"Kaj morem, če mi gori med nogami?" se sprašuje Valérie Tasso, ki se znajde v Parizu, mestu poželenja, da bi obiskovala tečaj japonščine. Nastani se pri prijateljici Mimi, lezbijki, ki skriva več kot eno skrivnost. Valérie že v prvih dneh svojega bivanja v Parizu spozna nenavadnega taksista Pipa, ki jo močno privlači. Na skupnih nočnih pohajkovanjih ji Pipo razkriva skrite kotičke prepovedanega Pariza, ki se nikoli ne pojavijo v turističnih vodnikih. Valérie pripoveduje o vsem, kar vidi in občuti tisto vroče pariško poletje, predvsem noči, polne strasti in poželenja, nenavadne orgije in nočni utrip ulic.
Depois do fantástico Diário de uma Ninfomaniaca, da mesma autora, fiquei profundamente desiludida com este livro. A história não é nada interessante, só no final do livro é que há um pouco de emoção.
Paris La Nuit es un paseo por la introspección, por la búsqueda a sí misma del personaje de Val. La vuelta al pasado de la protagonista de la historia, a las calles de París, a la estancia con una de sus mejores amigas con la que tendrá que cerrar algunas cuestiones que aún quedaron abiertas antes de la marcha de Val a España, marca el devenir de sus acciones. El descubrimiento de una noche parisina diferente a la que ella recordaba, el descubrimiento de otros mundos dentro del sexo, de otras personas e incluso el descubrimiento de algunas de las cosas que también la excitan a ella marcan este viaje. Un viaje de descubrimiento narrado con sencillez, con ciertos puntos de ingenuidad que en ocasiones incluso pueden resultar hasta poco creíbles pero que te llegan por su ternura. Las luchas internas de los personajes son puntos destacados de la construcción narrativa que elabora Valerie Tasso en esta novela, fácil y rápida de leer. La valoro con tres estrellas y no más, porque quizá es previsible su final. Aún así no pierde un ápice su interés si lo que te gusta encontrar en las letras es un cierto punto de sensualidad e ideas originales para tu vida de pareja.
Essendo una sessuologa (con Master in "sex therapy") non bisogna aspettarsi dalla Tasso chissà quali trame elaborate. Il fil rouge è unicamente il sesso. Affrontato (giustamente) senza tabù e peli sulla lingua (ehm!) ma mai scadendo nella volgarità, da buona accademica qual è. Essendo così prettamente monotematico pensavo (da buon prevenuto) che mi annoiasse ben presto, ma La Tasso ha il pregio di conoscere i giusti tempi del coito letterario e non si dilunga in un sadomasochistico menage col lettore.
(PT Num verão cheio de calor em Paris, Valerie está na grande cidade... para aprender japonês. Lá encontra uma velha amiga, um amor antigo e um perfeito desconhecido, com vontade de mostrar o "bas-fonds" da Cidade das Luzes, sem saber com que objetivo. Ela vai achar tudo fascinante, mas também terá receio que essa gente a coloque num limite.
La verdad es que el final, aunque fué bastante deprimente, me gustó mucho. Al punto de que casi lloré. Sin embargo, cuando me enteré de las verdaderas intenciones de Pipo, me pareció que el libro no tenía sentido. Es decir, ¿pasaron por todo eso para acabar así? Aún así, se lo recomendaría a cualquier persona dispuesta a soportar todas las escenas sexuales(que son bastantes, porque el libro gira en torno a una cosa: sexo). Personas de mente cerrada: ¡Absténganse!
muy cortito, pero se lee solo. NO puedo compararlo con Diario de una ninfómana, pues aquel lo escuché en vez de leerlo pero este me ha parecido un relatito corto del mismo estilo