دوستانِ گرانقدر، این کتاب برگزیده ای از اشعارِ اولین جشنوارۀ غزلِ پست مدرن است و تقریباً از 82 شعر تشکیل شده است..... ابیاتی از این کتاب را به انتخاب برایِ شما بزرگواران می نویسم ------------------------------------------------------------------------------ کبریت هایِ مرد... و سیگارهایِ زن تنها دلیلِ روشنِ گرمایِ کافه است یک لحظه صبر و حوصله، یک بوسه بیشتر دنیایِ پشتِ ابر عزیزم! خرافه است سنگینی غریزۀ یک شهر جانور بر شانه هایِ دخترکی خوش قیافه است که در خودش خمید و در دفترش نوشت قانون همان وسیلۀ حفظِ منافع است حسی به رنگِ عشق، نه! در سطحِ شهر نیست شاید میانِ چین و چروکِ ملافه است ------------------------------------------------------------------------------ با « نه» شروع شد... و به « نه» می شود تمام عشقی که خورده روحِ مرا مثلِ یک جذام ...رقصیدنِ زن میانِ لباسِ عروسی شاعر سقوط کرده شد از رویِ پشت بام ------------------------------------------------------------------------------ صدایِ قهقهۀ یک خدایِ اخراجی کفِ مرتبِ اجساد، در عزاداری گرفته گریه اش، اما بلند می خندد که برنیامده از دستِ هیچکس کاری ------------------------------------------------------------------------------ دلم گرفت از این روزگارتان، مَردم که بویِ گندِ لجن می دهید، از هر سو دلم دو بال، دو بالِ بزرگ می خواهد برایِ پر زدن از این طویلۀ بدبو ------------------------------------------------------------------------------ امیدوارم پسندیده باشید پیروز باشید و ایرانی
... بگذار پشت فلسفه قایم شوند باز بگذار تا که روح مرا بستری کنند نیچه، فروید، یونگ، دریدا و ... بعد از این دیوانگان به وقت قضا، داوری کنند خیام را بریز به رگ های خود شراب در کوزه های مست، بخابان سر مرا طوری که شکل تازه ای از زندگی شوم ...
تجربه ایست جدید، و تلاشی ست برای تجربه نوع جدیدی از غزل، و خود این تلاش قابل تقدیر است. در هنگام خواندن این مجموعه صورت نیما یوشیج فقط به یادم می آید در حالی که شعر قوقولی قو! خروس می خواند را برای اولین بار می خواند