το διαβασαν μπορουν να καταλαβουν...το αγαπησα παιδια...
November 3, 2019
«Οι ελαιώνες του Βερολίνου» διαβάζω στο εξώφυλλο του βιβλίου της η Ιφιγένεια Βουρδούνη και σκέφτομαι ακόμα ένα βιβλίο για μία από τις τραγικότερες σελίδες του ανθρώπινου γένους. Άλλη μία ιστορία μιας ελληνικής οικογένειας που δυνοπάθησε κατά τη διάρκεια του Δευτέρου Παγκοσμίου Πολέμου. Και ναι μπορεί ως θέμα να είναι χιλιοειπωμένο, μπορεί να έχουν γραφτεί άπειρες σελίδες και να έχει χρησιμοποιηθεί άπειρο μελάνι για το συγκεκριμένο θέμα, αλλά για μία ακόμη φορά η κτηνωδία της ανθρώπινης φύσης σε συνδυασμό με την απόλυτη προσφορά στον συνάνθρωπο (δύο καταστάσεις τόσο αντιφατικές μεταξύ τους), έτσι όπως παρουσιάζεται μέσα από την πένα της κυρίας Βουρδούνη, με άφησε με μία μελαγχολία στην καρδιά και με ένα «γιατί». Γιατί ο άνθρωπος, για χάρη της εξουσίας, φτάνει σε τέτοιες ακρότητες και μελαγχολία όταν συνειδητοποιείς ότι τελικά δεν μαθαίνουμε από την Ιστορία.
Αναλυτικά η άποψή μου ...
http://aisthisis.gr/vivlioaisthiseis/...
Αναλυτικά η άποψή μου ...
http://aisthisis.gr/vivlioaisthiseis/...
April 24, 2018
Αυτό που μου αρέσει στις βιβλιοομαδες είναι το ότι διαβάζω βιβλία σαν και αυτό..
Από την αρχή που το είδα με τράβηξε το εξώφυλλο, την συγγραφέα δεν την ήξερα.. Είπα λοιπόν να δώσω μια ευκαιρία και δεν το μετάνιωσα λεπτό.. Με ενθουσίασε η γραφή της, μου άρεσε πολύ το λεξιλόγιο και ο τρόπος που έδωσε την ιστορία..
Ένα από τα πολύ καλά βιβλία που έχω διαβάσει..
Η ιστορία αναφέρεται στον Β.Π.Π.
Υγ κάπου προς το τέλος εξηγεί τι είναι οι ελαιώνες του Βερολίνου (ένας λόγος που το ξεκίνησα ήταν και η περιέργεια μου, μα ελιές στην Γερμανία??)
Από την αρχή που το είδα με τράβηξε το εξώφυλλο, την συγγραφέα δεν την ήξερα.. Είπα λοιπόν να δώσω μια ευκαιρία και δεν το μετάνιωσα λεπτό.. Με ενθουσίασε η γραφή της, μου άρεσε πολύ το λεξιλόγιο και ο τρόπος που έδωσε την ιστορία..
Ένα από τα πολύ καλά βιβλία που έχω διαβάσει..
Η ιστορία αναφέρεται στον Β.Π.Π.
Υγ κάπου προς το τέλος εξηγεί τι είναι οι ελαιώνες του Βερολίνου (ένας λόγος που το ξεκίνησα ήταν και η περιέργεια μου, μα ελιές στην Γερμανία??)
July 23, 2018
Ένα βιβλίο που μιλάει για τα δεινά που φέρνει ο πόλεμος στις ζωές των ανθρώπων. Πολύ αξιόλογο!!!
April 1, 2018
Ενα πολύ ενδιαφέρον βιβλίο. Θέμα ο πόλεμος, ο ναζισμός, ο δεσμός της οικογένειας και τα κατάλοιπα που κουβαλάμε. Διαβάζεται πολύ ευχάριστα. Οι χαρακτήρες είναι πολύ ωραία δομημένοι και η πλοκή δε σε αφήνει να βαρεθείς. Δεν είχα διαβάσει κάποιο βιβλίο της κα. Βουρδούνη μου άφησε πολύ θετικές εντυπώσεις.
March 7, 2019
Μία πάρα πολύ αξιόλογη δουλειά της συγγραφέως που δύσκολα πιστεύει κανείς ότι είναι η πρώτη της συγγραφική απόπειρα. Μου άρεσε ο τρόπος γραφής, η ιστορία όπως δένει με τα ιστορικά γεγονότα, προκαλώντας στον αναγνώστη αγωνία και αδημονία για την πορεία και την κατάληξη των μελών της οικογένειας Καλλέργη.
February 24, 2019
Βιβλίο έκπληξη για εμένα!
Έπεσε στα χέρια μετά από αγορές πολλών άλλων βιβλίων και με περίμενε καρτερικά στην Βιβλιοθήκη μου.
Λυπάμαι που έχασα τόσο χρόνο μέχρι να το διαβάσω.
Πρωτότυπη ιστορία και η γραφή της κας Βουρδούνη απλά εξαιρετική!
Έπεσε στα χέρια μετά από αγορές πολλών άλλων βιβλίων και με περίμενε καρτερικά στην Βιβλιοθήκη μου.
Λυπάμαι που έχασα τόσο χρόνο μέχρι να το διαβάσω.
Πρωτότυπη ιστορία και η γραφή της κας Βουρδούνη απλά εξαιρετική!
July 31, 2018
Κοινότοπο. Μη πιστευτό. Αλλά ούτε και βαρετό.
August 21, 2019
3,5 * . Ευκολοδιάβαστο βιβλίο με μια ιστορία που θα μπορούσε να'χει συμβεί σε αρκετά σπίτια την εποχή της Κατοχής.
March 29, 2020
Πολύ ωραίο βιβλίο ειδικά για αυτούς που τους αρέσει να διαβάζουν για την περίοδο 1940-1945.
September 18, 2022
Ωραία αφήγηση, ζωντανές σκηνές.
Displaying 1 - 15 of 15 reviews