Авантюры Прантиша Вырвича, школяра и шпика (Шляхецкі маёнтак)

Пранціш Вырвіч ##1

by Людміла Рублеўская

В историко-приключенческом бестселлере известной белорусской писательницы Людмилы Рублевской описываются увлекательные события, главными героями которых стали беглый студиозус Менского иезуитского коллегиума Прантиш Вырвич и доктор Балтромей Лёдник из Полоцка. Приключения белорусских авантюристов не менее увлекательны, чем похождения французских мушкетеров или русских гардемаринов.

237 pages, Kindle Edition

First published January 1, 2012

About the author

Людміла РУБЛЕЎСКАЯ, сапр.: Людміла Іванаўна ШНІП (нар. 5 ліпеня 1965, Мінск) — беларуская паэтка, пісьменніца, літаратурны крытык.

Нарадзілася ў сям'і служачых. Жыве ў Мінску. Скончыла аддзяленне архітэктуры Мінскага архітэктурна-будаўнічага тэхнікума (1984). Працавала ў канструктарскім бюро на ВА «Гарызонт». Вучылася на аддзяленні паэзіі Літаратурнага інстытута ў Маскве (1986—1987), затым перавялася на беларускае аддзяленне філалагічнага факультэта БДУ, які скончыла ў 1994 годзе. Працавала ў газеце «Наша слова», часопісе «Першацвет». З 1996 працавала ў аддзеле крытыкі, з 2002 — рэдактар аддзела літаратуры штотыднёвіка «Літаратура і мастацтва». Цяпер аглядальнік аддзела культуры газеты «Советская Белоруссия». Член СП СССР з 1990, сябра Саюзу беларускіх пісьменнікаў.

Першы верш надрукавала ў 1983 (газета «Знамя юности»). Аўтар зборнікаў «Крокі па старых лесвіцах» (паэзія, 1990), «Адукацыя» (паэзія, 1990), «Замак месячнага сяйва» (паэзія), «Старасвецкія міфы горада Б» (проза, 2002), кнігі казак для дзяцей «Прыгоды мышкі Пік-Пік» (2000), аўтар аповесцяў «Дзеці Гамункулуса» (2000), «Сэрца мармуровага анёла» (2001), «Пярсцёнак апошняга імператара» (2002), «Ночы на Плябанскіх Млынах» (2007), раманаў «Забіць нягодніка, альбо Гульня ў Альбарутэнію» (2007), «Сутарэнні Ромула» (2010), драматычных паэм «Пасля Цэзара», «Першы запавет» і інш. Друкуецца ў рэспубліканскіх выданнях.

Reviews

[scafandr · Rating 4 out of 5]

Не магу ўспомніць, чаму я калісьці купіў гэтую кнігу. Можа фільм здымалі? А можа хто і параіў...
Мне спадабалася, што Людміла Рублеўская пераносіць нас на канец 18-га стагоддзя. Яна і сама кажа, што ёй самой цікавы гэты перыяд. А ці шмат мы можам успомніць беларускай літаратуры пра гэты час? Калі яшчэ ёсць Рэч паспалітая, але і Расійская імперыя ўжо ля мяжы стаіць са зброяй. Малады вучань Пранціш Вырвіч едзе дадому з калегіюма, з якога быў адлічаны. На шчасце ці на бяду яму трапілася карэта з нейкім панам, які прадаў Вырвічу слугу за дробязь. Слуга - доктар навук Баўтрамей Лёднік, які сапсаваў сваё жыццё цягай да алхіміі, таму адукаваны інтелігент з двумя дыпломамі вымушаны рабіць тое, што яму скажа гаспадар. І вось гэтае знаёмства змяніла жыццё і аднаго і другога. Усё навокал закруцілася як карусель. І спроба зарабіць грошы на лячэнні ў карчме, і знаёмства з прыгожай паненкай, і таямнічае пісьмо да Сапегаў, і набліжаючаяся вайна паміж Сапгеамі і Радзівіламі, і выратаванне каханкі Лёдніка і г.д. Няма ніводнай хвілінкі, каб адпачыць. То весялішся на свяце, то плачаш у турме.
Пранціш - малады хлопец, які хоча, каб яго паважалі, бо ён - шляхціч. Хоць і бацька небагаты. Рэзкі, бязглузды крыху, спачатку робіць, потым думае.
Лёднік - выхаваны, мудры, добры, але разумее, што яго шлях пайшоў некуды не туды і цяпер ён як сабака на ланцугу.
Мова крышачку складаная, да самага канца так і не прывык да яе, чытаў уважліва, каб не прапусціць важнае. З кнігі можна даведацца, як жылі у тыя часы, аўтарка пастаралася дакладна перадаць быт мінулага. Шмат гумара. Гэта ўсё мне вельмі спадабалася. Але я не вельмі люблю авантурныя раманы, дзе ўсё хутка мяняецца, і героі трапляюць з адной пасткі ў другую. У кагосьці гэтых прыгод хопіць на ўсё жыццё, а тут толькі першая частка цыкла. Амаль за тыдзень ці некалькі героі нават не прыселі, каб адпачыць ад прыгод. Каму такая літаратура падабаецца - вельмі раю.
Мне крышачку зашмат прыгод, спыніце карусель, я саскочу=)
7/10.

[verbava · Rating 4 out of 5]

рублевська дуже добре вигадала, що зробила головним героєм циклу пранціша вирвіча, бо в бутрима льодніка ніхто не повірив би.

самі подумайте: гострий на язик інтелектуал, розкаяний алхімік, геніальний лікар, майстерний фехтувальник, благородний гуманіст, у якого закохана (почуття взаємні, звісно) найвродливіша жінка книжки. guess i'm having a crush here. з нього був би доволі безнадійний головний герой бешкетливого авантюрного роману.

але якщо дати йому на підмогу (а читачеві – як фокальний пункт) молодого недовченого шляхтича, у якого цар у голові регулярно бере відпустку, а гормони пересилюють страх смерті чи принаймні каліцтва, а потім усе це загорнути в литвинсько-польське xviii століття, яке досі подекуди не втратило середньовічного аромату, може вийти захопливо. тобто, власне, вийшло.

— Майн гот, што такое цюлені, гер Лотман? Гэта драпежнікі?
— Марскія жывёлы, і калі блізка да іх не падыходзіць, не з’ядуць.

[Ekaterina Miroshnichenko · Rating 4 out of 5]

Лёгкая і даволі захапляючая кніга. З задавальненем бавіла час і сачыла за прыгодамі герояў. Спадабаліся гістарычная падрабязнасці пра жыцце гарадоў і іх жыхароў, шмат прыкладаў пра звычаі магнатаў, якіх часта рамантызуюць на уроках беларускай гісторыіі, калі сапраўды шмат хто з із былі спешчанныя варьяты.

[Hello · Rating 2 out of 5]

Большую частку кнігі хацелася прыстрэліць Пранціша/Пранцыся. А ну і спіс герояў у канцы б не перашкодзіў.