Absolute Evil (Book One) - Απόλυτο Κακό (Βιβλίο Πρώτο): Τα Χρόνια της Άγνοιας

by Lizeta Vrana

Από παιδί ακόμη, η Υβόννη έχει την αίσθηση ότι διαφέρει από τους άλλους ανθρώπους για πολλούς και διάφορους λόγους:


Βιώνει παράξενες τηλεπαθητικές ή άλλες ψυχικές εμπειρίες.
Διακρίνεται από ευγένεια, σεβασμό και καλοσύνη προς τους άλλους.
Ως αποτέλεσμα, όλοι την υποτιμούν και της το δείχνουν στην πρώτη ευκαιρία.
Δυσκολεύεται να προσαρμοστεί στην κοινωνία του σχολείου.
Ωστόσο, γίνεται άριστη μαθήτρια, με εξαιρετικές επιδόσεις για την ηλικία της.
Τελικά, όμως, η αξία της δεν αναγνωρίζεται.


Καθώς τα χρόνια περνούν, ορισμένα από τα προβλήματά της χειροτερεύουν:
Σπείρες αγνώστων μοιάζουν να καραδοκούν γι' αυτήν παντού, την κοροϊδεύουν και την τρομοκρατούν συστηματικά, χωρίς κανέναν λόγο.
Έτσι, γίνεται υπερβολικά ντροπαλή κι επιφυλακτική.
Αναπτύσσει πολλαπλά ψυχοσωματικά συμπτώματα.
Επιπλέον, συχνά την καταδιώκουν κακοτυχίες και αρνητικοί οιωνοί.
Κάθε φορά που τα πράγματα αρχίζουν να πηγαίνουν καλύτερα,
όλα ανατρέπονται και καταλήγει χειρότερα από πριν.
Αρχίζει να υποψιάζεται ότι αποτελεί στόχο ορατών και αόρατων κακόβουλων δυνάμεων.


Φθάνοντας στην ενηλικίωση, η ζωή της παίρνει μια ανέλπιστη στροφή προς το θετικό.
Τα πιο τρελά της όνειρα μπαίνουν ξαφνικά σε πορεία υλοποίησης.
Είναι έτσι όμως;

129 pages, ebook

Published September 15, 2016

Reviews

[Penguin The Reviewer · Rating 2 out of 5]

Το βιβλίο παρουσιάζει πολλές ομοιότητες με το "Ημερολόγιο" της Άννα Φρανκ.
1. Είναι γραμμένα εν είδει ημερολογίου
2. Περιγράφουν την καθημερινότητα και την κοινωνική τους ζωή με τη διαφορά πως η Άννα είναι κλεισμένη σ' ένα σπίτι, ενώ η Υβόννη είναι ελεύθερη να κάνει ό,τι θέλει.

Αρνητικά στοιχεία:
- Το βασικότερο αρνητικό είναι ότι στην περίληψη παρουσιάζεται ως βιβλίο φαντασίας ή μυστηρίου (θα έλεγα) με την πρωταγωνίστρια να "βιώνει" τηλεπαθητικές εμπειρίες. Το βιβλίο όμως παρουσιάζει την κοινωνική ζωή της Υβόννης, η οποία απομονώνεται απο τον κοινωνικό της περίγυρο χωρίς ξεκάθαρο λόγο. Δεν διέκρινα τίποτα το μεταφυσικό.
- Το κείμενο είναι προχειρογραμμένο. Κάτα μέσο όρο υπάρχουν λάθη ανά 5 σελίδες, λάθη ορθογραφικά, συντακτικά και μερικές φορές λείπουν γράμματα.

Θετικά στοιχεία:
- Κυλάει γρήγορα χωρίς να σε κουράζει.

(Η πρωταγωνίστρια κατά την αφήγησή της εκπέμπει μια μιζέρια μερικές φορές που καταλαβαίνεις γιατί ο περίγυρός της δεν την παίρνει στα σοβαρά)

[Raphaela Folia · Rating 2 out of 5]

Είναι σε στυλ ημερολογιο αυτο το βιβλιο... όχι τόσο πετυχημένη μορφή και δεν μπορώ να πω ότι σαν βιβλίο με διέγειρε ή με έκανε να θέλω να συνεχίσω με χαρά...
Με κούρασε και σκεφτόμουν να το σταματήσω στα μισά αλλά αφού είχα μπει στη διαδικασία να το ξεκινήσω είπα να το διαβάσω μέχρι τέλους...

[Margia Venios · Rating 4 out of 5]

Στην αρχή με κούρασε λίγο η μορφή ημερολογίου και περίμενα να μπει λίγο πιο νωρίς στο θέμα. Θα ήθελα να δω από το πρώτο βιβλίο της ψυχικές ικανότητες αλλά μέχρι το τέλος του δεν είδα κάτι τέτοιο. Παρόλα αυτά δεν μπορούσα να το αφήσω, ειδικά από την ενηλικιωση της και μετά! Θα συνεχίσω αμέσως με το 2ο βιβλίο γιατί είμαι περίεργη να δω την εξέλιξη της Υβόννης και τις ικανότητες που ελπίζω να φανούν περισσότερο σε αυτό.
Υ.Γ: Μου θύμισε πάρα πάρα πολύ τον εαυτό μου!

[Evelyn Doe · Rating 3 out of 5]

Pages 271
Δεν περίμενα να με αγγίξει και όμως αυτό ήταν ένα μάθημα να είμαστε ανοιχτοί σε όλα τα αναγνώσματα. Από τη μία το λες ελαφρύ ανάγνωσμα γιατί φεύγει εύκολα και δεν έχει "δύσκολη γλώσσα " κλπ και στην τελική δεν είναι ανάγκη να διαβάζουμε συνεχώς βαριά στη χώνεψη βιβλία, θέλει και ένα ενδιάμεσο πιο αμέριμνο και χαλαρό διάλειμμα για να ξεκινήσεις το επόμενο που θα σου βάλει το μυαλό σε σκέψεις και μπελάδες και θα πρέπει να επεξεργαστείς έννοιες, να πάρεις ερεθίσματα και να γκουγκλαρεις ατελείωτο ινφορμέισιον για να λαγκάρεις γι αλλη μια φορά το έρμο το κεφαλάκι σου, αλλά είναι τόσο βγαλμένο από τη ζωή και την καθημερινότητα που σε τραβάει να το διαβάσεις και να δεις τι γίνεται τελικά με αυτό τον άνθρωπο...την πρωταγωνίστριά μας. Ένα καθημερινό παιδί που βρίσκει σε τοίχο κάθε φορά αλλά δεν τα παρατά και αυτό είναι δίδαγμα από μόνο του. Μου αρέσει που είναι σε στυλ ημερολογίου και έχει μία σειρά χωρίς να σε γυρνά μπρος πίσω. Και ξεκινά στο μακρινή/κοντινή δεκαετία του 60 προς 70 και φτάνει στη δεκαετία του '90 και έτσι κλείνει το πρώτο βιβλίο. Και σε παίρνει μαζί μέσα σε αυτή την πραγματικότητα που όλοι μας λίγο πολύ έχουμε βιώσει κάποιες από τις καταστάσεις που περιγράφει σε μικρότερο ή μεγαλύτερο βαθμό και αυτός είναι και ένας λόγος που μου δημιούργησε ένα attachment και με έκανε να συνεχίσω. Οπότε ναι σίγουρα θα ξεκινήσω και το δεύτερο από τα τη σειρά των 10 (?) νομίζω βιβλίων. Οπότε για να δούμε πως θα πάει αυτό.

[Celia Agc · Rating 1 out of 5]

Η αλήθεια είναι ότι με κούρασε απίστευτα και δεν εβρισκα την ώρα και τη στιγμή να το τελειώσω. Τώρα θα μου πεις γιατί δεν το άφηνα αφού με κούρασε. Ελα μου ντε?! Ίσως γιατί δεν μ'αρέσει να αφήνω κάτι στην μέση. Η γραφή είναι σε στυλ παιδικού ημερολογίου, καμιά σχέση με την περίληψη. Πολλές άσκοπες λεπτομέρειες. Πολύ μελόδραμα, και ένα κορίτσι που έχει παραδωθεί στην ζωή του, στα όρια της κατάθλιψης θα έλεγα. Απόλυτο κακό δεν υπάρχει πουθενά, ούτε τηλεπαθητικές εμπειρίες, εκτός βέβαια αν η συγγραφέας το συγκρίνει με τον εκφοβισμο και την περιθωριοποίηση που έχει η πρωταγωνίστρια. Ένα άσχημο ανάγνωσμα για αρχή χρονιάς.

[Pep.Kosteyetos · Rating 1 out of 5]

🙂 whaaaaaaat 🙃