รักใต้ตะวัน

by กิดาการ

“เธอเป็นผู้หญิง ฉันลืมไปหลายครั้งแล้วว่าเธอเป็นผู้หญิง” เขาละริมฝีปากออกแล้วซุกหน้าลงกับไหล่นุ่มของเธอ
“ตอนนี้เธอน่าหลงใหลเสียจน” เขาดันเธอออก
“ฉันไม่นึกว่าเธอจะ” เขาพูดแค่นั้นแล้วพลิกตัวเธอกลับแล้วดึงเธอก่อนที่จะดันเข้าห้องไป
“อย่าเปิดประตูออกมาจนกว่าจะเช้านะ” เขากำชับเธอ
“ทำไม” คำถามโง่ ๆ ที่ออกจากปากของวีรยาทำให้บุรินทร์ก้มลงมาประทับริมฝีปากอีกครั้ง
“ฉันเป็นผู้ชาย และมักจะไร้เหตุผลในการควบคุมตัวเองเสมอ ความอดทนฉันจะสิ้นสุดลงแล้ว หากเธอไม่อยากลงไปกองกับพื้นพร้อม ๆ กับฉันล่ะก็อย่าเปิดประตูออกมา” เท่านั้นล่ะที่วีรยารู้ว่าอะไรเป็นอะไร สติทั้งหมดของเธอกลับคืนมา หญิงสาวปิดประตูลั่นกลอนอย่างดีก่อนที่จะเดินไปหน้ากระจก มองสภาพตัวเองตอนนี้แล้วก็เข้าใจว่าทำไม

สาปเสื้อด้านซ้ายของเธอถูกเลิกจนเห็นไหล่ขาวเนียนนั่นมีรอยแดงเป็นปื้นอยู่ ริมฝีปากนั่นแม้จะไม่เจ็บยามที่เขาสัมผัสแต่ก็มีรอยแดงเล็ก ๆ หญิงสาวแตะริมฝีปากตัวเองก่อนที่น้ำตาจะไหลลงมาอย่างช้า ๆ ไม่ใช่ว่าไม่ชอบสัมผัสของเขาหรอกนะ บุรินทร์อบอุ่น อ่อนโยน เสียจนเธอเกือบจะเผลอใจไปด้วย แต่มันแย่ตรงที่ว่าการกระทำของเขามันเพราะอารมณ์พาไป ไม่ใช่สิ่งที่เธออยากได้
หญิงสาวอยากได้ความรักจากเขา

วีรยาชันเข่าขึ้นกอดมันแน่นราวกับปลอบประโลมตัวเองคราวนี้เห็นทีจะต้องตัดใจ สิ่งที่ดีที่สุดคือต้องไปจากที่นี่สักพักสินะ เมื่อข้อผูกมัดในการทำงานจบลง

เธอคงจะใช้วิธีเดียวกับเขาคือไปให้พ้นไปจากตัวการที่ทำให้เจ็บหัวใจ.....มันคงจะดีกว่านี้

128 pages, ebook

Published January 1, 2015

Reviews

[Lily 百合花 · Rating 4 out of 5]

ชื่อเรื่อง – รักใต้ตะวัน เรื่องสั้นชุดรักปลายฤดู 1
ผู้แต่ง – กิดาการ

ตัวละคร
วีรยา (วี)
บุรินทร์


รีวิวหลังอ่าน

เรื่องนี้น่ารักดีค่ะ อ่านไปก็แอบรู้สึกว่านางเอกแอบโรคจิตจริงๆ 555+ แอบชอบพระเอกก็ตามไปถ่ายรูปเขาเก็บสะสมไว้มากมาย 555+ แล้วสุดท้ายเมื่อคิดว่าควรจะเลิกชอบก็ลบแมร่งทุกอย่างทิ้งไป ไม่เสียดายบ้างเหรอคะที่ลบไปขนาดนั้น ไหนๆ ก็ตามเก็บมาตั้งนาน

จริงๆ แอบเสียดายนะ น่าจะมีฉากที่พระเอกรู้นะว่านางติ่งพระเอกหนักขนาดนี้ 555+ มันคงจะสนุกสนานน่าดูเลยอ่ะ เราชอบโมเม้นท์ของช่วงครึ่งเรื่องแรกมากกว่า ช่วงท้ายๆ รู้สึกขยายไปกับการหนีของนางเอก เธอไปทำงานถ่ายภาพที่อิตาลี ปิดการติดต่อกับทุกคนที่เมืองไทย พระเอกก็ตามหาไปเหอะ 555+

แล้วพอจะจบก็รู้สึกว่าจบรวบรัดไปอีก น่าจะมีช่วงเวลาที่เข้าใจกันแล้วได้คุยกันยาวๆ อ่ะ มีอีกสักบทก็ยังดีนะ แต่โดยรวมก็ชอบค่ะ ได้ไปเที่ยวอิตาลีไปกับนางเอกด้วย ที่สำคัญหนุ่มลูกครึ่งอิตาลี-ไทย ที่เข้ามาช่วยเหลือนางเอกนั้น น่ารักมากเคอะ 555+ ดีงาม แต่ของดีงามพวกนี้ ล้วนมีเจ้าของค่ะ

เรื่องนี้ชี้ให้เห็นแง่มุมที่แอบเจ็บปวดเหมือนกันนะ แอบรักกันเป็นตอนทอดๆ ไปสิ นางเอกแอบรักพระเอก พระเอกแอบรักอีกคน โดยลากนางเอกเข้าไปช่วยถ่ายรูปทั้งในงานรับปริญญาและงานหมั้นของคนที่เขาแอบรัก แถมยังปล่อยให้คนที่เขาแอบรักเข้าใจไปว่า เขารักกับนางเอก ดูอีรุงตุงนังดีนะ จริงๆ ประเด็นนี้ก็เกิดกับหนุ่มลูกครึ่งด้วย ที่แฟนสาวของเขาก่อนหน้านี้ก็ไปชอบกับผู้ชายที่มีภรรเมียแล้ว กว่าจะหันมาชอบหนุ่มลูกครึ่ง ก็นานอยู่ แต่พอรักกัน โอ้ววว หวานมากเลย ชอบๆๆ อยากอ่านคู่นั้นจังเลยนะ

ชอบนิสัยนางเอก ไม่ใช่เรื่องตามติดพระเอกแบบโรคจิตนะ 555+ แต่ชอบความมุ่งมั่นของนางอ่ะ นางชอบถ่ายรูป นางก็พยายามสร้างฝันของตัวเองจนได้ มีฝีมือแบบสุดๆ มีเป้าหมายในชีวิตดี ส่วนพระเอกเป็นนักเขียน ทำเอาอยากให้ตอนท้ายมีหนังสือที่พระเอกเขียน โดยนางเอกถ่ายภาพประกอบออกมาจังเลยนะ

ตลกนางเอกชอบถ่ายรูปผ่านมือถือแล้วก็ส่งไปให้พระเอกอีกเบอร์ โดยพระเอกไม่เคยรู้เลยว่าคนที่ส่งรูปให้เขาตลอดอ่ะคือใคร แต่รูปที่พระเอกได้รับมันสวยมาก พระเอกดูแล้วก็ชอบมากๆ

แอบคิดว่าเรื่องนี้ถ้าเป็นเรื่องยาวกว่านี้ คงจะดีอ่ะค่ะ น่าจะจับขยายได้อีก ฮ่าๆๆ แต่ยังไงก็ชอบนะ อ่านแล้วได้ฟีลแอบรักดี

นี่แอบรู้สึกว่าตัวเองเขียนวกวน อาจจะเป็นเพราะข้างนอกฝนตก 555+ แล้วเราก็ง่วงนอน ความคิดเลยกระจัดกระจายมากๆ เลยนะฮะ

ป.ล. คำผิดเยอะเหมือนกัน คิดว่าน่าจะเป็นเพราะเขียนนานแล้วแหละค่ะ อ่านจากคำนำก็ตั้งแต่ประมาณปี 2548-2549 ก็เลยอ่านแล้วสะดุดบ้างเป็นระยะๆ แต่ก็ไม่ได้ติดอะไรมากค่ะ

Start 15.20 น. Mon 4 Jul 2016
End 14.21 น. Tue 5 Jul 2016
Review Date 17.26 น. Tue 5 Jul 2016