Αντίθετα με ό,τι προϊδεάζει ο τίτλος του, τούτο το βιβλίο –η Κβαντομηχανική ΙΙ– δεν αποτελεί συνέχεια της Κβαντομηχανικής Ι αλλά ένα χωριστό βιβλίο για τη διδασκαλία της κβαντικής θεωρίας σε ένα πιο προχωρημένο –αλλά πάντα προπτυχιακό– επίπεδο. Πρόκειται δηλαδή για Κβαντομηχανική επιπέδου ΙΙ έναντι της Κβαντομηχανικής επιπέδου Ι που ήδη κυκλοφορεί. Όπως και η Κβαντομηχανική Ι, έτσι και η Κβαντομηχανική ΙΙ έχει μια ισχυρή διεπιστημονική στόχευση. Ένας από τους βασικούς στόχους της είναι να ενθαρρύνει τη «συνάντηση» φυσικών, μαθηματικών και επιστημόνων πληροφορικής πάνω στο αναδυόμενο κοινό πεδίο των κβαντικών υπολογιστών και της κβαντικής πληροφορικής. Η οργάνωση και παρουσίαση του υλικού έχει ιδιαίτερα προσεχθεί, ώστε το βιβλίο να είναι εξ ίσου προσιτό σε όλες τις ομάδες αναγνωστών του. Ένα ολόκληρο τμήμα του –οι «Προσεγγιστικές Μέθοδοι» – έχει και εξωτερικά σημανθεί ώστε να γίνει σαφές ότι απευθύνεται κυρίως σε φυσικούς, ενώ ενδείκνυται να παραλειφθεί σε ένα μάθημα για μαθηματικούς και επιστήμονες πληροφορικής.
Ο Στέφανος Τραχανάς γεννήθηκε στην Ιεράπετρα της Κρήτης. Σπούδασε στο Εθνικό Μετσόβειο Πολυτεχνείο και συνέχισε με μεταπτυχιακές σπουδές στο Πανεπιστήμιο του Harvard, στον τομέα της φυσικής. Το 1983 άρχισε να διδάσκει στο Πανεπιστήμιο Κρήτης, σε προπτυχιακό και σε μεταπτυχιακό επίπεδο (όπως, λ.χ., στο θερινό σχολείο φυσικής). Από το 1985 είναι διευθυντής των Πανεπιστημιακών Εκδόσεων Κρήτης, που ανήκουν διοικητικά στο Ίδρυμα Τεχνολογίας και Έρευνας (ΙΤΕ). Είναι συγγραφέας βιβλίων που θεωρούνται, σήμερα, κλασικά και διδάσκονται σε αρκετά πανεπιστημιακά τμήματα: "Κβαντομηχανική Ι, ΙΙ & ΙΙΙ", "Σχετικιστική κβαντομηχανική", "Προβλήματα κβαντομηχανικής", "Ακριβώς επιλύσιμα κβαντομηχανικά δυναμικά", "Συνήθεις διαφορικές εξισώσεις", "Μερικές διαφορικές εξισώσεις", "Mathematica και εφαρμογές", καθώς και ενός κεφαλαίου με τίτλο "Η βιολογική καταλληλότητα των φυσικών νόμων: τύχη ή αναγκαιότητα;" στο βιβλίο "Η Φυσική σήμερα", τ. ΙΙ του Ε. Ν. Οικονόμου (εκδόσεις ΠΕΚ).
Ισχύουν τα ίδια που έχω γράψει στην αξιολόγηση του βιβλίου "Κβαντομηχανική Ι" του Τραχανά (τη βρίσκετε στο goodreads και πάλι). Η μόνη διαφορά είναι ότι τα μαθηματικά είναι λίγο πιο προχωρημένου επιπέδου. Το βιβλίο είναι άψογο. Τώρα, το φλέγον ερώτημα είναι το κατά πόσο κάποιος θα ήταν καλό να αποκτήσει το βιβλίο αυτό μαζί με το "Κβαντομηχανική Ι" του Τραχανά ή αν έχει να επιλέξει μεταξύ των δυο, πιο να επιλέξει. Η άποψή μου είναι, εάν κάποιος είναι οικονομικά ευκατάστατος, ας πιάσει και τα δυο, κακό δε θα του κάνει αφού κάποιες φορές οι επεξηγήσεις κάποιων θεμάτων είναι καλύτερες και πιο "ευδιάκριτες" στο ένα βιβλίο παρά στο άλλο. Τώρα, για το πιο είναι το καλύτερο, είναι γνωστόν ότι το "Κβαντομηχανική Ι" του Τραχανά είναι κλασσικό, άρα εάν κάποιος αγοράσει αυτό θα είναι καλυμμένος. Ωστόσο, πιστεύω ότι εάν κάποιος προχωρήσει στην αγορά του παρόντος βιβλίου δεν θα χάσει. Νομίζω ότι ο καταλυτικός παράγοντας είναι το μαθηματικό επίπεδο των μαθημάτων που ο αναγνώστης παρακολουθεί στο Πανεπιστήμιό του. Κρίνοντας από τις εξετάσεις του MIT στο OCW για Quantum Mechanics I, το βιβλίο του Τραχανά "Κβαντομηχανική Ι" είναι ό,τι πρέπει, καθώς στο μάθημα αυτό εξετάζεται η φυσική διαίσθηση/κατανόηση σε μεγάλο βαθμό ενώ το μαθηματικό επίπεδο δεν είναι πάρα πολύ προχωρημένο. Στο αντίστοιχο μάθημα στο δικό μου Πανεπιστήμιο, περισσότερη σημασία δινόταν στα "δύσκολα" μαθηματικά χωρίς, όμως, να χαρίζεται ο καθηγητής όσο αφορά τη φυσική διαίσθηση. Άρα, σε αυτή την περίπτωση κάποιος μπορεί να προτιμούσε το "Κβαντομηχανική ΙΙ". Ωστόσο, εγω προτίμησα το "Κβαντομηχανική Ι" και για σύγγραμμα πιο προχωρημένου μαθηματικού επιπέδου προτίμησα ένα σύγγραμμα όπως αυτό του Shankar ("Principles of Quantum Mechanics").