Jump to ratings and reviews
Rate this book

Το κορίτσι με τα κόκκινα παπούτσια

Rate this book
Αέρινη ύπαρξη σάστισα όταν βρέθηκα μπροστά σου.
Προσπαθώ να μετρήσω μέσα μου μέχρι το δέκα, τίποτα.
Στο δύο σταματώ.
Δύο τα μεγάλα καστανά μάτια σου.
Δύο τα όμορφα στήθια σου που κάποτε έμοιαζαν ελίτσες.
Δυο τα λεπτά δυνατά σου χέρια.
Δύο τα κόκκινα λουστρίν παπούτσια σου.

Σε κοιτάζω στα μάτια και σε ρωτώ τρομαμαγμένος
"Που ναι τα κόκκινα παπούτσια σου Νανά;"

Πόσο γλυκά μου χαμογέλασες και τύλιξες τα χέρια σου
στο λαιμό και τη ζωή μου...
Ακριβό της ζήσης μου περιδέραιο...

111 pages, Paperback

Published January 1, 2010

6 people want to read

About the author

Φωτεινή Ναούμ

10 books37 followers
Η Φωτεινή Ναούμ γεννήθηκε στην Κομοτηνή τον Απρίλιο του 1978, όπου ζει και εργάζεται ως ελεύθερος επαγγελματίας τα τελευταία χρόνια. Η σχέση της με τη γραφή υπήρξε πάντα καθοριστική στη ζωή της. Είναι ο τρόπος της να εξωτερικεύει τα συναισθήματά της και να αντιμετωπίζει τη ζωή πιο αισιόδοξα.

Ratings & Reviews

What do you think?
Rate this book

Friends & Following

Create a free account to discover what your friends think of this book!

Community Reviews

5 stars
4 (80%)
4 stars
1 (20%)
3 stars
0 (0%)
2 stars
0 (0%)
1 star
0 (0%)
Displaying 1 of 1 review
Profile Image for Naya.
9 reviews13 followers
August 12, 2016
Δροσερή και λυρική γραφή, σε τραβάει απ’ το χέρι να σου δείξει ολάνθιστους αγρούς και αμέτρητους στοιβαγμένους πίνακες, σε παρασύρει σε λαχανιασμένα κυνηγητά και παιχνίδια που μοιάζουν με χάδι, σε κάνει να θέλεις να αγκαλιάσεις σφιχτά, να φιλήσεις κι εσύ αγνούς ήρωες που αγαπούν, όπως η Νανά.

Ένα βιβλίο ξεχωριστό για όλα εκείνα που έφτασες τόσο κοντά τους αλλά δεν μπόρεσες να αγγίξεις, για την ευτυχία που, μεθυσμένη, έρχεται μόνο αν δοκιμάσεις τη χαρά και τη θλίψη συνάμα. Για την πρώιμη άνοιξη της παιδικής μας ηλικίας, τότε που νιώθουμε τόσο δυνατοί που υπερβαίνουμε σε δύναμη τον άνεμο, κι ονειρευόμαστε να γνωρίσουμε εκείνον που θα τυλίξει με τα χέρια του τον λαιμό και τη ζωή μας, που θα μας κεράσει το κόκκινο μήλο της αμαρτίας. Για θύμησες που παγώνουν πιο γρήγορα από το σώμα, για σκισμένους καμβάδες και θλιμμένες ζωγραφιές που σε κάνουν να θέλεις να πιάσεις κι εσύ τα πινέλα, να χορέψουν στα δάχτυλά σου, να ζωγραφίσεις πάνω σε ξερά φύλλα και να τα κάνεις ολοπράσινα.

Κι όταν – πολύ γρήγορα γιατί την έχεις ρουφήξει - η γραφή της Φωτεινής Ναούμ τελειώνει και μένεις σαστισμένη από τη συγκίνηση, συγκλονισμένη, σκέφτεσαι μονάχα αν εσύ η ίδια στάθηκες τόσο τυχερή να ζήσεις έστω λίγα από όσα έζησε η Νανά, που είναι πάντα εκεί, κομμάτι μας, η Νανά που πάντα καταλαβαίνει.
Displaying 1 of 1 review

Can't find what you're looking for?

Get help and learn more about the design.