کتاب، حاصل آموخته ها، برداشت ها و تجربه های دکتر عبدالرحیم پدرام و مهدی احمدیان است که در 245 صفحه، دربرگیرنده 2 گفتار (شامل پیشگفتار، 9 فصل و کلام پایانی) است و با شماره گان 500 نسخه منتشر شده است. مؤلفان کتاب، «پیشگفتار» را با اشاره به این گزاره آغاز کرده اند که «گفته میشود پیش از انقلاب اسلامی هم فعالیتهایی از جنس این رشته در ایران انجام شده است، اما نمیتوان آن را بخش قابل اعتنایی از پیشینه آیندهپژوهی در ایران دانست». سپس ضمن تأکید بر این نکته که «در سالهای آغازین دهه 1380، جریان ترجمه و آموزش ادبیات آینده پژوهی در ایران قوت گرفت و سبب شد که توجه شماری از نخبگان و فرهیختگان به این حوزه جلب شود»؛ به این امر پرداخته اند که در آن دوره، آینده پژوهی، «پشتوانه دانشگاهی و بازاری نداشت که رونق علمی و کاربردی را تجربه کند».